Tibetan
པར་བྱའོ། །ཅི་འདྲ་བར་ཞེ་ན། ཤིང་བཞིན་དུ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། མིག་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ། འབྲས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། རྫི་མ་གཉིས་ཅུང་ཟད་ཕྱེ་ལ། སྣའི་རྩེ་མོར་གཏད་པའམ། གཉའ་ཤིང་གང་ཙམ་དུ་རྣམ་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། དང་པོ་རྩོམ་པ་ནའོ། །རྟག་ཏུ་གོམས་པར་བྱེད་བཞིན་དུ་ངལ་བ་སྤང་བའི་དོན་དུ་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལྟ་བ་དང་སེམས་སྐྱོ་བ་སྤང་བའི་ཕྱིར་རེས་འགའ་སྟེ་བར་སྐབས་སུ་ཕྱོགས་སུ་རྣམ་པར་ལྟའོ། །ཇི་སྟེ་བརྒྱ་ལ་འགའ་ཞིག་དེ་དང་ཉེ་བར་འོངས་ན་དེའི་ཚེ་དེའི་འོངས་པའི་ཞད་ཙམ་རིག་པར་བྱས་ལ། ལེགས་པར་བྱོན་ནམ་ཞེས་སྨྲ་བས་ཕེབས་པར་སྨྲ་བའི་དོན་དུ་རྣམ་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །གཞན་དུ་ན་དེར་དེ་ལ་འཕྱ་བས་མི་དགེ་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ལམ་དུ་འགྲོ་ཞིང་དེ་ལྟར་ལྟ་བ་ན་ཡང་གནོད་པ་བསལ་བའི་དོན་དུ། ལམ་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འཇིགས་པའི་རྒྱུ་རྐུན་མོ་ལ་སོགས་པ་རིག་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་རྣམ་པར་བལྟ་བར་བྱ་བའི་རིམ་པ་བཞིན་དུའོ། །གཞན་དུ་ན་ལུས་བསྲུང་བར་བྱས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་པ་བལྟ་བར་བྱེད་པ་ན་རྒོད་པའི་གནོད་པ་སྤང་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་བསྡད་དེ་བྱའོ། །རྒྱབ་ཏུ་རྣམ་པར་ལྟ་བ་ན་ལེགས་པར་ལོག་སྟེ་བ་ཕྱིར་བལྟས་པར་འགྱུར་བས་བྱའོ། །མཉམ་པར་གཞག་པ་བསྲུང་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ། མདུན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འགྲོ་བ་ནི་མདུན་དུའོ། །འོང་བ་ནི་ཕྱིར་ལ་སྟེ། གཡང་ས་ལ་སོགས་པའི་གནོད་པ་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་རིམ་པའི་ཟུར་གྱིས་རང་དང་གཞན་ལ་ཕན་པ་དང་དགོས་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱས་ན་སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ།། །།བམ་པོ་བདུན་པ། ད་ནི་ཤེས་བཞིན་གྱི་བྱ་བ་བསླབ་པའི་ཕྱིར། ལུས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྤྱོད་ལམ་བཞིའི་ནང་ནས་སྤྱོད་ལམ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ལ། ལུས་ཀྱིས་འདི་ལྟར་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྲེང་བས་སམ་འདུག་པས་གནས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཁ་ཏོན་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བའི་ལས་བརྩམས་ནས་ཡང་ལུས་འདི་ཇི་ལྟར་བུར་གནས་པ་ཡིན་ཞེས་སྐབས་སུ་རྣམ་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །སྤྱོད་ལམ་དེ་ཉིད་ལའམ། དེ་སྟེ་སྤྱོད་ལམ་ལོགས་ཤིག་ལའོ། །ལོགས་ཤིག་པ་ལ་ཡིན་ན་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ལེགས་པར་གནས་པར་བྱའོ། །ལུས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ་བརྗོད་ནས་སེམས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ། སེམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བདག་དང་གཞན་ལ་
