Tibetan
འགྲོ་བའི་ཁྲོད་ན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འདི་ལྟ་བུས་གནས་པ་ན་འདོད་པ་རྣམས་ལས་ཤིན་ཏུ་བཟློག་པར་མི་ནུས་པ་འདི་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། སྡོམ་བརྩོན་བརྟེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འདི་ལ་ངེས་པར་སེམས་པའོ། །ཉམས་མི་འགྱུར་ཏེ། བསླབ་པ་བསྲུང་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འཁྲུལ་པར་མི་འགྱུར་བའོ། །ཡང་དེ་ལྟར་བྱ་བར་འོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོན་འདི་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་བརྟན་པར་བྱ་བ་བསྟན་པ། བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་གོས་དང༌། བསོད་སྙོམས་ལ་སོགས་པ་རྙེད་པ་ཉམས་བླ་ཞིང་ནི་བརླག་ཀྱང་བླའིའོ། །བདག་གི་འདོད་པ་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད་པའོ། །བཀུར་སྟི་ནི་གུས་པས་སྟན་གདིང་བ་དང༌། ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཆོད་པའོ། །ལུས་དང་འཚོ་བ་སྟེ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཉམས་པ་བླ་ཞིང་གཞན་ཡང་སྟེ། བདེ་བ་དང༌། ཡིད་བདེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེ་དག་ཉམས་སུ་ཆུག་གི །བདག་གི་སེམས་དགེ་བ་ནི་དུས་ནམ་དུ་ཡང་ཉམས་པར་མི་བྱ་བའོ། །ཡང་འདིར་གུས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་མཛད་པས་སེམས་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་གསོལ་བ་འདེབས། ཅིའི་དོན་དུ་ཞེ་ན། དྲན་པ་དང་ནི་ཤེས་བཞིན་དག་སྟེ། དྲན་པ་འབའ་ཞིག་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ། ཤེས་བཞིན་འབའ་ཞིག་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་སྟེ། རང་གི་དོན་ནི་ཕན་ཚུན་དུ་ལྟོས་པས་སོ། །དེ་ལ་དྲན་པ་ནི་འཕགས་པ་གཙུག་ན་རིན་པོ་ཆེའི་མདོ་ལས་བཤད་དེ། དྲན་པ་གང་གིས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བ་དང༌། དྲན་པ་གང་གིས་བདུད་ཀྱི་ལས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐབས་མི་འབྱེད་པ་དང༌། དྲན་པ་གང་གིས་ལམ་གོལ་བའམ་ངན་པར་མི་འགྲོ་བ་དང༌། དྲན་པ་སྒོ་བ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་གང་གིས་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་མི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐབས་མི་འབྱེད་པ་འདི་ནི་ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་སོ། །མདོར་ན་དྲན་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གནང་བ་དང་བཀག་པ་གཉིས་ཅི་རིགས་པར་དྲན་པ་ནི་དྲན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་དྲན་པ་དམིགས་པ་མ་བརྗེད་པའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་བཞིན་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་གསུངས་ཏེ། སྤྱོད་ན་ཡང་བདག་སྤྱོད་དོ་ཞེས་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །འགྲེང་ན་བདག་འགྲེང་ངོ་སྙམ་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །འདུག་ན་བདག་འདུག་གོ་སྙམ་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །ཉལ་ན་བདག་ཉལ་ལོ་སྙམ་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །དེའི་ལུས་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་གནས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། དེ་འགྲོ
Chinese
在众生之中，以这样的作意而住，对于诸欲是极难遮止的，因此，宣说了名为“守护精勤依止”，即对此作意必定要思维。不退转，即守护学处的作意不会错乱。又，为了稳固地显示应当那样做的意义，宣说了“我”等。意思是，获得法衣和乞食等，失去也好，被毁坏也好。我的欲望是随其所欲。恭敬是指以恭敬铺设座位，以及向足顶礼等的供养。身体和生命，即所有这些失去也好，其他还有，安乐和，任何能带来心安乐的原因，都让它失去吧。我的善心是无论何时都不能让它退转的。又，为了在此生起恭敬，造论者宣说了“心”等。合掌祈请。为了什么目的呢？即忆念和正知，不是仅仅忆念，也不是仅仅正知，意思是，自己的利益是互相依赖的。其中，忆念在《圣宝髻经》中宣说：以何忆念，一切烦恼不会生起；以何忆念，不会开启一切魔业的方便；以何忆念，不会走入歧途或恶道；如门卫般的忆念，以何不会开启一切不善心和心所的方便，这称为正确的忆念。总之，忆念是这样的：对于允许和禁止二者，如理忆念即称为忆念，因为忆念不会忘记对境，所以这样显示。正知也在《般若波罗蜜多》中宣说：行时也了知我行，站立时也了知我站立，坐时也了知我坐，卧时也了知我卧。他的身体如何如何安住，就如何如何了知。同样地结合，他走
English
