Tibetan
་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་འདི་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་ཡིན་ལ། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ངོ་བོ་འདིའི་གཉེན་པོ་སྟེ། འགལ་འགེགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྒོམ་པ་ནི་སེམས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དེའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མེད་ན་དེའི་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་འདིས་ཀྱང་ཚོར་བ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་རྟོག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་འདིར་ཡང་འབྲེལ་ཏོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ཞིང་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བའི་ས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེར་སྐྱེས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་བྱུང་བའོ། །བསམ་གཏན་ནི་འདོད་པ་དང་བྲལ་བ་དང༌། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་དང་བྲལ་བས་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་བྱུང་བའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་བསམ་གཏན་ནི་བསྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཟས་ཡིན་ལ་ལུས་ཚིམ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་རྣམས་ཀྱི་དེ་དག་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །གང་རྣམས་ཀྱིས་ཤེ་ན། རྣལ་འབྱོར་བའི་སྟེ། འདི་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ཏེ། རྟོག་པས་སྤྲུལ་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བའི་ཟས་ཀྱིས་གཟུང་བའི་ལུས་ནི་རྣལ་འབྱོར་བའི་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཚོར་བ་ནི་རྟོག་པའི་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གྲུབ་བོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་ཁས་བླངས་ནས་ཚོར་བར་མངོན་པར་ཞེན་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ནི་རྒྱུ་ཉིད་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཚོར་བ་དངོས་པོ་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་མི་རིགས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་དབང་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདིར་བསྡུས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། རེག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཚོར་བ་ཡིན་ལ། ཡུལ་དང་དབང་པོ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་པོ་དག་འདུས་པ་ནི་རེག་པ་ཡིན་ཏེ། རེག་པ་དྲུག་འདུས་པ་ལས་བྱུང་ཞེས་པའི་ཚིག་ལས་སོ། །གསུམ་འདུས་པ་ལས་བྱུང་བའི་རེག་པ་ཉིད་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ལ། དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཚོར་བ་གང་ལས་འགྱུར། འདིར་ཡང་དབང་དོན་བར་དང་བཅས་པར་འགྱུར་བའམ། དེ་བར་མེད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། དེ་ལ་དབང་པོ་དང་ཡུལ་ཏེ་དབང་པོ་དང་ཡུལ་དག་པར་དང་བཅས་པ་སྟེ། བར་དང་བཅས་པ་གལ་ཏེ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ཕྲད་པ་སྟེ། འདུས་ཤིང་ཚོགས་པ་གང་ལས་འགྱུར། དབང་པོ་དང་དོན་འདི་དག་ཕྲད་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རེག་པ་ཡང་འདུས་པ་ལ་བརྗོད་ལ་བར་
Chinese
因此，这种分别念就是这种分别。是对于安乐等显现执著的自性的对治，因为是违背和遮止的因。禅修就是作意，如果没有它的成办，就没有它的显现执著。另外，为了说明这也执著于感受，所以说了“分别”等等。因此，这里也相关联。分别念本身就是田地，因为是出生的处所。在那里出生就是如实地生起。静虑是远离欲妙，以及远离罪恶不善法，具有寻伺，以及具有伺察，从等持所生的喜乐等等的静虑就是禅修。等持就是入定。因为是从分别念所生。它本身就是食物，而且是使身体饱足的因，因为凡是哪些的那些，就称它为那些。哪些呢？瑜伽士的。这是因为什么呢？由分别所化的喜乐食物所摄持的身体是瑜伽士的。因此，可以成立感受是分别的显现执著。这样，因为承认了因，而显示对感受的显现执著，为了显示因本身是不可能的，因此感受存在于事物本身是不合理的。说了“什么的能力意义”等等。这里的总义是：以触为缘而有感受。境、根和识这三者聚合就是触，从“六触聚合而生”这句话中可以看出。三者聚合而生的触本身也是不合理的，以它的缘，感受从何而生？这里，根境是有间隔地产生，还是没有间隔地产生？其中，根和境，即根和境是有间隔的，如果是有间隔，那么那时相遇，聚合和积聚又从何产生？根和境这些不可能相遇，触也说是聚合，而间隔
English
