Tibetan
བརྟེན་པའི་བྱ་བ་བྱའོ་སྙམ་དུ་མི་སེམས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆུའི་ཁམས་ཀྱང་འདི་སྙམ་དུ་བདག་གིས་ས་བོན་བརླན་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་མི་སེམས་སོ། །མེའི་ཁམས་ཀྱང་འདི་སྙམ་དུ་བདག་གིས་ས་བོན་ཡོངས་སུ་དྲོ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་མི་སེམས་སོ། །རླུང་གི་ཁམས་ཀྱང་འདི་སྙམ་དུ་བདག་གིས་ས་བོན་འབུ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་མི་སེམས་སོ། །ནམ་མཁའི་ཁམས་ཀྱང་འདི་སྙམ་དུ་བདག་གིས་ས་བོན་ལ་མི་སྒྲིབ་པའི་བྱ་བ་བྱའོ་སྙམ་དུ་མི་སེམས་སོ། །དུས་ཀྱང་འདི་སྙམ་དུ་བདག་གིས་ས་བོན་བསྒྱུར་བའི་བྱ་བ་བྱའོ་སྙམ་དུ་མི་སེམས་སོ། །ས་བོན་ཡང་འདི་སྙམ་དུ་བདག་གིས་མྱུ་གུ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པོ་སྙམ་དུ་མི་སེམས་སོ། །མྱུ་གུ་ཡང་འདི་སྙམ་དུ་བདག་ནི་རྐྱེན་འདི་དག་གིས་མངོན་པར་བསྒྲུབས་སོ་སྙམ་དུ་མི་ སེམས་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་རྐྱེན་འདི་དག་ཡོད་ལ་ས་བོན་འགག་པ་ན་མྱུ་གུ་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་མེ་ཏོག་ཡོད་ན་འབྲས་བུའི་བར་དུ་ཡང་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། མྱུ་གུ་ཡང་བདག་གིས་མ་བྱས། གཞན་གྱིས་མ་བྱས། གཉིས་ཀས་མ་བྱས། དབང་ཕྱུག་གིས་མ་བྱས། དུས་ཀྱིས་མ་བསྒྱུར། རང་བཞིན་ལས་མ་བྱུང༌། རྒྱུ་མེད་པ་ལས་ཀྱང་མ་སྐྱེས་ཏེ། འོན་ཀྱང་ས་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་དང་ནམ་མཁའ་དང་དུས་ཀྱི་ཁམས་རྣམས་འདུས་པས་ས་བོན་འགགས་པ་ན་མྱུ་གུ་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་རྐྱེན་དང་འབྲེལ་བར་བལྟའོ། །དེ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་རྣམ་པ་ལྔར་བལྟ་སྟེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། རྟག་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཆད་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། འཕོ་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། རྒྱུ་ཆུང་ངུ་ལས་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་མངོན་པར་འགྲུབ་པ་དང༌། དེ་དང་འདྲ་བའི་རྒྱུད་དུའོ། །ཇི་ལྟར་རྟག་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་མྱུ་གུ་ཡང་གཞན་ལ་ས་བོན་ཡང་གཞན་ཏེ། མྱུ་གུ་ཡང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ས་བོན་མ་ཡིན་ལ། ས་བོན་འགགས་པས་མྱུ་གུ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན། མ་འགགས་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། ས་བོན་ཡང་འགགས་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་མྱུ་གུ་འབྱུང་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་རྟག་པར་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཆད་པར་མ་ཡིན་ཞེ་ན། སྔོན་འགགས་པའི་ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན། མ་འགགས་པ་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་གྱིས། ས་བོན་ཡང་འགགས་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་སྲང་མདའི་མཐོན་དམན་བཞིན་དུ་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བས་དེའི་ཕྱིར་ཆད་པར་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་འཕོ་བར་མ་ཡིན་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་མྱུ་གུ་ཡང་གཞན་ས་བོན་ཡང་གཞན་ལ། མྱུ་གུ་གང་
Chinese
也不會想說要做依賴的行為。同樣地，水的界也不會想說我要潤濕種子。火的界也不會想說我要完全溫暖種子。風的界也不會想說我要使種子膨脹。虛空的界也不會想說我要做不阻礙種子的行為。時間也不會想說我要做轉變種子的行為。種子也不會想說我要顯現苗芽。苗芽也不會想說我被這些因緣所顯現， 雖然不會這樣想，然而這些因緣存在，當種子壞滅時，苗芽就會顯現成就。同樣地，當花存在時，直到果實也會顯現成就。苗芽也不是我所做，不是他人所做，不是兩者所做，不是自在天所做，不是時間所轉變，不是從自性所生，也不是從無因而生。然而，當土、水、火、風、虛空和時間的界聚合，種子壞滅時，苗芽就會顯現成就。因此，外在的緣起應當視為與因緣相關。因此，外在的緣起應當視為五種相貌。哪五種呢？不是常恆，不是斷滅，不是轉移，從微小的因顯現廣大的果，以及與其相似的相續。如何不是常恆呢？因為苗芽是另一者，種子也是另一者。苗芽不是就是種子，種子壞滅並非苗芽生起的原因，不壞滅也不是原因。種子壞滅，就在那時苗芽生起，因此不是常恆。如何不是斷滅呢？苗芽不是從先前壞滅的種子所生，也不是從未壞滅的種子所生。種子壞滅，就在那時，如同天平的上下，苗芽生起，因此不是斷滅。如何不是轉移呢？因為苗芽是另一者，種子也是另一者。哪個苗芽
English
