Tibetan
གནོད་པ་ཆུང་དུ་གོམས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་དོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །ཡང་གཞན་དུ་རང་གི་སེམས་བརྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཚ་གྲང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སེམས་པ་ཟེ་རེ་ཅན་ལ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཤིན་ཏུ་ཆེད་གནོད་པར་ འགྱུར་ཏེ། སེམས་བརྟན་པ་ལ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཡང་བཟློག་ནས་སོ། །སེམས་བརྟན་པའི་ཡང་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། འདིར་ལ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སེམས་བརྟེན་པ་ལ་ནི་མི་ནུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། འདི་ལྟར་སྐྱེས་བུ་དཔའ་བོ་ལ་ལ་གཡུལ་ངོའི་སར་བདག་གི་ཁྲག་མཐོང་ཡང་ལྷག་པར་དཔའ་བ་བརྟན་པར་བྱེད་དོ། །ཡང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་སྔར་བ་ལ་ལ་ནི་གཞན་གྱི་ཁྲག་མཐོང་བས་ཀྱང་ཤི་ལ་ཐུག་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་གཉི་ག་ཡང་གཅིག་ལ་གཅིག་སེམས་གོམས་པ་དང་བཟློག་པ་ལས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱས་ནས་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཚུགས་བྱོས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་མི་བསྒུལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་གནོད་པ་ཟིལ་གྱིས་ནོན་ཅིང་དེས་ནི་ཟིལ་གྱིས་མི་གནོན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་གནོད་པ་ཁྱད་དུ་གསད་པར་བྱའོ་ཞེས་མཁས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མཁས་པས་སྔར་བསྟན་པའི་དང་བ་ཉམས་པར་མི་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པའི་དགྲ་རྣམས་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་གཡུལ་འགྱེད་པར་རྩོམ་པ་ན། གཡུལ་དུ་ཡང་གནོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཀོན་ཏེ། གནོད་པ་ནི་མོད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་ཤིན་ཏུ་བྱ་དཀའ་བ་འདི་འདྲ་བ་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། འདིར་གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གཡུལ་ངོར་དགྲ་བོ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ནི་དེས་མཚོན་བརྡེག་པ་བྲང་དུ་ཕོག་ནའང་ཕོག་ཕོག་ཏུ་དགྲ་ལས་རྒྱལ་བར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་དེ་དག་ནི་སྐྱེས་བུ་དཔའ་བོ་ཡིན་ཏེ། མཆོག་ཏུ་དགྲ་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བར་བྱེད་པས་འདི་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་ཐོབ་པར་བྱས་སོ་ཞེས་བསྔགས་པར་བྱེད་དོ། །ཡང་གཞན་གང་ཞིག་དོན་གྱིས་རྨ་ལ་སོགས་པས་དགྲ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་དེ་དག་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བྱེད་པ་མིན་པས་རོ་ལ་གསོད་པ་ལྟར་དཔའ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་སྨད་པར་འོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡོན་ཏན་བསྟན་པ་འདིས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་དང་དུ་བླང་བར་ བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་འདིའི་ཡོན་ཏན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དགེ
Chinese
认为习惯于小损害的原因是存在的。又为了使自己的心坚定，说了冷热等等。心浮躁的人，痛苦会变得非常严重，而心坚定的人，痛苦也会被逆转。如果说心坚定的人难道就不能忍受痛苦吗？这里说了“有的人”等等，对于心坚定的人来说，没有什么是不能做到的。比如，有的勇士在战场上看到自己的血，反而更加坚定勇敢。还有的心性怯懦的人，看到别人的血也会感受到濒临死亡的痛苦。这两种情况都是因为对痛苦的习惯和不习惯造成的。这样认识之后，不要被痛苦所击倒，也要不被痛苦所征服，为了心不动摇。因此，要征服损害，而不要被损害所征服。即使这样，也要特别地消除损害，智者说等等，智者不要失去先前所展示的信心。为什么呢？因为当开始与烦恼的敌人作战时，在战场上没有损害是不可能的，损害是非常多的。即使如此，难道没有出现过这种非常难以做到的情况吗？这里说了“有的人”等等，在战场上，那些明显倾向于征服敌人的人，即使被武器击中胸膛，也要一次又一次地战胜敌人，这些人是勇士，他们因为彻底战胜了敌人而被赞扬为获得了胜利。还有的人，实际上并没有通过伤口等方式来征服敌人，就像杀死尸体一样，是应该受到勇士们谴责的。为了说明功德，也应该接受痛苦，说了“另外”等等，另外，这个痛苦的功德是，善
English
