Tibetan
་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟོད་པ་དེ་རེ་ཞིག་ཟློག་པར་བྱེད་པ། བདེ་བའི་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འབད་པ་ཆེན་པོས་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཉེ་བར་བསྟེན་པ་རེས་འགའ་འམ་བརྒྱ་ལ་སྟེ་འཁོར་བར་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་བདེ་བ་ཤིན་ཏུ་རྙེད་པར་དཀའོ། །སྡུག་བསྔལ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་རྙེད་པར་སླ་སྟེ་འབད་པ་མེད་པར་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་དེ་གོམས་པ་ནི་དཀའ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་དུ་འདྲིས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ཡང་འཁོར་བ་ནས་ངེས་པར་འབྱིན་པའི་ཐབས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་རྒྱགས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་དེ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བར་རིགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཀྱེ་སེམས་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྟེན་པར་གྱིས་ལ་སྡང་བ་ལ་གནས་བརྟན་པར་མ་བྱེད་ཅིག །།བམ་པོ་དགུ་པ། འོན་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་འདི་དོན་ཆེན་པོ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་བསྟེན་པར་རིགས་སོ་སྙམ་དུ་ཡིད་ལ་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫོབ་གཏུམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྫོང་གཏུམ་ མོའི་བུ་ནི་གཏུམ་མོའི་བུ་སྟེ། སྟོན་ཟླ་འབྲིང་པོའི་ཚེས་དགུའི་དུས་ལ་སོགས་པར་ཞག་གསུམ་མམ་ཞག་གཅིག་ཏུ་གསོ་སྦྱིན་བྱས་ནས་ལུས་སྲེག་པ་དང་གཅོད་པ་དང་འབིགས་པར་བྱེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཚོར་བ་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡུལ་ཀར་ཎ་ཊ་ལ་སོགས་པར་བྱང་བ་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་དུ་གོང་མའི་མིང་འབྲི་བ་ཙམ་གྱི་ང་རྒྱལ་གྱིས་ཕན་ཚུན་དུ་འགྲན་པར་བྱེད་པའི་བྱེད་པ་དུ་མས་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་ཞིང་སྲོག་ཀྱང་འདོར་བར་བྱེད་ན། བདག་ནི་བདག་དང་གཞན་མཆོག་ཏུ་དཀོན་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་བརྩོན་པར་བྱས་པ་ཡིན་ན་ཅིའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ཀྱིས་བདར་བར་བྱ། འོ་ན་དེ་ལྟར་གྱུར་ན་གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ཤིན་ཏུ་ཆུང་བ་ནི་བསྟེན་པར་ནུས་ཀྱིས། ལག་པ་དང༌། རྐང་པ་དང༌། མགོ་བོ་བཅད་པ་ལ་སོགས་པའམ། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་པའི་དོན་དུ་ཇི་ལྟར་ན་བསྟེན་པར་བྱ་ཞེ་ན། འདིར་གོམས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བསྟན་བཅོས་གོམས་པར་བྱེད་པ་དང༌། སྒྱུ་རྩལ་ལ་སོགས་པ་ལ་མཁས་པ་ལ་སོགས་པའམ། སྡུག་བསྔལ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ཙམ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་གང་ཞིག་གོམས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མི་འགྱུར་བ་དེ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཐམས་ཅད་ནི་གོམས་པས་བདག་གིར་བྱ་བ་ནུས་སོ་སྙམ་དུ་དགོང
Chinese
是。对于那难以忍受的痛苦，暂时进行遮止，宣说了名为安乐之因等等。即使以极大的努力亲近善的一面，偶尔或百次，轮回中具有染污的安乐也极难获得。痛苦则在任何时候都容易获得，因为不需努力就能成就。因此，习惯痛苦并非难事，因为在任何时候都已熟悉。像这样，从轮回中 निश्चित निर्यास（梵文天城体：निश्चित निर्यास，梵文罗马拟音：niścita niryāsa，汉语字面意思： निश्चित निर्यास）解脱的方法也是痛苦本身。既然如此，那么以资粮的方式完全接受痛苦才是合理的。因为什么缘故是这样呢？因此，唉！心啊，为了体验痛苦，要依靠痛苦，不要安住于憎恨之中。《第九品》。然而，应该这样想：为了成办伟大的意义，应该依靠这痛苦。宣说了名为“佐敦敦莫”等等。“佐敦敦莫”之子就是敦莫之子，在仲秋月（藏历八月中旬）初九的时候等等，三天或一天进行布萨，然后感受焚烧、切割和穿刺身体的无果之苦。同样，在卡纳塔（Karnataka）等地，北方人以仅仅书写前辈的名字为傲慢，互相竞争，以多种行为感受痛苦，甚至舍弃生命。如果我为了成就自己和他人极难获得的佛陀之位而努力，为何要被痛苦所困扰呢？那么，如果这样，如果能够忍受非常小的痛苦，那么，为了从手、脚、头被砍断等等，或者从有情地狱等等的痛苦中解脱，应该如何依靠呢？这里宣说了名为“如果习惯”等等。无论是习惯论典，还是精通艺术等等，或者体验微小、中等和巨大的痛苦，没有什么事物不会成为习惯的对境，没有丝毫这样的事物，因为所有事物都能通过习惯来掌握，应该这样想。
English
