English
Only that, the arising of the difference of the fruit, is the nature of that thing. If in the nature of the cause, there is no fruit in the nature of ability, then it is able to do that, because it does not exist, like a lotus in the sky. Thus it is said. Thus, the Samkhya school says that in the chief thing, there is only certainty, and the aggregates of the form of the fruit arise and cease. Thus, thinking that all those are as illusory as a picture clearly adorned in the sky, the proponent wants to refute with tenets, so he says "in one" etc. If it exists as one, then the three natures, that is, the nature of the difference of the three qualities of pleasure, sorrow, and darkness, are unreasonable, not reasonable. Therefore, the chief thing of those three qualities does not exist, it is non-existent. The so-called "nature of one and many" is mutually contradictory. Therefore, if that is refuted, then all its fruits will be refuted. Even if it is not refuted, the nature of one is the nature of the three qualities, if it is said that the nature of those qualities exists, then it is said "like that" etc., like that, that is, like the chief thing. Qualities, that is, the nature of pleasure, sorrow, and darkness, do not exist. That also has three, for what reason? Those qualities also each have three, that is, three forms. Thus, if it is said that everything is the nature of the three qualities, then each separately also obtains the nature of the three qualities by the nature of the three qualities. Thus, its qualities also have the nature of the three qualities, but not the nature of one. Whenever it is thus separately observed, then qualities etc. do not exist, at that time, the trees etc. that arise from that are also unreasonable. Saying "if there are no qualities" etc., qualities, that is, pleasure etc., no, that is, do not exist. The so-called "also" is other faults etc., that is, sound etc., saying the word "etc.", then touch etc. are taken. The so-called "existence", that is, existence is a thing. Extremely far, that is, all ways are unreasonable, because there is no cause, it is unreasonable to have a fruit.
Tibetan
་ཡང༌། འདི་དག་བདེ་སོགས་དང་ལྡན་པ། ། གསལ་བ་གསལ་པོར་མཐོང་བ་ཡིན། །བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་བཏང་སྙོམས་སོགས། །རང་བཞིན་གཅིག་པོ་དམིགས་པ་ལས། །ཞེས་བརྗོད་དེ། དེ་ཡང་མི་རིགས་སོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སེམས་མེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འང་གི་སྒྲ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ཡིན་ཏེ། སེམས་མེད་པ་ནི་བེམས་པོའི་ངོ་བོ་ཡིན་པ་ལའོ། །གོས་ལ་སོགས་པ་སེམས་མེད་པའི་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་ལའོ། །བདེ་སོགས་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དེ། བདག་ཉིད་གཅིག་པོར་སྲིད་པའང་མིན་ཏེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྙིང་སྟོབས་དང་རྡུལ་དང་མུན་པའི་བདག་ཉིད་ནི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་བཏང་སྙོམས་སུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ། དེ་རྣམས་ལ་ཡང་ཡོན་ཏན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། དེ་ཇི་ལྟར་ན་དེ་ལ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། དེ་ལྟར་གྱུར་ན་ཡང་བདེ་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བདེ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ནི་མི་སྨྲའི། འོན་ཀྱང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལས་སྐྱེས་པར་དོགས་ནས་དེ་དངོས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ལ། རྒྱུའི་ངོ་བོ་ནི་བྱེད་པ་པོའི་རང་བཞིན་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པར་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་ཡང་གལ་ཏེ་འདོད་ནའོ། །དངོས་པོ་རྣམས་དཔྱད་ཟིན་ནམ་ཞེས་ཏེ། སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་འདི་རྣམས་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ལ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