Tibetan
ཁའ་ལྡང་བའི་དོན་བཞིན་དུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་དགོངས་སོ། །བདེ་བ་བསྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་ངལ་བར་མ་གྱུར་མོད། སྡུག་བསྔལ་ཤིན་ཏུ་བཟོད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྤང་བའི་དོན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། གང་ལས་གང་ལ་གནོད་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཚོར་བ་རྣམ་པར་དཔྱད་པས་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་གནོད་པའི་ཡིན་ཏེ་རྣམ་བར་དཔྱད་པས་སོ། །བདག་ལ་སོགས་པ་སྔར་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཚོར་བ་པོ་མེད་པའི་ཡིན་ནོ། །དགོད་པར་བྱེ་དཔའི་རྒྱུ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་བས་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་ཡོད་པའི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན་གང་གིས་གནོད་པར་འགྱུར་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་གནོད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་གང་ལས་འགྱུར་ཏེ། དོན་དམ་པར་གང་གི་ཡང་གང་ལས་ཀྱང་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཚོར་བ་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཚོར་བ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་ཚོར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེའི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་སྲིད་པ་ཡང་རྒྱུ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གང་གི་ཚེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཚོར་བ་མྱོང་བ་དེ་ནི་ཚོར་བ་པོ་ཡིན་ལ། གང་གི་ཚེ་བདག་ལ་སོགས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་མ་ཐག་ཏུ་དཔྱད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ཚོར་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། དེའི་ཚེ་གནས་སྐབས་འདི་ལྟ་སྟེ། རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་ལའོ། །གང་གི་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་བ་མཐོང་ནས་སྟེ། དམིགས་ནས་སྲེད་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ལྡོག་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་སྡུག་བསྔལ་བས་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་ན་ཡང༌། ལྟོས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར། གང་ཞིག་ད་ལྟར་ཡང་དེ་དང་བདག་བྲལ་ཞིང་ལྡོག་པ་ཉིད་དུ་ཅི་སྟེ་དོར་བར་མི་བྱེད། དེ་ལྟ་གྱུར་ན་ཡང་གལ་ཏེ་ཚོར་བར་བྱེད་པ་པོ་མེད་པར་ཚོར་བ་ཡང་མེད་པ་ཡིན་ན། གང་གིས་ན་འདི་ལྟར་བདེ་བསྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་འཇུག་པར་ འགྱུར་ཞེ་ན། འདི་ལ་མཐོང་བ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མཐོང་བ་ཡང་གང་མིག་གི་དབང་པོས་སོ། །རེག་པ་ཡང་ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཤེས་པས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་སེམས་ཀྱིས་ཚོར་བ་པོ་དངོས་པོ་ལ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། རྨི་ལམ་སྒྱུ་འདྲའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ། རང་བཞིན་གྱིས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང
Chinese
应当认为，这与所说的道理不符。虽然为了获得快乐而没有感到疲惫，但因为极度痛苦而无法忍受。如果说这会变成舍弃痛苦的目的，那么什么会损害什么呢？如是说，因为感受通过分析而没有自性，所以怎么会造成损害呢？这是通过分析得出的。因为之前已经排除了我等，所以没有感受者。嘲笑的原因也是因为通过分别念进行考察，所以在胜义谛中是不存在的。因此，如果这样，那么什么会造成损害呢？因为远离了痛苦的感受，远离了造成损害的原因，所以从什么产生呢？在胜义谛中，无论从什么，无论从谁，都不会产生。因此，因为没有感受者，所以感受也是不合理的。这是为了说明，因为没有感受，所以从其因缘产生的有，也因为远离了因，所以在胜义谛中产生是不合理的。说了“当什么的时候”等。谁体验感受，谁就是感受者。当我和等等什么都没有的时候，因为没有它，并且因为立即分析完毕，所以没有感受。那时，情况是这样的，是这样的。看到远离生，即，注意到后，贪欲为什么不会停止呢？即使因为它的痛苦而感到痛苦，为什么不会在没有依赖的情况下停止呢？如果现在也和我分离并停止，为什么不放弃呢？即使那样，如果感受者不存在，感受也不存在，那么，通过什么，像这样，仅仅通过追求快乐，事物就会被赋予看见等等的名称呢？对于此，说了“看见”等等。看见也是通过眼睛的根识。触摸也是通过身体的根识产生的意识来了解的。如果这样，意识是感受者，存在于事物中吗？“如梦幻般的自性”。如是说，自性就像梦一样，自性就像幻觉一样。缘起。
English
