Tibetan
འི་རང་བཞིན་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་ན་ལྡོག་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པ་ཉིད་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་དངོས་པོ་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དག་དོན་དམ་པར་མེད་པར་བསྒྲུབས་ནས། མཇུག་བསྡུ་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཏེ་བརྗོད་པའི་རིམ་པས་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འང་ཞེས་པ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་འགག་པ་མེད་དེ། འཇིག་པ་མེད་པ་ཡིན་ལ། དངོས་པོ་ཡང་ཡོད་ཡིན་ཏེ། ཡང་གི་སྒྲས་ནི་སྡུད་པ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དུས་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བྱུང་ཡང་རུང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་མ་བྱུང་ཡང་རུང༌། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་འདི་ནི་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་མཉམ་པ་ཉིད་དང༌། ཆོས་གནས་པ་ཉིད་དང༌། ཆོས་ངེས་པ་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་རྟག་ཏུ་མ་སྐྱེས་མ་འགགས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དོན་ དམ་པར་མ་སྐྱེས་པ་ནི་མ་བྱུང་བ་ཉིད་ཡིན་ལ། མ་འགགས་པ་ནི་མ་ཞིག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་སྔར་བརྗོད་པའི་སྐྱེ་བ་དང༌། འགག་པ་དང་བྲལ་བས་མ་ལུས་པ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་གཞི་མཐུན་པ་ཡིན་ནོ། །འགྲོ་བ་ནི་སྣ་ཚོགས་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་དང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་མིང་ཅན་ནམ་གཡོ་བ་དང་མི་གཡོ་བ་ཡིན་ལ། སྒྱུ་མ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་བཞིན་དུ་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་ཡང་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་གཉི་ག་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་མི་འགག་གོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པར་ཡང་དེ་སྐད་དུ། རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་བླ་དགས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ནི་མི་སྐྱེ་མི་འགག་གོ །སྨྲས་པ་གང་འདི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་སྐད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྟོང་པའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་བས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མི་སྐྱེ་མི་འགག་གོ །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྩོམ་པ་མེད་ཀྱིས་སྨྲས་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་དེ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་བཞིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་སྐྱེ་ཞིང་མི་འགག་གོ །སྨྲས་པ། གང་འདི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྐྱེའོ་འགག་གོ་ཞེས་གསུངས་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་འདི་ཅི་ལ་དགོངས་ཏེ་གསུངས། སྨྲས་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་འཇིག་རྟེན་གནས་པ་སྐྱེ་བ་དང༌། འགག་པ་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པས
Chinese
如果自性不是胜义谛，那么反驳是不合理的，因为会变成没有胜义谛。这样，事物生起和坏灭在胜义谛中不存在已经被证实。为了总结，说了“如是”等等。如是，按照叙述的顺序，生起和坏灭是不合理的。而且，“也”是理由，因为什么原因没有坏灭呢？因为没有毁灭。事物也是存在的，用“也”这个词是 جمع，在一切时，一切时候，如来们出现也好，如来们不出现也好，诸法的法性是存在的，即法平等性，法住性，法决定性，法界性，如是性，以及颠倒的如是性等等。因此，这些有情众生都是恒常不生不灭的，胜义谛中不生就是没有出现，不灭就是没有坏灭。因此，先前所说的生起和坏灭，以及与之分离的这些没有遗漏的一切，都是无自性和基础相同的。有情是多种多样的，即有情和器世间的名称，或者动摇和不动摇，就像幻术生起和坏灭一样，由于名言的缘故，也是生起和坏灭二者。这显示了世俗谛不会坏灭。在《正法集》中也这样说：“种姓之子，如是性被称为空性的别名，空性是不生不灭的。世尊所说的一切法是空性的，因此一切法是不生不灭的。”菩萨无著说：“种姓之子，就是这样。正如所理解的那样，一切法不生不灭。”说：“世尊所说的一切有为法是生起和坏灭的，如来对此有什么用意呢？”说：“种姓之子，世间安住于生起和坏灭。
English
If the intrinsic nature is not the ultimate truth, then refuting it is unreasonable, because it would become devoid of the ultimate truth itself. Thus, the arising and ceasing of things have been proven to be non-existent in the ultimate truth. In order to conclude, it is said, "Thus," and so forth. Thus, in the order of expression, arising and ceasing are unreasonable. Moreover, "also" is the reason, for what reason is there no cessation? Because there is no destruction. Things also exist, and the word "also" is جمع (collection), at all times, whether the Tathāgatas appear or the Tathāgatas do not appear, the Dharma-nature of the Dharmas remains, namely, the equality of Dharmas, the abiding of Dharmas, the certainty of Dharmas, the element of Dharmas, Suchness, and the non-perverted Suchness, and so forth. Therefore, all these beings are always unborn and unceasing, and in the ultimate truth, unborn means non-arisen, and unceasing means non-destroyed. Therefore, all these without exception, which are separated from the previously mentioned arising and ceasing, are without intrinsic nature and have the same basis. Beings are diverse, namely, sentient beings and the world of containers, or moving and unmoving, and like the arising and ceasing of illusions, due to the power of names, they are both arising and ceasing. This shows that the conventional truth does not cease. In the *Dharma Samgraha* it is also said: "Son of good family, Suchness is called the synonym of emptiness, and emptiness is unborn and unceasing. Whatever the Blessed One has said, 'All Dharmas are empty,' therefore, all Dharmas are unborn and unceasing." The Bodhisattva Asanga said: "Son of good family, it is so. Just as it is understood, all Dharmas are unborn and unceasing." He said: "If the Blessed One has said, 'All conditioned Dharmas arise and cease,' what did the Tathāgata intend by this?" He said: "Son of good family, the world abides in arising and ceasing."
