Tibetan
་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ཉིད་དུ་གླང་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ་ཞེ་ན། གསུངས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་འོན་ཀྱང་སེམས་ཉིད་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཞེས་པ་ནི་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ཆད་པར་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་སྣང་བ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ལ། རྣམ་པ་ནི་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ཞེས་པ་ནི་ནང་གི་འཛིན་པའི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་གཞན་ཡིན་ལ། ཡོད་པ་ནི་བདོག་པ་སྟེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡིན་ལ་གལ་ཏེ་ཡང་ཞེས་པ་ནི་ཁས་བླངས་པ་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་འདི་ནི་འབྲེལ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གང་ཚེ་སེམས་ཉིད་སྒྱུ་མ་ནི། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སེམས་ཉིད་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རིག་པར་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ལ་གང་གི་ཚེ་སྒྱུ་མ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་རིག་པ་པོ་སེམས་ལས་ཐ་དད་པ་སྔ་མ་ཞེས་བྱ་བ་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཚེ་གང་ཞིག་གང་གིས་མཐོང༌། །ཞེས་ཏེ། གང་ཞིག་གང་གིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། མཐོང་བ་ཉིད་འབའ་ཞིག་ཡོད་ཀྱི་མཐོང་བར་བྱ་བ་ནི་མེད་ལ། མཐོང་བར་བྱ་བ་མེད་པར་མཐོང་བ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ནི་མཐོང་བར་བྱ་ བ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་གིས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་ལོང་བ་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་གྱུར་ན་ཡང་གལ་ཏེ་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་མྱོང་བ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ལ། འོན་ཀྱང་རང་རིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་ངོ་བོ་མྱོང་བ་ནི་དེ་ལས་ཐ་མི་དད་པའི་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་གྱུར་ན་ཡང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཉམས་པ་མེད་དོ་ཞེས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་སྨྲ་བའི་བསམ་པའི་དོན་དམ་པས་གསུངས་པ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ནི་མགོན་པོས་ཀྱང༌། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འགྲོ་བ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གང་གི་ཚེ་རིགས་པས་བསྟན་པ་དེའི་ཚེ། གང་གིས་གང་གི་རང་བཞིན་གྱི་དངོས་པོ་ཞེས་གང་ཞིག་གང་གིས་རྟོགས་པར་འགྱུར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སེམས་ཡིན་ཞིང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དབེན་པ་དང༌། རྣམ་པར་དབེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་སེམས་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་མགོན་པོས་ཀྱང་གསུངས་ཤིང་བཀའ་སྩལ་པ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡིན་ལ། མགོན་པོས་ཞེས་པ་ནི་སྐབས་ཏེ
Chinese
如果有人问：‘（经中）说外境显现为大象等形象，是这样说的吗？’答：确实是这样说的。然而，心性本身就是识。‘那’是指对境等进行截断式把握，具有明亮显现的特点。‘形象’就是显现。‘其他’是指内在执取心的其他形象。‘存在’是指拥有，即事物本身。‘如果又’是指陈述已接受的观点，为了表明即使如此，这也不是关联。（经中）说了‘何时心性如幻化’等。心性本身就是识，这是已经承认的。当如幻化般的觉知者与心无别，不存在所谓的‘前者’时，因为它的自性就是如此，所以承认它显现为那样。‘那时谁又以何见？’意思是，谁又将以何了悟？只有见本身存在，而没有所见。没有所见，见也不存在，因为见依赖于所见。因此，没有任何人能见到任何事物，所以认为一切众生都将获得盲昧的状态。即使那样，如果知识的自性不是体验，然而，通过自证智体验自己的本性，也能了悟与此无别的幻化等。即使那样，也不会有丝毫的缺失。这是识论者从究竟意义上所说的想法。世间怙主也说了‘世间自性空’等。当以理证说明众生自性本空时，谁又将以何了悟何者的自性之物？世尊说，一切法皆空，空性的特征是心，一切法皆是寂静，寂静的特征也是心。此外，世间怙主也说了，也作了开示。世间是指一切有情，怙主是指时机。
English
If someone asks, 'Is it said that external objects appear as forms such as elephants?' The answer is, 'It is indeed said.' However, the nature of mind itself is consciousness. 'That' refers to the characteristic of having a bright appearance by grasping objects and so on in a disconnected manner. 'Form' is appearance. 'Other' refers to the other form of the internal grasping mind. 'Existing' means possessing, which is the thing itself. 'If again' refers to stating an accepted view, to show that even so, this is not a connection. (In the sutra) it says, 'When the mind itself is like an illusion,' and so on. The nature of mind itself is consciousness, which has already been acknowledged. When the knower, which is no different from illusion, is not different from the mind, there is no such thing as the 'former,' because its nature is such, so it is acknowledged that it appears as such. 'Then who sees with what?' means, who will realize with what? Only seeing itself exists, but there is no object to be seen. Without an object to be seen, seeing does not exist either, because seeing depends on the object to be seen. Therefore, no one can see anything, so it is thought that all beings will attain a state of blindness. Even so, if the nature of knowledge is not experience, however, by experiencing one's own nature through self-awareness, one can also realize the illusion and so on that are inseparable from it. Even so, there will be no loss at all. This is the idea spoken by the consciousness theorists in the ultimate sense. The protector of the world also said, 'The nature of the world is empty,' and so on. When it is explained by reasoning that the nature of beings is empty, who will realize the nature of what with what? The Blessed One said that all dharmas are empty, the characteristic of emptiness is mind, all dharmas are tranquil, and the characteristic of tranquility is also mind. Furthermore, the protector of the world also said and gave instructions. The world refers to all sentient beings, and the protector refers to the occasion.
