Tibetan
ན་པར་རྒྱལ་བས་གསུངས། །གང་དག་སྟོང་པ་ཉིད་ལྟ་བ། །དེ་དག་གསོ་བྱ་མིན་པར་གསུངས། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་སྤང་བར་འདོད་ནས་ཅི་ཡང་མེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཅུང་ཟད་ཅེས་པ་ནི་དངོས་པོའམ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །མེད་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ་ཡང་གི་སྒྲ་ནི་སྔ་མ་ལ་ལྟོས་པས་སྡུད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་གོམས་པས་བག་ཆགས་དེ་སྤངས་པ་ཕྱི་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱང་སྤོང་བར་འགྱུར་ཏེ་བཟློག་པར་འགྱུར་རོ། །བསམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་ནི་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྤོང་བའི་ཐབས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། ཐབས་ལས་བྱུང་བ་རྟོགས་ནས་གང་གཟིངས་དང་འདྲ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐབས་ཀྱང་ཕྱི་ནས་སྤང་བར་ཉམས་སུ་བླང་ངོ༌། །འདི་ཉིད་གསུངས་པ། རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་སྤང་པའི་ཕྱིར། །སྟོང་ཉིད་བདུད་རྩི་བསྟན་པ་ཡིན། །གང་ཞིག་དེ་དུ་འཛིན་པ་ཡང༌། །འདི་ནི་ཁྱེད་ཀྱིས་སྤངས་པ་ལགས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་ཡང་གལ་ཏེ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གོམས་པ་ལས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བག་ཆགས་སྤོང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ་དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། དེ་གོམས་པས་ཡན་དངོས་པོ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཇུག་པ་བཟློག་པར་མི་ནུས་ཏེ། དེས་ན་བླ་བ་བཅུག་པ་ལས་མི་འབྲས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་ཁྱེད་ཀྱི་ཉེས་པ་དེ་བཞིན་དུ་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གང་ཚེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་ཡང་དཔྱད་ན་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། གང་ཞིག་དངོས་པོ་མེད་ དོ་ཞེས་རབ་ཏུ་རྟོག་ཅིང་གང་གིས་དངོས་པོ་འགེགས་པར་བྱེད་ན་དེ་གང་གི་ཚེ་རྟོག་པ་ན་རབ་རིབ་ཅན་གྱིས་མཐོང་བའི་སྐྲའི་དོགས་པ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་མི་རྙེད་དེ། མི་འཐོབ་པོ། དེ་ཚེ་རྟེན་བྲལ་བ་ཞེས་པ་ལ། གང་གི་དངོས་པོ་འདི་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ན་དེ་དང་འབྲེལ་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། མེད་པ་ཡིན་ནོ། །རྟོག་པས་བསྟན་པའི་ལུས་ཇི་ལྟར་བློའི་མདུན་ན་གནས་ཏེ། ཇི་ལྟར་འདི་བརྟགས་པས་བློའི་མདུན་དུ་སྣང་བར་འགྱུར། དངོས་པོ་རང་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོ་མེད་པར་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་གཞན་དུ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་གཞག་པས་དངོས་པོའི་བག་ཆགས་ལྡོག་ཏུ་ཆུག་ན་ཡང་དེ་ལ་འགེགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པའི་མངོན་པར་ཞེན་པ་གང་གིས་ལྡོག་པར་བྱེད་ཅེ་ན། གང་ཚེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གཞན་ཐམས་ཅད་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །འདི་ནི་
Chinese