Chinese
应当这样做。怎样做呢？就像木头一样，这样说，因为眼睛等的作用是空虚的缘故。为了使这个更加明白，对于“无果”等，稍微张开双眼，注视鼻尖，或者像轭木那样观看，这是最初开始的时候。为了经常习惯，为了舍弃疲劳，说了“观看”等，为了舍弃观看和心灰意冷，偶尔在间隙中向各方观看。如果一百个人中有一个人靠近，那时要知道他到来的样子，说“您来得好吗？”为了说来临而观看。否则，在那里嘲笑他，会产生不善。在路上行走也那样观看，为了消除损害，说了“道路”等，为了知道恐怖的来源，盗贼等，按照观看的顺序。否则，就不能保护身体。向各个方向观看时，为了舍弃掉举的损害，应当坐着做。向后观看时，应当好好地转过身来，向后看。为了守护等持，说了“前面”等，行走是向前，来是向后，应当观看悬崖等损害。如果通过这样指示的顺序的要点，理解了自他的利益和必要，那么修行就成为精华了。第七品。现在为了学习正知的行为，说了“身体”等，在四种行为中，无论哪一种行为，身体这样，就是通过站立或者坐着来安住，之后立即开始念诵等的行为，然后再次观察身体是如何安住的。在那个行为本身，或者在另一个行为中。如果在另一个行为中，也应当像之前一样好好地安住。说了对身体的分别观察后，对心的分别观察，说了“心”等，为了自己和他人。
English
This should be done. How should it be done? It is said to be like wood, because the function of the eyes and so on is empty. To make this clearer, for "fruitless" and so on, slightly open the eyes and focus on the tip of the nose, or look like a yoke, this is when first starting. In order to become accustomed to it constantly, in order to abandon fatigue, it is said "watching" and so on, in order to abandon watching and discouragement, occasionally look in all directions in intervals. If one out of a hundred people approaches, then know the manner of his arrival, and say, "Are you coming well?" To look in order to say coming. Otherwise, mocking him there will cause non-virtue to arise. Walking on the road, also look like that, in order to eliminate harm, it is said "road" and so on, in order to know the source of terror, thieves and so on, according to the order of watching. Otherwise, the body will not be protected. When looking in all directions, in order to abandon the harm of agitation, one should do it sitting down. When looking back, one should turn around well and look back. In order to protect samadhi, it is said "front" and so on, walking is forward, coming is backward, one should watch for the harm of cliffs and so on. If, through the key points of the order of such instruction, one understands the benefit and necessity of oneself and others, then practice becomes the essence. Seventh chapter. Now, in order to learn the activity of mindfulness, it is said "body" and so on, in any of the four activities, the body is like this, that is, abiding by standing or sitting, and immediately after that, starting the activity of recitation and so on, and then observing again how the body abides. In that activity itself, or in another activity. If it is in another activity, one should abide well as before. After speaking of the separate observation of the body, the separate observation of the mind, it is said "mind" and so on, for oneself and others.
