Tibetan
འི་ཚིག་གམ། གཞན་གྱིས་བསྟོད་པ་ལ་གནོད་པའི་ཚིག་གམ། ཁ་འོག་ཏུ་ལུས་འཁྲུས་པར་མི་བྱེད་པའི་ཚིག་གམ། མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་ལུང་སྟོན་པའི་ཚིག་མི་འབྱིན་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་འབྲས་བུ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་སྤངས་པས། དོན་མེད་པ་སྤང་པའི་ཕྱིར་ལུས་བསྲུང་བ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལྟ་བས་ན་བདག་གིས་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ལེགས་པར་གནས་པ་དང༌། མི་བསྐྱོད་པ་དང༌། མི་ལྷོད་པར་གྱུར་པར་བྱའོ། །དེ་དག་ཀྱང་སེམས་མཉམ་པར་གཞག་པས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞི་གནས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འདི་རྟོགས་ནས་དེ་ལྷུར་བླངས་ཏེ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །འདིས་ནི་བསླབ་པ་རྣམས་ལ་གུས་པ་དྲག་པོར་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། དེས་ཀྱང་དྲན་པ་ཉེ་བར་གནས་ཏེ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གནས་པས་འབྲས་བུ་མེད་པ་སྤོང་ཞིང་དེ་ལ་དོན་མེད་པ་ཕྱིར་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལྟ་བས་ནི་ལུས་བསྲུང་བར་འདོད་པས་རྩ་བ་དྲན་པ་བཙལ་ཏེ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གནས་པར་རྟག་ཏུ་གྱུར་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ནི། དེ་ལ་ལུས་བསྲུང་གང་ཡིན་ན། །གང་ཞིག་དོན་མེད་སྤང་བའོ། །དེ་ཀུན་གང་གིས་འཐོབ་ཅེ་ན། །འབྲས་བུ་མེད་པའི་སྤྱོད་སྤངས་ལས། །དེ་ཡང་རྟག་ཏུ་དྲན་པས་འགྲུབ། །དྲན་པ་ཤིན་ཏུ་གུས་ལས་འབྱུང༌། །གུས་ནི་ཞི་བ་ཆེ་བདག་ཉིད། །ཤེས་པར་གྱུར་ནས་བརྟུན་པ་སྐྱེ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞི་གནས་ཀྱི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱང་སྐབས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འདི་ལས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །འདིར་དོན་མེད་པ་སྤང་བའི་དོན་དུ་བསྡུས་པའི་དོན་འདི་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ་ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུམ་གྱིས་བསྟན་པ། ཤིན་ཏུ་ངེས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཤིན་ཏུ་ངེས་པ་ནི་ཐེ་ཚོམ་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྤངས་པའོ། །རབ་དང་ནི་རྟག་ཏུ་དགའ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་མང་བའོ། །བརྟན་པ་ནི་མ་བརྟགས་པའོ། །གུས་པ་ནི་བཤད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཞེ་ས་ནི་མཉེས་པར་བྱ་བ་རྣམས་ལ་སེམས་འདུད་པ་སྟེ། དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་འཇུག་པའོ། །ངོ་མཚར་བཅས་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །འཇིགས་བཅས་ནི་འཁྲུལ་པ་བྱུང་བས་འཇིག་རྟེན་ལ་འཇིགས་པའོ། །ཞི་བ་ནི་དབང་པོ་ཡང་དག་པར་སྡོམ་པའོ། །སེམས་ཅན་མགུ་བར་བྱེད་པ་ལ་བརྩོན་པ་དང་ལྡན་པ་དང༌། སྐྱེ་བོ་གཅིག་གི་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་གཞན་ལ་བཟློག་པ་ཡིན་པས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་འདོད་པ་ཕན་ཚུན་མི་མཐུན་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་སྐྱོབ་སྟེ་ཡིད་ལ་གཅགས་པ་མེད་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། བརྩེར་ལྡན་ཏེ། འདི་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཚིག་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེས་པས་ཏེ་རང
Chinese
或者说，是损害他人赞扬的言辞吗？或者是不做口头上的身体清洗的言辞吗？不说以虚妄的傲慢来预言的言辞。像这样，舍弃无意义的行为，为了舍弃无意义，就显示了守护身体。因此，我应当善于安住于戒律，不摇动，不懈怠。这些也通过心平等安住而成就。因此，了悟这寂止的伟大自性后，就应郑重地接受它并修习。这会使对学处的恭敬变得强烈，那也会使正念现前，正念现前就会舍弃无意义，并且从中产生无意义。因此，想要守护身体的人，应当寻找正念的根本，并恒常地安住于正念。那即是：其中，什么是守护身体呢？就是舍弃无意义。这一切通过什么获得呢？通过舍弃无意义的行为。那也恒常通过正念成就，正念从极大的恭敬中产生，恭敬是寂静的伟大自性，认识到之后就会生起精进。如是说。寂止的伟大自性，也将在适当的时候从此中阐述。在此，为了舍弃无意义，应当领会归纳的意义，通过三个偈颂来显示。说了“非常确定”等等。非常确定，就是舍弃怀疑和颠倒。极好，就是恒常欢喜和心安乐增多。稳固，就是未经观察。恭敬，就是所说的那样。敬语，就是对应该使之欢喜的事物心生恭敬，与它们一起行事。具有奇特，与之前一样。具有恐惧，就是因为产生错乱而对世间产生恐惧。寂静，就是如实地调伏诸根。具有勤奋，致力于使众生欢喜，并且因为将一个人的欲望转移到另一个人身上，所以不救护各自众生互不相符的欲望，心中没有芥蒂。如何呢？具有慈爱，这是理由的言辞。因为烦恼生起，即自
English
Or, is it speech that harms the praise of others? Or, is it speech that does not do verbal body cleansing? Do not utter words that prophesy with false pride. Like this, by abandoning meaningless actions, in order to abandon meaninglessness, it is shown to protect the body. Therefore, I should be well established in discipline, unwavering, and not lax. These will also be accomplished by keeping the mind in equanimity. Therefore, having realized this great nature of tranquility, one should take it seriously and practice it. This will make reverence for the trainings become strong, and that will also bring mindfulness to the fore, and when mindfulness is present, it will abandon meaninglessness, and meaninglessness will arise from it. Therefore, one who wants to protect the body should seek the root of mindfulness and always be constantly present in mindfulness. That is: Among them, what is protecting the body? It is abandoning meaninglessness. Through what is all this attained? Through abandoning meaningless actions. That is also always accomplished through mindfulness, mindfulness arises from great reverence, reverence is the great nature of peace, and having recognized it, diligence arises. It is said. The great nature of tranquility will also be explained from this as appropriate. Here, in order to abandon meaninglessness, one should understand the meaning of the summary, which is shown through three verses. It is said "very certain" etc. Very certain is abandoning doubt and reversal. Excellent is always joy and much mental happiness. Steadfast is unexamined. Reverence is what has been said. Honorific is bowing the mind to things that should be pleased, and acting with them. Having wonder is the same as before. Having fear is fearing the world because of the occurrence of confusion. Tranquility is truly subduing the senses. Having diligence is being diligent in making beings happy, and because one person's desires are transferred to another, the mutually incompatible desires of each being are not protected, and there is no resentment in the heart. How is it? Having love, this is the word of reason. Because afflictions arise, that is, self
Tibetan
་དབང་མེད་པས་སོ།། འདི་ཞེས་པ་ནི་དེ་དག་སྟེ་བྱིས་པ་འདི་དག་གི་ཕན་ཚུན་མི་མཐུན་པའི་སྤྱོད་པའོ་སྙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་སོ། །བདག་དང་སེམས་ཅན་དབང་བྱས་ཤིང་ནི་རང་དང་གཞན་ལ་རག་ལས་པར་ཏེ་དུས་ཐམས་ཅད་དུའོ། །ཅི་ཐམས་ཅད་དུའམ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། ཁ་ན་མ་ཐོ་མེད་དངོས་ལ་སྟེ། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་གཉི་གས་སྟོང་པ་རྣམས་ལའོ། །ཅི་དང་འདྲ་བར་ཞེ་ན། སྤྲུལ་པ་བཞིན་དུ་སྟེ་སྤྲུལ་པ་བྱས་པ་ལྟར་ང་རྒྱལ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། ང་རྒྱལ་ལེགས་པར་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ་བདག་འདི་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིད་ལ་གཞག་པར་བྱའོ། །སྐྱེ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འདི་ལས་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་དོན་མེད་པ་སྤངས་པས་བསྲུང་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ། རིང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དུས་ཤིན་ཏུ་མང་བ་ཞིག་གིས་ཐོབ་པའི་དལ་བ་མཆོག་བསྟན་པ་དྲན་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཡང་དང་ཡང་དུ་བར་མེད་པར་བྱས་ཤིང་བརྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུར་ནི་བརྟན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དུའོ། །རབ་ཏུ་མི་གཡོ་ནི་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རླུང་རྣམས་ཀྱིས་རིའི་རྒྱལ་པོ་ལྟར་བསྐྱོད་པར་མི་ནུས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཕན་ཚུན་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་དེ་དག་གིས་སེམས་ཀྱི་ལས་ཡོངས་སུ་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། དེ་ལྟ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པ་ནི་སེམས་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དག་གནས་སོ། །དེས་ན་གང༌། སེམས་བསྲུང་བརྟུལ་ཞུགས་མ་གཏོགས་པ། །བརྟུལ་ཞུགས་མང་པོས་ཅི་ཞིག་