It doesn't think, 'I will perform the act of depending.' Similarly, the water element doesn't think, 'I will moisten the seed.' The fire element doesn't think, 'I will completely warm the seed.' The wind element doesn't think, 'I will cause the seed to swell.' The space element doesn't think, 'I will perform the act of not obstructing the seed.' Time also doesn't think, 'I will perform the act of transforming the seed.' The seed also doesn't think, 'I will manifest the sprout.' The sprout also doesn't think, 'I am manifested by these conditions,' Although it doesn't think like that, when these conditions are present and the seed ceases, the sprout will manifest and be accomplished. Similarly, when the flower is present, it will also manifest and be accomplished up to the fruit. The sprout is not made by me, not made by another, not made by both, not made by Ishvara, not transformed by time, not arising from nature, and not born from no cause. However, when the elements of earth, water, fire, wind, space, and time gather, and the seed ceases, the sprout will manifest and be accomplished. Therefore, external dependent arising should be viewed as related to conditions. Therefore, external dependent arising should be viewed in five aspects. What are the five? Not permanent, not annihilation, not transfer, the manifestation of a great fruit from a small cause, and a lineage similar to it. How is it not permanent? Because the sprout is different and the seed is also different. The sprout is not the seed, and the cessation of the seed is not the cause of the sprout's arising, nor is non-cessation the cause. The seed ceases, and at that very moment the sprout arises, therefore it is not permanent. How is it not annihilation? The sprout is not born from the seed that ceased earlier, nor is it born from the seed that did not cease. The seed ceases, and at that very moment, like the high and low of a balance scale, the sprout arises, therefore it is not annihilation. How is it not transfer? Because the sprout is different and the seed is also different. Which sprout
Tibetan
ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ས་བོན་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་འཕོ་བར་མ་ཡིན་ནོ། །ས་བོན་ཆུང་ངུ་བཏབ་ཕ་ལ་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་མངོན་པར་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཆུང་ངུ་ལས་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་མངོན་པར་འགྲུབ་བོ། །ས་བོན་ཇི་ལྟ་བུ་བཏབ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་འབྲས་བུ་མངོན་པར་འགྲུབ་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་དང་འདྲ་བའི་རྒྱུད་དུ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་རྣམ་པ་ལྔར་བལྟའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ནང་གི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་སྔར་གྱི་རྒྱས་པར་བཤད་ པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །འདི་ལྟར་དོན་དམ་པར་དཔྱད་པ་ན་ཀུན་རྫོབ་འགེགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །ཅི་སྟེ་དངོས་པོ་ནི་གཏན་མེད་པའི་དངོས་པོར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་མ་འོངས་པའི་དུས་ལས་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དུས་སུ་འགྱུར་ལ། སླར་ཡང་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ལས་འདས་པའི་དུས་སུ་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང་འཇིག་པར་བརྗོད་ལ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འདི་ལྟར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དེ་ལྟར་དུས་གསུམ་དུ་སྨྲ་བའི་དོགས་པ་བླངས་ནས། གཞན་ནས་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གཞན་ནས་ནི་ཡུལ་དང་དུས་ལས་སོ། །འོངས་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་འོངས་པའོ། །འགྲོ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ནི་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དུས་ལས་འགར་ཡང་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པའོ། །རང་བཞིན་དེ་གཅིག་པོ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གང་དུ་ཡང་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཡང་གལ་ཏེ་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་ད་ལྟར་བྱུང་བར་འགྱུར་ཞིང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ལས་འདས་བ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་འདུས་བྱས་པ་ཡང་རྟག་པར་འགྱུར་ཏེ། ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་ཡོད་མིན་ཏེ། དེ་ཆོས་རྟག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་དེ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། འོན་ཏེ་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་དུས་བྱེད་པས་སྟོང་པས་དུས་རྣམས་སུ་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གང་གི་ཚེ་བྱེད་པ་མ་ཐོབ་པ་ཅི་བྱ་བ་མི་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་མ་འོངས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །གང་གི་ཚེ་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཡིན་ལ། གང་གི་ཚེ་བྱས་ན་ལྡོག་པ་དེའི་ཚེ་འདས་པ་མ་ཡིན་པས་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ཡང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཉིད་དེ་ཉིད་ཀྱི་དེའི་ཚེ་ཡང་དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །རྐྱེན་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་ཡང་རྟག་ཏུ་གནས་པའི་ངོ་བོ་ལས་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ།
Chinese
是故，彼非种子，是故，非转变。小种子种植后，大果实显现成就，是故，小者能显现成就大果实。何种种子种植，即显现成就何种果实，是故，于彼相似之族类中。如是外观之缘起当观五种。如是内缘起，以前广说已显示，此亦当合之。如是胜义谛中观察时，非遮遣世俗。若事物非成永无之事，然由因缘力，从未来时转为现在生之时，复由无常力，从现在生转为过去时，如是说生、住、灭。缘起亦如是转变，如是于三时中说之疑惑生起后，说从他知等。从他者，谓从处所及时也。未来非有者，谓少分亦无未来也。行亦非有者，谓从现在生之时，于何时亦非行也。自性彼一者，于何处亦非住也。如是，若于未来时转为现在生，且从现在生为过去，尔时有为法亦成常，以其遍一切处故。所谓无常者，即非有，彼法非常，云何成耶？然前后时所作空故，于诸时中是法之差别，如是，于何时作者未得，何所作不作者，彼时说为未来。于何时作者，彼时是现在生，于何时已作而还灭者，彼时非过去，故有差别耶？此亦少分亦非有，以其自性彼者，于彼时亦有故，作者亦何故不成作者耶？当如是说。待他缘者，亦非从常住之体性而合理也。
English
Therefore, that is not a seed, therefore, it is not transformation. When a small seed is planted, a large fruit is manifestly accomplished, therefore, from the small, a large fruit is manifestly accomplished. Whatever kind of seed is planted, that kind of fruit is manifestly accomplished, therefore, in that similar lineage. Thus, the external dependent arising should be viewed in five aspects. Similarly, the internal dependent arising has already been shown by the previous extensive explanation, and this should also be combined. Thus, when examining in the ultimate truth, it is not the negation of the conventional. If things do not become eternally non-existent, but by the power of causes and conditions, they change from the future time to the present time, and again by the power of impermanence, they change from the present to the past, thus, birth, abiding, and destruction are spoken of. Dependent arising also changes in this way, and after such doubts are raised about speaking in the three times, it is said to know from others, etc. From others, that is, from place and time. That which is not to come is that which has no future at all. That which is not going is that which is not going at any time from the present time. That one nature does not abide anywhere. Thus, if in the future time it changes to the present, and from the present it is the past, then conditioned things will also become permanent, because they are everywhere. That which is called impermanent is not existent, that dharma is not permanent, how does that become? However, because the actions of the previous and later times are empty, it is the difference of dharma in all times, thus, at whatever time the agent is not obtained, whatever is not done, at that time it is said to be the future. At whatever time the agent is, that time is the present, and at whatever time it is done and ceases, that time is not the past, so is there a difference? This is also not a little, because that self-nature is also present at that time, so why does the agent not become the agent? It should be said like this. Relying on other conditions is also not reasonable from the nature of permanence.