Tibetan
མས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་བསྲུང་ཞིང་སྐྱོང་བར་འགྱུར་བའི་དྲན་པ་བརྗེད་པའི་དངོས་པོའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས། ཕྲོགས་པ་ནི་དགེ་བའི་ནོར་ཡོད་པ་དང་བྲལ་བའོ། །བསོད་ནམས་དག་ནི་ཉེ་བར་བསགས་ཀྱང་སྟེ། དགེ་བའི་ནོར་རྣམས་བསགས་པར་བྱས་ནས་ཀྱང་ངན་འགྲོར་གཞོལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་བསྟན་པའི་དོན་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཉོན་མོངས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ གསུངས་ཏེ། ཆོམ་པོ་དང་རྐུན་པོ་དེ་དག་གི་ཚོགས་གླགས་སྐབས་ཚོལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། ཤ་ཟ་བཞིན་དུ་གླགས་སྐབས་ཀྱི་ལམ་ལྟ་ཞིང་སྐྱོན་ཚོལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གླགས་རྙེད་གྱུར་ནས་དེ་འཇུག་པའི་ལས་དང་ཕྲད་ནས་དགེ་བ་འཕྲོག་ཅིང༌། དེའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་བཟང་པོའི་སྲོག་ཐོབ་པ་འཇོམས་པར་བྱེད་དེ། དགེ་བའི་བརྒྱགས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ནི་དྲན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་གསུངས་པ། དེ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གང་གི་ཕྱིར་དྲན་པ་མེད་པའི་ཉེས་པ་དེ་ལྟར་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། འདིར་ཉེས་པ་འདི་མཐོང་ནས་དྲན་པ་དམིགས་པ་མ་བརྗེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཡིད་སྒོ་ནས་ཡིད་ཀྱི་ཁྱིམ་གྱི་འཇུག་པའི་སྒོ་ནས་གུད་དུ་མི་གཏང་ཞིང་མ་སྤང་བར་རྟག་ཏུ་གཞག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཇི་སྟེ་བརྒྱ་ཞིག་ལ་བག་མེད་པས་དེ་དེ་ནས་སོང་ནས་དེའི་ཚེ་སོང་ནའང་སླར་བཟློག་ནས་དེ་ཉེ་བར་གཞག་སྟེ། དེ་ཉིད་དུ་གཏད་དེ་གཞག་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ངན་སོང་སྟེ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་ངན་འགྲོའི་གནོད་པ་དྲན་པར་བྱས་ཤིང་ཡིད་ལ་གཞག་ལའོ། །དེ་ལ་དྲན་པ་བཅུ་གཉིས་པོ་འདི་དག་གི་འབྲས་བུ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཀའ་ལས་མི་འདའ་བར་སྲུང་ཞིང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་གུས་པར་བྱ་བའི་དྲན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བསླབ་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས་རབ་ཏུ་བསྟན་ནས་ཏེ། དེ་ཉིད་ནས་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་གཟུང་བར་བྱའོ། །དྲན་པ་དེ་ཡང་གུས་པ་དྲག་པོས་སྐྱེའོ། །གུས་པ་ཡང་ཞི་གནས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་ལྷུར་བླངས་པ་ལས་སྐྱེ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་སྐབས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བཤད་པར་བྱའོ། །ཁ་ཅིག་ལ་རྣམ་པ་གཞན་དུ་ཡང་དྲན་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བསྟན་པ་ནི་བླ་མ་དང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སློབ་དཔོན་དང་མཁན་པོ་དང་ཉེ་བའམ། དེ་ལས་གཞན་ཡང་དུང་སྟེ་མ་གུ་བར་བྱ་བ་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་དང་ཉེ་བར་སྟེ་འགྲོགས་པའོ། །དེའི་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་འཇིགས་པ་ནི་དེས་འཇིགས་པ
Chinese
由于跟随遗忘的对境，导致应当守护和保护的忆念被夺走，就是失去了善妙的财富。即使积累了福德，积累了善妙的财富，也会趋向恶趣。那是什么原因呢？因为如此宣说了能明示教义的烦恼等等。如同强盗和小偷的团伙，伺机寻找机会。就像食肉者一样，观察机会的途径，寻找过失等等。一旦找到机会，与侵入的行为相遇，就会夺走善根。因此，摧毁获得善趣生命的机会，因为没有善的资粮。现在，根据忆念的力量而宣说，因为“因此”等等，为什么没有忆念会有那样的过患呢？因为在此见到这个过患，忆念是目标不忘失的体性。从意门，从意的家宅的进入之门，不要舍弃，不要抛弃，要恒常安住，这是它的意义。如果有一百个放逸，从那里离开，即使在那时离开了，也要再次返回，使它靠近，就在那里交付而安住。怎么样安住呢？忆念恶趣，也就是忆念地狱等恶趣的损害，并安住在心中。因此，为了舍弃这十二种忆念的无果行为，为了不违越如来之教而守护，对于异熟果要恭敬的忆念等等，从《学集论》中详细地开示，从那里分别而受持。那个忆念也从强烈的恭敬中产生。恭敬也从通达寂止的伟大自性而欣然接受中产生，那些也应如其所应地进行讲述。对于某些人来说，也会以其他方式产生忆念，为了宣说那个，宣说了“上师和”等等，亲近阿阇黎和堪布，或者除此之外，要亲近不应轻视的梵行者，也就是与之交往。随之教导的怖畏就是由它所怖畏。
English
