Tibetan
་བ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཇི་ལྟར་ཡང་བདག་མེད་ན་འོ་ན། བདག་ཉིད་བདག་གི་མགོན་ཡིན་གྱི། །གཞན་ནི་སུ་ཞིག་མགོན་དུ་འགྱུར། །བདག་ཉིད་ལེགས་པར་དུལ་བ་ཡིས།། མཁས་པས་མཐོ་རིས་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཇི་ལྟར་གསུངས་ཤེ་ན། སེམས་ཉིད་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་ལ་བདག་གི་སྦྲར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མདོ་སྡེ་གཞན་དུ། སེམས་འདུལ་བ་ནི་ལེགས་པ་སྟེ། །སེམས་འདུལ་བས་ནི་བདེ་བ་འཐོག ། ཅེས་སེམས་འདུལ་བ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་མངོན་པར་ཞེན་པར་གྱུར་པ་ལ་གཞན་དུ་བདག་འཛིན་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤོང་བའི་དོན་དུ་དང་བའི་དོན་གྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སེམས་ལ་བདག་ཅེས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པར་མ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པར་གསུངས་པ། གང་ཟག་རྒྱུད་དང་ཕུང་པོ་དང༌། །རྐྱེན་དང་རྒྱུ་དང་དེ་བཞིན་དུ། །གཙོ་བོ་དབང་ཕྱུག་བྱེད་པ་པོ། །སེམས་ཙམ་ཉིད་དུ་ང་སྨྲའོ། །ཞེས་པས་དེ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེས་ཀྱང་གཞན་དུ་གང་ཟག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དགག་པའི་ཆེད་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཁོ་ནར་གསུངས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་བདག་བསྟན་པ་ཡང་དྲང་བའི་དོན་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ལ་སེམས་ཀྱང་ངའོ་སྙམ་ནས་ཤེས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །སེམས་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དངོས་པོ་ལ་དེ་ངར་འཛིན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདས་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་སེམས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་སྲིད་དེ། འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བའོ། །དེ་ལ་ འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་ནི་ཞིག་པ་དང༌། མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ལ། དེའི་སེམས་ནི་བདག་ཡིན་ཏེ། བདག་ཏུ་མཐོང་བའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ནི་གང་གི་ཕྱིར་གྱི་དོན་ཏེ། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་སེམས་དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཞིག་པ་དང་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་འདས་པ་དེ་ནི་ཟད་ཅིང་འགགས་ལ་བྲལ་ཞིང་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །གང་མ་འོངས་པ་དེ་ནི་མ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སེམས་བདག་ཏུ་འགྱུར་ཞེས། འོན་ཏེ་སྐྱེས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་སྐྱེས་པའི་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སེམས་བདག་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ནི་ཞིག་ན་རང་བདག་མེད་དེ། ཡང་འདི་ལ་ད་ལྟར
Chinese
没有的。如果无论如何都没有我，那么，自己是自己的怙主，其他谁能成为怙主呢？自己善于调伏，智者就能获得天界。这样的偈颂是怎么说的呢？因为心是执著为我的所依，所以这里说是我的伴侣。在其他的经部中说：调伏心是善的，调伏心能获得安乐。因为说了调伏心。这又是对于成为视为我的显现执着，为了断除执著我的分别念，以悦意的意义，在世俗中显示心为我，但不是胜义谛。这就能成立圣者《楞伽经》中所说的：人、蕴、界，缘和因以及同样地，自在天、自在、作者，我说唯是心。因为那也为了断除执着人为实在而说的，不是说心是胜义谛存在的。同样地，对于蕴等等显示我，也是引导的意义。因此，对于事物，心也是我，这样想不是了知的对境。如果心是胜义谛存在的，即使那样，对于事物，那也不是执著为我的行境，为了如此显示，所以说了过去等等。完全观察执持后，心有三种情况：过去、未来和现在。其中，过去和未来是已灭和未生，那样的心是我，但不是视为我的对境。为什么呢？这是因为什么的原因，过去和未来的心不是那样存在的，因为是已灭和未生的缘故。凡是过去，就是已尽、已灭、已离、已遍。凡是未来，就是未获得。这样，现在的生起的心会成为我吗？然而说了生等等，怎样生起的现在的生起的心是我，那样也是不合理的，因为那如果灭坏，自身就无我了，而且对于现在
English
There is not. If there is no self in any way, then, oneself is one's own protector, who else can become a protector? By taming oneself well, the wise will attain heaven. How is such a verse spoken? Because the mind is the basis for clinging to self, it is said here to be my companion. In other sutras it is said: Taming the mind is good, taming the mind obtains happiness. Because it is said to tame the mind. This is also for those who have become manifestly attached to viewing as self, in order to abandon the conceptualization of clinging to self, with the meaning of pleasing, in conventional truth, it is shown that the mind is the self, but it is not ultimate truth. This will establish what is