Tibetan
་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སོ། །ཅི་ཞིག་གསུངས་ཤེ་ན། སེམས་ཀྱིས་སེམས་མི་མཐོང་ཞེས་ཏེ། སེམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ནི་སེམས་ཀྱིས་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཡོད་ཀྱང་བདག་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རལ་གྲིའི་སོ་ནི་རང་ལ་རང༌། །ཞེས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཤིན་ཏུ་རྣོ་བའི་རལ་གྲིའི་སོས་གཞན་བཞིན་དུ་བདག་ཉིད་དེ་རང་གི་ལུས་མི་གཅོད་ཅིང་གཅོད་པར་མི་བྱེད་དེ། བདག་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་ཀྱང་རལ་གྲིའི་སོ་བཞིན་དུ་བདག་ཉིད་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་བདག་ཉིད་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །ཤེས་པ་གཅིག་པོ་དེ་ལ་རིག་པར་བྱ་བ་དང་རིག་པར་བྱེད་པ་དང༌། རིག་པའི་བདག་ཉིད་གསུམ་མི་རིགས་ཏེ། ཆ་ཤས་མེད་པ་གཅིག་ལ་རང་བཞིན་གསུམ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་འདི་འཕགས་པ་གཙུག་ན་རིན་པོ་ཆེའི་མདོ་ལས། དེ་སེམས་ཀུན་ཏུ་ཚོལ་བ་ན་སེམས་ནང་ན་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་ མཐོང། སེམས་ཕྱི་རོལ་ན་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ཞེས་པ་དང༌། ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་ཡང་སེམས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ཁམས་རྣམས་ལ་ཡང་སེམས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང༌། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ་ཡང་སེམས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ༌། །དེས་སེམས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་བས། སེམས་གང་ལས་བྱུང་ཞེས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ཀུན་དུ་ཚོལ་ཞིང་དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དམིགས་པ་ཡོད་པ་ལས་སེམས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་མོ། །དེ་ཡང་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཅི་དམིགས་པ་དེ་ཡང་གཞན་ལ། སེམས་དེ་ཡང་གཞན་ནམ། འོན་ཏེ་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་སེམས་ཡིན། གལ་ཏེ་དམིགས་པ་ཡང་གཞན་ལ་སེམས་ཀྱང་གཞན་ན་ནི་སེམས་དེ་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་སེམས་ཡིན་ན་སེམས་ཀྱིས་སེམས་དེ་ཇི་ལྟར་མཐོང་བར་འགྱུར་ཏེ། སེམས་ཀྱིས་སེམས་མཐོང་བར་མི་རུང་ངོ༌། །འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། རལ་གྲིའི་སོ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རལ་གྲིའི་སོ་དེ་ཉིད་བཅད་པར་མི་ནུས་པ་དང༌། སོར་མོའི་རྩེ་མོ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སོར་མོའི་རྩེ་མོ་ལ་རེག་པར་མི་ནུས་པ་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་དེ་ཉིད་མཐོང་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ། །འདིར་སེམས་ཙམ་ཉིད་དུ་སྨྲ་བས་རང་ལ་བྱེད་པ་འགལ་བ་བསལ་བར་འདོད་ཅིང་རང་གི་ཕྱོགས་བསྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་དཔེ་བརྗོད་པ་ཇི་ལྟར་མར་མེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རང་གི་དངོས་ནི་རང་གི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མར་མེ་བཞིན་དུ་སྟེ་
Chinese
是佛陀薄伽梵所说。说了什么呢？说是心不能见心，心的自性不是心所能了解的，事物虽然是其自身，但作用于自身是相违的。比如什么呢？说是“剑刃不自割”，就像非常锋利的剑刃不能像切割其他事物一样切割自己的身体，因为作用于自身是相违的。同样，心也像剑刃一样，自己的心不能见自己，应这样理解。一个识，不应有能知、所知和知的自性这三者，因为一个无分的部分不应有三种自性。对此，《圣宝髻经》中说：彼于一切处寻求心时，于内亦不见心之实性，于外亦不见心之实性。又，于诸蕴中亦不见心之实性，于诸界中亦不见心之实性。于诸处中亦不见心之实性。彼不见心之实性故，复于一切处寻求心从何生，彼作是念：心从有所缘生。彼复作是念：彼所缘为异，心为异耶？抑所缘即是心耶？若所缘为异，心为异者，则心为二。抑所缘即是心者，心云何能见心？心不能见心。譬如剑刃不能自割，指端不能自触，如是心不能自见。如是广说。此处唯识论者为了消除作用于自身的相违，并为了成立自己的宗派，而说了譬如灯火等例子，自己的事物是自己的自性，比如灯火一样。
English