Because of following the objects of forgetfulness, the mindfulness that should be guarded and protected is taken away, which means losing the wealth of virtue. Even if merit is accumulated, and the wealth of virtue is accumulated, one will still tend towards the lower realms. What is the reason for this? Because it is said that afflictions, which illuminate the meaning of the teachings, and so on, are like gangs of robbers and thieves, seeking opportunities. Like meat-eaters, they observe the path of opportunity, looking for faults, and so on. Once they find an opportunity, and encounter the act of intrusion, they steal the roots of virtue. Therefore, they destroy the opportunity to obtain a good rebirth, because there is no accumulation of goodness. Now, speaking according to the power of mindfulness, because of "therefore" and so on, why would there be such faults from the absence of mindfulness? Because seeing this fault here, mindfulness is the nature of not forgetting the object. From the mind-door, from the entrance door of the mind's house, do not abandon it, do not discard it, but always abide in it, that is its meaning. If there are a hundred instances of carelessness, and it departs from there, even if it departs at that time, return again, bring it close, and entrust it and abide there. How to abide? Remember the harm of the lower realms, that is, remember the harm of hells and other lower realms, and abide in the mind. Therefore, in order to abandon the fruitless actions of these twelve kinds of mindfulness, in order to protect without transgressing the teachings of the Tathagata, and to have respectful mindfulness towards the ripening result, and so on, it is explained in detail in the Compendium of Trainings, and should be taken separately from there. That mindfulness also arises from strong respect. Respect also arises from understanding the great nature of tranquility and gladly accepting it, and those should be explained as appropriate. For some people, mindfulness may also arise in other ways, and in order to explain that, it is said "the Lama and" and so on, be close to the Acharya and Khenpo, or other than that, be close to the Brahmachari who should not be despised, that is, associate with them. The fear that follows the teachings is the fear caused by it.
Tibetan
་ལའང་ངོ༌། །གུས་པས་ནི་བྱ་བ་རྣམས་ལ་དངོས་པོ་ཀུན་གྱིས་ཕྱོགས་པ་ཉིད་དེ་བརྙས་པའི་གཉེན་པོའི་ཆོས་ཡིན་ནོ། །དེ་བྱེད་པ་ནི་མཁས་པ་འབད་པ་དང་ལྡན་པའོ། ། དེའི་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ནི་ཕན་པ་དང་མི་ཕན་པ་སྒྲུབ་པ་དང་དགག་པ་ངེས་པ་རྗེས་སུ་འཛིན་པ་ཚེགས་ཆུང་དུས་དྲན་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་ཡང་གནས་ན་དྲན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མང་དུ་གནས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་པ། སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དུས་ཀུན་ཏུ་དངོས་པོའི་ཡུལ་མཐའ་དག་ཐོགས་པ་མེད་པའི་སྤྱན་མངའ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱན་སྔ་ན་དངོས་པོའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུས་ཀུན་ཏུ་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལྟར་བདག་ཀྱང་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱན་སྔ་ན་འདུག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཡིད་ལ་བཞག་ལ། དེ་བཞིན་དུ་བདག་ཉིད་ལེགས་པར་བསྡམས་ཤིང་བསྡད་དོ། །ངོ་ཚ་ཤེས་གུས་འཇིགས་བཅས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མི་མཐུན་པའི་ལས་ལ་འཇོམ་པ་ནི་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང༌། བསླབ་པ་ལ་གུས་པ་དང༌། དེ་ལས་མི་འདའ་བར་འཇིགས་པའམ། འདིར་ཁྲེལ་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་གོ་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་ཁྱད་པར་གཞན་ཡང་ཡོད་པས་ན། དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་གནས་པ་དེ་ལ་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ཞིང་མི་འདོད་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་བར་ཡང་འགྱུར་རོ། །ཤེས་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་དང་བརྟེན་པ་དག་གིས་ཡང་རྒྱུ་དྲན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ། གང་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་དྲན་པ་ཡིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཚེ་མ་རྐུན་གྱི་ཚོགས་འཇུག་པ་ཕྱིར་བཟློག་པའི་དོན་དུ་སྒོ་བ་ལྟར་གནས་པར་གྱུར་པ་ན་དེའི་ཚེ་ཤེས་བཞིན་ཡང་འབད་པ་མེད་པར་འབྱུང་ངོ༌། །བྱུང་བ་ཡང་བརྟེན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་འདི་དག་གི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་གང་གི་ཡོན་ཏན་དང་སྐྱོན་བརྗོད་ནས། དོན་མེད་པ་སྤང་བའི་དོན་དུ་དོན་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་སྤང་བ་རེ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དང་པོ་རེ་ཞིག་འདི་འདྲའི་སེམས། །ཞེས་བྱ་བ་ནང་དུ་བསམ་པར་བྱའོ། རྟག་ཏུ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་འདི་འདྲ་བའི་བསྟན་པའི་རིམ་པ་དང་ལྡན་པར་ཉེ་བར་གནས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལས་གཞན་འབྲས་བུ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་སྤང་བའི་དོན་དུ་ དབང་པོའི་ཚོགས་དང་བྲལ་བས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་འབྲས་བུ་མེད་པ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ལ་བདག་གིས་གནས་
Chinese
也是如此。恭敬是以一切事物为助缘，是克服轻蔑的对治法。做到这一点的是精进的智者。 随后所教导的是，忆念能够确定取舍利弊，并能毫不费力地忆起过去。如果这样安住，忆念和作意就能长久安住。这是用两句偈颂来教导的。所谓佛等，是指佛和菩萨们，他们具有在任何时候都能毫无阻碍地照见一切事物之境的慧眼，一切事物的相状在任何时候都显现在他们的眼前。如同一切事物一样，我也在他们的眼前。要这样牢记在心，并像那样好好地约束自己，安住。所谓知惭、恭敬、畏惧，是指以知惭来调伏不合宜的行为，以恭敬来尊重学处，以畏惧来不违越学处。在此，知耻等应理解为是针对佛和菩萨们而言的。如果那样做了，还会有其他的殊胜之处。因此，宣说了“那即是”等。像那样安住，即使不情愿，也能在每个瞬间忆念佛陀。据说，以正知而生起和依止，其因也是忆念。宣说了“何时”等。无论何时，当忆念如守门人般，从意门阻止烦恼的盗贼进入时，正知也会毫不费力地生起。生起也会成为依止。因此，暂时先谈论这些的随行和违逆，以及各自的功德和过失，为了舍弃无意义，暂时先舍弃无意义的行为，宣说了“暂时”等。首先，要从内心思维“暂时如此的心”。要恒常、时时安住于如此的教法次第，为了舍弃除此之外无果的行持， 要收摄一切与根识分离，执著色等无果之境的分别念，并由我安住。
English
It is also so. Reverence is a condition supported by all things; it is the antidote to overcome contempt. One who does this is a wise person endowed with diligence. What is subsequently taught is that mindfulness can ascertain what is beneficial and what is not, and can effortlessly recall the past. If one abides in this way, mindfulness and attention will abide for a long time. This is taught in two verses. The so-called Buddhas, etc., refer to the Buddhas and Bodhisattvas, who possess the wisdom eyes that can see all realms of phenomena without obstruction at all times, and the appearances of all phenomena are present before their eyes at all times. Like all phenomena, I am also before their eyes. Keep this in mind, and like that, well restrain yourself and abide. The so-called being ashamed, respectful, and fearful, refers to subduing inappropriate behavior with shame, respecting the training with reverence, and not transgressing the training with fear. Here, being ashamed, etc., should be understood as referring to the Buddhas and Bodhisattvas. If one does that, there will be other superior qualities as well. Therefore, it is said, "That is." Abiding in that way, even unwillingly, one can recall the Buddha in every moment. It is said that the cause of arising and relying on with mindfulness is also mindfulness. It is said, "When," etc. Whenever mindfulness, like a gatekeeper, prevents the assembly of thieves of afflictions from entering through the gate of the mind, then mindfulness will also arise effortlessly. Arising will also become reliance. Therefore, let us first discuss the following and opposing of these, and the merits and faults of each, and for the sake of abandoning meaninglessness, let us temporarily abandon meaningless actions, and it is said, "Temporarily," etc. First, one should contemplate inwardly, "A mind that is temporarily like this." One should constantly and always abide near such a teaching order, and for the sake of abandoning fruitless conduct other than that, One should gather all the conceptual thoughts that are separated from the aggregates of sense faculties and grasp fruitless objects such as form, and I shall abide.