said in the Noble Lankavatara Sutra: Person, aggregates, and realms, conditions and causes, and likewise, Isvara, Isvara, the agent, I say is only mind. Because that was also said in order to negate the manifest attachment to person as real, it is not said that the mind is only ultimately existent. Similarly, showing the self to the aggregates and so on is also a guiding meaning. Therefore, for things, the mind is also me, thinking like this is not an object of knowledge. If the mind is ultimately existent, even so, for things, that is not the object of clinging to as me, in order to show this, therefore, it is said past and so on. After completely observing and holding, the mind can be in three ways: past, future, and present. Among them, the past and future are destroyed and unborn, that kind of mind is me, but it is not an object of viewing as me. Why? This is because of what reason, the past and future minds are not like that, because they are destroyed and unborn. Whatever is past is exhausted, ceased, separated, and completely gone. Whatever is future is not obtained. Thus, will the present arising mind become me? However, it is said birth and so on, how the present arising mind that arises is me, that is also not reasonable, because if that is destroyed, oneself is without self, and also for the present
Tibetan
་བྱུང་བའི་སེམས་ཞིག་སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་འདས་ན་ཡང་བདག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། ཡང་ཕྱི་ནས་སྔར་འཛིན་པའི་སེམས་ཀྱང་ཞིག་པར་འགྱུར་ཏེ། ད་ལྟར་བྱུང་བ་གནས་པར་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གང་གིས་དམིགས་པར་འགྱུར་བའི་སེམས་ཇི་ལྟར་དམིགས་པར་འགྱུར། དེ་ལྟ་བས་ན་སེམས་དམིགས་པ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ངར་འཛིན་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདག་མེད་དེ་བདག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། དུས་གསུམ་དུ་འབྱུང་བའི་སེམས་ཉིད་དེའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་བསྒྲུབས་ནས། མཇུག་བསྡུ་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཆུ་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དཔེར་ན་ཆུ་ཤིང་གི་སྡོང་པོ་སྟེ། ཆུ་ཤིང་སྡོང་བུའི་དུམ་བུའོ། །ཕྱེ་ཞིང་སོ་སོར་ཆ་ཤས་སུ་ཕྱེ་སྟེ་རྣམ་པར་གཞིག་པ་བྱས་ན་དངོས་པོ་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་ཡང་མི་རྙེད་དེ། དེ་བཞིན་དུ་བདག་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། ཆུ་ཤིང་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །བདག་ཀྱང་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཡོད་པར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་དང་འདྲའོ། །འདི་ལ་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། བཙལ་ཞིང་བརྟགས་ཏེ་ངེས་པར་དཔྱད་པ་ནའོ། །གཞན་ཡང་བདག་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་དགག་པའི་ཆེད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་བརྗོད་པ། གལ་ཏེ་སེམས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ ཏེ། གལ་ཏེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སེམས་ཅན་དང་བདག་དང་གང་ཟག་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ན་ཡོད་མིན་ཏེ། མེད་ན་དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་སྙིང་རྗེ་ཞིང་བརྩེ་བ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་ཅན་མེད་པར་གང་ལ་དམིགས་ནས་འཇུག་པར་འགྱུར། སྙིང་རྗེ་ཡང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་ཚོགས་རྒྱུར་གྱུར་པའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་སྙིང་རྗེ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་འཕགས་པ་ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པ་ལས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཆོས་མང་པོ་རྣམས་ལ་བསླབ་པར་མི་བགྱིའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཆོས་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་ལ་བསླབ་པར་མི་བགྱིའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཆོས་གཅིག་རབ་ཏུ་གཟུང་ཞིང་རབ་ཏུ་རྟོགས་པར་བགྱིས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེའི་ལག་མཐིལ་དུ་མཆིས་པ་ལགས་སོ། །ཆོས་གཅིག་པོ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ལག་མཐིལ་དུ་མཆིས་པ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོའི་འཁོར་ལོ་རིན་པོ་ཆེ་གང་དུ་མཆིས་པ་དེར་དཔུང་གི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་མཆིའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་གང་དུ་མཆིས་པ་དེར་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཆིའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་སྲོག་གི་དབང་པོ་མཆིས་ན་དབང་པོ་གཞན་རྣམས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་དུ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མཆིས་ན་བྱང་ཆུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་གཞན་རྣམས་ཀྱང་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །འཕགས་པ་ག་ཡ་མགོ་རི་ལས་ཀྱང༌། འཇམ་དཔལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྤྲོད་པ་གང་ལ་བརྩམ་པར་བྱ་ཞིང༌། གང་ལ་ བརྟེན་པར་བྱ། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ལྷའི་བུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་བརྩམས་ཏེ། སེམས་ཅན་ལ་བརྟེན་པའོ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ངེས་པར་དང་པོར་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་ཁས་བླང་བར་བྱ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་བའི་སེམས་ཅན་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བས་སོ། །སེམས་ཅན་མེད་ན་དེར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་ཞེས་པ་ནི་གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་སེམས་ནའོ། །དེའི་ཚེ་འདི་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ་ཞེ་ན། འབྲས་བུ་དོན་དུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དགོས་པ་ནི་མངོན་པར་འདོད་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་སྟེ། སྐྱེས་བུའི་དོན་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེའི་དོན་དུ་ཁས་བླངས་པས་སྟེ། དེས་ན་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །རྨོངས་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བཏགས་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡིན་ལ། སེམས་ཅན་དེ་ལའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འདི་ལྟར་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞིང༌། སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་སྐྱེས་བུ་མཆོག་གི་དོན་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་ཉིད་འདིར་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མི་དམིགས་པ་དང་བྲལ་ནས་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་ཤེས་རབ་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་གུས་ཤིང་བར་མཆོད་པ་ཡུན་རིང་པོར་གོམས་པར་བྱས་པ་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་རྩོམ་པ་ཡང་སྙིང་རྗེའི་དབང་གིས་འབྱུ
Chinese
生起的那个心，第二个刹那灭去，也不是有我的。而且后来先前执着的心也坏灭了，不是缘于现在生起而住立的。因此，以什么来缘的心，如何缘？因此，心缘也是没有的，在没有缘的状态中，我执生起。同样，无我不是有我，因为是三时生起的心本身的境。心不是执我的境，为了结尾，说了譬如水树等。譬如水树的树干，水树树干的段落。分开并各自拆分成部分，进行分解，也找不到稍微存在的物体。同样，有我也不是，变得像水树一样。我也是执我的意识的境，不是存在，像不存在的石女的儿子一样。认为这没有稍微的差别。怎么说呢？寻找并考察，必定审查时。另外，为了遮遣损害我的，说出过失。如果心等说，如果以一切方式审查有情、我和补特伽罗，则不存在。如果不存在，那时菩萨们应当修慈悲和爱，没有有情，缘于什么而趣入？慈悲也是成办圆满菩提的，因为趣入那先前的资粮之因的布施等。因此，慈悲先行的所有佛和法都完全趣入。这样也是从圣法集经中所说。因此，大菩萨圣观自在对薄伽梵这样祈请道：薄伽梵，菩萨不应学很多法。薄伽梵，菩萨不应学极多的法。薄伽梵，菩萨
English
That mind that arises, even if it ceases in the second moment, is not self-existent. Moreover, the mind that previously grasped also perishes, not focusing on what arises and abides in the present. Therefore, how can the mind that is to be focused on be focused on? Therefore, the mind's focus is also non-existent, and in the state of non-focus, the clinging to self arises. Similarly, non-self is not self-existent, because it is the object of the mind itself that arises in the three times. Having established that the mind is not the object of clinging to self, to conclude, it is said, for example, like a water tree. For example, the trunk of a water tree, a section of the water tree trunk. If it is divided and separately split into parts and decomposed, even a slightly existing object cannot be found. Similarly, there is