Therefore, this discrimination is this very conceptualization. It is the antidote to the nature of manifest clinging to happiness and the like, because it is the cause of opposition and prevention. Meditation is taking to mind, and if there is no accomplishment of it, there is no manifest clinging to it. Moreover, in order to show that this also clings to feeling, "discrimination" and so on are spoken. Therefore, it is also related here. Conceptualization itself is a field, because it is the place of birth. Being born there is truly arising. Dhyana is separation from desire, and separation from sinful and unwholesome dharmas, possessing investigation and possessing analysis, the dhyana of joy and happiness arising from samadhi and so on is meditation. Samadhi is entering into equipoise. Because it arises from conceptualization. It itself is food and is the cause of satisfying the body, because whatever those are, it is called those. Which ones? Of the yogi. This is because of what? The body sustained by the food of joy and happiness transformed by conceptualization is that of the yogi. Therefore, it can be established that feeling is the manifest clinging of conceptualization. Thus, because the cause is acknowledged, the manifest clinging to feeling is shown, in order to show that the cause itself is impossible, therefore it is unreasonable for feeling to exist in things themselves. "What is the meaning of power" and so on are spoken. The general meaning here is: feeling arises from the condition of contact. The aggregation of the three, object, sense faculty, and consciousness, is contact, as can be seen from the phrase "arising from the aggregation of six contacts." The contact itself arising from the aggregation of the three is also unreasonable, from its condition, from what does feeling arise? Here, do the sense faculty and object arise with or without an interval? Among them, the sense faculty and object, that is, the sense faculty and object, have an interval, if there is an interval, then at that time, meeting, aggregation, and accumulation arise from what? It is not reasonable for these sense faculty and object to meet, and contact is also said to be aggregation, while the interval
Tibetan
ཆོད་པ་ཡིན་ན་ཡང་དེར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་གཉིས་བའི་རྣམ་པ་ཡིན་ན་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བར་མེད་ན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བར་མེད་ན་ཡང་བར་ཆད་པ་མེད་པ་ཡིན་པས་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དབང་པོ་དང་ཡུལ་དག་དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཆ་ཆུང་ཞིག་གིས་གྱང་གལ་ཏེ་ཚོད་པ་མ་ཡིན་ན་དེ་ལྟ་ན་ཡང་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བར་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དེར་འདུས་པ་ཡིན་ན་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་གང་ཞིག་གང་དང་ཕྲད་པར་འགྱུར་ཏེ། གཅིག་ཡིན་ན་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གང་ཞིག་གང་དང་ཕྲད་བར་འགྱུར། བདག་ཉིད་བདག་དང་ཕྲད་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་ཆ་ཤས་མེད་པ་ཉིད་དངོས་པོ་ལ་ཕྲད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ཆ་ཤས་དང་ལྡན་པའི་ཕྲད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རགས་པ་ཉིད་ལ་དེ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཡང་ཕྲད་པ་སུན་ཕྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཅུང་ཟད་ཅིག་སུན་ཕྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་རྡུལ་ཕྲན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་ལ་ཡང་འདི་ལྟར་ཕྲད་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཅིག་ཀྱང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཞན་ལ་འཇུག་པ་མེད་དེ། ནང་དུ་འཇུག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ཏེ། སྐབས་མེད་ཅིང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལ་མཚམས་མེད་པའོ། །མཉམ་པ་དེ་མཚུངས་པ་ཡིན་ཏེ། མཐོ་བ་དང་དམའ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ཆ་མེད་པ་ལ་ཕྲད་པ་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཡང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལ་འཇུག་པར་མ་གྱུར་མོད། ཕྲད་པ་ཙམ་འབའ་ཞིག་ནི་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་བསྒྲུབ་བྱ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཞུགས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