་མེད་ཅིང༌། ཡོན་ཏན་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་མེད་དེ། འདི་ལྟར་དངོས་པོ་རྣམ་པར་དཔྱད་ཅིང་བརྟགས་པ་ན་རིགས་པས་དངོས་པོ་སྣང་བ་རྣམས་ཀྱང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དངོས་པོ་འདི་ཇི་ལྟར་ན་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུའི་ངོ་བོར་འགྱུར། གཞན་ཡང་གསལ་བ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ན་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་བསྐྱེད་པར་བྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཁྱོད་ཀྱིས་བདེ་སོགས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྣམ་བུ་ཡང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་དེ་ཁྱོད་ཅག་ལ་རྒྱུ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། གསལ་བ་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་ལ་སྣམ་སོགས་ཏེ། སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་ཙནྡན་གྱི་ཕྲེང་བ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་ངོ༌། །སླར་འདི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྣམ་སོགས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་ཙནྡན་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ལ། བདེ་སོགས་ཡིན་ཏེ་སོགས་པའི་སྒྲས་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་མེད
Chinese
又，这些具有安乐等。 显明是清楚可见的。安乐和痛苦、舍等，从唯一自性所缘境中产生。如是说，这也是为了显示并非人种。说无心等，‘也’的语气和前面一样，无心是物质的体性。衣服等是无心的毡子等。安乐等也是心的自性，也不可能仅仅是唯一的自性，因为不存在。因为心力、尘埃和黑暗的自性被说成是安乐、痛苦和舍。而这些也没有功德，那它怎么会变成安乐等呢？即使那样，因为是安乐的自性，所以不能说毡子等是安乐的自性。然而，因为怀疑安乐等是从那产生的，所以说了‘彼物’等。那是安乐等，而因的体性是作者的自性变成外在的，如果也这样认为毡子等也可以。事物都分析完了吗？这些毡子等不是有支分的体性，也没有微尘的自性，也不是三种功德的自性。像这样，如果对事物进行分析和观察，通过理智，显现的事物也像幻觉一样，因为没有自性。那么，这个事物怎么会变成安乐等的因的体性呢？另外，如果显明是安乐等的自性，那么毡子等本身就会变成安乐等的产生者，所以您说了‘安乐等’等。毡子也是安乐等本身的因，您，它会变成我们的因，因为显明是安乐等的因。 即使那样，对于那个毡子等，‘等’字包括旃檀花环等。再次，这是颠倒的所缘境，所以说了‘毡子等’等，‘等’字是旃檀等，是安乐等，‘等’字会变成痛苦等。那没有。
English
Furthermore, these possess happiness and so on. Clarity is seen clearly. Happiness, suffering, equanimity, etc., arise from the single nature of the object of focus. It is said thus, also to show that it is not a race. Saying 'without mind' and so on, the word 'also' is the same as before, 'without mind' is the nature of matter. Clothes and so on are the mindless felt and so on. Happiness and so on are also the nature of mind, and it is not possible that it is only the single nature, because it does not exist. Because the nature of heart, dust and darkness is said to be happiness, suffering and equanimity. And these also have no merit, so how can it become happiness and so on? Even so, because it is the nature of happiness, it cannot be said that felt and so on are the nature of happiness. However, because of the doubt that happiness and so on arise from that, 'that thing' and so on are said. That is happiness and so on, and the nature of the cause is the nature of the maker becoming external, if you also think so, felt and so on are also possible. Have things been analyzed? These felt and so on are not the nature of having limbs, nor do they have the nature of atoms, nor are they the nature of three merits. Like this, if things are analyzed and observed, through reason, the appearing things are also like illusions, because they have no nature. Then, how can this thing become the nature of the cause of happiness and so on? Also, if clarity is the nature of happiness and so on, then felt and so on themselves will become the producers of happiness and so on, so you said 'happiness and so on' and so on. Felt is also the cause of happiness and so on itself, you, it will become our cause, because clarity is the cause of happiness and so on. Even so, for that felt and so on, the word 'etc.' includes sandalwood garlands and so on. Again, this is a reversed object of focus, so 'felt and so on' and so on are said, the word 'etc.' is sandalwood and so on, is happiness and so on, the word 'etc.' will become suffering and so on. That is not.
Tibetan
་ཕྱིར་ན་སྟེ་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་སོགས་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ལྡོག་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དེའི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །སྙིང་སྟོབས་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་གང་ཡང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྟག་པར་འདོད་པ་ན། དེ་ཡང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བདེ་སོགས་ཀྱང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་བཏང་སྙོམས་ཀྱང་ངོ༌། །ཀྱང་གི་སྒྲས་ནི་ཉེས་པ་ལྷག་པ་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྟག་པ་ཉིད་ནི་རྟག་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ལ། ནམ་ཡང་དམིགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལ། དེ་རྣམས་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རྟག་པར་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་རྟག་ཏུ་དམིགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བདེ་བའི་གསལ་བ་ཉིད་ཡོད་ན། །ཞེས་ཏེ། གལ་ཏེ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྟག་པའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་ནམ་ཞིག་བདེ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ནམ་ཡང་ཞེས་པ་ནི་རྟག་ཏུ་དེ་རིགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་མདོར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་ཏོ། །བདེ་བའི་བདེན་ཡོད་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་བདེ་བའི་གསལ་བ་འགའ་ཞིག་ན་གྱུར་པའི་བདེ་བ་རྟག་པ་ཡིན་ན། མྱོང་བ་ཅིའི་ཕྱིར་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདེ་བའི་མྱོང་བར་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འགྱུར། ཐམས་ཅད་དུ་མྱོང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ནམ་ཞིག་ན་མི་དམིགས་པ་དེ་ན་དེའི་ཚེ་ཡོད་པ་ མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཇི་ལྟར་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ཡིན། དེ་ལྟར་གྱུར་ན་ཡང་རྟག་ཏུ་གསལ་བའི་ངོ་བོར་གྱུར་ན་ཉེས་པ་འདིར་འགྱུར་ན། གང་གི་ཚེ་ཡང་དེ་ཉིད་ནུས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་མངོན་པར་གྱུར་པའི་ཚེ་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེས། དེ་ཉིད་ཕྲ་མོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཉིད་གསལ་བར་གནས་པར་བྱས་ནས་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་པས་ཕྱེ་ནས་མི་དམིགས་པའི་དུས་ན་ཕྲ་མོར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། ཉིན་མོའི་སྐར་མ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་མི་དམིགས་པའི་རང་བཞིན་ལ་ཡང་དག་པར་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་སྟེ་གང་གི་ཕྱིར་རགས་པ་གསལ་བའི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་ན་ཕྲ་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་མི་གསལ་བའི་རང་བཞི
Chinese
因为没有粗布等等的缘故。没有乐等等，因为是粗布等等的果的缘故。不会变成乐等等。因为随其之后而行，随其之后而作，乐等等是它的果。因为是勇气等等功德的自性，无论谁如果认为乐等等是常，为了显示那是不正确的。说了乐等等也是等等，即乐、苦和舍。用“也”字是想说更多的过失。常性就是常的自性，无论何时都不是对境，不是所见，因为没有功德等等，而且那些不应是常等等。如果乐等等是常，那么那时就会恒常成为对境，为了显示这个，如果存在乐的显现。如果乐等等安住于常的自性中，那么那时，如何何时是乐的自性，同样何时也是，就应恒常如此，因为它的自性完全包含在其中，这是总结的意思。如果乐的实有存在，即使在乐的显现出现时，乐是常，为何不执持体验？为何不会在一切时成为乐的体验？也不是在一切时体验。因此，何时不可见，那时就不存在，如何能确定是常性呢？如果那样，即使恒常成为显现的体性，也会有这个过失。如果无论何时，它都以能力的体性不显现，就没有过失。说了那个微细等等，通过使那个安住于显现中，依靠事物而分开，在不可见的时候会变得微细，就像白天的星星等等一样，如果说正确地依赖于不可见的自性，那是不合理的。为什么呢？因为如果粗大的显现体性存在，怎么会是微细的呢？因此，不显现的自性
English
Because there is no coarse cloth etc. There is no happiness etc., because it is the result of coarse cloth etc. It will not become happiness etc. Because it follows after it and acts after it, happiness etc. is its result. Because it is the nature of courage etc. qualities, whoever thinks that happiness etc. is permanent, in order to show that it is not correct. It is said that happiness etc. is also etc., namely happiness, suffering and equanimity. The word "also" is intended to express more faults. Constancy is the nature of constancy, and it is never an object, not seen, because there are no qualities etc., and those should not be constant etc. If happiness etc. is constant, then it will always become an object at that time, in order to show this, if there is the manifestation of happiness. If happiness etc. abides in the nature of permanence, then at that time, how and when it is the nature of happiness, so also when it is, it should always be so, because its nature is completely contained in it, this is the meaning of summary. If the reality of happiness exists, even when the manifestation of happiness appears, happiness is constant, why not hold on to the experience? Why will it not become the experience of happiness at all times? It is not an experience at all times either. Therefore, when it is invisible, then it does not exist, how can it be determined to be constant? If so, even if it constantly becomes the nature of manifestation, there will be this fault. If at any time, it does not appear with the nature of ability, there is no fault. It is said that it is subtle etc., by making that abide in manifestation, separating by relying on things, it will become subtle when it is invisible, just like the stars in the daytime etc., if it is said that it correctly relies on the invisible nature, that is unreasonable. Why? Because if the gross manifest nature exists, how can it be subtle? Therefore, the nature of non-manifestation