no becoming self-existent, it becomes like a water tree. The self is also the object of the consciousness that clings to self, it is not existent, like the son of a barren woman who does not exist. It is thought that there is not the slightest difference in this. How is it? When searching and investigating, and certainly examining. Furthermore, to refute what harms the self, expressing the consequence. If the mind, etc., is said, if sentient beings, self, and individuals are examined in all ways, then they do not exist. If they do not exist, then Bodhisattvas should cultivate compassion and love, without sentient beings, what will they focus on and enter? Compassion also accomplishes perfect enlightenment, because it enters into the preceding accumulation of causes such as generosity. Therefore, all Buddhas and Dharmas preceded by compassion fully enter. This is also said in the Holy Dharma Collection Sutra. Therefore, the great Bodhisattva, the Holy Avalokiteśvara, prayed to the Bhagavan thus: "Bhagavan, Bodhisattvas should not study many Dharmas. Bhagavan, Bodhisattvas should not study extremely many Dharmas. Bhagavan, Bodhisattvas
Chinese
如果很好地掌握和理解一种法，那么世尊佛陀的一切法都在他的手掌中。那一种法是什么呢？就是大悲心。世尊，以大悲心，佛陀的一切法都在菩萨们的手掌中。世尊，例如转轮王的宝轮在哪里，军队的一切集合就在哪里。世尊，同样，菩萨的大悲心在哪里，佛陀的一切法也就在哪里。世尊，例如，如果命根存在，其他的根就会产生。世尊，同样，如果大悲心存在，其他的菩提之法也会产生。《圣伽耶山经》中也说：文殊，菩萨们的行为应该从何处开始，依靠何处？文殊回答说：天子，菩萨们的行为是从大悲心开始，依靠众生。这样广为宣说了。因此，必须首先承诺以众生为对象的悲心，因为依靠痛苦的众生，它才会产生。如果说没有众生就不会产生，那么就是如果这样想的话。如果说那时不应该说这个，那么就说了“为了果实”等等，必要的是明显想要的所要成就的事物，被称为人的目的。为了那个目的而承诺，因此应该承诺。凡是由于愚痴而虚假安立的，就是虚构的，意思就是对于那个众生。像这样，一切分别念都分离，从一切障碍中解脱出来，是殊胜之人的目的，因此应该在这里成就佛陀本身。那也只有不离一切法的无相才能获得。那也只有通过圆满的智慧才能成就。那也只有通过恭敬和长期习惯于中间的供养才能产生。那开始也是由于悲心的力量而产生。
English
If one thoroughly grasps and understands one dharma, then all the teachings of the Bhagavan Buddha are in the palm of his hand. What is that one dharma? It is great compassion. Bhagavan, with great compassion, all the teachings of the Buddha are in the palm of the Bodhisattvas. Bhagavan, just as wherever the precious wheel of a Chakravartin king is, there is the entire assembly of the army. Bhagavan, similarly, wherever the great compassion of a Bodhisattva is, there also are all the teachings of the Buddha. Bhagavan, just as if the life force exists, other faculties will arise. Bhagavan, similarly, if great compassion exists, other dharmas that lead to enlightenment will also arise. In the Arya Gaya Shirsha Sutra also, it says: Manjushri, where should the conduct of Bodhisattvas begin, and what should they rely on? Manjushri replied: Son of the gods, the conduct of Bodhisattvas begins with great compassion and relies on sentient beings. Thus it was extensively taught. Therefore, one must first commit to compassion directed towards sentient beings, because it arises from relying on suffering sentient beings. If one says that it will not arise without sentient beings, then that is if one thinks that way. If one says that this should not be said at that time, then it is said "for the sake of the fruit" and so on, what is necessary is the object to be accomplished that is manifestly desired, which is called the purpose of a person. By committing for that purpose, therefore one should commit. Whatever is falsely imputed due to ignorance, that is fabricated, the meaning is for that sentient being. Like this, being separated from all conceptualizations and liberated from all obscurations is the purpose of a supreme person, therefore Buddhahood itself should be accomplished here. That also cannot be attained without being separated from the non-objectification of all dharmas. That also will be accomplished through perfect wisdom. That also will arise from being respectful and long accustomed to intermediate offerings. That beginning also arises from the power of compassion.