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དེ་ཉིད་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་ལེགས་པར་གཟུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལུས་ལ་སོ་སོར་བརྟགས་པ། བྱ་རྒོད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལུས་ལ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གང་ཡང་བྱེད་པ་མེད་དེ། བདག་རང་ཉིད་ལའང་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་སེམས་དང་བྲལ་བའི་ལུས་བྱ་རྒོད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཕན་ཚུན་ཀུན་ཏུ་དྲངས་ཤིང་གློངས་ཀྱང་བདག་ཉིད་བསྲུང་བའི་དོན་དུ་སླར་བཅོས་པ་ཅི་སྟེ་མི་བྱེད་ཅེས་འདྲི་བའོ། །ནུས་པ་ཐམས་ཅད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ནི་སེམས་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་ནས་འབད་པ་མེད་ པར་ལུས་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་པ་འགྲུབ་སྟེ་དེ་ནི་དེ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མཁོ་བ་མ་ཡིན་པའི་ལུས་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་དགག་པ། ལུས་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཀྱེ་ཡིད་
Chinese
因为没有自主的缘故。 所谓“此”是指那些，即认识到这些孩子们的行为是彼此不和的。控制着我和众生，就是依赖自己和他人，即在所有的时间里。难道是在所有的时间里吗？不是的，对于没有过失的事物，即对于远离两种过失的事物。像什么一样呢？就像幻化一样，即像幻化出来的一样，远离我慢。应当好好地执持我慢，即像“我就是这样的”一样，菩萨应当放在心中。从这种忆念生起的方式中，也要通过舍弃无意义的心来守护。如是说。所谓“长久”等等，即以极其长久的时间获得的暇满殊胜，要以忆念之心，一次又一次地无间断地进行，并且要稳固。像那样，就是具有稳固的自性。完全不动摇，就是像欲望等分别念的风，像山王一样无法动摇。像那样，以戒律和禅定互相增上的那些，就是成办心的事业。因此，菩萨的学处就是调伏自心，这些是安住的。因此，哪有：除了守护自心的苦行之外，做众多的苦行有什么用呢？如是说，那是安住的。又为了唯一确定地好好执持那个，分别观察身体，说了“秃鹫”等等。对于身体，在任何情况下都没有什么可做的，因为自己本身也没有能力。否则，离开了心的身体，被秃鹫等互相牵引、吞噬，为什么不为了守护自己而重新修补呢？这是在提问。因为没有任何能力，因此应当成办调伏自心。调伏了自心之后，不费力气就能成就调伏身体，因为身体依赖于心。将会如此宣说。像那样，在任何情况下都无用的身体，否定了依赖和执着。说了“此身”等等，唉，心啊！
English
Because there is no autonomy. "This" refers to those, that is, recognizing that the behaviors of these children are discordant with each other. Controlling myself and sentient beings means depending on oneself and others, that is, at all times. Is it at all times? No, for things without fault, that is, for those who are free from two faults. What is it like? Like an illusion, that is, like something that has been created by illusion, free from pride. One should hold pride well, that is, like "I am like this," a Bodhisattva should keep in mind. From this way of remembering arising, one should also protect by abandoning meaningless thoughts. So it is said. The so-called "long time" etc., that is, the leisure and endowment obtained after an extremely long time, should be done again and again without interruption with a mind of mindfulness, and it should be firm. Like that, it is of a stable nature. Completely immovable means that the winds of desire and other discriminations, like the king of mountains, cannot be shaken. Like that, those who mutually increase with discipline and samadhi are accomplishing the work of the mind. Therefore, the Bodhisattva's training is to tame one's own mind, these are abiding. Therefore, what is there: apart from the asceticism of guarding one's own mind, what is the use of doing many ascetic practices? So it is said, that is abiding. Again, in order to firmly hold that one with certainty, separately observing the body, "vulture" etc. are said. For the body, there is nothing to do in any case, because one does not have the ability oneself. Otherwise, the body separated from the mind, being dragged and devoured by vultures etc., why not repair it again in order to protect oneself? This is asking. Because there is no ability at all, therefore one should accomplish taming one's own mind. After taming one's own mind, one can achieve taming the body without effort, because the body depends on the mind. It will be so proclaimed. Like that, the body that is useless in any case, denies dependence and attachment. "This body" etc. are said, alas, mind!