Tibetan
་དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་འཇིག་རྟེན་སྐྲག་པའི་གནས་བསལ་བའི་ཕྱིར། ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་སྐྱེའོ་འགག་གོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ལ་ཆོས་གང་ཡང་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགགས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་གདོད་མ་ནས་ཞི་བ་རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་འགྲོ་བ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ལ་དེའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པའི་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱང་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྨི་ལམ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྨི་ལམ་དང་མཚུངས་པ་གང་རྣམས་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བརྗོད་དེ། དེས་ཉིད་ཅེས་ པ་ནི་ངེས་པར་གཟུང་བའོ། །རྨི་ལམ་ན་མཐོང་བའི་རང་བཞིན་གྱི་འགྲོ་བ་རྣམས་ནི་དམྱལ་བ་དང༌། ཡི་དགས་དང༌། དུད་འགྲོ་དང༌། མི་དང༌། ལྷའི་རིགས་མཐུན་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་སོ། །དཔེར་ན་རྨི་ལམ་ན་ཡུལ་གཞན་ལ་སོགས་པར་འགྲོ་བ་དང༌། འོང་བ་དང་བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་སོགས་པ་མྱོང་བ་དེ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པ་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། རྣམ་པར་དཔྱད་ན་ཆུ་ཤིང་དང་མཚུངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཚིག་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་དཔྱད་ཅིང་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་ན་གང་གི་ཕྱིར་ཆུ་ཤིང་དང་མཚུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆུ་ཤིང་བཞིན་དུ་སྙིང་པོ་མེད་པའི་འགྲོ་བ་རྣམས་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འདིས་ནི་སྔར་བརྗོད་པའོ། །འདི་ནི་སྒྱུ་འདྲ་དེ་ཕྱིར་སྙིང་ལ་འཇིགས་སྤོང་ཤེས་ཕྱིར་བརྩོན་པ་བསྟེན། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགགས་པ་དེའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆེད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པས་འཆིང་བ་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་བ་ཡིན་ནོ། །མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་ཞགས་པའི་དབང་དུ་གྱུར་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་འཁོར་བའི་བཙོན་རའི་ནང་དུ་ཆུད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གཉི་ག་ཡང་ཁྱད་པར་མེད་དེ། ཐ་དད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དངོས་པོ་ལ་སྟེ་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །
Chinese
因此，如来大悲为了消除世间的恐惧之处，以名言的权势说生起和灭尽，说这里没有任何法生起和灭尽。因此，一切法是无生无灭的自性，本来寂静，自性涅槃。这样，有情本身就是无自性的，属于其中的地狱等有情也是无自性的，为了显示这个道理，说了梦等。凡是与梦相似的，都这样称呼，这个“就是”是必须把握的。梦中所见的自性有情，就是地狱、饿鬼、旁生、人、天等同类差别。例如，在梦中去其他地方，来，感受快乐和痛苦等，同样，对于没有领悟胜义谛的人来说，在地狱等处应当这样理解，但那不是胜义谛。为什么呢？如果进行分析，就和水泡相似，这是理由的语句。一切法以无自性而进行分析和观察时，因为什么和水泡相似呢？意思是说，像水泡一样，是有情而没有实义。这是以前说过的。“此如幻故于心，舍弃怖畏知故应精进。”等也将会被证明。因为一切法无生无灭，所以说了“悲伤”等，为了涅槃，舍弃一切法的障碍，因此从一切束缚中解脱。没有涅槃的就是被贪欲等烦恼的绳索所束缚，心相续沉溺于轮回的监狱中。这两者也没有区别，没有差别，也不是存在。为什么呢？因为在事物上，也就是在胜义谛上，一切法在胜义谛上以无自性而自性涅槃。
English
Therefore, the Tathagata, with great compassion, in order to eliminate the fearful places of the world, speaks of arising and ceasing by the power of convention, saying that there is no dharma that arises or ceases here. Therefore, all dharmas are of the nature of unborn and unceasing, and are primordially peaceful, naturally in nirvana. Thus, beings themselves are without inherent existence, and the beings belonging to them, such as hells, are also without inherent existence. To show this, dreams and so on are spoken of. Whatever