The reason for getting used to small harms is considered to be the very existence of them. Furthermore, in order to make one's own mind steadfast, things like hot and cold are mentioned. For a fickle mind, suffering becomes extremely harmful, but for a steadfast mind, suffering is also reversed. If it is asked, 'Isn't it true that even a steadfast mind cannot endure suffering?' Here, it is said, 'Some people,' and so on. For a steadfast mind, there is nothing that cannot be done. For example, some brave warriors, even when seeing their own blood on the battlefield, become even more steadfast in their courage. Also, some people with timid minds, even seeing the blood of others, will experience the suffering of being close to death. Both of these situations arise from being accustomed to and unaccustomed to suffering. Having understood this, do not be overwhelmed by sufferings, and also do not be conquered by sufferings, in order to keep the mind unwavering. Therefore, conquer harm, and do not be conquered by it. Even so, one should especially eliminate harm, as the wise say, and so on. The wise should not lose the confidence previously shown. Why? Because when one begins to wage war with the enemies of afflictions, it is rare that there will be no harm in battle; harm is very abundant. Even so, hasn't such a very difficult situation appeared? Here, it is said, 'Whoever,' and so on. On the battlefield, those who are clearly inclined to conquer the enemy, even if struck in the chest by weapons, again and again conquer the enemy. These are the brave warriors, and they are praised for having achieved victory because they have thoroughly defeated the enemy. Others, who do not actually conquer the enemy through wounds and so on, but are like killing a corpse, are worthy of being condemned by the warriors. In order to explain the merits, one should also accept suffering, as it is said, 'Furthermore,' and so on. Furthermore, the merit of this suffering is that it is virtuous.
Tibetan
་བའི་རྒྱུ་རྫོགས་པའི་ལམ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་གང་ཡིན་ལ་ཞུགས་ན་སྐྱོ་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་གཟུགས་དང་ལང་ཚོ་དང་ནོར་ལ་སོགས་པས་བྱས་པའི་དྲེགས་པ་སེལ་བར་བྱེད་དེ་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། འཁོར་བ་ལ་སྟེ་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གཟིར་བ་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་བའི་སེམས་དང༌། འདི་ནི་སྡིག་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་རིག་ནས་སྡིག་པས་འཇིགས་ཏེ། མི་བྱ་བའི་སེམས་དང༌། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་ཟད་པར་འགྲོ་བའི་ལམ་ཉེ་བར་བསྟན་པའོ་སྙམ་ནས་གུས་པ་དང༌། དད་པ་དང༌། སེམས་དང་བའོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་དུ་ལེན་པ་ཡང་གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་བྱུང་བར་བརྟག་པ་མཁྲིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལུས་འདི་མཁྲིས་པ་ལ་སོགས་པ་ཉེས་པ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་དེ། དེ་ཡང་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཟས་དང་གནས་པ་དང་བྲལ་བས་མ་སྙོམས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་གྱུར་ནས་ནད་སྐྱེད་པར་བྱེད་དེ། སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུར་འགྱུར་རོ། དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་དེ་དག་ལ་ནི་བདག་མི་ཁྲོ་སྟེ་སེམས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་བསམས་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། །འོན་ཀྱང་རང་གི་རྒྱུ་ཚོགས་པའི་དབང་གིས་རབ་ཏུ་འཁྲུག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་སེམས་ཡོད་རྣམས་ལ་ཅི་སྟེ་ཁྲོ་ཅི་སྟེ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་དག་ཀྱང་སྟོན་གྱི་ལས་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་རང་གི་རྒྱུ་ཚོགས་པ་རབ་ཏུ་འཁྲུགས་པར་གྱུར་པས་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་མཁྲིས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་དེ་དག་ལ་ཡང་བདག་ཁྲོ་བར་མི་རིགས་སོ། །འདིར་གཉི་ག་ཡང་མཚུངས་པར་རྒྱུ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཉེ་བར་སྟོན་པ་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དཔེར་ན་རང་གི་རྐྱེན་གྱིས་ཉེ་བར་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཅན་མཁྲིས་པ་ལ་སོགས་པ་འདོད་པ་མེད་པར་ཡང་ངེས་པར་ན་ཚ་བསྐྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་རང་གི་རྒྱུ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་ལ་ བརྟེན་པའི་ནུས་པ་ཡིད་མི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པས་ཁྲོ་བ་བསྐྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་འདི་དག་ཐུན་མོང་དུ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྟེ་དེ་ལྟར་ན་འདིར་སེམས་པ་དང་བཅས་པ་རྣམས་བསམས་ནས་རྣམ་པ་དེ་ལྟར་མི་འདོད་པ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། ཅིག་ཤོས་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཁྲོ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ནི་རྐྱེན་ཚོགས་པ་མེད་པར་ཁྲོ་བར་བྱའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་བློ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་བསམས་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་རང་དགར་ནི་མེད།
Chinese
是与圆满之因的道相顺应的。如果进入任何痛苦，就会产生厌离。因此，要消除因形貌、青春和财富等产生的傲慢，因为它们会衰败；对于轮回，即对于被轮回痛苦所折磨的众生，要有慈悲心；认识到这是罪恶的果报，因罪恶而恐惧，要有不做恶的心；思维佛陀薄伽梵亲自指出了趋向痛苦止息的道路，要有恭敬、信仰和欢喜心。承受痛苦也要观察是由他缘所生，如说是胆汁等。这个身体是胆汁等三种过患的自性，也就是因为与那样的饮食和住所分离，而处于不平衡的状态，从而产生疾病，成为一切痛苦的根源。虽然如此，我并不对它们生气，因为它们没有心识。它们并不是有意制造痛苦。然而，它们是由于自身因缘聚合的力量而变得极度紊乱。如果这样，那么为什么对有心识者生气或不生气呢？因为它们也依赖于宿业，自身的因缘聚合变得极度紊乱，从而产生痛苦。因此，不应该像对胆汁等一样对它们生气。这里两者都是相似的，因为都依赖于因缘。为了进一步说明这一点，说了譬如说。譬如说，胆汁等具有由自身因缘所生的能力，即使没有意愿，也必然会产生疾病，同样，依赖于自身因完全转变的力量，不悦意等会产生愤怒。这样，这些共同依赖于因和缘。如果这样，那么这里有心识者是经过思考后才做出那样不希望的事情，而另一种则不是这样，如果这样问。说了愤怒等。那就是在没有因缘聚合的情况下，要生气，这样预先设定想法，众生并不是随意而为的。
English
It is in accordance with the path of perfecting the cause. If you enter into any suffering, aversion will arise. Therefore, one should eliminate pride caused by form, youth, wealth, etc., because they will decay; have compassion for samsara, that is, for beings tormented by the suffering of samsara; recognize that this is the result of sin, fear sin, and have the mind not to do evil; thinking that the Buddha Bhagavan himself has pointed out the path to the cessation of suffering, have reverence, faith, and joy. Accepting suffering should also be examined as arising from other causes, such as saying bile, etc. This body is the nature of three faults such as bile, that is, because it is separated from such food and dwelling, it is in an unbalanced state, thereby causing disease and becoming the root of all suffering. Even so, I am not angry with them, because they have no consciousness. They do not intentionally create suffering. However, they become extremely disturbed by the power of their own causal aggregates. If so, then why be angry or not angry with those who have consciousness? Because they also depend on past karma, their own causal aggregates become extremely disturbed, thereby causing suffering. Therefore, one should not be angry with them as with bile, etc. Here both are similar, because they both depend on causes and conditions. To further illustrate this, it is said, for example. For example, bile, etc., has the power to be produced by its own causes, and even without intention, it will inevitably produce disease, similarly, relying on the power of its own complete transformation of causes, unpleasantness, etc., will produce anger. Thus, these commonly depend on causes and conditions. If so, then here conscious beings think and do such unwanted things, while the other is not like that, if you ask. It is said anger, etc. That is, without the aggregation of causes and conditions, one should be angry, thus presupposing the idea, beings are not arbitrary.