Tibetan
ཕན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ལ་སེམས་པ་ནི་ཀ་ཆེན་ཏེ། འཆིང་བ་དག་ལས་ཐར་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་བཏགས་པ་ཡང་ཡང་དང་ཡང་དུ་བརྟག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས། ཅི་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཡང་བདག་གིས་ཡིད་འདི་གང་ན་སྤྱོད་ཅེས་དམིགས་པ་སྔ་མའམ། དམིགས་པ་བཞིན་དུ་བརྟགས་ལ། སོང་བར་རྟོགས་ན་དེ་ནས་བཟློག་ལ་དེ་ཉིད་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །རང་གི་ངང་གིས་འབབ་ན་ནི་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཞི་གནས་ཀྱི་ཁུར་སྐད་ཅིག་གཅིག་ཀྱང་ཇི་ལྟར་མི་འཚོར་བ་དེ་ལྟར་གཟུང་བར་བྱའོ། །རེ་ཞིག་དེ་དག་གིས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་ཟླ་བ་སྒྲོན་མའི་མདོ་ལས། ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མྱུར་ཐོབ་སྟེ། །དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་ཕན་ཡོན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་སྦྱོར་བ་ཇི་སྙེད་པ་གང་ཅི་ཡང་རུང༌། བཟའ་བ་དེ་དག་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྗེས་སུ་སོང་བ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་དོན་དུ་གཉེར་བས་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་གྱི་ངང་ཚུལ་ཅན་དུ་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་དོན་དུ་གཉེར་བས་བྱ་བ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ནན་ཏན་དུ་བྱའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་སྤོང་བའི་སྐབས་ན་འཇིགས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འཇིགས་པ་ནི་མེའི་སྲེག་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་དགའ་སྟོན་ནོ། །དེ་བས་ཆེས་ལྷག་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་སོགས་པའང་རུང་སྟེ། དེ་དག་བྱུང་བ་ན་གལ་ཏེ་གནས་པར་མི་ནུས་ན་དེའི་ཚེ་འདོད་པ་བཞིན་དུ་སྦྱོར་ དོ་ཞེས་གནང་བ་སྟེ། ལྟུང་བ་དང་བཅས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་འདི་ངེས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་སྦྱིན་པ་བས་མཆོག་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟ་ན་ཡང་བསླབ་པ་གཞན་སློབ་པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཕྱི་ནས་བསླབ་པའི་གནས་ལ་གོམས་པ་གསལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཇི་ཞིག་ལྟར་དུས་དེ་སྲིད་དུ་དེ་ལས་ལྡོག་པར་བྱེད་ནའང་ལྟུང་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྦྱིན་པའི་དུས་ཡིན་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ནི་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསུངས་པ། གལ་ཏེ་མི་ནུས་ཞེས་སོ། །དེ་དག་ཙམ་ཉིད་ཀྱི་དཔེ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། དེ་ལ་བསླབ་པ་གཅིག་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་བསླབ་པ་ཕྱི་མ་གོམས་པར་མ་བྱས་པས་མི་ནུས་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །འཕགས་པ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། ཇི་སྐད་དུ། སྦྱིན་པའི་དུས་སུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉེ་བར་བསྡུས་ཏེ་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱའོ་ཞེས་རྒྱ་ཚེར་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ལྷོད་པར་མི་བྱའོ། །དགེ་བའི་ཕྱོགས་གང་ལ་སྤྱོད་ན་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་འགའ་ཞིག་གི་གེགས་སུ་འགྱུར་བ་དེ་བླང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས། གང་ཞིག་བསམས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རང་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ་དང་ལུང་གིས་སམ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་གསུང་གི་ཅུས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་བཟུང་ནས་བསམ་གཏན་དང་བསམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་གང་ཅུང་ཟད་ཅིག་བརྩམས་པ་དེར་ཡིད་གཞོལ་བས་དང་པོར་དེ་ཉིད་རེ་ཞིག་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་མ་གྲུབ་པར་དུ་ཡོངས་སུ་དོར་ནས་གཞན་བརྩམ་པར་ནི་མི་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་མ་གྱུར་ན་ཅི་ཉེས་ཤེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ནན་ཏན་བྱས་པས་ཐམས་ཅད་ལེགས་པར་བྱས་པར་འགྱུར་གྱི་དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་སྔར་ཁས་བླངས་པ་དང་ཕྱིས་དམ་བཅས་པ་གཉི་གར་མ་འབྲེལ་བར་འགྱུར་རོ། །འཇུག་པ་མི་བརྟན་པ་ནི་ཤེས་བཞིན་མ་ཡིན་པར་རྗེས་སུ་འཇུག་པས་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ནའང་འབྲས་བུ་མེད་པ་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ། བྲེ་མོའི་གཏམ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། འབྲེལ་པ་མེད་པ་རྣམ་པ་དུ་མ་བརྗོད་པ་དང་གཞན་ དག་གིས་བྱས་པ་ལ་འཇུག་པ་ངོ་མཚར་བའི་དངོས་པོ་མཐའ་དག་ལའམ་རང་གིས་ཀྱང་བྱ་བ་དེ་ལ་ལྟ་བ་དང་མཉན་པའི་ཕྱིར་ངག་དང་སེམས་ཞུགས་པ་ལས་བཟློག་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་འབྲས་བུ་མེད་པ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སོ་སོར་ཐར་པ་ལས་བསྟན་པར་བྱ་བ་སྤྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དོན་མེད་ས་རྐོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ས་དང་བྱང་བུ་ལ་སོགས་པ་ལ་སེན་མོ་དང༌། དབྱུགས་པ་ལ་སོགས་པའི་རི་མོ་འདྲེན་ཅིང་འབྲི་བ་ལ་སོགས་པ་དགོས་པ་མེད་པ་བྱེད་པ་ནི་ལྟུང་བར་འགྱུར་བས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་ལས་བཟློག་པར་བྱ་བ་བཀའ་བསྒོ་བ་དྲན་པར་བྱས་ལ་རྣམ་པར་སྤང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལས་འདིར་ནི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་འཇིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་མོད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་དེ་འགྲོ་བར་མི་བྱའོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་ཤེས་བཞིན་དུ་བྱ་བར་བསླབ་པ་ནི་གང་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བདུན་གྱིས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་དང་པོར་རང་གི་སེམས་བརྟགས་ནས་གསུངས་པ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོ
Chinese
利益之相的法，是大的根本，因為是從束縛中解脫出來的原因。因此，對於它所依賴的，應當再三地觀察。如「如何」等所說的。又，我此心在何處行，這樣觀察先前的所緣，或者如所緣般地觀察。如果覺察到已走失，就從那裡返回，並在那裡繫縛。如果自性流淌，就應當捨置。如是，應當如一剎那也不覺知寂止之重擔般地執持。暫且，這些是說戒律是成辦禪定的原因。如《月燈經》中所說：「無有煩惱之禪定，迅速獲得，彼乃戒律清淨之利益。」如是說。因此，凡是成為禪定之因的任何行為，都應當知曉那些飲食是隨順戒律的。因此，以禪定為要事者，應當具有正念和正知的狀態。同樣，以戒律為要事者，應當努力於禪定。在完全捨棄禪定的時候，如「怖畏」等所說的。怖畏是火的焚燒等。同樣，供養三寶等是喜慶。因此，最殊勝的眾生之利益等也可以，那些生起時，如果不能安住，那時就隨意行事，這樣給予許可，意思是說不會變成墮落。又，為何此不決定呢？如是等所說的。無論如何，戒律比佈施更殊勝，即使如此，然而在學習其他學處後，立即對於後來的學處，因為沒有習慣的明顯，如何能在那段時間裡即使從那裡離開也沒有墮落呢？這是佈施的時機，而不是戒律的時機，因此才說「如果不能」。這些僅僅是舉例而已。如是說：在那裡，完成一個學處，如果沒有習慣後面的學處，則不能……
English
Thinking about the Dharma, which is characterized by benefit, is the great root, because it is the cause of liberation from bonds. Therefore, one should repeatedly examine what it depends on. As it is said, "How," and so on. Also, "Where does my mind wander?" Thus, examine the previous object of focus, or examine it as the object of focus. If you realize it has wandered, then return from there and bind it there. If it flows naturally, then let it go. Thus, one should hold it as if one does not even feel the burden of tranquility for a single moment. For the time being, these are teachings that discipline is what accomplishes samadhi. As it is said in the Sutra of the Moon Lamp: "The samadhi without afflictions is quickly attained; that is the benefit of pure discipline." Thus it is said. Therefore, whatever actions become the cause of samadhi, one should know that those foods are in accordance with discipline. Therefore, one who seeks samadhi as important should have the state of mindfulness and awareness. Similarly, one who seeks discipline as important should strive for samadhi. When completely abandoning samadhi, as it is said, "Fear," and so on. Fear is the burning of fire, and so on. Similarly, offering to the Three Jewels, and so on, is a celebration. Therefore, even the benefit of the most excellent sentient beings, and so on, is acceptable. When those arise, if one cannot remain, then at that time, act as desired, thus giving permission, meaning that it will not become a downfall. Also, why is this uncertain? As it is said, "Like this," and so on. In any case, discipline is more excellent than generosity, but even so, after learning other trainings, immediately for the later trainings, because there is no clear habituation, how can one not fall even if one departs from there for that period of time? This is the time for generosity, not the time for discipline, therefore it is said, "If one cannot." These are merely examples. As it is said: There, completing one training, if one has not become accustomed to the later training, then one cannot...