is similar to a dream is called that. This "is" is what must be grasped. The beings of inherent nature seen in dreams are the differences of kind, such as hells, hungry ghosts, animals, humans, and gods. For example, just as in a dream one goes to other places, comes, and experiences happiness and suffering, so too, for those who have not understood the ultimate truth, it should be understood in places such as hells, but that is not the ultimate truth. Why? If analyzed, it is like a water bubble, this is a statement of reason. When all dharmas are analyzed and examined by their lack of inherent existence, why are they like water bubbles? It means that like water bubbles, they are beings without essence. This was said before. "Because this is like an illusion, one should abandon fear in the heart, and because one knows this, one should strive." And so on will also be proven. Because all dharmas are unborn and unceasing, "sorrow" and so on are spoken of. For the sake of nirvana, having abandoned the obscurations of all dharmas, one is therefore liberated from all bonds. Those who are not in nirvana are those who are bound by the ropes of afflictions such as desire, and whose mind streams are immersed in the prison of samsara. There is no difference between these two, there is no distinction, and it is not existence. Why? Because in things, that is, in the ultimate truth, all dharmas are naturally in nirvana by their lack of inherent existence in the ultimate truth.
Tibetan
ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལན་གྲངས་དུ་མར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསུངས་པ། སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་སེམས་ཅན་ཁམས། །དོན་གྱིས་དེ་དང་ཐ་དད་མེད། །བདག་ཉིད་ཀྱང་ནི་གཞན་རྣམས་ཀྱང༌། །དེ་དང་མཉམ་པར་ཁྱོད་བཞེད་ལེགས། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་དོན་དམ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པ་མངོན་པར་ཞེན་པས་སྒྲོ་བཏགས་པས་འགྲོ་ བའི་ཚོགས་ཉེ་བར་བརྟགས་ནས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ཉིད་འཁྲུག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདི་ལྟར་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྟོང་པ་སྟེ། རང་བཞིན་མེད་པ་རྣམས་ལ་ཐོབ་པ་ཅི་ཡོད་དེ། རྙེད་པ་གང་གིས་གར་འགྱུར་བ་ཅུང་ཟད་གང་ལས་ཀྱང་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཤོར་ཅི་ཡོད་དེ། རྙེད་པ་གང་ཞིག་ཤོར་བས་ཁྲོ་བར་འགྱུར་བ་ཅི་ཞིག་གང་གིས་ཡང་ཤོར་བར་འགྱུར། རིམ་གྲོ་བྱས་པ་ནི་མཆོད་པ་ཡིན་ལ། ཡོངས་སུ་བརྙས་པ་ནི་གནོད་པ་བྱས་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། གང་གིས་གང་ཞིག་སྲིད་པར་འགྱུར། །དངོས་པོའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ན། །གང་གིས་གང་ལའང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གང་ལས་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འང་གི་སྒྲས་ནི་གཉི་ག་ཕན་ཚུན་བསྡུ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་ཞིག་ཐོབ་པ་དང་སྤང་བའི་དོན་དུ་འབད་པ་བྱེད་པ་དགའ་བ་ཅི་ཡོད་དེ། དེ་དགའ་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ཕོངས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ། བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་དགའ་བ་ཅི་ཡོད་དེ། འདོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། འདོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཡང་དོན་དམ་པར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་ཅིའི་དོན་དུ་སྡུག་པ་དང༌། མི་སྡུག་པ་དང་ཕྲད་པ་དང་བྲལ་བའི་དོན་དུ་འབད་པར་བྱེད། གང་ཞིག་སྲིད་དེ་སྐྱེ་བོ་གང་ཞིག་རྙེད་པའི་དོན་དུ་སྲེད་པར་བྱེད། གང་ལ་དེ་སྲེད་པར་བྱེད་དེ། ཞེན་པའི་གནས་ཀྱི་དངོས་པོ་འགའ་ཞིག་ལ་སྲེད། དེ་ཉིད་དུ་ནི་བཙལ་བྱས་ནས་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བཙལ་བས་སོ། །དེའི་ཡུལ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཡང་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་དབང་གིས་ལས་དེ་དང་དེ་སོགས་པ་ན། རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ན་སྟེ། དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་གྱིས་ངོ་བོ་ངེས་པར་དཔྱད་པ་ནའོ། །གསོན་པའི་འཇིག་རྟེན་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་ནའོ། །གང་ཞིག་ཏེ་འགའ་ཞིག་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་འདིར་ནི་འཆི་འགྱུར་ཏེ། །གསོན་པའི་
Chinese
而且在世俗谛中是有差别的，这是多次显示的。因此而说：诸佛与有情界，就究竟而言与此无差别。您认为自己与他人，与此相同是很好的。因此，不完全了解胜义谛的愚昧之人，由于执着而妄加臆测，对众生进行分别，从而自己扰乱自己，为了显示这一点，说了“如此”等。像这样以讲述的方式来说空性，对于无自性者来说，有什么可获得的呢？通过获得什么而感到高兴呢？丝毫也没有从任何事物中获得。有什么可失去的呢？失去什么而会生气呢？什么也不会失去。恭敬是供养，完全轻蔑也是损害，谁会对谁造成影响呢？事物的自性不存在时，谁也不会对谁造成影响。这就是它的含义。为什么呢？因为快乐和痛苦从何而来呢？因为没有痛苦的因。而且，“也”这个词具有互相包含的意思。对于那些为了获得和舍弃而努力的人来说，有什么可高兴的呢？他们有什么缺乏快乐的自性呢？因为是分别的自性。有什么不高兴的呢？有什么不是应该想要的呢？没有什么不是应该想要的，在胜义谛中也丝毫不存在。这样的话，为了什么而努力与可爱和不可爱的事物相遇和分离呢？谁会存在呢？谁会为了获得而贪恋呢？他对什么贪恋呢？贪恋执着之处的事物。在那里寻找，通过自性完全寻找。因为没有它的境，所以因为没有境，它也不存在。凭借什么业等等呢？在分别的时候，在胜义谛中确定自性的本质的时候。活着的世间是指有情的世间。谁，即不是任何事物，因为那不存在。谁会在这里死亡呢？活着的
English
Moreover, it is shown many times that there are differences in conventional truth. Therefore, it is said: "The Buddhas and the realm of sentient beings, in terms of ultimate meaning, are no different from this. It is good that you consider yourself and others to be the same as this." Therefore, ignorant people who do not fully understand the ultimate truth, due to attachment, make false assumptions and discriminate against beings, thereby disturbing themselves. To show this, it is said, "Thus," etc. Like this, speaking of emptiness in the manner of explanation, what is there to be obtained for those without inherent existence? By obtaining what does one become happy? Nothing at all is obtained from anything. What is there to lose? By losing what does one become angry? Nothing will be lost. Reverence is offering, and complete contempt is also harm. Who will affect whom? When the inherent nature of things does not exist, no one will affect anyone. That is its meaning. Why? Because where do happiness and suffering come from? Because there is no cause of suffering. Moreover, the word "also" has the meaning of mutual inclusion. For those who strive for gaining and abandoning, what is there to be happy about? What do they lack in the nature of happiness? Because it is the nature of discrimination. What is there to be unhappy about? What is there that should not be wanted? There is nothing that should not be wanted, and nothing at all exists in the ultimate truth. In that case, why strive to meet and separate from lovely and unlovely things? Who will exist? Who will crave for gain? What does he crave for? He craves for things in the place of attachment. Search there, search completely through inherent nature. Because there is no object for it, therefore, because there is no object, it also does not exist. By what karma, etc.? When discriminating, when determining the essence of inherent nature in the ultimate truth. The living world refers to the world of sentient beings. Who, that is, not anything, because that does not exist. Who will die here? The living