Yes. Regarding that unbearable suffering, temporarily preventing it, it is said to be the cause of happiness, etc. Even if one closely relies on the side of virtue with great effort, occasionally or a hundred times, happiness in samsara with defilements is extremely difficult to obtain. Suffering, on the other hand, is easy to obtain at any time, because it is accomplished without effort. Therefore, becoming accustomed to it is not difficult, because it is familiar at all times. In this way, even the method of definitely escaping from samsara is suffering itself. Since this is the case, it is reasonable to fully accept it as provisions. For what reason is this so? Therefore, alas! Mind, in order to experience suffering, rely on suffering, and do not remain steadfast in hatred. Ninth Chapter. However, one should think that this suffering should be relied upon in order to accomplish great meaning. It is said, "Zodun Tunmo," etc. The son of Zodun Tunmo is the son of Tunmo. On the ninth day of the middle autumn month (mid-August in the Tibetan calendar), etc., after performing Uposatha for three days or one day, one experiences the fruitless suffering of burning, cutting, and piercing the body. Similarly, in Karnataka and other places, northerners are arrogant simply by writing the names of their predecessors, competing with each other, experiencing suffering through various actions, and even abandoning their lives. If I am striving to attain the state of Buddhahood, which is extremely rare for myself and others, why should I be troubled by suffering? Then, if that is the case, if one can endure very small suffering, then how should one rely on it in order to be liberated from the suffering of having one's hands, feet, and head cut off, etc., or from the suffering of sentient beings in hell, etc.? Here it is said, "If one becomes accustomed," etc. Whether it is becoming accustomed to treatises, or being skilled in arts, etc., or experiencing small, medium, and great suffering, there is nothing that does not become an object of habituation, there is not even a little of such a thing, because all things can be mastered through habit, one should think in this way.
Tibetan
ས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་གནོད་པ་ཤིན་ཏུ་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་གོམས་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི་གནོད་པ་ཆེན་པོའང་བསྟེན་པར་མི་ནུས་ཏེ། ཡུན་རིང་པོར་ཤིན་ཏུ་གོམས་པར་བྱས་པས་སླར་ཡང་དེ་ཉིད་བདེ་བའི་ངོ་བོར་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་འགྲོ་བ་ཡིན་པས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བདེ་བ་ཉིད་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཆུང་ངུ་ལ་གོམས་པ་སྔོན་དུ་བཏང་ན་དགའ་བ་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བ་ཡང་གོམས་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་གོམས་པའི་དབང་གིས་སེར་སྣ་ཅན་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་ལ་བདེ་བར་འདུ་ཤེས་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བ་ཐམས་ཅད་བདེ་བའི་འདུ་ཤེས་ཉེ་བར་གནས་པ་ གོམས་པས་བདེ་བའི་འདུ་ཤེས་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་གནས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེ་བར་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འཐོབ་པོ། །ཡབ་དང་སྲས་མཇལ་བ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བདེ་བར་འགྲོ་བ་ཞེས་བགྱི་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཆིས་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་གང་གིས་ཐོབ་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དམིགས་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་བདེ་བའི་ཚོར་བ་ཤ་སྟག་མྱོང་བར་འགྱུར་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་མི་མྱོང་ལ། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ལགས། བདེ་བ་ཡང་མ་ལགས་པ་མི་མྱོང་སྟེ། དེ་ལ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་གནོད་པས་གནོད་པ་བགྱིས་ཀྱང་བདེ་བའི་འདུ་ཤེས་ཉེ་བར་གནས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། མིའི་གནོད་པས་གནོད་པ་བགྱིས་ཀྱང་བདེ་བའི་འདུ་ཤེས་ཉེ་བར་གནས་པ་དང༌། ལག་པ་བཅད་དམ། རྐང་པའམ། རྣ་བ་འམ། སྣ་གཏུབས་ཀྱང་བདེ་བའི་འདུ་ཤེས་ཉེ་བར་གནས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། རྩ་ལྕག་གིས་གཞུས་སམ། རྩ་ལྕག་ཕྱེད་ཚལ་ལམ། ལྕག་གིས་གཞུས་ཀྱང་བདེ་བའི་འདུ་ཤེས་ཉེ་བར་གནས་པ་དང༌། བཙོན་རར་བཅུག་གམ། དུག་གི་སྣོད་ལྟར་བདུགས་སམ། བུ་རམ་ཤིང་བརྡུངས་པ་ལྟར་བརྡུངས་སམ། འདོམ་བུ་གཞོམ་པ་ལྟར་བཅོམ་མམ། འབྲུ་མར་གྱི་མར་མེ་ལྟར་འབར་བར་བྱས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཀཱར་ཥཱ་པ་ཎ་ཙམ་དུ་གཏུབས་སམ། འབྲས་ཕྱེ་བཅོ་བ་ལྟར་བཙོས་སམ། གླང་པོ་ཆེ་རྣམས་ཀྱིས་མ་ཉེས་ཀྱང་བདེ་བའི་འདུ་ཤེས་འཇུག་གོ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་དང་པོ་གནོད་པ་ཆུང་དུ་གོམས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་འགྱུར་ན། འོན་ཀྱང་དེ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེ་ན། འདིར་སྦྲུལ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྦྲུལ་ལ་སོགས་པས་བྱས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དོན་མེད་པ་ཅི་མ་མཐོང་སྟེ། དེ་ནི་འབད་པ་མེད་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ།
Chinese
是这样的。因为对于极小的损害等等习惯了，因此，对于地狱等众生的巨大损害也不能忍受。因为长久地极度习惯之后，再次转变为安乐的自性，是行者，因此菩萨们的安乐本身就是痛苦。如所说：对此，如果先习惯于微小的痛苦，那么极其难以忍受的快乐也会习惯。例如，由于习惯的力量，吝啬者将痛苦视为快乐，同样，一切痛苦的生起，都安住于快乐的觉受。 由于习惯，安住于快乐的觉受中。这样，因果相符的果报，也能获得名为“一切法安乐行”的等持。在《父子相见经》中说：世尊，存在名为“于一切法安乐行”的等持。凭借何者获得此等持，菩萨对于一切所缘之事物，唯有感受安乐之感受，而不感受痛苦之感受。既不感受痛苦，也不感受非苦非乐。对此，即使受到地狱众生的损害，也会安住于快乐的觉受中。即使受到人类的损害，也会安住于快乐的觉受中。手被砍断，或者脚，或者耳朵，或者鼻子被割掉，也会安住于快乐的觉受中。用鞭子抽打，或者用半截鞭子抽打，或者用鞭子抽打，也会安住于快乐的觉受中。被关进监狱，或者像毒器一样被熏，或者像捶打甘蔗一样被捶打，或者像砍伐木材一样被砍伐，或者像酥油灯一样燃烧，乃至被切割成卡尔沙帕纳（kārṣāpaṇa）那么大，或者像炒米粉一样被炒，即使被大象无缘无故地伤害，也会产生快乐的觉受，经中广说。如果最初习惯于微小的损害，情况确实如此，然而，如果认为这并不存在，那么，这里说了蛇等等。难道没有看到蛇等所造成的无意义的痛苦吗？这不需要努力就能成立。
English
It is so. Because one becomes accustomed to very small harms and so on, therefore, one cannot endure even the great harms of sentient beings in hell and so on. Because after being extremely accustomed for a long time, it again completely transforms into the nature of happiness, it is a traveler, therefore the happiness of Bodhisattvas is itself suffering. As it is said: In this regard, if one first becomes accustomed to small suffering, then even the extremely difficult to endure happiness will become accustomed. For example, due to the power of habit, misers perceive suffering as happiness, similarly, all arising of suffering, abides near the perception of happiness. Due to habit, one will abide near the perception of happiness. Thus, the result corresponding to the cause will also obtain the samadhi called "Going happily in all dharmas." In the Sutra of Meeting Father and Son, the Blessed One, there is a samadhi called "Going happily in all dharmas." By what does one obtain this samadhi, the Bodhisattva will only experience the feeling of happiness for all objects of focus, and will not experience the feeling of suffering. Neither suffering nor non-suffering and non-happiness is experienced. In this regard, even if harmed by the harm of hell beings, one will abide near the perception of happiness. Even if harmed by the harm of humans, one will abide near the perception of happiness. Even if a hand is cut off, or a foot, or an ear, or a nose is cut off, one will abide near the perception of happiness. Even if whipped with a whip, or whipped with a half whip, or whipped with a whip, one will abide near the perception of happiness. Even if imprisoned, or smoked like a vessel of poison, or beaten like sugarcane being beaten, or cut like wood being cut, or burned like a butter lamp, even cut to the size of a kārṣāpaṇa, or fried like rice flour being fried, even if elephants harm without reason, the perception of happiness will arise, as extensively explained in the scriptures. If one first becomes accustomed to small harms, the situation is indeed so, however, if one thinks that this does not exist, then here it says snakes and so on. Have you not seen the meaningless suffering caused by snakes and so on? This is established without effort.