Tibetan
ག་སྟེ། བྱེ་བ་བརྒྱའི་རྒྱུ་ཡིས་ཀྱང་དེ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་པས་རྣམ་པར་བསྒྱུར་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་འགྱུར་བ་མེད་དུ་ཆུག་མོད་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དུ་འགའ་ཞིག་འདི་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་གནས་སྐབས་དེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གནས་སྐབས་དེ་ཡོངས་སུ་འདོར་བ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ནི་དངོས་པོར་མི་འགྱུར་རོ། །མེད་པ་ཉིད་དངོས་པོར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལོག་པ་ན་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །འདིར། དངོས་འགྱུར་གཞན་ཡང་གང་ཞིག་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། གལ་ཏེ་སྔར་མེད་པ་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དུ་མི་འགྱུར་ན་འོ་ན་གང་ཞིག་དེ། མེད་པ་ལ་གཞན་མེད་པ་ཉིད་ལས་ཐ་དད་པར་གྱུར་བ་མེད་པ་ཡོངས་སུ་བོར་ནས་དངོས་པོར་གྱུར་པ་གང་ཞིག་ཡིན། གཞན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་རྟོགས་པར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །རྒྱུ་འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་སྔ་མ་ཉིད་དུ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་ཡང་གཞན་འགའ་ཞིག་དངོས་པོར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་འགལ་བ་ཡོད་པ་ལས་སྔར་ཡོད་པའི་དངོས་པོར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ལ། ཕྱི་ནས་ཡང་དེ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མེད་ཚེ་དངོས་ཡོད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མེད་པའི་རྒྱུན་གྱི་དུས་ན་དངོས་ཡོད་མིན་ཏེ། གལ་ཏེ་དངོས་པོར་མི་འགྱུར་ན། དངོས་པོ་ཡོད་པར་ནམ་ཞིག་འགྱུར་ཏེ། མེད་པའི་དུས་ན་དངོས་པོ་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ན་བརྒྱ་ལ་ཡང་དངོས་པོར་མི་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོ་མེད་པའི་འགལ་བས་རྟག་ཏུ་གེགས་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་བསྐྱེད་པས་ན་དངོས་པོས་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉམས་ པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དངོས་པོ་སྐྱེས་པར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ན་ཞེས་པ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ཏེ། སྐྱེས་པར་མ་གྱུར་ཅིང་འབྱུང་བར་མ་གྱུར་ན། དངོས་མེད་དང་ནི་བྲལ་མི་འགྱུར་ཏེ། སྔ་ན་མེད་པའི་ངོ་བོ་དང་མི་འབྲལ་ཞིང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དེ་ལྟར་གྱུར་ན་ཡང་མེད་པ་དང་བྲལ་བར་མི་འགྱུར་མེད། དེ་དང་མ་བྲལ་བ་ཉིད་དུ་དངོས་པོ་འགྱུར་བར་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོས་བྱུང་ན་ཡང་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དག་ཕན་ཚུན་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་ནས་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དངོས་མེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གལ་ཏེ་སྔར་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་གྱུར་ན་རིམ་པ་འདིར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། འདི་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ཏེ། མ་བྲལ་བ་ཉིད་ཡིན་ཞིང་མ་འགགས་པ་ཡིན་ན། དངོས་པོ
Chinese
假设，即使以百俱胝的因，因为那自性不存在，所以不能转变。即使允许不转变，如果有人说，这其中有某种事物的自性存在，那么，对此说了“此种情况”等等。即不完全舍弃此种情况的自性，也不会变成事物。不存在本身不会变成事物，然而，当不存在的自性改变时，就会变成事物的自性。在此，说了“事物转变其他又是什么”。如果先前不存在的事物不变成事物的自性，那么什么会变成那样呢？舍弃了与不存在本身相异的不存在，变成事物的又是什么呢？其他稍微的觉悟也没有变成，因为因果的自性在先前就已经遮止了。即使那样，其他某种事物也不会变成事物，然而，由于存在与不存在相违，所以不会变成先前存在的事物，如果之后又会与它分离，那么，说了“无时则有”等等。即在不存在的延续期间，事物不是存在的。如果不会变成事物，那么事物何时会变成存在呢？如果事物在不存在的时候没有产生，那么即使有一百个也不会变成事物，因为事物不存在的相违会恒常阻碍。如果由它所产生，那么事物会使事物不存在消失吗？说了“事物产生”等等。那是因为什么呢？如果没有产生，也没有出现，那么就不会与事物不存在分离，即不会与先前不存在的体性不分离，也不是分离的。然而，即使那样，也不会与不存在分离。在不与它分离的情况下，事物会变成事物，即使事物产生了，由于事物和事物不存在互相舍弃，所以之后会与事物不存在本身分离吗？说了“事物不存在”等等。如果先前变成了事物本身，那么在这种次第中，如果有什么转变，这也不是存在的。又是因为什么呢？因为是不分离的，也是不间断的，事物
English
