Tibetan
འི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ཐམས་ཅད་ལ་ཐུན་མོང་བའི་མཚན་ཉིད་མ་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ནོ། །གང་ལྷག་པའི་བསམ་པ་བསྐུལ་བའི་མདོ་ལས། བྱམས་པ་གཞན་ཡང་རྒྱུ་བཞིས་ནི་སྤོབས་བ་ཐམས་ཅད་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །བཞི་གང་ཞེ་ན། བྱམས་པ་འདི་ལ་སྤོབས་པ་དོན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་གྱི་དོན་དང་མི་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཆོས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་གྱི། ཆོས་དང་མི་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཟད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། ཉོན་མོངས་པ་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཡོན་ཏན་དང༌། ཕན་ཡོན་སྟོན་པ་ཡིན་གྱི་འཁོར་བའི་ཡོན་ཏན་དང༌། ཕན་ཡོན་སྟོན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བྱམས་པ་རྒྱུ་བཞི་པོ་འདི་དག་དང་ལྡན་ན་སྔར་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །བྱམས་པ་དགེ་སློང་ངམ། དགེ་སློང་མའམ། དགེ་བསྙེན་ནམ། དགེ་བསྙེན་མ་གང་སུ་ཡང་རུང་སྟེ། རྒྱུ་བཞི་པོ་འདི་དག་གི་སྤོབས་པས་སྤོབས་པའམ། སྤོབས་པར་འགྱུར་ཡང་རུང་སྟེ། དེ་ལ་རིགས་ཀྱི་བུའམ་བུ་མོ་དད་པ་ཅན་དག་གིས་དེ་དག་ལ་སངས་རྒྱས་སུ་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱ་ཞིང༌། སྟོན་པར་འདུ་ཤེས་བྱས་ནས་དམ་པའི་ཆོས་ཉན་བར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱམས་པ་ལེགས་པར་སྨྲས་པ་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱམས་པ་དེ་ལ་གང་ཟག་ལ་དང་བའི་ཕྱིར་འདི་དག་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྤོབས་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་སྤོང་ཞིང་དེ་དག་ལ་མ་གུས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་སྤོབས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་སྤངས་ནས་ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པར་འགྱུར་བའི་ལས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པས་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ། །བྱམས་པ་དེ་ལྟ་བས་ན་རིགས་ཀྱི་བུའམ། རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་དད་པ་ཅན་གང་ ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པར་འགྱུར་བའི་ལས་ལས་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བར་འདོད་པས། གང་ཟག་ལ་སྡང་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ལ་སྡང་བར་མི་བྱའོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཉིད་དང་མི་འགལ་བ་ཉིད་ནི་ཡང་དག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་དོན་ལྡན་ཆོས་དང་ཉེར་འབྲེལ་ཅིང༌། །ཁམས་གསུམ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་སྤོང་བྱེད་གསུང༌། །ཞི་བའི་ཕན་ཡོན་སྟོན་པར་མཛད་པ་གང༌། །དེ་ནི་དྲང་སྲོང་གསུང་ཡིན་བཟློག་པ་གཞན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡོད་པས་ཇི་ལྟར་བླང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར། གང་དང་པོར་ཁྱོད་ལ་འདི་མ་གྲུབ་ཅེས་པ་དེ་ལ་གཞན་གྱིས་ཁྱད་པར་བརྗོད་དེ། གང་གི་ཚེ་ཁྱོད་དང་ཁོ་བོ
Chinese
的原因。这乃是所有佛陀教言共同且无误的特征。如《发起殊胜意乐经》中说：慈氏，还有四种根据，应当了知一切宣说皆为佛陀所说。何为四种？慈氏，在此，宣说与意义相符，而非与意义不符；与正法相符，而非与正法不符；能使烦恼止息，而非使烦恼增长；能显示寂灭的功德和利益，而非显示轮回的功德和利益。慈氏，如果具备这四种根据，应当如前一样了知。慈氏，无论是比丘，还是比丘尼，还是近事男，还是近事女，任何人都好，如果以这四种根据进行宣说，或者将要宣说，那么，具信的善男子或善女子，应当对他们生起佛陀之想，视为导师，并听闻正法。那是什么原因呢？慈氏，凡是善说的一切，都因为是佛陀所说。慈氏，如果有人因为对某人不满，就说这些不是佛陀所说，从而舍弃这四种根据，并对他们生起不恭敬之心，那么，他就舍弃了佛陀所说的一切根据，舍弃正法，造作因正法而贫乏的业，将堕入恶趣。慈氏，因此，凡是想要从因正法而贫乏的业中彻底解脱的具信善男子或善女子，不应因憎恨某人而憎恨正法。对此，不违背法性本身就是真实的特征。何者意义圆满且与正法紧密相连，从三界中彻底息灭烦恼之宣说，以及显示寂灭利益之行径，即是真实语，与此相悖者则不然。如是说。此存在于大乘中，怎能变成不应接受的呢？首先，对于你所说的“这尚未成立”，其他人会进行反驳，即当你和我
English
Therefore. This is the unmistakable characteristic common to all the Buddha's teachings. As it says in the Sutra of Inciting Excellent Intentions: Maitreya, furthermore, by means of four reasons, all declarations should be recognized as spoken by the Buddha. What are the four? Maitreya, here, the declaration is in accordance with the meaning, and not not in accordance with the meaning; it is in accordance with the Dharma, and not not in accordance with the Dharma; it causes the cessation of afflictions, and not the increase of afflictions; it shows the qualities and benefits of Nirvana, and not the qualities and benefits of Samsara. Maitreya, if it possesses these four reasons, it should be recognized as before. Maitreya, whether it is a monk, or a nun, or a male lay practitioner, or a female lay practitioner, whoever it may be, if they declare or will declare with the confidence of these four reasons, then sons or daughters of good family who have faith should generate the perception of them as Buddhas, regard them as teachers, and listen to the sacred Dharma. Why is that? Maitreya, whatever is well spoken, all of that is said by the Buddha. Maitreya, if someone, because of dislike for a person, abandons those four reasons, saying that these are not spoken by the Buddha, and generates disrespect for them, then they have abandoned all the reasons spoken by the Buddha, abandoned the Dharma, and by manifestly engaging in the karma of being impoverished by the Dharma, they will go to the lower realms. Maitreya, therefore, any son or daughter of good family who has faith, desiring to be completely liberated from the karma of being impoverished by the Dharma, should not hate the Dharma because of hating a person. In this regard, not contradicting the nature of Dharma itself is the true characteristic. Whatever is meaningful, closely connected with the Dharma, a declaration that completely eliminates afflictions from the three realms, and whatever shows the benefits of peace, that is the word of a true sage, the opposite is otherwise. Thus it is said. This exists in the Mahayana, how can it become something that should not be accepted? First, to what you said, "This is not established," others will object, that is, when you and I
Tibetan
་ཅག་གཉི་ག་ལ་གྲུབ་པ་ཞེས་མི་སྨྲའོ། །འོན་ཀྱང་འུ་བུ་ཅག་ལས་གཞན་པ་གཉི་ག་ལ་གྲུབ་པའི་བདག་ཉིད་ལུང་ནི་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་བཟློག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ་དེས་ན་བླང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གཞན་གཉིས་འདོད་པས་བརྟེན་ན་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གལ་ཏེ་འུ་བུ་ཅག་རྩོད་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་འུ་བུ་ཅག་ལས་གཞན་པ་གང་སུ་དག་གཉི་ག་ལ་གྲུབ་པ་དེ་དག་འདོད་ཅིང་མངོན་པར་འདོད་པ་དང་ཡང་དག་པར་འདོད་པའི་བར་དུ་སྟེ་དེ་བདེན་པ་ཇི་ལྟ་བའི་དོན་ཡིན་ཞིང་ཁས་བླངས་བ་ན་རིག་བྱེད་སོགས་ཀྱང་བདེན་པར་འགྱུར་ཏེ། རིག་བྱེད་ཀྱི་ངག་སྐུལ་བར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་བདེན་པར་འགྱུར་ཏེ། སོགས་པའི་སྒྲས་གཟེགས་ཟན་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ཀྱང་བདེན་པར་འགྱུར་ལ་བརྫུན་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་རྒོལ་བ་དང་ཕྱིར་རྒོལ་བ་དག་ལས་གཞན་གཉི་གས་འདོད་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཁྱེད་ལ་བླང་བར་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འདི་ལ་ནི་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་ཡང་ཁོ་བོ་ཅག་གི་ལུང་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ཉིད་དུ་རྩོད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ནི་མ་ཡིན་པ་དེས་ན་དེ་ནི་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ལ་ཅིག་ཤོས་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོགས་ནས། ཐེག་ཆེན་རྩོད་བཅས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྩོད་པ་དང་བཅས་པ་ནི་ལོག་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ་ཁ་ཅིག་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ཉིད་ཀྱིས་ འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་འདོད་ལ། ཁ་ཅིག་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཉིད་དུ་འདོད་དེ། རྒྱུ་དེའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་གཟུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ་ལུང་དོར་བྱར་འགྱུར་ཏེ་རང་གི་ལུང་ཡང་དོར་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མུ་སྟེགས་ཏེ་དཔྱོད་པ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་རྩོད་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དོར་བར་བྱ་བར་རིགས་སོ། །མུ་སྟེགས་ཅན་འབའ་ཞིག་དང་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་རང་གི་སྡེ་པ་དང་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་རང་དང་ཞེས་གསུངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ནི་སྡེ་པ་བཞི་ལས་བཅྭ་བརྒྱད་དུ་གྱིས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་སྡེ་པ་གཅིག་ལ་ཡང་དུ་མར་གྱེས་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རང་གི་སྡེ་པ་ལས་ཡང་ཕན་ཚུན་དུ་རྩོད་པ་སྲིད་པ་རང་ཞེས་ཏེ། རང་གི་སྡེ་པའི་ནང་གི་གྱེས་པའི་ཁྱད་པར་ལ་གནས་པ་ཡིན་ལ། གཞན་གྱི་ཞེས་པ་ནི་སྡེ་པ་གཞན་ལ་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། དང་གི་སྒྲས་ནི་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ
Chinese
不要说我们两个都成立。然而，除了我们之外，其他两个都成立的教义是应该接受的。大乘不是，因为它与此相反，因此不应该接受。如果说其他两者依靠意愿，那么就说了“如果”等等。如果因为我们有争论，所以我们之外的任何人都认为、显现地认为、正确地认为那些成立的，直到那是真实的意义并且承诺了，那么吠陀等等也会变成真实的。吠陀的语言作为激励的特征也会变成真实的。等等的词语也使残食等等的词语变成真实的，而不是虚假的。那也是因为除了辩论者和反驳者之外，其他两者都可能意愿，所以对你来说会变成应该接受的。因此，这没有什么区别。即使那样，我们的教义也没有作为佛陀教言的争论，而大乘不是，因此那是应该接受的，而另一个不是，如果怀疑的话，就说了“大乘有争论”等等。有争论就是有错误的理解，有些人认为它是佛陀教言的进入的支分，有些人则认为是颠倒的诽谤。因此，如果说不应该接受，那么那时教义就会变成应该抛弃的，自己的教义也应该抛弃，那也会变成不是进入的支分。为什么呢？因为与外道，即数论师等等有争论，并且可能有错误的理解，所以理应抛弃。不仅仅是与外道，而且与自己的派别也是，所以说了“自己和”。世尊的教法是从四个派别分成了十八个派别，其中一个派别也可能分成很多个，所以自己的派别之间也可能互相争论，这就是“自己”，是安住在自己派别内部的分裂的差别上。而“其他的”则是安住在其他的派别上。“和”这个词语是连接前后的。
English
Do not say that both of us are established. However, the doctrine that is established in both others besides us is to be accepted. The Mahayana is not, because it is the opposite of that, therefore it should not be accepted. If it is said that the other two rely on intention, then it is said "if" and so on. If, because we are in dispute, anyone other than us thinks, manifestly thinks, and correctly thinks that those are established, until that is the true meaning and is promised, then the Vedas etc. will also become true. The characteristic of the Veda's language as an incentive will also become true. The word "etc." also makes the words such as remnants become true, and not false. That is also because it is possible for the other two besides the debater and the refuter to intend, so it will become acceptable to you. Therefore, there is no difference in this. Even if that is the case, there is no dispute that our doctrine is the Buddha's teaching, but the Mahayana is not, therefore that is to be accepted, and the other is not, if there is doubt, then it is said "Mahayana is in dispute" and so on. Being in dispute is being in wrong understanding, some think it is a limb of entering the Buddha's teaching, and some think it is an inverted slander. Therefore, if it is said that it should not be accepted, then at that time the doctrine will become something to be abandoned, and one's own doctrine should also be abandoned, and that will also become not a limb of entering. Why? Because it is in dispute with the heretics, i.e., the Samkhyas etc., and there may be wrong understanding, so it should be abandoned. It is not only with the heretics, but also with one's own sect, so it is said "self and." The teaching of the Blessed One was divided into eighteen sects from four sects, and it is possible that one sect may also be divided into many, so it is possible for one's own sects to dispute with each other, this is "self," which abides in the difference of the divisions within one's own sect. And "others" abide in other sects. The word "and" connects the former and the latter.