Tibetan
་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མེ་ཏོག་བརྩེགས་པའི་གཟུངས་ལས། སེང་གེ་རྣམ་པར་རྩེ་བ་འགའ་ཞིག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་ལྡན་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་མཆོད་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དེ་ཡང་དཔག་ཏུ་མེད་པར་བྱའོ། །སེང་གེ་རྣམ་པར་རྩེ་བ་གང་ལ་ལ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཞུགས་ཀྱང་རུང༌། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཀྱང་རུང༌། མཆོད་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཐེག་པ་གསུམ་ལས་ཐེག་པ་གཅིག་གིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་རོ། །སེང་གེ་རྣམ་པར་རྩེ་བ་གང་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མཐོང་ནས་སེམས་དང་བར་འགྱུར་ལ། དང་བའི་སེམས་ཀྱིས་རྙེད་པ་དང༌། ན་བཟའ་དང༌། ཞལ་ཟས་དང༌། གཟིམས་ཆ་དང༌། སྙུན་གསོལ་དང༌། ཡོ་བྱད་དང༌། བདེ་བར་སྦྱར་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྟི་སྟང་དུ་བྱས་ཤིང་རི་མོར་བྱས་ཏེ། མཆོད་ཅིང་རྗེད་ལ་རིམ་གྲོར་བྱས་པ་དང༌། གང་ཞིག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རིང་བསྲེལ་ཡུངས་འབྲུ་ཙམ་གྱི་མཆོད་རྟེན་ལ་མཆོད་པ་བྱ་བའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་མཉམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། བྱེ་བྲག་གམ་ཐ་དད་དུ་བྱ་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཆོད་པ་ལ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་བཞུགས་ལ་མཆོད་པ་དང༌། །མི་གནས་མྱ་ངན་འདས་པ་ལ། །སེམས་ནི་མཉམ་པར་དང་བ་ཡིས། །བསོད་ནམས་ལ་ནི་ཁྱད་པར་མེད། །ཡང་འདི་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ཡང་སེང་གེ་རྣམ་པར་རྩེ་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ལོ་བརྒྱ་འམ། ལོ་སྟོང་ཡང་རུང་སྟེ། བདེ་ལའི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་དང༌། གང་ཞིག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཆོད་རྟེན་ལ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་ ཟིན་པས་མེ་ཏོག་འགའ་འབུལ་ལམ། ཆུ་སྙིམ་པ་གང་ཙམ་འཐོར་རམ། བྱུག་པའི་ཐིག་ལེ་འདྲིའམ། མེ་ཏོག་གི་ཉལ་ཉིལ་འཕྱག་གམ། བྱུག་པ་འབུལ་ལམ། མར་མེ་འབུལ་ཞིང་ཕུལ་ནས་དགའ་བའི་སེམས་ཀྱིས་གོམ་པའི་གནས་སྐབས་འགའ་བོར་ཏེ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ཙམ་ལ་སེང་གེ་རྣམ་པར་རྩེ་བ་བསྐལ་པའམ། བསྐལ་པ་བརྒྱར་རམ། བསྐལ་པ་སྟོང་དུའམ། བསྐལ་པ་འབུམ་དུའམ། ངན་འགྲོ་ལོག་པར་ལྟུང་བར་འགྲོ་བར་འགྱུར་བ་དེའི་གནས་མེད་དེ། འདི་ལ་དོགས་པའམ་ཡིད་གཉིས་སམ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ངེས་པར་ཁས་བླང་བར་བྱའོ་ཞེས། དཔེར་ན་བདེན་པའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས
Chinese
《积花经》中说：狮子奋迅，有些人对如来、应供、正等觉、具有无量功德之聚者，因此对他的供养之果报也应是无量的。狮子奋迅，无论如来住世，还是完全入灭，所有供养者都是这样，即以三乘中的一乘而完全入灭。狮子奋迅，有些人见到如来、应供、正等觉，生起信心，以欢喜心用所得之物、衣服、食物、卧具、医药、用具和安乐之物，一切都殷勤款待，精心绘制，供养、忆念和恭敬承侍；以及有些人对如来完全入灭后的舍利，如芥子般大小的佛塔进行供养，要知道这些果报是相同的，对如来的供养没有差别或不同。如是说：供养住世者，对于不住世入灭者，以平等信心，功德无差别。又如是说：无论狮子奋迅对如来一百年，或一千年，用一切安乐之物承侍，以及有些人对如来完全入灭后的佛塔，以菩提心真实摄持，献上几朵花，或撒一捧水，或涂抹一点香，或清扫花瓣，或供养香，或供养灯，供养后以欢喜心舍弃几步之遥，仅仅说一句“顶礼佛陀薄伽梵”，狮子奋迅，经历一劫，或百劫，或千劫，或十万劫，堕入恶趣的处所是没有的。对此不要怀疑、犹豫或疑惑。应当确定无疑地接受。例如，真实的等等。
English
From the Sutra of the Arrangement of Flowers: Lion Exertion, some towards the Tathagata, Arhat, Perfectly Awakened One, who possesses immeasurable qualities, therefore the ripening of offerings to him should also be immeasurable. Lion Exertion, whether the Tathagata remains or has completely passed into nirvana, all those who make offerings are like this: they will completely pass into nirvana through one of the three vehicles. Lion Exertion, some who see the Tathagata, Arhat, Perfectly Awakened One, and generate faith, with a joyful mind, use their gains, clothing, food, bedding, medicine, utensils, and all things conducive to comfort, treating him with utmost care and respect, making offerings, remembering, and serving him respectfully; and those who make offerings to the relics of the Tathagata who has completely passed into nirvana, even to a stupa the size of a mustard seed, know that these results are the same, there is no difference or distinction in the offerings to the Tathagata. Thus it is said: Offering to the one who remains, to the one who does not remain and has passed into nirvana, with equal faith, there is no difference in merit. Again, it is said: Whether Lion Exertion serves the Tathagata for a hundred years or a thousand years, with all things conducive to comfort, and those who, towards the stupa