Chinese
已经显示了没有堕落。圣者《无尽慧经》中也说：‘布施的时候，要收摄戒律，保持中庸。’所以不要放松。无论修持哪种善法，如果某种禅定会成为障碍，那就不应该接受。因此，说了‘思考什么’等等。按照自己的理性和经典，或者善知识的教言，确定之后，对于禅定和思考等稍微开始做的事情，要倾注心力，首先要完成它。在没有完成之前，不要完全放弃而开始做其他的。如果不是这样会有什么过失呢？说了‘如果是这样’等等。因为这样努力，一切都会做得很好，与此相反，就会与之前承诺的和之后立誓的两者都无关。不稳定的进入会随着不是智慧的跟随而增长。即使那样，也说了要舍弃没有结果的。‘闲聊’就是说了等等，要避免说各种没有关联的话，以及参与他人所做的一切令人惊奇的事物，或者自己也为了观看和听闻而使语言和心投入其中。此外，为了舍弃没有结果的事情，应该修持别解脱中所说的。‘无意义地挖地’就是说了等等，用指甲和棍棒等在土地和纸张等上画线和书写等没有必要的事情会成为堕落的原因。因此，要忆念世尊教导的要避免这些，并彻底舍弃，因为在这里害怕果报成熟。‘在那一刻’就是不要让那个时间过去。关于在一切烦恼的行为中要有正念的教导，是用‘何时’等七个偈颂来显示的。‘何时’等等，首先是观察自己的心之后说的，是关于一切烦
English
It has been shown that there is no falling. It is also said in the Sutra of the Holy Inexhaustible Intellect: 'When giving, one should gather the precepts and maintain equanimity.' Therefore, do not relax. Whatever virtuous practice you engage in, if some samadhi becomes an obstacle, then it should not be accepted. Therefore, it is said 'thinking about what' and so on. According to one's own reason and scriptures, or the instructions of a virtuous spiritual friend, after determining, one should devote oneself to whatever one has slightly begun to do, such as meditation and contemplation, and first accomplish it. Before it is accomplished, one should not completely abandon it and begin to do something else. If it is not so, what fault will there be? It is said 'If it is so' and so on. Because by striving in this way, everything will be done well, and conversely, it will be unrelated to both what was promised before and what was vowed later. Unstable entry will increase with the following of non-wisdom. Even so, it is said that one should abandon what is fruitless. 'Idle talk' is said to be and so on, one should avoid saying all kinds of unrelated words, and participating in all the amazing things that others have done, or even oneself, in order to watch and listen, and to engage one's speech and mind in them. Furthermore, in order to abandon what is fruitless, one should practice what is taught in the Pratimoksha. 'Digging the ground meaninglessly' is said to be and so on, using fingernails and sticks etc. to draw lines and write on the ground and paper etc. unnecessary things will become a cause of falling. Therefore, one should remember the instructions of the Blessed One to avoid these, and completely abandon them, because here one fears the ripening of the fruit. 'At that moment' is not to let that time pass. The teaching on being mindful in all afflictive actions is shown by the seven verses beginning with 'When'. 'When' etc., is said after first examining one's own mind, it is about all afflic