Tibetan
འི་དོན་སྡུད་པ་ཡིན་ནོ། །རྩོད་བཅས་ཡིན་ཕྱིར་ལུང་དོར་བར་བྱའོ་ཞེས་འབྲེལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁས་བླངས་པའི་ལུང་ལས་གཞན་གྱི་ལུང༌། ལུང་གི་ཁྱད་པར་དེ་ཡང་རྩོད་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁས་བླངས་པར་འོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་ལུང་ཡང་གཞན་ལ་ལྟོས་ནས་རྩོད་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་རིགས་པ་མཚུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་རང་ཞེས་པ་ནི་གྱེས་པ་གཅིག་ལ་གནས་པའི་མདོ་སྡེ་དང༌། མངོན་པ་ཕན་ཚུན་དུ་རྩོད་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་མདོ་སྡེ་དང་འདུལ་བ་དང་ཆོས་མངོན་པ་ཡོངས་སུ་དོར་བར་རིགས་ཏེ། གྱེས་པ་གཅིག་ལ་གནས་པ་མདོ་སྡེ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཕན་ཚུན་དུ་རྩོད་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཞེས་པ་ནི་སྡེ་པ་གཅིག་ལ་གནས་པ་ལ་གྱེས་པ་གཞན་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་གང་བླ་མ་བརྒྱུད་པའི་རིམ་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་བསལ་བ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དྲན་པ་མ་ཉམས་པའི་མན་ངག་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་ཕན་ཚུན་དུ་རྩོད་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ བའི་བཀའ་རྣམས་ལ་ཕན་ཚུན་གནོད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མདོ་སྡེ་དང་ཆོས་མངོན་པ་དང༌། འདུལ་བ་རྣམས་ལ་ཕན་ཚུན་དག་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཁྱེད་ལ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ཇི་ལྟར་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པ་དང་མཐུན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བརྗོད་པ་དེ་ལྟ་བས་ན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ལན་དང་སུན་འབྱིན་པ་མཚུངས་པར་བརྗོད་ནས་ཡང་གཞན་གྱིས་བླངས་པ་ལ་ཁྱད་པར་གྱི་སྒོ་ནས་སུན་འབྱིན་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། བསྟན་རྩ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པས་ཉེ་བར་རྩོམ་པ་ཡིན་ཏེ། བསྟན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཕན་པ་དང་ཕན་པ་མ་ཡིན་པ་ལེན་པ་དང་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་སྟོན་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་ཡང་དགེ་སློང་རྩ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ལུང་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་ཞར་ལ་བསལ་ནས། བདེན་པ་མཐོང་བས་གྲོལ་འགྱུར་གྱི། །སྟོང་ཉིད་མཐོང་བས་ཅི་ཞིག་བྱ། །ཞེས་གང་བརྗོད་པ་དེ་སུན་དབྱུང་བའི་ཕྱིར། བསྟན་རྩ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བསྟན་པ་ནི་འདི་ནི་བྱ་བའོ་འདི་ནི་མི་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་ལ་གཞོལ་བ་ལ་དགེ་སློང་ཉིད་རྩ་བ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལ་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་ཉིད་དགེ་སློང་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་རྩ་བ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་རྩ་བ་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་གནས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་རྩ་བ་བརྟན་པའི་ཤིང་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ན་སྡོང་བུ་དང༌། ཡལ་ག་དང༌། ཡལ་ག་ཕྲེའུ་དང༌། ལོ་མ་དང༌། འབྲ
Chinese
是总结意义。因为有争论，所以应舍弃教证，联系说，你所承诺的教证之外的教证，教证的差别也是因为有争论，所以不应承诺。你的教证也依赖于其他而有争论，因此在理应舍弃方面是相同的。或者“自”是指安住于一个部派的经部和论部，因为互相有争论，所以经部和律部及法论都应全部舍弃，因为安住于一个部派的经部师等互相有争论。他者是指安住于一个部派而有其他部派。这应理解为以此遮破了凡是上师传承次第说是佛语的说法。对于具有不退失的诀窍者们，互相争论是不合理的。一切智者的教言互相没有损害。经部和法论及律部互相成为一体对你来说是不可能的，对此，怎么能说与经部等相符是佛语的理由呢？因此一点也不对。这样，在说回答和驳斥相同后，又为了以差别的角度驳斥他人所立，所以说了“教根”等，是接近造论，教法是薄伽梵开示利益和非利益，取舍和完全舍弃的特征。对此，比丘是根本。或者顺便遮除对教证的邪解后，为了驳斥所说的“见真谛能解脱，见空性有何用”，所以说了“教根”等，教法是对于“这是应做的，这是不应做的”而专注于教言，对此，比丘本身是根本，因为对此，比丘的事物本身是比丘，其本身是根本，因为什么是根本，就称其为彼，因为是安住于彼。如若根本稳固的树长久安住而体验时，则有树干、树枝、细枝、叶子和果实。
English
