Tibetan
ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཟས་ཟ་བས་ན་དེ་ཟ་བའི་དོགས་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་གཞན་འདི་ཡང་ཡོད་པ་འབྲས་བུར་སྨྲ་བ་ལ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། རས་ཀྱི་རིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གལ་ཏེ་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་གནས་ན་ཞེས་པ་དང་འབྲེལ་ཏེ། རས་བལ་གྱི་ས་བོན་ཏེ་རྒྱུ་ལ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་འབྲས་བུ་རས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རས་ཀྱི་རིན་གྱིས་ཏེ། དེ་ཉོ་བའི་རིན་གྱིས་རས་བལ་གྱི་ས་བོན་ཉོས་ལ་སྟེ། བཟུང་ནས་བགོ་བར་གྱིས་ཏེ། གོས་སུ་གྱིས་ཤིག །འོན་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་འདི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མ་རིག་པའི་རབ་རིབ་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མིག་ ཉམས་པར་བྱས་པའི་ཐ་སྙད་པའི་འཇིག་རྟེན་པས་འདི་མི་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་རྨོངས་པས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྨོངས་པས་ཏེ་མི་ཤེས་པས་སོ། །དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡོད་ན་ཡང་མི་མཐོང་སྟེ་འཇིག་རྟེན་གྱིས་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་བརྗོད་པའི་ཉེས་པར་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་བརྗོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པ་ཡང་གནས་པ་མ་ཡིན་ནམ། གལ་ཏེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་པས་མ་མཐོང་བས་དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པ་ལ་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པས་ཀྱང་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་པར་རིགས་པའི་གྲངས་ཅན་དེ་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཐ་སྙད་པའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་པའི་ཐུན་མོང་དུ་གནས་པ་ཡིན་ལ། དེ་རྣམས་ཀྱང་ཟས་ཟ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་འཇུག་པ་དང༌། རས་དོན་དུ་གཉེར་བས་རས་བལ་གྱི་ས་བོན་བསྙོན་པར་བྱ་བ་མ་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་འདི་ལན་དུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པ་སྟེ་ཐ་སྙད་པའི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་ཡང་ཤེས་པ་གང་གིས་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་ཡོད་དོ་ཞེས་རྟོགས་པ་དེ་ཡོད་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པ་འབའ་ཞིག་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་འབྲས་བུ་མཐོང་ནས་རྒྱུ་ལ་དེ་ཡོད་དོ་ཞེས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་པ་གཉི་ག་ལ་ཐུན་མོང་དུ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་འཇིག་རྟེན་པས་རྒྱུ་གང་གིས་མི་མཐོང༌། དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་པས་མི་མཐོང་བ་ལ་རྒྱུ་མཚན་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་མཐོང་བ་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཚད་མ་ཉིད་མིན་ཏེ་དེའི་ཤེས་པ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལ་གསལ་བར་མཐོང་བ་ཡང་མེད་པ་ཉིད་དོ། །
Chinese
是存在的。因此，因为吃食物，所以会担心吃掉它。此外，其他的这种归谬，也是为了对说有果的人说的。说了“布的价格”等等，与“如果因上有果”相关联。因为棉布的种子，也就是因上将会产生的果，棉布是存在的。用布的价格，也就是用购买它的价格，购买棉布的种子，然后拿着它来分，也就是做成衣服。然而，如果真是那样，如果真实地因上有果，即使是那样，这也是世俗中被无明的昏暗遮蔽，使智慧之眼 受损的，名言世间的人们没有看到，所以说了“世间愚昧”等等。因为愚昧，也就是因为不了解。即使事物的实相存在，也看不到，也就是世间没有看到。因此，不会变成言说的过失。如果说说了，那么，实相的知者也是存在的吗？如果世间人没有看到，因此那样说，那么，对于实相的知者来说，是有道理的，因为实相的知者也不会知道从因上有果。实际上，讲道理的数论师也是存在的，那也是所有名言之人的共同之处，那些人对于吃食物等等是进入，为了得到布而否定棉布的种子，是没有看到的。说了“这不是这个的回答的道理”，说了“世间”等等。世间人，也就是对于名言的凡夫俗子来说，也有知道因上有果的知识，而不是仅仅对于实相的知者来说。那样，看到果之后，因上有那个，对于实相的知者和世间人来说，都是共同确定的。那么，世间人用什么因看不到呢？对于那个，要说世间人看不到的理由。说了“世间人的见是量”，说了“世间”等等。不是量，也就是他的知识不是量，而且也没有清楚地看到。
English