Thus spoke the Buddha, the Bhagavan. What did he say? He said that mind cannot see mind, the nature of mind is not known by mind, although a thing is itself, it is contradictory to act on itself. What is it like? It is said, "The sword's edge does not cut itself," just as the very sharp edge of a sword cannot cut its own body as it cuts other things, because it is contradictory to act on itself. Similarly, the mind is like the edge of a sword, one's own mind cannot see itself, it should be understood in this way. A single consciousness should not have three aspects: the object to be known, the subject that knows, and the nature of knowing, because it is not appropriate for a single partless entity to have three natures. In this regard, the Sutra of the Noble Jewel Crest says: When searching for the mind everywhere, one does not truly see the mind within, nor does one truly see the mind outside. Also, one does not truly see the mind in the aggregates, nor does one truly see the mind in the elements. One does not truly see the mind in the sense bases. Because one does not truly see the mind, one seeks everywhere for the origin of the mind, thinking, 'The mind arises from having an object of focus.' One thinks again, 'Is that object of focus different, and the mind different? Or is the object of focus itself the mind?' If the object of focus is different and the mind is different, then the mind becomes two. But if the object of focus is the mind itself, how can the mind see the mind? The mind cannot see the mind. For example, just as the edge of a sword cannot cut itself, and the tip of a finger cannot touch itself, so the mind cannot see itself. Thus it is explained extensively. Here, the Mind-Only proponents, in order to eliminate the contradiction of acting on oneself, and in order to establish their own doctrine, give examples such as a lamp, etc. One's own thing is one's own nature, like a lamp.
Tibetan
མར་མེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་གསལ་བར་བྱེད་ཅིང་མངོན་པར་བྱེད་དོ། །འདི་ལྟར་ཡང་ངེས་པས་མུན་པས་བསྒྲིབས་པའི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་མར་མེ་འདེགས་པར་བྱེད་ལ། དེ་བཞིན་དུ་མར་མེ་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་ནི་མར་མེ་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་གསལ་བར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ཀྱང་གསལ་བར་བྱེད་ལ། དེ་བཞིན་དུ་སྐབས་སུ་བབ་པའི་རང་རིག་པ་ལ་ཡང་གོ་བར་བྱ་ཞིང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་འགལ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཐམས་ཅད་དུ་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་བས་ན་མར་མེ་བཞིན་དུ་འགལ་བ་མེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་སེམས་ན་དེའི་ཚེ་འདི་སྐད་སྨྲ་བར་མི་བྱའོ། །ཅིའི་ ཕྱིར་ཞེ་ན། མར་མེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གསལ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་གསལ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ། །གང་གི་ཕྱིར་མར་མེ་མུན་གྱིས་བསྒྲིབས་པ་མེད་དེ་མུན་པས་གཡོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་ཡོད་པ་སེལ་བ་ནི་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་གསལ་བ་ནི་དེ་རྣམས་སྔར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ལ། དེ་ལྟར་མར་མེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྔར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེད་པ་ཡང་གསལ་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་མར་མེ་ནི་གསལ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་མི་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མར་མེའི་དཔེས་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་ཡང་ཇི་ལྟར་མར་མེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་མར་མེའི་བདག་ཉིད་གང་ཡིན་པ་ནི་མུན་པས་བསྒྲིབས་པ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདི་སྐད་དུ་བརྗོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ལ། འོན་ཀྱང་དེའི་རང་བཞིན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