Tibetan
འབད་པའི་སྒོ་ནས་བྱེད། དེ་ཡོད་ན་བདག་བསྒོམས་པས་ངར་འཛིན་པ་ཟད་པའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་བཟློག་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་བས་ན་བདག་མེད་པ་བསྒོམས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་ཡི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་འབྲས་བུ་རྨོངས་པ་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བའི་རྒྱུ་ དེ་བཞིན་དུ་གཉིས་པ་བདག་ཏུ་རྨོངས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡོད་པས་ན་ངར་འཛིན་པ་ཟད་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སླར་ཡང་བདག་ཏུ་རྨོངས་པར་འགྱུར་ཏེ། བདག་མེད་པ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སླར་ང་རྒྱལ་འཕེལ་བར་འགྱུར་ཏེ། འཕེལ་བ་ཉེ་བར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་བའི་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གྱི་འཁོར་བའི་རྒྱུ་སྟེ་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། ངར་འཛིན་པ་ཟད་པ་ལས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བར་འདོད་དོ། །བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཡོད་ན་ཇི་ལྟར་འདི་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུའི་ནུས་པ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་ལ་འབྲས་བུ་ལྡོག་པ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྡུག་བསྔལ་ཀྱང་མི་ལྡོག་གོ །འདི་ལྟར་ཡང་བདག་མཐོང་བས་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ་བདག་གོ་ཞེས་ཞེན་པའི་དྲན་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་སྡུག་བསྔལ་ཕྱིར་བཅོས་པར་འདོད་ཅིང༌། བདེ་བ་འདོད་པའི་ཉེས་རྣམས་བསྒྲིབས་ནས་དེ་དོན་དུ་གཉེར་བས་ཡོན་ཏན་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པས་དེ་བསྒྲུབ་པ་རྣམས་ལ་འཇུག་སྟེ། ཁོ་བོ་ལ་ཕན་པ་བྱེད་པའོ་ཞེས་བློ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །ང་དང་བདག་ཅེས་མཐོང་བའི་ཕྱིར་གགས་བྱེད་པའི་ཞེ་སྡང་དུ་འགྱུར་ལ། དེས་ན་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་དག་གི་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཉིད་ཐོབ་ཅིང་རྒྱས་པར་འཇུག་གོ །དེ་ལྟར་ན་བདག་ཏུ་རྨོངས་པ་རབ་ཏུ་འཇུག་པས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ངར་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་སྐད་དུ། སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས། གང་ཞིག་བཞེས་བདག་མཐོང་བ། །དེ་ལ་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཆགས། །ཆགས་པས་བདེ་ལ་སྦེད་འགྱུར་ཞིང༌། །སྲེད་པས་སྐྱོན་རྣམས་སྦེད་པར་བྱེད། །ཡོན་ཏན་མཐོང་བ་ཡོངས་སུ་སྲེད། །ང་ཡི་ཞེས་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་ལེན། །དེས་ན་ཇི་སྲིད་བདག་སྔོན་ཆགས། །དེ་སྲིད་དེ་ནི་འཁོར་བ་ཡིན། །བདག་ཡོད་ན་ནི་གཞན་དུའང་ཤེས། །བདག་གཞན་ལ་ཆགས་འཛིན་དང་སྡང༌། །འདི་དག་དང་ནི་ཀུན་འབྲེལ་ལས། །ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ལྟར་བདག་ལ་ཆགས་པའི་ངར་འཛིན་པ་བཟློག་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་ཀྱང་བཟློག་ མེད་ཅེ་ན་ཞེས་པ་ལས། དེ་ལས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་མཐོང་བ་ལས་ཀྱང་ངོ༌། །བཟློག་མེད་པ་ནི་བཟློག་པར་མི་ནུས་པའོ། །གལ་ཏེ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་བདག་མེད་དུ་བསྒོམས་པས་མཆོག་ཡིན་ནོ། །བདག་མེད་པ་ནི་གང་ཟག་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ལ། བསྒོམ་པ་ནི་གོམས་པའོ། །མཆོག་ནི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་མི་འཇུག་པ་ན་ངར་འཛིན་པ་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཡང་རེ་ཞིག་བཞག་ནས་ཕྱི་ནས་སྤོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོར་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ཡང་བསྒོམ་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་ལས། མངོན་སུམ་དུ་བདག་མེད་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དེ་དང་འགལ་བའི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལོག་ན་ཡང་གཅིག་ཏུ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་མ་དང་སྔ་མ་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་སྐད་ཅིག་ཙམ་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མར་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་བྲལ་བས་བདག་ལ་མ་འོངས་པའི་བདེ་བསྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གཞན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་ཡུལ་འགའ་ལ་ཡང་ཆགས་པ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་དང་འགལ་བ་ལ་ཞེ་སྡང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཞེན་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །གནོད་པ་བྱེད་པ་ལ་ལེན་དུ་གནོད་པ་བྱེད་པའི་གནས་སུ་མཐོང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གིས་གང་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་གཉིས་པོ་དེ་དག་ལ་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་གྱིས་གནོད་པ་བྱེད་པ་ལ་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པས་དགྲ་གཞན་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ལ་དེས་བྱས་པ་དེ་ལ་ཡང་ངོ༌། དེ་ལྟར་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ལོག་པ་དང༌། གཞན་དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དངོས་པོ་ལ་ནི་གནོད་པར་བྱ་བ་དང་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡང་ན་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་འདི་སྐྱེའོ་ཞེས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལས་དམིགས་པས་སོ། །འདི་ལྟར་ཡང་གང་ཟག་གིས་སྟོང་པ་དང༌། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་ལོག་པ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་སྤྱོད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྩ་བ་བཅད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གསང་བའི་མདོ་ལས། ཞི་བའི་བློ་གྲོས་ འདི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཤིང་གི་རྩ་བ་བཅད་པའི་ཡལ་ག་དང་ལོ་མ་དང་འདབ་མ་ཐམས་ཅད་སྐམ་པར་འགྱུར་རོ། །ཞི་བའི་བློ་གྲོས་དེ་བཞིན་དུ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཉེ་བར་ཞི་བས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བདག་མེད་པ་བསྒོམ་པ་མཆོ
Chinese
努力地做。如果這樣，修習我能使我執滅盡，因此能阻止輪迴。如果這樣，那麼修習無我又有什麼用呢？（經文說）「痛苦之因」等等。如同果實的愚昧是平息痛苦之因，同樣，第二種對我的愚昧則不然。因為有它的緣故，我執不會滅盡。而且會再次對我愚昧，因為會顛倒地看待無我。而且我慢會增長，增長會接近產生。變成什麼樣呢？是痛苦之因，也就是痛苦的輪迴，三苦輪迴之因，是造作之因。也希望從我執滅盡中平息痛苦。如果存在我見，又如何能阻止它呢？因為如果原因的力量不完整，果實就不可能被阻止。因此，痛苦也不會被阻止。像這樣，由於見我的緣故，會產生對有為法的蘊、界、處執著為我的念頭。因此，想要補救痛苦，隱藏想要快樂的過失，為了那個目的而努力，將其虛構為功德，因此會投入到那些成就中，會產生「這對我有益」的想法。因為見到「我」和「自」，會變成障礙的嗔恨。因此，一切痛苦之因的煩惱和近煩惱都會獲得並增長。這樣，由於對我的愚昧極度投入，會變成痛苦之因的我執。如是說，學者的面前說：「凡是接受見我的，就會執著於常。由於執著，會隱藏快樂，由於貪愛，會隱藏過失。貪愛見到功德，會接受『我的』的成就。因此，只要先前有我，那時就是輪迴。如果存在我，也會知道他人。對我他人產生執著和嗔恨。從這些以及一切相關聯的，一切過失都會產生。」這樣說了。像這樣，執著於我的我執是無法阻止的。從那裡也阻止ེད་ཅེ་ན་ཞེས་པ་ལས་，དེ་ལས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་མཐོང་བ་ལས་ཀྱང་ངོ། །“那又怎么样”之后，名为“比那更好”的是胜过我见。བཟློག་མེད་པ་ནི་བཟློག་པར་མི་ནུས་པའོ། །不可逆转的，是不能够被逆转的。གལ་ཏེ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་བདག་མེད་དུ་བསྒོམས་པས་མཆོག་ཡིན་ནོ། །如果执著于我，那么，那时修习无我则是殊胜的。བདག་མེད་པ་ནི་གང་ཟག་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ལ། བསྒོམ་པ་ནི་གོམས་པའོ། །无我是与人等分离，修习是习惯。མཆོག་ནི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་མི་འཇུག་པ་ན་ངར་འཛིན་པ་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །殊胜是主要，因为不陷入我见是使我执颠倒之因。འདི་ཡང་རེ་ཞིག་བཞག་ནས་ཕྱི་ནས་སྤོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོར་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །这个也暂时放下，之后会舍弃，因为是缘于实物的。འདི་ལྟར་ཡང་བསྒོམ་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་ལས། མངོན་སུམ་དུ་བདག་མེད་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དེ་དང་འགལ་བའི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །像这样，从修习达到极致，因为现量见到无我，所以与此相违的坏聚见将会颠倒。དེ་ལོག་ན་ཡང་གཅིག་ཏུ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་མ་དང་སྔ་མ་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་སྐད་ཅིག་ཙམ་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །那颠倒后，也因为没有见到一体相随，所以见到后一刹那和前一刹那本体是空性的。དེ་ལྟ་བས་ན་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མར་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་བྲལ་བས་བདག་ལ་མ་འོངས་པའི་བདེ་བསྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གཞན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །因此，因为脱离了对前一刹那和后一刹那的增益，所以没有见到为我成办未来安乐的其他任何事物。དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་ཡུལ་འགའ་ལ་ཡང་ཆགས་པ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །因此，那不会对任何境生起贪执。དེ་དང་འགལ་བ་ལ་ཞེ་སྡང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཞེན་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །对与此相违的也不会嗔恨，因为本来就没有执着。གནོད་པ་བྱེད་པ་ལ་ལེན་དུ་གནོད་པ་བྱེད་པའི་གནས་སུ་མཐོང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གིས་གང་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་གཉིས་པོ་དེ་དག་ལ་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །也不会把损害者看作是接受损害的处所，因为无论是谁对谁进行损害，那两者之间也没有第二个刹那。གཞན་གྱིས་གནོད་པ་བྱེད་པ་ལ་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པས་དགྲ་གཞན་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །对于他人进行损害，因为具有觉悟，所以认为摧毁其他敌人是不合理的。གང་ལ་དེས་བྱས་པ་དེ་ལ་ཡང་ངོ༌། དེ་ལྟར་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ལོག་པ་དང༌། གཞན་དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །谁做了，也是对谁做的。这样，贪欲等颠倒，以及由此产生的烦恼和近烦恼不会生起。དངོས་པོ་ལ་ནི་གནོད་པར་བྱ་བ་དང་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡང་ན་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་འདི་སྐྱེའོ་ཞེས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལས་དམིགས་པས་སོ། །对于事物来说，没有所损害和能损害，而是因为缘于“依此而生此”的缘起。འདི་ལྟར་ཡང་གང་ཟག་གིས་སྟོང་པ་དང༌། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་ལོག་པ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་སྤྱོད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྩ་བ་བཅད་པའི་ཕྱིར་རོ། །像这样，也不会以人空和坏聚见的颠倒来行持烦恼，因为已经断了根本。ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གསང་བའི་མདོ་ལས། ཞི་བའི་བློ་གྲོས་ འདི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཤིང་གི་རྩ་བ་བཅད་པའི་ཡལ་ག་དང་ལོ་མ་དང་འདབ་མ་ཐམས་ཅད་སྐམ་པར་འགྱུར་རོ། །如《圣者如来秘密经》中所说：寂静慧，如同这样，砍断树根后，所有树枝、树叶和花瓣都会枯萎。ཞི་བའི་བློ་གྲོས་དེ་བཞིན་དུ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཉེ་བར་ཞི་བས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །寂静慧，同样，坏聚见平息后，所有烦恼都会平息。”如是说。དེ་ལྟ་བས་ན་བདག་མེད་པ་བསྒོམ་པ་མཆོ
English
Do it with effort. If so, cultivating the self will exhaust self-grasping, and therefore it will be possible to reverse samsara. If so, what is the use of cultivating selflessness? (The scripture says) "The cause of suffering" and so on. Just as the ignorance of the fruit is the cause of pacifying suffering, similarly, the second ignorance of self is not. Because of its existence, self-grasping will not be exhausted. And again, there will be ignorance of self, because it will be seen as the opposite of selflessness. And pride will increase, and increase will be close to arising. What will it become like? It is the cause of suffering, that is, the suffering of samsara, the cause of the three sufferings of samsara, the cause of action. It is also hoped that suffering will be pacified from the exhaustion of self-grasping. If there is a view of self, how can this be prevented? Because if the power of the cause is not complete, the fruit cannot be prevented. Therefore, suffering will not be prevented either. In this way, because of seeing the self, there will arise the thought of clinging