of the Tathagata who has completely passed into nirvana, with the mind of enlightenment truly embraced, offer a few flowers, or sprinkle a handful of water, or apply a dot of perfume, or sweep away fallen petals, or offer incense, or offer a lamp, and after offering, with a joyful mind, abandon a few steps away, merely saying, "I prostrate to the Buddha Bhagavan," Lion Exertion, for a kalpa, or a hundred kalpas, or a thousand kalpas, or a hundred thousand kalpas, there is no place for falling into evil destinies. Do not doubt, hesitate, or be uncertain about this. It should be accepted with certainty. For example, the truthful, and so on.
Tibetan
་པ་གསུངས་ཏེ། བདེན་པའི་སངས་རྒྱས་ཏེ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མཆོད་པ་བྱས་ནའོ། །འབྲས་བུར་བཅས་ཞེས་པ་ནི་བསོད་ནམས་དང་བཅས་པ་ཡིན་ན་ཡང་ཇི་ལྟར་ཞེས་ཏེ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དཔེར་བརྗོད་པ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །འདིར་དཔེར་བརྗོད་པ་ལུང་ལས་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མཆོད་པའི་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ལུང་ལས་གོ་བར་བྱའོ། །སྟོང་ཉིད་བག་ཆགས་བསྒོས་པ་ལས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་དེ་ལ། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བར་མི་བཟོད་པས་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པ་ནི་དེའི་ཐབས་སུ་འདོད་པས། བདེན་པ་མཐོང་བས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་རྣམས་ནི་སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ཡིན་ལ། མཐོང་བ་ནི་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །མཐོང་བས་ཤེས་པ་ནི་མཚོན་པ་ཡིན་ཏེ། བསྒོམས་པས་ཤེས་པ་ཡང་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ། བདེན་པ་མཐོང་དང་བསྒོམས་པ་ལས། །ཉོན་མོངས་སྤོང་བར་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ན། དེ་ལ་ཞུགས་པས་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་ལྡན་པ་བསྒོམ་པ་ ལ་ཞུགས་པ། མི་གཙང་བ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་དང་རྔུབ་པ་དྲན་པ་དང༌། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བསྒོམ་པ་གྲུབ་པའི་རིམ་པས་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། བདག་མེད་པ་ཞེས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་སྟེ། དྲོ་བར་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་སྒོ་ནས་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྐད་ཅིག་མ་བཅོ་ལྔའི་མཚན་ཉིད་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་ལ། དེའི་རྗེས་ལ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཐོབ་པས་མཐོང་བ་དང་བསྒོམས་པས་སྤོང་བར་བྱ་བའི་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཕུང་པོ་སྤངས་པས་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་ཤེས་པས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་འཕགས་པའི་བདེན་པ་རྣམས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་མདོར་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་འཕགས་པའི་བདེན་པ་མཐོང་བ་ལས་གྲོལ་བར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གྲོལ་བ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ཆོག་པས་སྟོང་ཉིད་མཐོང་བས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་པ་མཐོང་བས་ཏེ་རྟོགས་པ་དང་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པས་སོ། །རེ་ཞིག་དགོས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐར་བའི་ཐབས་དེ་ལས་གཞན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་གང་གི་ཕྱིར་ལུང་ལས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཐབས་གཞན་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདི་ཉིད་དོན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་སྟེ། འདི་ལྟར་ཐམས་ཅད་ཉིད་དངོས་པོར་སྒྲོ་བཏགས་པ་དང་མ་བཏགས་པ་ཞེས་ངོ་བོ་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་གང་མ་རིག་པས་འཕངས་པའི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ངོ་བོ་དེ་ནི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་ལ། དེ་དམིགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤང་བར་མི་འཐད་དེ། གཞན་དུ་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྔར་བསྟན་པའི་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སྒྲོ་མ་བཏགས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མི་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བས་དེ་ཁོང་དུ་ཆུད་དེ། མི་ཤེས་པ་དང་ཟག་པ་ཟད་པའི་ཆེད་དུ་ནུས་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོང་ པ་ཉིད་ཁོ་ནས་རྣམ་པར་འཁྲུལ་པའི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བའི་དོན་དུ་ནུས་པ་དང་ལྡན་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རིགས་པ་སྔར་བརྗོད་ལ་ཕྱིས་ཀྱང་སྟན་ལ་འབེབས་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་འདིར་ལུང་ཉིད་ཀྱིས་འདིའི་དོན་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གང་ཕྱིར་ལུང་ལས་ལམ་འདི་ནི། མེད་པར་བྱང་ཆུབ་མེད་ཅེས་ལུང་ལས་གསུངས་ཏེ། གང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་གཟུགས་དངོས་པོ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བར་མི་སྒོམ་མོ། །ཚོར་བ་དངོས་པོ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བར་མི་སྒོམ་མོ། །འདུ་ཤེས་དངོས་པོ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བར་མི་སྒོམ་མོ། །འདུ་བྱེད་དངོས་པོ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བར་མི་སྒོམ་མོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་དངོས་པོ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བར་མི་སྒོམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་དངོས་པོ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བར་མི་སྒོམ་མོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དངོས་པོ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བར་མི་སྒོམ་མོ། །བག་ཆགས་ཀྱི་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པ་དངོས་པོ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བར་མི་སྒོམ་མོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་དངོས་པོའི་འདུ་ཤེས་ཅན་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དངོས་པོའི་འདུ་ཤེས་ཅན་ལ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པ་མེད་དོ། །དངོས་པོའི་འདུ་ཤེས་ཅན་ལ་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་སྒོམ་པ་མེད་དོ་ཞེ
Chinese
说了，对真实的佛，即对实有的薄伽梵作供养。 “具有果”是指具有福德，但如何呢？就像那样，用来显示譬喻。这里，譬喻并非来自经文之外。因此，应当从经文中理解薄伽梵供养的果报。 “从空性习气串习中”等所说的是，分别说者等不忍受以一切法之空性来舍弃一切障碍，因此认为见到和修习四圣谛是其方法，所以说了“以见谛”等。这四圣谛是苦、集、灭、道的体性。见是目标，意思是现量。以见而知是譬喻，以修而知也应当观察。如是说： 从见谛与修习中， 宣说舍弃诸烦恼。 如果这样说，那么进入其中的人，具有听闻和思考，进入修习，不净和呼气与吸气忆念，以及忆念近住的修习，以成就的次第，以无常、痛苦、空性、无我这十六种行相，见到苦谛等。从变暖等与决择分相应的角度，苦法智忍等十五刹那的体性是见道。在其后，获得修道，以见和修所断的三界烦恼和近取的蕴舍弃，以尽智和无生智而生起。这样，就是对圣谛现观次第的简略概括。这说了从见圣谛而解脱。因此，仅以此解脱就足够了，见空性有什么用呢？见空性，即通达和现量一切法无自性。
English
It is said that offering is made to the true Buddha, that is, to the truly existing Bhagavan. "With fruit" means with merit, but how? Just like that, it is used to show the metaphor. Here, the metaphor is not from outside the scriptures. Therefore, the fruits of offering to the Bhagavan should be understood from the scriptures in every way. What is said such as "From the habituation of emptiness" is that the Vaibhashikas and others cannot bear to abandon all obscurations with the emptiness of all dharmas, so they think that seeing and meditating on the four noble truths is the method for that, so they said "By seeing the truth" and so on. These four noble truths are the nature of suffering, origin, cessation, and path. Seeing is the object, meaning manifest. Knowing by seeing is a metaphor, and knowing by meditating should also be observed. As it is said: From seeing and meditating on the truth, It is said that afflictions are abandoned. If it is said like this, then the person who enters into it, having hearing and thinking, enters into meditation, mindfulness of impurity and exhalation and inhalation, and the practice of mindfulness close abiding, with the order of accomplishment, with these sixteen aspects of impermanence, suffering, emptiness, and selflessness, sees the truth of suffering and so on. From the perspective of warming up and so on, corresponding to the part of ascertainment, the nature of fifteen moments such as suffering dharma knowledge forbearance is the path of seeing. After that, by obtaining the path of meditation, the afflictions of the three realms to be abandoned by seeing and meditation and the aggregates of close grasping are abandoned, and arise with the knowledge of exhaustion and non-arising. Thus, it is a brief summary of the order of realization of the noble truths. This says that liberation is from seeing the noble truths. Therefore, this liberation alone is sufficient, what is the use of seeing emptiness? Seeing emptiness, that is, realizing and manifesting that all dharmas are without self-nature. That's all for now.