Suppose, even with a hundred kotis of causes, because that self-nature does not exist, it cannot be transformed. Even if it is allowed not to be transformed, if someone says that there is some self-nature of things existing here, then, regarding this, it is said "this situation" etc. That is, the self-nature of not completely abandoning this situation will not become a thing. Non-existence itself will not become a thing, however, when the self-nature of non-existence changes, it will become the self-nature of a thing. Here, it is said "What else is the transformation of things?" If something that did not exist before does not become the self-nature of a thing, then what will become like that? What is it that abandons non-existence, which is different from non-existence itself, and becomes a thing? No other slight realization has become, because the self-nature of cause and effect has already been prevented before. Even so, something else will not become a thing, however, because existence and non-existence are contradictory, it will not become a thing that existed before, and if it will separate from it again later, then it is said "when there is no, then there is existence" etc. That is, during the continuous period of non-existence, things are not existent. If it does not become a thing, then when will a thing become existent? If a thing has not arisen when there is no existence, then even if there are a hundred, it will not become a thing, because the contradiction of the non-existence of things will constantly hinder it. If it is produced by it, then will a thing make the non-existence of things disappear? It is said "things arise" etc. What is the reason for that? If it has not arisen and has not appeared, then it will not be separated from the non-existence of things, that is, it will not be separated from the nature of what did not exist before, nor is it separated. However, even so, it will not be separated from non-existence. In the state of not being separated from it, things will become things, even if things arise, because things and the non-existence of things abandon each other, will they separate from the non-existence of things themselves later? It is said "things do not exist" etc. If it has become a thing itself before, then in this order, if there is any transformation, this is also not existent. And what is the reason for that? Because it is inseparable and uninterrupted, things
Tibetan
་མེད་པ་ལ་དངོས་པོ་ཡོད་པའི་སྐབས་མི་སྲིད་ལ། སྐབས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེར་འགྱུར་ཞིང་དངོས་པོ་ཡོད་པ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་འབྱུང་བ་དང་འགལ་བ་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པའི་དངོས་པོ་དེ་ཟློག་པར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་དེ་ནི་འབྲས་བུ་ཉིད་ལ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་བ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་མེད་པ་ཡང་ཟློག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གལ་ཏེ་དེ་དང་འགལ་བའི་མེད་པ་བཟློག་པ་བསྐྱེད་པར་གྱུར་ན་འགྱུར་བ་ཡིན་མོད་ཀྱིས་དེ་ལ་ནུས་པ་མ་ཉམས་པ་ལ་དེའི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་ཡིས་དེ་མེད་པ་དེ་དང་འགལ་བ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུའི་དུས་ན་ཡང་སྔ་ན་མེད་པ་དེ་ཡོད་པས་ན་ལྷན་ཅིག་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཡོད་པའི་བདག་གམ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་ལ་རྒྱུའི་བྱེད་པ་མི་འཐད་དོ། །གཉི་ག་དང་གཉི་ག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ཕྱོགས་དེ་ཉིད་སོ་སོ་བཀག་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱུའི་བྱེད་པ་དགག་པ་བྱས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་དག་སྲིད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འགལ་བ་དག་གཅིག་ལ་དུས་གཅིག་ན་དགག་པ་དང་སྒྲུབ་པའི་དངོས་པོ་མེད་པ་དང༌། དངོས་པོ་དག་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། དངོས་པོ་ཡོད་པ་མི་སྐྱེ་ཞིང༌། །མེད་པའང་མ་ཡིན་ ཡོད་མེད་མིན། །རང་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་མིན། །གཉི་ག་ལས་མིན་ཇི་ལྟར་སྐྱེ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་སྐྱེ་བ་ཇི་ལྟར་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ལ། སྐྱེས་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་རང་བཞིན་ཉམས་པར་མི་རིགས་སོ་ཞེས་དངོས་པོའང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འང་གི་སྒྲས་ནི་སྔ་མ་ལ་ལྟོས་ནས་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་དངོས་པོ་མེད་པ་དངོས་པོར་མི་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རང་བཞིན་གཉིས་སུ་ཐལ་ཕྱིར་ཏེ། དངོས་པོར་ཡོད་པ་གང་གི་ཚེ་དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་ན་དེའི་ཚེ་དངོས་པོ་གཅིག་ཉིད་རང་བཞིན་གཉིས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། གཅིག་ཉིད་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། དངོས་པོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་བརྗོད་པར་མི་རིགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཡང་དངོས་པོ་ཉིད་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གང་ཞིག་མེད་པའི་དངོས་པོར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ལ། ཡོད་པ
Chinese
不存在的事物不可能存在有事物的場合。不存在有場合，因為在那裡變化且存在事物是不可能的，因為與事物產生相違背的僅僅是事物不存在的緣故。如果說原因本身能夠阻止不存在的事物，那是不對的，因為原因僅僅作用於結果本身。如果說產生結果的事物本身也能夠阻止它的不存在，如果產生結果的事物本身能夠阻止與之相反的不存在，那倒是可以變化的，但是如果它的能力沒有減弱，就不能產生它的結果。原因並非與那不存在的事物相反，因為在原因存在的時候，先前不存在的事物已經存在，所以是同時存在的緣故。因此，無論是有自性還是無自性，原因對結果的作用都是不合理的。對於兩者和非兩者的方面也是不合理的，因為僅僅是各自遮止了那個方面，就會變成遮止了原因的作用，應當這樣觀察。那些存在也是不可能的。因為矛盾的事物不可能在同一時間既否定又肯定，而且事物之間是不相容的緣故。如是說道：事物存在不生，不存在也不是，非有非無。非自生，非他生，非二者生，如何生？如是說。因此，暫且在勝義諦中，事物無論如何產生都是不合理的，而且產生之後如何不失去自性也是不合理的，所以說了事物也是等等。而“也”字的語氣是相對於前面的，就像無事物不會變成事物一樣，事物也不會變成不存在。為什麼呢？因為會變成兩種自性，如果存在的事物在某個時候變成了無事物的自性，那麼那個時候一個事物就會變成兩種自性，因為一個事物既是事物又是無事物的本質。不能說事物本身完全捨棄而變成無事物的本質。即使在那個時候，事物本身仍然是事物，所以說什麼會變成不存在的事物是不合理的。存在的
English
It is impossible for a thing to exist in the absence of existence. It is not possible to have an occasion, because it is impossible for there to be change and existence there, because what contradicts the arising of things is precisely the non-existence of things. If it is said that the cause itself prevents the non-existence of things, it is not so, because the cause acts only on the result itself. If it is said that what produces the result also prevents its non-existence, if what produces the result itself were to produce the reversal of the non-existence that contradicts it, then there would be change, but if its power has not diminished, it is not capable of producing its result. The cause does not contradict its non-existence, because even at the time of the cause, what did not exist before exists, so they exist together. Therefore, whether it is with self or without self, the action of the cause on the result is not reasonable. It is also unreasonable for both and neither, because merely by individually negating that aspect, the action of the cause will be negated, so it should be observed. Those existences are also impossible. Because contradictory things cannot at the same time both negate and affirm, and because things are incompatible. It is said: Things that exist do not arise, nor do things that do not exist, nor do things that are neither existent nor non-existent. Not from oneself, not from another, not from both, how does it arise? Thus it is said. Therefore, for the time being, in the ultimate truth, it is not reasonable how things arise, and it is not reasonable how things do not lose their nature after they arise, so it is said that things are also and so on. The tone of "also" is relative to the previous one, just as non-things do not become things, so things do not become non-existent. Why? Because it would become two natures, if an existing thing becomes the nature of a non-thing at some time, then at that time one thing would become two natures, because one thing is both a thing and the essence of a non-thing. It cannot be said that the thing itself is completely abandoned and becomes the essence of a non-thing. Even at that time, the thing itself is still a thing, so it is unreasonable to say what will become a non-existent thing. Existing