Tibetan
ཁྲོ་བར་མི་བྱེད་དོ། །ཁྲོ་བ་ཡང་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས་རང་དབང་ཅན་དུ་མི་སྐྱེའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འདིར་འདི་ཉིད་ནི་ཚད་མས་གྲུབ་པོ་ཞེས་ཉེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་རྐྱེན་འདི་དག་ཙམ་ཉེ་བར་གནས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། རང་དབང་དུ་འཇུག་པ་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྐྱེན་རྣམས་ཚོགས་པ་དེ་དག་ཀྱང་རང་གི་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་ན་ལེགས་པར་བསམས་ནས་མི་སྐྱེད་དེ། དེ་ནི་རང་གི་རྒྱུ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་ཉེ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་དེ་འདྲ་བའི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། བསམས་ནས་ནི་མ་ཡིན་ལ། དེས་བསྐྱེད་དེ་ཡང་སྟེ་འབྲས་བུ་ཡང་ཚོགས་པ་འདི་དག་གིས་བསྐྱེད་དོ་ཞེས་སེམས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཡོད་པས་འདི་འབྱུང་ལ། འདི་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་འདི་སྐྱེ་བ་ཡིན་པས། འགྲོ་བ་འདི་ནི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་ཙམ་སྟེ། འདིར་འགའ་ཡང་རང་དབང་ཅན་འབྱུང་བ་མེད་དེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་རང་དབང་ཅན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་གྲངས་ཅན་པའི་གཙོ་བོ་དང༌། བདག་དང་རིགས་པ་ཅན་ལ་སོགས་པའི་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པའོ། །དེས་ན་ཅིའི་ཕྱིར་འདི་ལ་རང་དབང་ཅན་ནི་འགའ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱེད་ཅེས་དོགས་པ་ལ། གཙོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཁྱེད་ཀྱིས་གང་རྡུལ་དང་མུན་པ་དང་སྙིང་སྟོབས་ཀྱི་ཆ་ཉམ་པའི་རང་བཞིན་ནི་གཙོ་བོ་ཞེས་འདོད་པའོ། །ད་ཞེས་བྱ་ཞེས་པ་ནི་དེ་ནི་ཚད་མས་གྲུབ་པ་མེད་དོ་ཞེས་མི་འདོད་ པ་སྟོན་པར་བྱེད་བའོ། །དངོས་པོ་འགའ་ཞིག་ལ་བདག་ཅེས་བརྟགས་ཤིང་ཞེན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཚད་མ་དང་མི་ལྡན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ནི་རང་ཉི་དེ། དེ་ལས་གཞན་པའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་འབྱུང་ངོ་སྐྱེའོ་ཞེས་བསམས་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་མ་སྐྱེས་པར་ནི་དེ་སྟེ་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་སྔ་ནས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། མེད་པ་ཡང་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ན་སྐྱེ་བར་འདོད་པར་གྱུར་བ་གང་ཡིན། ཇི་སྟེ་མེད་པ་ནི་འགའ་ཡང་མི་སྐྱེ་སྟེ། འོན་ཀྱང་མི་གསལ་བའི་གནས་སྐབས་ལས་གསལ་བའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་ཙམ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་དང༌། གསལ་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱང་མེད་ན་ཇི་ལྟར་སྐྱེད། ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་དང་གསལ་བའི་
Chinese
不生嗔恚。心想亦当生嗔，亦不自在而生。如是故，此处说此是量所成，说罪等。此等一切是唯此等缘亲近住之自性，自在而转者，无有也。缘会合之彼等，亦于生自果时，不善思而生。谓是自之因圆满转变亲近之法性，而生如是之果，非由思而生。彼所生，谓果亦有是等众缘所生之想，亦无作意。如是故，一切法无作者故。此有故彼生，此生故此生，此世间唯是缘所生，此处无有自在而生者，一切法皆赖因缘故。若如是，则无有自在者，如数论派之神我，及自在与正理派等之虚空等。是故何故于此说无有自在者耶？于此疑惑而说神我等。汝所许微尘、黑暗、勇猛之分衰损之自性，是名神我。今说者，是显彼非量所成，不许也。于某物计为我而执著者，彼亦不符量，如是说也。以何为因，谓彼即自性，以无彼之外因故，思生而无生也。何以故？谓未生时，彼即神我等，本非有也。无亦如石女之子等，若尔，云何欲生？若谓无不生，然唯从不明显之位转为明显之位而已。若如是，则转变与明显之位亦无，云何生？转变与明显之
English
One does not become angry. Thinking, "I should also generate anger," one does not arise independently. Therefore, here it is said that this itself is established by valid cognition, and faults and so forth are spoken of. All of these are the nature of merely abiding close to these conditions. There is no independent agency involved. Even those gatherings of conditions do not arise with good intention when generating their own results. That is to say, it is the nature of one's own cause to be completely transformed and close, and to generate such a result, but not by thinking. And that which is generated by that, that is, the result, also does not have the thought or intention that these gatherings generate it. Therefore, all phenomena are without an agent. Because this exists, this arises. Because this is born, this is born. This world is merely born from conditions. Here, nothing arises independently, because all phenomena depend on causes and conditions. If that is the case, then there is no independent agent, like the chief of the Samkhyas, and the self and the sky, etc., of the logicians. Therefore, why is it said here that there is no independent agent? In response to this doubt, the chief and so forth are spoken of. What you consider to be the nature of the diminished parts of atoms, darkness, and courage is called the chief. The word "now" is used to show that it is not accepted that it is not established by valid cognition. It is also said that whatever is considered and clung to as a self in some object is not in accordance with valid cognition. For what reason? Because that itself is its own nature. Because there is no cause other than that, it does not arise by thinking. Why? Because when it is not born, that, that is, the chief and so forth, is not already existent. And if it is non-existent, like the son of a barren woman and so forth, then what is the desire to be born? If it is said that nothing is born, but that it is merely a complete transformation from an unclear state to a clear state, then if that is the case, how does it arise if there is no transformation or clear state? Transformation and clear