Chinese
如果有人问，难道没有其他的解脱方法了吗？因为有其他的解脱方法。那么，为什么在这里说“从经中”等等呢？这是为了说明没有其他方法。这本身就是意义的真相。就像这样，一切事物都可以被认为是实在的，也可以被认为是非实在的，从而变成两种性质。其中，由无明所产生的执著的性质，并非所有众生所共有。执著于此，烦恼无法断除。否则，所有幼稚的众生都会变成如来，这就会变成之前所说的过失。因此，不执著的真如，通过不缘的瑜伽来证悟，从而获得断除无知和烦恼的能力。也就是说，通过智慧进行辨别时，由于证悟到一切法不缘的自性，因此要认识到，只有一切法的空性才具有断除一切虚妄迷乱的障碍的能力。像这样，之前的推理，之后也会落实到实处。此外，为了通过经文本身来理解这个意义，经中说：“因为从经中，没有此道，则没有菩提”。也就是从般若波罗蜜多中，世尊所说：“善现，菩萨摩诃萨在修行般若波罗蜜多时，不应观色为实有。不应观受为实有。不应观想为实有。不应观行为实有。不应观识为实有。”乃至“不应观道之相智为实有。不应观一切相智为实有。不应观断除习气相续的烦恼为实有。”为什么呢？善现，对于具有实物概念的人来说，没有修习般若波罗蜜多。对于具有实物概念的人来说，没有修习布施波罗蜜多。对于具有实物概念的人来说，没有修习内空性。
English
If someone asks, is there no other way to liberation? Because there are other ways to liberation. Then, why is it said here, "From the scriptures," and so on? This is to explain that there is no other way. This itself is the truth of the meaning. Just like this, all things can be considered as real, or they can be considered as unreal, thus becoming two natures. Among them, the nature of attachment produced by ignorance is not common to all beings. By clinging to this, afflictions cannot be eliminated. Otherwise, all childish beings would become Tathagatas, which would become the fault mentioned earlier. Therefore, the unattached Suchness is realized through the yoga of non-objectification, thereby obtaining the ability to eliminate ignorance and defilements. That is to say, when discriminating with wisdom, because of realizing the self-nature of non-objectification of all dharmas, it should be recognized that only the emptiness of all dharmas has the ability to eliminate all illusory obscurations. In this way, the previous reasoning will later be put into practice. Furthermore, in order to understand this meaning through the scriptures themselves, it is said in the scriptures, "Because from the scriptures, without this path, there is no Bodhi." That is, from the Prajnaparamita, the Blessed One said, "Subhuti, when a Bodhisattva Mahasattva practices Prajnaparamita, he should not contemplate form as real. He should not contemplate feeling as real. He should not contemplate perception as real. He should not contemplate formation as real. He should not contemplate consciousness as real." And so on, "He should not contemplate the knowledge of the aspect of the path as real. He should not contemplate the knowledge of all aspects as real. He should not contemplate the abandonment of afflictions that connect habitual tendencies as real." Why is that? Subhuti, for those who have a concept of reality, there is no practice of Prajnaparamita. For those who have a concept of reality, there is no practice of Dana Paramita. For those who have a concept of reality, there is no practice of inner emptiness.