It is a summary of meaning. Because there is controversy, the scripture should be abandoned. In connection, the scripture other than the scripture you have promised, the difference of the scripture is also because there is controversy, so it should not be promised. Your scripture also depends on others and is controversial, so it is the same in terms of what should be abandoned. Or "self" refers to the Sutra and Abhidharma that abide in one sect. Because they are controversial with each other, the Sutra, Vinaya, and Dharma Abhidharma should all be abandoned, because the Sutra masters and others who abide in one sect have controversies with each other. The other refers to other sects that abide in one sect. It should be understood that this refutes the statement that all the successive stages of the guru lineage are the words of the Buddha. It is not reasonable for those who have the unfailing key points to argue with each other. The teachings of the All-Knowing One do not harm each other. It is impossible for you that the Sutra, Dharma Abhidharma, and Vinaya become one with each other. In this regard, how can it be said that being in accordance with the Sutra, etc. is the reason for the Buddha's words? Therefore, it is not right at all. In this way, after saying that the answer and refutation are the same, and in order to refute what others have established from the perspective of difference, the "root of teaching" etc. are said, which is close to making arguments. The teaching is the characteristic of taking and completely abandoning the benefits and non-benefits that the Bhagavan teaches. In this regard, the bhikshu is the root. Or, after eliminating the wrong interpretation of the scripture by the way, in order to refute what is said, "Seeing the truth can be liberated, what is the use of seeing emptiness," the "root of teaching" etc. are said. The teaching is that one focuses on the teachings of "this should be done, this should not be done." In this regard, the bhikshu himself is the root, because for this, the thing of the bhikshu himself is the bhikshu, and he himself is the root, because what is the root is called that, because it abides in that. If a tree with firm roots abides for a long time and experiences it, then there are trunks, branches, twigs, leaves, and fruits.
Tibetan
ས་བུ་དང༌། གྲིབ་མས་གདུང་བ་སེལ་བར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་ལ་ནུས་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གྲགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཡང་དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་དགེ་སློང་ཉིད་ཀྱི་རྩ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་དང༌། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་དང༌། དབང་པོ་དང༌། སྟོབས་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་རྣམས་དང་མཐུན་པ་དང༌། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་དང༌། དགེ་སློང་གི་འབྲས་བུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་གདུང་བ་ ལ་སོགས་པ་སེལ་ནུས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་དགེ་སློང་ཉིད་རྩ་བ་དང་ཆོས་མཚུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་མིང་གི་དགེ་སློང་དང༌། ཁས་འཆེ་བའི་དགེ་སློང་དང༌། སློང་པའི་ངང་ཚུལ་གྱི་དགེ་སློང་དང༌། གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་དགེ་སློང་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་བཅོམ་པས་དགེ་སློང་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་དགེ་སློང་ནི་རྣམ་པ་ལྔ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་བཞི་པ་དང་ལྔ་པ་གཉིས་ནི་མཆོག་ཡིན་ལ། གཞན་རྣམས་ནི་མི་མཚུངས་པ་ཙམ་གྱི་བརྗོད་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་གཉིས་པོ་ཡང་བསྟན་པ་གནས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། དེ་ལ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་བཅོམ་པའི་དགེ་སློང་ཉིད་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་འདིར་བཟུང་ལ། དེའི་དངོས་པོ་དགེ་སློང་