Among beings, dwelling with such mindfulness, it is extremely difficult to restrain desires, therefore, it is said to be called "guarding diligent reliance," that is, one must definitely contemplate on this mindfulness. Not degenerating, that is, the mindfulness of guarding the precepts will not be confused. Moreover, in order to firmly show that it is appropriate to do so, "I," etc., are declared. The meaning is, obtaining Dharma robes and alms, etc., losing them is fine, being destroyed is also fine. My desire is as desired. Respect is offering with reverence, such as laying out seats and prostrating to the feet. Body and life, that is, all these are fine to lose, and also other things, happiness and, whatever causes mental happiness, let them be lost. My virtuous mind must not be allowed to degenerate at any time. Furthermore, in order to generate respect here, the author of the treatise declared "mind," etc. Join palms and pray. For what purpose? That is, mindfulness and clear knowing, not just mindfulness, nor just clear knowing, meaning, one's own benefit depends on each other. Among them, mindfulness is declared in the Noble Jewel Crest Sutra: With what mindfulness, all afflictions will not arise; with what mindfulness, the opportunity for all demonic actions will not be opened; with what mindfulness, one will not go astray or into evil paths; like a doorkeeper, with what mindfulness will not open the opportunity for all unwholesome minds and mental factors, this is called correct mindfulness. In short, mindfulness is this: for both permission and prohibition, remembering as appropriate is called mindfulness, because mindfulness does not forget the object, so it is shown. Clear knowing is also declared in the Prajnaparamita: When walking, one also knows that I am walking, when standing, one also knows that I am standing, when sitting, one also knows that I am sitting, when lying down, one also knows that I am lying down. His body, however it abides, knows it as it is. Similarly, combine, he walks.
Tibetan
་བ་དང་འོང་བ་ཡང་ཤེས་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །ལྟ་བ་དང་རྣམ་པར་ལྟ་བ་དང༌། བསྐུམ་པ་དང༌། བརྐྱང་བ་དང༌། ཆོས་གོས་སྣམ་སྦྱར་དང༌། ཐང་བ་དང། ལྷུང་བཟེད་དང༌། ཆོས་གོས་འཆང་བ་དང༌། ཟ་བ་དང༌། འཐུང་བ་དང༌། འཆལ་བ་དང༌། གཉིད་དང༌། སྡོམ་པ་བསལ་བ་དང༌། འོང་བ་དང༌། འགྲོ་བ་དང༌། འགྲེང་བ་དང༌། འདུག་པ་དང༌། གཉིད་ཀྱིས་ལོག་པ་དང༌། གཉིད་ཀྱིས་མ་ལོག་པ་དང༌། སྨྲ་བ་དང༌། མི་སྨྲ་བ་དང༌། ནང་དུ་ཡང་དག་པར་འཇོག་པ་ན་ཤེས་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་ནས་ཀྱང༌། ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལ། །ཡང་ནས་ཡང་དུ་ལྟ་བ་གང༌། །འདི་ཉིད་ཁོ་ན་མདོར་བསྡུས་ན། །ཤེས་བཞིན་བསྲུང་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གིས་འདི་དག་བསྲུང་བར་བྱ་བར་ བསྟན་པ་འདི་དག་མེད་ན་ཉེས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། ནད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ནད་ཀྱིས་ནུས་པ་ཉམས་པའི་སྐྱེས་བུ་ཇི་ལྟ་བར་ལས་རྣམས་ཀུན་ལ་སྟེ། འགྲོ་བ་དང་སྟོན་མོ་ལ་སོགས་པའི་ལས་རྣམས་ཀུན་ལ་ལས་སུ་རུང་བར་མི་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་བསམ་གཏན་དང་ཁ་ཏོན་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ལས་རྣམས་ཀུན་ལའོ། །འདི་དག་བསྡོམས་ནས་མེད་པའི་ཉེས་པ་བསྟན་ནས། རེ་རེ་མེད་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ཤེས་བཞིན་མེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་ལ་ཤེས་བཞིན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤེས་བཞིན་མེད་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་དེ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་ཐོས་པ་དང༌། བསམས་པ་དང༌། བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་ཀྱང་དྲན་པ་ལ་མི་གནས་སོ། །དེ་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིན་ནོ། །ཅི་དང་འདྲ་བ་ཞིག་ཅེ་ན། ཇི་ལྟར་བུམ་པ་གློ་རྡོལ་དུ་ཁ་ནས་ཆུ་བླུགས་པ་འོག་ཏུ་འགྲོ་ཞིང་མི་གནས་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་འདི་མེད་པ་ཡི་སྐྱོན། །ཐོས་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མང་བ་ནི་མང་དུ་ཐོས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དད་པ་དང་ལྡན་པ་བརྩོན་པ་ལྷུར་ལེན་པ་སྟེ། བསླབ་པ་ལ་གུས་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱང༌། ཤེས་བཞིན་མེད་པའི་སྐྱོན་ཆགས་པས་ལྟུང་བའི་རྙོག་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ཏེ། ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སོ་སོར་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་མེད་པའི་སྐྱོན་གཞན་ཡང༌། ཤེས་བཞིན་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཤེས་བཞིན་མེད་པ་ནི་ཤེས་བཞིན་དང་བྲལ་བའོ། །ཉོན་མོངས་པའི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ནི་ཆོམ་རྐུན་ཏེ། དགེ་བའི་ནོར་འཕྲོག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་དྲན་པ་ཉ
Chinese
去和来也以正知而行持。看和如实看，收缩和伸展，僧衣和钵，洗和钵，持僧衣，吃和喝，行淫，睡眠，舍弃律仪，来，去，站立，坐下，睡着和未睡着，说话和不说话，于内如实安住时，以正知而行持。从这裡也说， 身体和心之状态， 一次又一次地观察， 仅仅此要而言之， 是守护正知之相。将如此宣说。 若问：若无有教示应如何守护此等之教示，有何过患？答：已说以疾病等为首之内容。如若疾病使体力衰弱之人，对于一切事业，即对于去和宴会等一切事业，变得不堪能，同样，无有正念和正知之心，对于禅定和诵读等一切事业亦是如此。在开示总合此等之过患后，为了宣说一一不具之过患，已说以无正知等为首之内容。何为无有正知耶？即非具有正知者，是为无正知。若众生具有此，则虽以闻、思、修所生之智慧完全了知事物，然亦不住于忆念。彼乃一切善法之根本。譬如如何耶？譬如瓶子破裂，从口中注入之水向下流逝而不停留。此外，此无有之过患，已说以具闻等为首之内容。多闻者，乃多听闻者。如是，具有信心者，精勤者，即于学处恭敬者等，亦因沾染无正知之过患，将成为具有堕罪之垢染者，因为不能分别身体和心之行为。彼无有之过患，此外，已说以无正知等为首之内容。无正知，即与正知分离者。烦恼事物之自性乃盗贼，因为其抢夺善法之财物。彼盗走忆念
English
Going and coming are also practiced with mindfulness. Looking and truly looking, contracting and stretching, monastic robes and alms bowls, washing and alms bowls, holding monastic robes, eating and drinking, engaging in sexual activity, sleeping, abandoning vows, coming, going, standing, sitting, falling asleep and not falling asleep, speaking and not speaking, when abiding inwardly in the right way, one practices with mindfulness. From this very point, it is also said, The state of body and mind, Observing again and again, This alone, in brief, Is the characteristic of guarding mindfulness. It will be explained thus. If asked, "If there are no teachings on how to guard these, what faults are there?" The answer is that the content beginning with "disease" has been spoken. Just as a person whose strength is weakened by disease becomes incapable of all activities, that is, for all activities such as going and feasting, similarly, a mind without mindfulness and awareness is the same for all activities that are the characteristics of meditation and recitation. After pointing out the faults of combining these, in order to explain the faults of lacking each one individually, the content beginning with "without mindfulness" has been spoken. What is "without mindfulness"? It is one who does not possess mindfulness, which is "without mindfulness." If a sentient being possesses this, then even though they fully understand things with the wisdom arising from hearing, thinking, and meditating, they do not abide in memory. That is the root of all virtuous qualities. What is it like? It is like a pot with a hole in it, where water poured in from the mouth flows downward and does not stay. Furthermore, the fault of lacking this, the content beginning with "possessing learning" has been spoken. "Much" means one who has heard much. Likewise, those who have faith, who are diligent, that is, who are respectful of the training, etc., will also become tainted with the fault of lacking mindfulness, and will become defiled with the impurity of falling into transgression, because they cannot distinguish between the actions of body and mind. The fault of lacking that, furthermore, the content beginning with "without mindfulness" has been spoken. "Without mindfulness" means one who is separated from mindfulness. The nature of afflictive things is a thief, because it steals the wealth of virtue. That steals memory