It exists. Therefore, because of eating food, there will be concern about eating it. Furthermore, this other consequence is also said to those who speak of the existence of the effect. It is said, "The price of cloth," etc., in connection with "If the effect exists in the cause." Because the seed of cotton, that is, the effect that will arise from the cause, cotton exists. With the price of cloth, that is, with the price of buying it, buy the seed of cotton, and then take it and divide it, that is, make it into clothes. However, if that is the case, if the effect truly exists in the cause, even so, this is conventionally not seen by the worldly people of terminology whose eye of wisdom has been impaired by the dimness of ignorance, so it is said, "The world is ignorant," etc. Because of ignorance, that is, because of not understanding. Even if the reality of things exists, it is not seen, that is, it is not seen by the world. Therefore, it will not become the fault of speech. If it is said that it is said, then, is the knower of reality also existing? If the worldly people have not seen it, and therefore say so, then it is reasonable for the knower of reality, because the knower of reality also does not know that the effect exists from the cause. In reality, the logician of reasoning also exists, and that is also common to all people of terminology, and those people do not see that eating food, etc., is entering, and denying the seed of cotton in order to obtain cloth. It is said, "This is not the reason for this answer," it is said, "The world," etc. Worldly people, that is, for ordinary individuals of terminology, there is also the knowledge that the effect exists in the cause, and not only for the knower of reality. In that way, after seeing the effect, it is certain for both the knower of reality and the worldly people that the effect exists in the cause. Then, with what cause do the worldly people not see? For that, the reason why the worldly people do not see should be stated. It is said, "The sight of the worldly people is valid," it is said, "The world," etc. It is not valid, that is, his knowledge is not valid, and there is also no clear seeing.
Tibetan
གསལ་བར་མཐོང་བར་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་མཐོང་བ་དེ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཐེག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཡང་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་འདོད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་ཚད་མ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་ཁྱེད་ཅག་ཀྱང་ ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་གནས་པ་ལ་སེར་སྐྱ་གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བ་ཡང་ཉེས་པ་མཚུངས་པར་རྒོལ་བས། གལ་ཏེ་ཚད་མ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཚད་མ་ཡང་དོན་དམ་པར་ཚད་མར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཕྱོགས་ཡིན་ན། དེ་གཞལ་བརྫུན་པར་མི་འགྱུར་རམ། ཚད་མ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡིན་ན་དེས་གཞལ་བ་སྟེ། ཚད་མ་དེས་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་བརྫུན་ཞིང་བདེན་པ་མ་ཡིན་པ་ཐོབ་བོ། །གཞན་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་དུ་དངོས་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་འཐད་པ་མ་ཡིན། གལ་ཏེ་ཚད་མ་མ་ཡིན་དེ་ཉིད་ཡིན་ན། དེས་བཅལ་བ་ཡང་བརྫུན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་གང་འདིར་དེ་ཉིད་དུ་སྟེ། དོན་དམ་པ་ཡིན་ལ། དངོས་པོ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཡིན་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་ལ། ཚད་མ་དེའི་ངེས་པ་དེ་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཞིང༌། རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ཡང་བརྫུན་པ་ཡིན་པས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་གང་ན་མེད་པ་དེ་ཡང་དེ་དཔྱོད་པའི་ཚད་མ་ཉེ་བར་བཀོད་པས་རིགས་པ་མཚུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདིར་ལན། བརྟགས་པའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བརྟགས་ཏེ་རྟོག་པས་སྒྲོ་བཏགས་པའོ། །དངོས་པོ་ནི་ཆོས་ཡིན་ལ། མ་རེག་པ་སྟེ། རྟོག་པའི་བློས་མ་བཟུང་བར་དེའི་དངོས་པོ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དམིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཡང་བུམ་པ་བཏགས་པའི་ངོ་བོས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ནས་དེ་དང་འབྲེལ་བ་བུམ་པ་མེད་པ་འཇིག་རྟེན་པས་རྟོགས་ཏེ། བུམ་པ་ལ་རྣམ་པར་དཔྱད་པས་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པ་ཉིད། གང་གི་ཚེ་ཅུང་ཟད་ཀྱིས་ངོ་བོར་མི་གནས་པ་དེའི་ཚེ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ངོ་བོ་ཤིན་ཏུ་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་བརྟགས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བརྟགས་པའི་དངོས་པོའི་དབྱེ་བས་དངོས་པོ་མེད་པ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་བརྫུན་པའི་གང་ལ་དངོས་པོ་གང་ན་མེད་པའི་དངོས་པོ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ཡི་དངོས་མེད་གསལ་བར་བརྫུན། །དེའི་སྟེ་དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་
Chinese
显现明见之自性见，亦非存在，故成非量。如是，以事物之真实性而安立，非为正量。此亦为我等所许，以世俗之量皆非胜义量故。如是，汝等亦堕入我等之宗派。如是安住，然数论宗派之论者亦以相同之过失而反驳。若说“量”等，若量亦非胜义量，此为汝之宗派，则其所量不成为虚妄耶？若量为非量，则其所量，即量所决断者，则获得虚妄而非真实。否则将如何？故于彼处，诸法空性不合理。若量为非量，则其所量亦为虚妄。尔时，何者于此处为真实？事物为法，空性为一切法无自性，而彼量之决定亦不合理，亦非理，以一切量所显示者亦为虚妄故。若一切法皆不存在，则以衡量彼之量而安立，亦为相同之理耶？答曰：考察之等。考察，即以分别而增益。事物为法，未触及，即未为分别心所执持，则不执持彼事物，非为对境。如是，亦以瓶之假立自性而完全考察后，与彼相关之无瓶，为世间人所了知，以于瓶作分别故，于世间中即有此名声。何时稍微亦不住于自性，尔时即为不存在，彼与颠倒之自性极少存在。为显示彼考察故，故说“故”等。以何故，以考察事物之差别，不执持事物不存在，故于虚妄之何处，事物于何处不存在之事物为何。彼之无事显明为虚妄。彼之，即事物不存在之自性。
English
The nature of seeing that becomes clearly visible is also non-existent, therefore it becomes non-valid. Thus, it is not a vehicle to establish the reality of things. This is also what we accept, because all conventional valid cognitions are not ultimately valid. Likewise, you also fall into our side. Thus abiding, the Samkhya proponents also refute with the same fault. If you say "valid cognition" etc., if valid cognition also does not become ultimately valid, and this is your position, then does that which is measured not become false? If valid cognition is itself non-valid, then what is measured by it, that is, what is completely determined by valid cognition, is obtained as false and not true. Otherwise, what will it become? Therefore, in that case, the emptiness of things is not reasonable. If valid cognition is itself non-valid, then what is measured by it is also false. At that time, what here is ultimate? Things are dharmas, and emptiness is the absence of inherent existence of all dharmas, and that determination of valid cognition is also not reasonable, and not logical, because everything shown by all valid cognitions is also false. If all dharmas do not exist, then is it the same logic to establish the valid cognition that examines them? Here is the answer: "Examined" etc. is said. Examined, that is, imputed by conceptualization. Things are dharmas, untouched, that is, not grasped by the mind of conceptualization, then it does not grasp that thing, it is not an object. Likewise, after completely examining the imputed nature of a pot, the absence of a pot related to it is understood by worldly people, because of conceptualizing the pot, there is this fame in the world. When it does not abide in its nature even slightly, then it is non-existent, and there is very little of the inverted nature from it. To show that examination, therefore, "therefore" etc. is said. For what reason, because the distinction of examining things does not grasp the non-existence of things, therefore, in the falsehood of where, what thing does not exist in what place. The non-existence of that is clearly false. That is, the nature of the non-existence of things.