Tibetan
ཐར་པ་ལས་གསུངས་པ། ཡང་གལ་ཏེ་ལ་ལ་ཞིག་འོངས་ནས་ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་སློང་བ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གནང་བའི་ཆོས་གོས་གསུམ་ལས་ལྷག་པ་ཞིག་ཡོད་ན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བཏང་ཞིང་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལ་ཆོས་གོས་གསུམ་ལས་ཉུང་བར་གྱུར་ན་གང་ལ་བརྟེན་ནས་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་གཏོང་བར་མི་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་གོས་གསུམ་གཏོང་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་གོས་གསུམ་ཡོངས་སུ་བཏང་ནས་སློང་བ་པོ་ལ་གཙོ་བོར་བྱེད་ན་དེས་ནི་འདོད་པ་ཆུང་བ་བསྟེན་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཧ་ཅང་བཏང་བ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་བདག་བསྲུང་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དམ་པའི་ཆོས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དམ་པ་སྟེ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་འམ། དམ་པའི་ཆོས་ཏེ་གཞན་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་བསྒྲུབ་པ་སྟེ། དེ་བསྟན་པའི་ལུས་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཅུང་ཟད་ཀྱི་དོན་ཆེད་དུ་གཟིར་བར་མི་བྱ་སྟེ། གཞན་དུ་ནི་དོན་ཆེན་པོའི་ཕུང་པོ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་དག་ནི་སྔ་མའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཚིག་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་འཇམ་པའི་བརྩོན་པ་འདི་ཉིད་འཕེལ་བས་མྱུར་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་བསྒྲུབ་པར་ནུས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་བས་ན་རང་གི་ལུས་ དང་མགོ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་མི་བྱའོ་ཞེས་བཀག་གོ །གང་གི་ཚེ་ཞེ་ན། མཛའ་བ་དང་མི་མཛའ་བ་དང་ཅིག་ཤོས་དང་སྐྱེ་བོ་ཕོངས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཐུན་མོང་དུ་འཇུག་པ་སྙིང་རྗེའི་སེམས་མ་དག་པ་ནའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཧ་ཅང་བརྩམས་ན་ཡང་བདག་དང་གཞན་ལ་ཕན་པའི་དོན་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །བདག་དང་གཞན་ལ་མཉམ་པའམ་ལྷག་པར་འཇུག་པའི་བསམ་པ་ཅན་ལ་ནི་མ་བཀག་སྟེ། གང་དེ་བཞིན་དུ་བདག་དང་གཞན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་བར་ཆད་བྱེད་པ་ལ་གཏོང་བ་དང་མི་གཏོང་བ་མི་བྱའོ། །སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་ནུས་པ་ལྷག་པའམ་ནུས་པ་མཉམ་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྷག་པའམ་མཉམ་པའི་དགེ་བའི་བར་ཆོད་བྱེད་པ་ལ་གཏོང་བ་དང་མི་གཏོང་བ་མི་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་ལ་དགོངས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སོ་སོར་ཐར་པ་ལས་བཤད་དེ། ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་གྱི་གནས་ནས་མངོན་པར་འབྱུང་བ་བྱ
Chinese
解脱中说：又如果有人来乞讨钵和法衣，如果他有超过佛陀所赐的三件法衣，就应该如数给予和布施。如果他少于三件法衣，那么依靠它来安住梵行，就不应该完全舍弃。那是什么原因呢？因为如来说过，三件法衣不应该舍弃。舍利子，如果菩萨完全舍弃三件法衣，而主要施与乞讨者，那他就不是奉行少欲，所以禁止过度施舍。又为了显示守护自身，说了“圣法”等等。圣者，即圣人菩萨们，或者圣法，即成办利益他人和安乐世间和出世间，为了显示它，不应该为了微小的理由而折磨身体，否则会损害巨大的利益。因此，这些是先前论证的词语。为什么那样呢？因为这种非常柔和的精进增长，能够迅速成办利益和安乐一切众生。因为如此，所以禁止布施自己的身体和头等。什么时候禁止呢？在对亲友、非亲友、其他人以及所有贫困者普遍生起不纯净的慈悲心时。即使过于精进，也会损害利益自己和他人。对于平等或更加关注自己和他人的发心者，则没有禁止。同样，对于障碍自己和他人的菩提之道和闻法等，不应该舍弃或不舍弃。为了众生的利益，能力更强或能力相等，以及菩萨更强或相等的善行造成障碍，不应该舍弃或不舍弃，这样说了就成立了。考虑到这一点，在菩萨的别解脱戒中说：舍利子，菩萨从在家中出家
English
It is said in Liberation: Furthermore, if someone comes to ask for a begging bowl and Dharma robes, if he has more than the three Dharma robes given by the Buddha, he should give and donate them accordingly. If he has less than three Dharma robes, then he should not completely abandon what he relies on to abide in pure conduct. Why is that? Because the Thus-Gone One has said that the three Dharma robes should not be abandoned. Shariputra, if a Bodhisattva completely abandons the three Dharma robes and mainly gives to beggars, then he will not be practicing contentment, so he is forbidden from giving excessively. Furthermore, in order to show the protection of oneself, he said, "The Holy Dharma," and so on. The holy ones, that is, the holy beings, the Bodhisattvas, or the Holy Dharma, that is, accomplishing benefit and happiness for others, both worldly and beyond worldly. In order to show it, one should not torment the body for the sake of a slight reason, otherwise a great mass of benefit will be damaged. Therefore, these are the words of the previous argument. Why is it so? Because this very gentle diligence increases and is able to quickly accomplish benefit and happiness for all sentient beings. Because of that, it is forbidden to give away one's own body and head, and so on. When is it forbidden? When the mind of compassion is not pure, which applies equally to friends, non-friends, others, and all impoverished beings. Even if one exerts too much diligence, it will harm the benefit of oneself and others. For those who have the intention of engaging equally or more in oneself and others, there is no prohibition. Likewise, one should not abandon or not abandon what obstructs the path to enlightenment and hearing the Dharma, etc., for oneself and others. For the sake of sentient beings, if one has more or equal ability, and if a Bodhisattva has more or equal ability, one should not abandon or not abandon what obstructs virtue, it is said, and thus it is established. With this in mind, it is said in the Pratimoksha of the Bodhisattva: Shariputra, a Bodhisattva who goes forth from the household life