་ནི་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འབྲེལ་པ་ནི་ཕྲད་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་ཆ་ཤས་དང་བཅས་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་དེའི་རང་བཞིན་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་དེའི་རང་བཞིན་མ་འདྲེས་པ་ལ་ཕྲད་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་འདྲེས་པ་ཉིད་ནི་དེ་ལ་ཞུགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་མ་ཞུགས་ཤིང་ཞུགས་པ་མེད་པ་ཡིན་ན་འདྲེས་པ་མ་ཡིན་ལ། ཐ་དད་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ན། མ་འདྲེས་པ་ལ་སྟེ་འདྲེས་པ་མེད་པ་ལ་ཕྲད་ཅིང་ཚོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཆ་མེད་པ་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཕྲད་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཆ་མེད་པའང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ
Chinese
即使已经决定，也会思考那会如何变化。然而，为了表明如果是二者的形态，那也是不合理的。因此说了“即使无间”等。即使无间，因为没有阻碍，所以是唯一的，感官和对境都是它的自性。如果用一个小部分来衡量墙壁，如果不是估计，即使那样也会变成完全无间。如果全部自性都聚集在那里，那也是一样的。即使那样，什么会和什么相遇呢？因为如果是一体，就没有差别。什么会和什么相遇呢？ 自性和自性相遇是不合理的。即使那样，极微的微尘都是无分，与事物相遇。对于它来说，不是具有部分的相遇，因为只有粗大才有那种可能性。对于它来说，如果仅仅驳斥相遇，就不是稍微驳斥，如果这样问，因此说了“在此微尘”等。对于极微的微尘来说，这样相遇也是不合理的，因为一个极微的微尘也不会进入另一个极微的微尘，没有进入内部的可能性。为什么呢？那是因为没有空隙，而且极微的微尘没有界限。相等就是相同，因为没有高低。因此，无分怎么会有相遇呢？即使那样，极微的微尘没有进入极微的微尘，但仅仅是相遇是存在的，如果因为这样所要证明的没有成立，因此说了“未进入”等。极微的微尘是全部自性的关联，那就是相遇，否则会变成具有部分。即使那样，它的自性是被全部自性遍及的，如果那样，它的自性不混合就没有相遇。对于它来说，混合本身不是没有进入它。如果这里没有进入，而且没有进入，那就不是混合，如果不是不同的自性，对于不混合，即没有混合，就没有相遇和聚集。为了表明无分在任何情况下都不可能相遇，因此说了“无分也”等。
English
Even if it has been decided, one would still contemplate how it would change there. However, to show that if it is in the form of two, that is also unreasonable. Therefore, it is said, "Even if there is no interval," etc. Even if there is no interval, because there is no obstruction, it is the only one, and the senses and objects are its nature. If a wall is measured with a small part, if it is not an estimate, even then it will become completely without interval. If all the self-nature is gathered there, it is the same. Even so, what will meet with what? Because if it is one, there is no difference. What will meet with what? It is unreasonable for self-nature to meet with self-nature. Even so, the extremely small dust particles are without parts and meet with things. For it, it is not a meeting with parts, because only the coarse has that possibility. For it, if merely refuting the meeting is not a slight refutation, if asked in this way, therefore it is said, "Here, dust particle," etc. For extremely small dust particles, it is also unreasonable to meet in this way, because not even one extremely small dust particle enters another extremely small dust particle, there is no possibility of entering inside. Why? That is because there is no space, and the extremely small dust particles have no boundaries. Equal is the same, because there is no high or low. Therefore, how can there be a meeting for what is without parts? Even so, the extremely small dust particles have not entered the extremely small dust particles, but merely the meeting exists, if because of this what is to be proven has not been established, therefore it is said, "Not entered," etc. The extremely small dust particles are the connection of all self-nature, that is the meeting, otherwise it will become having parts. Even so, its self-nature is pervaded by all self-nature, if so, its self-nature without mixing has no meeting. For it, mixing itself is not not entering it. If here there is no entering, and there is no entering, then it is not mixing, if it is not a different self-nature, for not mixing, that is, without mixing, there is no meeting and gathering. To show that it is impossible for what is without parts to meet in any way, therefore it is said, "Also without parts," etc.