那波仁波切说：“那些执着于空性见解的人，是不可救药的。”如果有人问：这是因为想要舍弃而说‘什么都没有’等等。所谓‘稍微’，指的是事物或者空性。‘没有’指的是‘不是有’，而‘也’这个词，因为是相对于前面的，所以是连接词。因此，如果习惯了这样，舍弃了那个习气，之后也会舍弃空性的习气，会逆转。想法是这样的：证悟空性是对事物显现执着的对治，因此成为了舍弃的方法。从方法中产生觉悟后，因为像船一样，所以之后也会修习舍弃方法。就像这里所说的：‘为了舍弃一切分别念，才宣说了空性甘露。如果有人执着于此，这也是你应该舍弃的。’这样一来，即使如此，如果习惯于心中想‘稍微也没有’，就会舍弃空性的习气，即使那样，习惯了它，也无法阻止没有事物的形象的分别念产生。因此，就像种下葫芦会结出葫芦一样，你的过失也会同样存在。’如果有人这样说，那么就说了‘何时’等等。这也是经过分析，会显示它并不存在。如果有人彻底地认为‘没有事物’，并且用什么来遮止事物，那么当他思考的时候，就像患有眼翳的人看到毛发一样，找不到自性，无法获得。那时，所谓‘脱离所依’，指的是当完全思考这个事物的时候，因为没有与它相关的其他事物，所以是不可见的，是不存在的。分别念所显示的身体如何存在于心的面前？如何经过分析，它会显现在心的面前？事物本身会转变为没有事物。或者可以从另一个角度来解释：即使通过空性的力量来安立，可以转变事物的习气，但是因为没有遮止它的东西，那么用什么来转变没有事物的显现执着呢？说了‘何时’等等。其他的都和前面一样。这个是……
English
Napar Rinpoche said, "Those who cling to the view of emptiness are incurable." If someone asks: This is because one wants to abandon and says 'there is nothing' etc. The term 'slightly' refers to things or emptiness. 'Non-existent' means 'not existent', and the word 'also' is a conjunction because it is relative to the previous one. Therefore, if one becomes accustomed to this, abandoning that habit, later one will also abandon the habit of emptiness, it will be reversed. The thought is this: realizing emptiness is the antidote to the manifest clinging to things, therefore it becomes a method of abandonment. Having realized what arises from the method, because it is like a boat, one will also practice abandoning the method later. Just as it is said here: 'In order to abandon all conceptual thoughts, the nectar of emptiness is taught. If someone clings to it, this is also what you should abandon.' In that way, even so, if one is accustomed to thinking 'there is not even a little', one will abandon the habit of emptiness, even so, being accustomed to it, one cannot prevent the arising of conceptual thoughts in the form of non-existence. Therefore, just as planting a gourd will produce a gourd, your fault will remain the same.' If someone says this, then 'when' etc. is said. This also, after analysis, will show that it does not exist. If someone thoroughly thinks 'there is no thing', and with what does one prevent the thing, then when he thinks, like someone with cataracts seeing hair, he cannot find the nature, he cannot obtain it. At that time, the so-called 'separation from the basis' refers to when one completely thinks about this thing, because there is no other thing related to it, it is invisible, it is non-existent. How does the body shown by conceptual thought exist in front of the mind? How, after analysis, will it appear in front of the mind? The thing itself will turn into non-thing. Or it can be explained from another angle: even if one establishes through the power of emptiness, one can transform the habit of things, but because there is nothing to prevent it, then with what does one transform the manifest clinging to non-things? 'When' etc. is said. All the others are the same as before. This is...