འདི་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཤེལ་བཞིན་དུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཤེལ་རྡོ་རང་བཞིན་སྔོན་པོ་མ་ཡིན་པར་ཡོད་པ་ཡོན་ཏན་སྔོན་པོ་ཉིད་དུ་སྐྱེད་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་གཞན་གྱི་ཁྱད་པར་འདབ་མ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བ་ལ་ལྟོས་ལ་དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་རང་ཉིད་ཀྱིས་སྔོན་པོ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྔོན་པོ་ཉིད་དུ་བྱ་བ་ལ་ཁྱད་པར་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཞེས་ཏེ་རྣམ་པ་དེས་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ཅུང་ཞིག་མར་མེ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ལ་ལྟོས་པས་གསལ་བ་མཐོང་ལ་མར་མེ་ལ་སོགས་པ་འགའ་ཞིག་ཡང་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་ཞིང་རང་ཉིད་
Chinese
就像灯一样，完全地照亮和显现。就像这样，确实是为了理解被黑暗遮蔽的瓶子等事物，才点燃灯。同样，为了照亮灯，不需要其他的灯。然而，照亮瓶子等事物的那盏灯，它本身也能照亮自己。同样，对于当下所说的自证，也应该这样理解，丝毫没有矛盾，应该普遍地应用。因此，如果有人说，就像灯一样，没有矛盾，那么就不应该这样说。为什么呢？因为说了灯等等，灯本身不是被照亮的对象，就像瓶子等一样，完全不是被照亮的对象。因为灯没有被黑暗遮蔽，没有被黑暗覆盖。消除存在遮蔽的就是光明。因此，瓶子等被照亮，是因为它们原本就存在。但灯不是这样，因为它原本不存在。不存在的事物也不可能被照亮，因为它本身就是不存在的。因此，这样说，灯不是被照亮的对象，因为这样是不一样的。用灯的例子并不能成立要证明的观点。即使那样，又怎么能像灯等等所说的那样，灯的自性是照亮被黑暗遮蔽的事物呢？不应该这样说，而应该说，只是顺应它的自性，不依赖于其他。为了说明这一点，说了“像水晶一样”等等。之所以说“是”，是因为，就像水晶石本身不是蓝色的，但为了产生蓝色的特性，需要依赖其他的原因，特别是靠近蓝色的花瓣等等。同样，事物本身如果是蓝色的，那么为了使它成为蓝色，就不需要依赖其他的特殊条件。同样，有些瓶子等事物，可以看到是依赖于灯等其他事物而被照亮的，但有些灯等事物，不依赖于其他事物，而是自身。
English
Just like a lamp, it illuminates and manifests perfectly. In this way, it is indeed to understand objects such as vases obscured by darkness that a lamp is lit. Similarly, it is not another lamp that is needed to illuminate a lamp. However, that which illuminates vases and the like also illuminates itself. Similarly, the self-awareness that is being discussed should also be understood in this way, without any contradiction, and should be applied universally. Therefore, if someone says that it is without contradiction, like a lamp, then one should not say this. Why? Because it is said that a lamp and so on, it is not itself something to be illuminated, just like a vase and so on, it is not at all something to be illuminated. Because a lamp is not obscured by darkness, it is not covered by darkness. Eliminating what obscures is illumination. Therefore, vases and the like are illuminated because they originally exist. But a lamp is not like that, because it did not exist before. It is not reasonable to illuminate what does not exist, because it is itself non-existent. Therefore, in this way, a lamp is not something to be illuminated, because it is different in this way. The example of a lamp does not establish the point to be proven. Even if that were the case, how could it be said, as in 'like a lamp' and so on, that the nature of a lamp is to illuminate what is obscured by darkness? One should not say this, but rather one should say that it is merely in accordance with its own nature, not dependent on others. To illustrate this, it is said, 'like crystal' and so on. The reason for saying 'is' is that, just as a crystal stone is not blue in nature, but in order to produce the quality of blueness, it needs to rely on other causes, especially being close to blue petals and so on. Similarly, if an object is blue in itself, then in order to make it blue, it does not need to rely on other special conditions. Likewise, some objects such as vases can be seen to be illuminated by relying on other things such as lamps, but some things such as lamps do not rely on other things, but are themselves.