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་འཕགས་པའི་བདེན་པ་མཐོང་བ་དེས། དེ་ལྟར་འཐད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་ཉིད་ནི་ཉོན་མོངས་པ་བཅོམ་པ་ཡིན་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །ཀྱང་གི་སྒྲ་ནི་བཤད་པ་གཞན་སྡུད་པ་སྟེ་ཐར་པ་ཉིད་དུ་འཇུག་ལ་གང་གི་ཕྱིར་དགེ་སློང་དེ་ཉིད་དཀའ་བས་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་པ་མཐོང་བ་ཉིད་མེད་པར་འཚམ་པ་མ་ཡིན་ལ་བདེན་པ་མཐོང་བ་འབའ་ཞིག་གིས་རིགས་པ་མ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་བས་ན་བདེན་པ་མཐོང་བས་གྲོལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བསམས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་དཀའ་བས་གནས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། སེམས་ནི་དམིགས་པར་བཅས་རྣམས་ཀྱི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དམིགས་དང་བཅས་པ་སྟེ་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་འཇུག་པ་ནི་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་སེམས་ཡིན་ནོ། །གང་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ
Chinese
正如人们所说，土地和树荫等能够消除痛苦等需求一样，世尊的教法也如意树一般，依靠比丘自身的根本，通过忆念近住、正断、神足、根、力、菩提支、入于无色定、与菩提分相应、八正道、圆满的比丘果、神通变化等，能够消除烦恼的痛苦等。因此，比丘自身是根本，与法相同。其中有名称的比丘、自称的比丘、乞讨状态的比丘、通过祈请和四种羯磨受具足戒的比丘、以及断除烦恼的比丘。如此，比丘有五种。其中第四种和第五种是殊胜的，其他的仅仅是不相同的表达而已。而这两种也是与教法住世的因相违背的。其中，断除烦恼的比丘是主要的，应当执持此者，其本体即是比丘，而这也是通过见到圣谛而成立的。比丘自身是断除烦恼者，是舍弃烦恼者，直到此处。ཀྱང་（藏文），अपि（梵文天城体），api（梵文罗马拟音），也 的语气词是收摄其他的解释，进入解脱本身，因为比丘自身是难以安住的。不见空性本身是不适合的，仅仅见到真谛是不合理的。因此，见到真谛并不能解脱，所以不应当说，这是所思考的。如何是难以安住的呢？“心是具有所缘者之”等已经宣说。具有所缘，即是对事物显现执着而进入，这是具有所缘。那是如此转变的心。凡是瑜伽士的，就称之为他们的。因为痛苦
English
Just as it is said that land and shade, etc., have the power to relieve suffering and other needs, the Blessed One's teachings are also like a wish-fulfilling tree. Relying on the root of the Bhikshu himself, through mindfulness, perfect abandonment, miraculous feet, faculties, powers, limbs of enlightenment, entering into formless samadhi, being in harmony with the aspects of enlightenment, the eightfold noble path, the perfectly complete fruit of the Bhikshu, miraculous transformations, etc., it becomes possible to eliminate the suffering of afflictions, etc. Therefore, the Bhikshu himself is the root and is the same as the Dharma. Among them are the Bhikshu in name, the Bhikshu by claim, the Bhikshu in the state of begging, the Bhikshu who has taken full ordination through supplication and the four karmas, and the Bhikshu who has conquered afflictions. Thus, there are five types of Bhikshus. Among them, the fourth and fifth are supreme, while the others are merely expressions of dissimilarity. And these two are also contradictory to the very cause of the Dharma's abiding. Among them, the Bhikshu who has conquered afflictions is the most important, and he should be upheld here. His essence is the Bhikshu himself, and this is established by seeing the noble truths. The Bhikshu himself is the one who has conquered afflictions, the one who has abandoned afflictions, up to this point. The word ཀྱང་ (Tibetan), अपि (Sanskrit Devanagari), api (Sanskrit Romanization), also, is a particle that gathers other explanations and enters into liberation itself, because the Bhikshu himself is difficult to abide in. It is not appropriate to not see emptiness itself, and it is not reasonable to only see the truth. Therefore, seeing the truth does not liberate, so it should not be said, this is what is thought. How is it difficult to abide in? "The mind is of those with objects," etc., has been spoken. Having an object, that is, entering with manifest attachment to things, is having an object. That is the mind that has become like that. Whatever belongs to those yogis, it should be called theirs. Because of suffering.