It should be considered that this is not in accordance with what is said. Although one does not become weary in order to attain happiness, it is because one cannot endure extreme suffering. If it is said that this will become the purpose of abandoning suffering, then what will harm what? It is said, because feeling is without self-nature through analysis, how can it cause harm? This is derived through analysis. Because I and others have been previously excluded, there is no feeler. The cause of ridicule is also because it is examined through conceptual thought, so it does not exist in ultimate truth. Therefore, if this is the case, then what will cause harm? Because it is separated from the feeling of suffering, separated from the cause of causing harm, so from what does it arise? In ultimate truth, neither from what, nor from whom, does it arise. Therefore, because there is no feeler, feeling is also unreasonable. This is to explain that because there is no feeling, the existence that arises from its cause is also unreasonable to arise in ultimate truth because it is separated from the cause. It is said, "When what," and so on. Whoever experiences feeling, that is the feeler. When I and so on, nothing exists, because it does not exist, and because it has been immediately analyzed, there is no feeling. At that time, the situation is like this, it is like this. Seeing separation from birth, that is, noticing, why does craving not cease? Even if one feels pain because of its suffering, why does it not cease without dependence? If one is now separated from it and stops, why not abandon it? Even so, if the feeler does not exist, and feeling does not exist, then through what, like this, merely by pursuing happiness, will things be given the names of seeing and so on? For this, it is said "seeing" and so on. Seeing is also through the root consciousness of the eye. Touching is also understood by the consciousness that arises from the root consciousness of the body. If this is the case, is consciousness the feeler, existing in things? "The nature of dreamlike illusion." It is said, the nature is like a dream, the nature is like an illusion. Dependent arising.
Tibetan
་བ་ལས་སྐྱེས་པའི་སེམས་ཉིད་ཀྱིས་ཡིན་གྱི། དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ལན་འགའ་ཡང་དེ་ལས་ཐ་དད་པ་སེམས་ཀྱིས་མཐོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ལ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སེམས་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཉིད་དུ་དེ་མཐོང་བ་ཡིན་ཏེ། ཚོགས་པ་གཅིག་ལ་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་པར་མཐོང་བ་ནི་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ལ། གང་གིས་འདི་ལྟར་མཐོང་བའི་ཐ་སྙད་དུ་འགྱུར་བ། ཚོར་བ་དེ་ཡིས་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གིས་བདེ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་མཐོང་བ་ཡང་གཞན་ཉིད་ཡིན་པའི་རྒྱུ་དེས་ན་ཚོར་བ་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ལ་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ལ། འོན་ཀྱང་ཤེས་པ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱིས་དེ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དུས་ཕྱི་མ་ལ་འཛིན་པར་བརྗོད་དོ་ཞེ་ན། འདི་སུན་དབྱུང་བའི་དོན་དུ་སྔར་དང་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ངེས་པར་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྐྱེས་པའི་ཚོར་བ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་སྔར་ཏེ་སྔར་བྱུང་བ་དང༌། ཕྱི་མར་ཏེ་ཕྱིས་ཀྱི་དུས་ཀྱི་ཡིན་ལ། སྐྱེས་པ་སྟེ་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་དེས་དྲན་པར་འགྱུར་གྱི་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། མྱོང་བ་མ་ཡིན་ལ་དྲན་པའི་ངོ་བོས་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ་མངོན་སུམ་དུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་དེའི་དུས་ན་དེ་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདས་པའི་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་མྱོང་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མྱོང་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་འདི་ནི་ན་པ་ཙམ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་རང་གི་ངོ་བོ་མྱོང་བ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཚོར་བ་ནི་ རང་གི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རང་གི་བདག་ཉིད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རང་གི་བདག་ཉིད་དེ་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་ལ། མྱོང་མིན་ལ་སྟེ། རིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་རིག་པ་སྔར་སུན་ཕྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཤེས་པ་གཞན་དེས་ཚོར་བ་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས། གཞན་དག་གིས་ཀྱང་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་ཏེ། གཞན་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་མཚུངས་པའི་དུས་དུས་སུ་བྱུང་བའི་ཞེས་པས་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ཞིང་རིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་བཞིན་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚོར་བ་པོ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ལ་ཞེ་ན། ཚོར་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་མྱོང་བ་ལས་ཏེ། སེམས་སམ་གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་ཚོར་བ་པོ་འགའ་
Chinese
是由从（无明）生起的自性心所致，并非是胜义谛中存在的。心在任何时候都不会看到与它不同的东西，因为是俱生故。它被看作是与心俱生的，因为与一个组合相关联，并且因为不可思议的缘起。在胜义谛中，看见是不存在的。什么变成了这样看见的名言呢？感受不是看见，因为以安乐为首要任务的名言，看见也是其他的原因，所以感受不是看见，不是对事物的看见。然而，即使那样，俱生也不是看见。然而，如果说，具有对境之相的知识，它生起，在后来的时间里被执持，那么为了驳斥这个观点，已经说了先前和知识等等。一定是俱生的感受。否则，先前，即先前发生的，和后来，即后来的时间。生起的知识会变成回忆，而不是体验。不是体验，而是以回忆的自性作为对境，不是现量，因为在那知识的时候，它已经过去了。过去的不可能是体验自己的自性，因为是不存在的。体验是体验自己的自性。因此，这仅仅是那（感受）而已，在那（感受）中体验自己的自性是不可能的。感受不是 以安立自己的自性为相，为了显示这是不可能的，说了自己的体性等等。自己的体性，即自己的自性。不是体验，即不是觉知，因为先前已经驳斥了自证。因此，其他的知识体验感受，其他的人也说不是体验。不是其他的，因为与它同时发生的，不是体验，也不是觉知，就像知识一样，其他的知识没有体验。感受者也是不存在的。对于什么而言呢？从没有稍微体验感受开始，心或其他体验的感受者
English
It is due to the nature of mind arising from (ignorance), not existing in the ultimate truth. The mind never sees anything different from it, because it is co-emergent. It is seen as co-emergent with the mind, because it is related to one aggregate, and because of the inconceivable dependent origination. In the ultimate truth, seeing does not exist. What becomes the term of seeing like this? Feeling is not seeing, because the term of making happiness the primary task, seeing is also another reason, so feeling is not seeing, not seeing of things. However, even so, co-emergence is not seeing. However, if it is said that knowledge with the aspect of an object, it arises, and is held in a later time, then to refute this view, the previous and knowledge etc. have been said. It must be a co-emergent feeling. Otherwise, the previous, that is, what happened before, and the later, that is, the later time. The arisen knowledge will become a memory, not an experience. It is not an experience, but takes the nature of memory as an object, it is not direct perception, because at the time of that knowledge, it has passed. The past cannot experience its own nature, because it is non-existent. Experience is experiencing one's own nature. Therefore, this is only that (feeling), and it is impossible to experience one's own nature in that (feeling). Feeling is not with the characteristic of establishing one's own nature, to show that this is impossible, one's own nature etc. have been said. One's own nature, that is, one's own self. It is not experience, that is, not awareness, because self-awareness has been refuted before. Therefore, other knowledge experiences feeling, others also say it is not experience. It is not other, because it occurs at the same time as it, it is not experience, nor is it awareness, just as knowledge, other knowledge has no experience. The feeler also does not exist. For what? From not experiencing feeling even a little, the feeler of mind or other experience