Tibetan
། ཆ་མེད་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡིན་ལའང་ཞེས་པ་ནི་ཉེས་པའི་གཞན་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྲད་པ་ནི་ཚོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཇི་ལྟར་འཐད་བར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་སྲིད་པའི་ཚིག་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཕྲད་པར་རིག་པར་འགྱུར། ཕྲ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ ངེས་པར་ཆ་གཅིག་གི་སྒོ་ནས་འགྱུར་བར་བྱའོ། །ཡང་གང་ལ་ཆ་མེད་པ་ཉིད་དེའི་ལུས་ཀྱི་ཆ་མེད་པ་ལས་མེད་པ་ཉིད་ཐོབ་བོ་ཞེས་དགོངས་སོ། །འདི་ལ་ཆ་ཙམ་ཡང་ཚད་མས་རྟོགས་པ་གང་ན་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་ཤེས་ལུས་མེད་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ནི་ཞེས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་བསྒྲུབ་པ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཡུལ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཡིན་ལ། ཡང་ཕྲད་པར་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལུས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཏེ། འདི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཚིག་ཡིན་ལ། ལུས་ཀྱིས་སྟོང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་སྟེ། ལུས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཕན་ཚུན་འབྲེལ་བ་ཉིད་ནི་ཕྲད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ལུས་དད་ལྡན་པ་ཉིད་ལ་ཡོད་དོ། །གང་ལ་ཡང་ལུས་མེད་པ་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ཕྲད་པར་འགྱུར། དེ་ལྟར་ན་གསུམ་ཀ་ལ་ཡང་ཕྲད་པ་བཀག་ནས། ད་ནི་ཚོགས་པ་ཉིད་དངོས་པོ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཚོགས་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འང་གི་སྒྲས་ནི་ཉེས་པ་གཞན་སྡུད་པ་ཡིན་ལ། ཚོགས་པ་འང་སྟེ་འདུས་པ་ཡང་ངོ༌། །རྟའི་རྭ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དངོས་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཕྲད་པ་ཉིད་དུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རང་བཞིན་དང་འགྲེལ་ཏེ་ཚོགས་པ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། སྔར་ནི་ཇི་ལྟར་རྣམ་དཔྱད་བཞིན། །ཞེས་ཏེ། ཇི་ལྟར་སྔར་གཏན་ལ་ཕབ་པ་བཞིན་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་སོར་མོའི་ཚོགས་ཉིད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་མཇུག་བསྡུ་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་བསྟན་པའི་རིམ་པས་རེག་པ་ཡོད་མིན་ཏེ། གསུམ་འདུས་པ་མེད་པ་ན་ཚོར་བ་མེད་པ་ཡིན་ལ། ཚོར་བ་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། འབྱུང་བ་ནི་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ། དེ་གང་ལས་རིགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མེད་པ་ན་འབྲས་བུ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་ཚོར་བ་མེད་པར་ཕན་པ་དང་ཕན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་མེད་པའི་ ཕྱིར་ཅིའི་དོན་དུ་ངལ་བ་འདི་ཡིན། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་སྤང་བའི་ཆེད་དོན་དག་ཏུ་ངལ་བ་བྱེད་པ་ཡིན་ན། དེ་ཅིའི་ཕྱིར། ནམ་མ
Chinese
“无分是空性之体”者，乃过失之他等也。相遇者，名为集合。如何成为合理，所言者乃可能性之词，如何能知相遇？一切微小者，亦必由一分之门而变动。又于何者无分，即彼身之无分亦不得，如是思之。为显示于此，丝毫亦无能以量度证知者，故说“无身之识”等。所谓“乃”者，乃极力成办之义，识乃能识知对境者，又非合理之相遇，非理也。何以故？以无身故，此乃论式之词，空身之识，即以无身故之义。互相联系即是相遇，且唯有具身者方有之。于何者无身，彼如何能相遇？如是于三者皆遮止相遇，今为显示集合非有于事物，故说“集合”等。“亦”字乃总摄其他过失，集合即聚集也。如马角般，以无事物故，事物与彼性相离故，相遇亦非理，如是解释自性，以无集合故。如何亦是无事物耶？如前如何分析一般，如是如前决定一般，如是说“指之集合”等。为总结无因，故说“如是”等。如是故，以所教之次第，无有触，三者聚集则无有感受，感受乃乐等之体性，生起乃出生，彼从何而合理耶？以无因故，则无有果。是故，于胜义中，无有感受，以无有利益与无利益之境故，为此何苦？为舍弃乐与苦而徒劳，何以故？何时