Tibetan
འདིར་བསྡུས་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྤོང་བར་བརྗོད་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ལས་ཕྱི་ནས་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །གང་ཡང་ཇི་ལྟར་ཡང་དངོས་པོར་རྟོག་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ན། དེ་ཡང་དེ་མ་ཐག་ཏུ་དཔྱོད་པར་འགྱུར་བས་བཟློག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཚོགས་དུ་མ་བཟློག་པའི་ཆེད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་མར་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་བཅོ་བརྒྱད་རྒྱས་པར་གསུངས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་དངོས་པོ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ཉིད་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཆོས་རྣམས་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན། ཆོས་རྣམས་དངོས་པོ་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔར་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་གསུངས་པ་གཞན་ཡང་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་འདི་ལྟར་རྟོགས་ཏེ་གཟུགས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་སྟོང་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ་གཟུགས་ཉིད་སྟོང་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་གཟུགས་སོ། །ཚོར་ བའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཚོར་བ་སྟོང་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚོར་བ་ཉིད་སྟོང་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཚོར་བའོ། །འདུ་ཤེས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདུ་ཤེས་སྟོང་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདུ་ཤེས་ཉིད་སྟོང་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་འདུ་ཤེས་སོ། །འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདུ་བྱེད་སྟོང་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདུ་བྱེད་ཉིད་སྟོང་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་འདུ་བྱེད་དོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟོང་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟོང་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ་ཞེས་རྒྱས་པར་རོ། །ཡང། གང་ཞིག་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང༌། །དེ་ཉིད་ཁྱེད་ཀྱིས་སྟོང་པར་བཤད། །དངོས་པོ་རང་དབང་ཅན་མེད་ཅེས། །ཁྱེད་ཀྱིས་སེང་གེའི་སྒྲ་མཚུངས་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་རྣམས་ལས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཡང་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ནུབ་པའི་ཕྱིར་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་ལས་གྲོལ་བ་སྐྱེ་བོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གང་ཚེ་དངོས་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་ཚེ་དངོས་པོ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པའི
Chinese
此处所归纳的意义是：对事物执著，说是以一切法空性来遣除。而空性本身，也是从现证空性之后来遣除。任何时候，无论如何对事物产生分别，那也会立刻被观察而遣除。因此，为了遣除众多的分别念，薄伽梵在般若波罗蜜多中广说了内空性等十八空性。空性并非与事物相异，因为事物本身就是它的自性。否则，如果空性与诸法相异，诸法就不会变成无事物，因为无事物是它的自性，这在之前已经成立了。这也在般若波罗蜜多中说过，还有，善现！菩萨摩诃萨在修持般若波罗蜜多时，以具足一切相智作意，如此了知：以色的空性，色不是空性，而是色即是空。空性即是色。受的空性，受不是空性，而是受即是空。空性即是受。想的空性，想不是空性，而是想即是空。空性即是想。行的空性，行不是空性，而是行即是空。空性即是行。识的空性，识不是空性，而是识即是空。空性即是识。广说如是。又说： 凡是缘起法， 您说即是空。 无有自性物， 您说如狮吼， 无与伦比。 如是说。因此，空性并非与诸法相异。因此，也不应对空性执著。如是，为了显示一切分别念都息灭，从一切障碍中解脱的补特伽罗，所以说了“何时有事物”等，即何时事物以胜义存在
English
The meaning summarized here is that clinging to things is said to be dispelled by the emptiness of all phenomena. And that emptiness itself is also dispelled after realizing emptiness. Whenever, in whatever way, a conceptualization of things arises, it will immediately be examined and dispelled. Therefore, in order to dispel the multitude of conceptualizations, the Bhagavan extensively taught the eighteen emptinesses, such as inner emptiness, in the Prajnaparamita. Emptiness is not different from things, because the nature of things themselves is emptiness. Otherwise, if emptiness were different from phenomena, phenomena would not become without things, because being without things is its nature, which has been established before. This is also said in the Prajnaparamita, and also, Subhuti! When a Bodhisattva Mahasattva practices the Prajnaparamita, he understands in this way by attending with the mind endowed with all aspects of knowledge: By the emptiness of form, form is not emptiness, but form itself is emptiness. Emptiness is form. By the emptiness of feeling, feeling is not emptiness, but feeling itself is emptiness. Emptiness is feeling. By the emptiness of perception, perception is not emptiness, but perception itself is emptiness. Emptiness is perception. By the emptiness of formation, formation is not emptiness, but formation itself is emptiness. Emptiness is formation. By the emptiness of consciousness, consciousness is not emptiness, but consciousness itself is emptiness. Emptiness is consciousness. Thus extensively spoken. And also: Whatever arises dependently, You say is emptiness. There is no object with self-nature, You say like a lion's roar, Unparalleled. Thus it is said. Therefore, emptiness is not different from phenomena. Therefore, one should not cling to emptiness either. Thus, in order to show that all conceptualizations are extinguished and the individual is liberated from all obscurations, it is said, "When there is a thing," etc., that is, when a thing exists ultimately.