to the aggregates, elements, and sense bases of conditioned phenomena as self. Therefore, wanting to remedy suffering, concealing the faults of wanting happiness, striving for that purpose, fabricating it as merit, therefore one will engage in those accomplishments, and the thought will arise, "This is beneficial to me." Because of seeing "I" and "self," it will become an obstructing hatred. Therefore, all the afflictions and near afflictions that are the cause of all suffering will be obtained and increased. Thus, because of extreme involvement in ignorance of self, it will become the self-grasping that is the cause of suffering. It is said, in the presence of the scholar: "Whoever accepts seeing the self will cling to permanence. Because of clinging, happiness will be hidden, and because of craving, faults will be hidden. Craving sees merit, and accepts the accomplishment of 'mine.' Therefore, as long as there is a self beforehand, that is when there is samsara. If there is a self, one will also know others. One will have attachment and hatred towards self and others. From these and everything related, all faults will arise." Thus it was said. In this way, the self-grasping that clings to the self cannot be prevented. From there also prevent.
English
After "what if," "even better than that" means better than seeing self. Irreversible means unable to be reversed. If there is clinging to self, then at that time, meditating on selflessness is supreme. Selflessness means being separated from persons and so on, and meditation means habituation. Supreme means principal, because not engaging in the view of self is the cause of reversing self-grasping. This too will be put aside for a while and then abandoned later, because it is focused on objects. In this way also, from the completion of the best meditation, because of directly seeing selflessness, the view of the aggregates that contradicts it will be reversed. When that is reversed, because there is no seeing of following as one, it is seeing only a moment of the later and earlier being empty in nature. Therefore, because of being free from imputation to the earlier and later, there is no seeing of even a little else that accomplishes future happiness for the self. Therefore, attachment will not arise to any object. There will also be no hatred towards what contradicts that, because there is no clinging itself. There is also no seeing of the one who harms as the place of harming to be taken, because there is no second moment for those two, whoever harms whom. It is not reasonable to destroy other enemies because of having realization when others harm. It is also to whomever it was done by. Thus, when desire and so on are reversed, other afflictions and near afflictions arising from that will not arise. For objects, there is no harming to be done and harming to be done, but rather because of focusing on dependent origination, saying, "This arises in dependence on this." In this way also, one will not engage in afflictions with emptiness of persons and reversal of the view of the aggregates, because the root has been cut. As it is said in the Noble Secret Sutra of the Thus-Gone One: "Peaceful intelligence, this is like this: when the root of a tree is cut, all the branches, leaves, and petals will wither. Peaceful intelligence, likewise, when the view of the aggregates is pacified, all afflictions will be pacified." Thus it is said. Therefore, meditating on selflessness is supreme.