Tibetan
སྙད་པའི་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་རྟོགས་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པའི་ཚད་མས་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གསུངས་པ། གང་ཞིག །དབང་པོས་གང་ཞིག་དམིགས་པ་དེ། །གལ་ཏེ་དེ་ཉིད་ཡིན་གྱུར་ན། །བྱིས་ལ་དེ་ཉིད་རྟོགས་སྐྱེ་བས། །དེ་ཚེ་དེ་ཉིད་ཤེས་ཅི་དགོས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་མངོན་སུམ་ཡིན་ཡང་ཚད་མས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་ཡིན་ན་ཡང་གལ་ཏེ་ཚད་མས་མ་རྟོགས་ན་དེ་ཇི་ལྟར་རབ་ཏུ་གྲགས་པར་འགྱུར། རབ་ཏུ་གྲགས་པ་ན་ཡང་ཇི་ལྟར་བརྫུན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། མི་གཙང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཡང་དོན་དམ་པར་བུད་མེད་ཀྱི་ལུས་ལ་སོགས་པ་མི་གཙང་བ་ལ་ཕྱི་ཅི་ལོག་ཏུ་ཞེན་པའི་སེམས་ཀྱིས་དེ་ལ་གཙང་བའི་བློ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་བློ་སྐྱེ་བ་གཟུང་ངོ༌། །དེ་ཡང་དེ་མ་ཡིན་པ་དེར་འཛིན་པས་བརྫུན་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་ པ་རྣམས་ལ་ཡང་ཁྱད་པར་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མས་དེ་མ་གྲུབ་ན་འོན་ཀྱང་ལུང་ལས་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་ལས་བསྟན་པ་དང༌། སྐད་ཅིག་མ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཡང་བསྟན་ཏོ། །དེར་གསུངས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ། །བྲམ་ཟེ་ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་པོ་རྣམས་དང་ཁམས་བཅྭ་བརྒྱད་དོ་ཞེས་པའི་བར་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་དང༌། འདི་ལྟར་ཡང༌། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ། །མི་གནས་བྱ་བ་ག་ལ་ཡོད། །འདི་དག་བྱུང་བ་དེ་ཉིད་ནི། །བྱ་བ་དེ་ཉིད་བྱེད་པར་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་རྣམས་ལ་སྐད་ཅིག་མ་དང་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་བསྟན་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་མེད་པ་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཇི་ལྟར་འདི་རྣམས་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་གཞུག་པའི་དོན་དུ་ཡང༌། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ནི་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པས་གདུལ་བར་བྱ་བའི་སེམས་ཅན
Chinese
因为是假立的量。由它所认识的色等也是世俗谛，因为世间量所正确认识的，不是胜义的自性，因为那样一来，一切众生都将证悟胜义。如所说：何者，根所缘何境，若彼即是彼，童蒙亦生彼，尔时知彼何需。如是，虽然是现量，也不是量所认识的。如果色等的胜义是现量，但如果不是量所认识的，那它怎么会广为人知呢？即使广为人知，又怎么是虚假的呢？说的是不净等。无论如何，就胜义而言，对于妇女的身体等不净之物，由于颠倒执着的心的缘故，会对它生起清净的念头。等等的词语，是指对无常等生起常等念头。那也是因为执着于非彼之物，所以是虚假的，意思是颠倒执着。同样，对于色等也是没有差别的。如果现量的量不能成立它，那么也可以从经文中成立，比如世尊在经中开示了蕴、界、处等自性存在，也开示了刹那等自性。那里所说的是：婆罗门，一切一切，指的是五蕴、十二处和十八界等等，世尊如是说。又如：诸行皆刹那，不住之事何有，此等生起时，说彼即作彼。对于幻象等自性，开示刹那和非刹那等法是不合理的，因为对于无自性者来说，丝毫自性也不存在，那么这些怎么会不是胜义存在呢？为了引导世间，等等如是说，世间是指对事物显现执着，通过开示蕴等来调伏的众生。
English
Because it is a nominal measure. The forms, etc., that are cognized by it are also conventional truths, because what is correctly cognized by worldly measures is not the nature of ultimate truth, because otherwise all beings would realize ultimate truth. As it is said: Whatever, whatever object is perceived by the senses, if that is that, then even children will perceive that, then what need is there to know that? Thus, even though it is direct perception, it is not cognized by measure. If the ultimate truth of forms, etc., is direct perception, but if it is not cognized by measure, then how will it become widely known? Even if it is widely known, how is it false? It speaks of impurity, etc. In any case, in terms of ultimate truth, for the impure things such as the body of a woman, due to the mind of inverted attachment, a thought of purity will arise towards it. The word 'etc.' refers to the arising of thoughts of permanence, etc., towards impermanence, etc. That is also because it is false to cling to what is not that, meaning to cling to it in an inverted way. Similarly, there is no difference for forms, etc. If the measure of direct perception does not establish it, then it can also be established from the scriptures, such as the Blessed One teaching in the sutras that the aggregates, elements, and sources exist by their own nature, and also teaching the nature of moments, etc. What is said there is: Brahmin, all all, refers to the five aggregates, the twelve sources, and the eighteen elements, etc., as the Blessed One said. And also: All conditioned things are momentary, where is there an abiding thing? When these arise, it is said that they do that very thing. It is not reasonable to teach the dharma of momentariness and non-momentariness, etc., to the nature of illusions, etc., because for those who have no nature, there is no nature at all, so how can these not be ultimately existent? In order to guide the world, etc., it is said, the world refers to beings who are attached to the appearance of things, who are to be tamed by teaching the aggregates, etc.
Tibetan
་རྣམས་ཡིན་ཏེ། རེ་ཞིག་སྟོང་པ་ཉིད་བསྟན་པ་ལ་མི་དབང་བར་གྱུར་པ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གཞུག་པའི་དོན་དུ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་འཇམ་པོས་གཞུག་པའི་ཆེད་དུ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ནི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཆོས་རྣམས་དངོས་པོ་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མགོན་པོས་ནི་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་པས་མངོན་པར་མཐོ་བ་དང་ངེས་པར་ལེགས་པའི་བདེ་བ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་བསམ་པ་མཁྱེན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། གསལ་བར་མཛད་པ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་བས་ན་མདོ་འགལ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ། རྒྱལ་བས་བདག་དང་བདག་གི་ཞེས། །དགོས་པའི་དབང་གིས་གསུངས་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཕུང་པོ་སྐྱེ་མཆེད་ཁམས། །དགོས་པའི་དབང་གིས་གསུངས་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་ དོན་དམ་པར་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ན་འོ་ན་དེ་རྣམས་ཇི་ལྟར་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་དུ། དེ་དག་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་མིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སྟེ་དོན་དམ་པར་ཡིན་ལ། རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ནི་དངོས་པོ་འདི་རྣམས་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་པའི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་དེའི་རང་བཞིན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་ན། འོན་ཡང་ཇི་ལྟར་བསྟན་ཞེས་ཡིད་ལ་བཞག་ནས། ཀུན་རྫོབ་ཅེས་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྐད་ཅིག་མར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བརྗོད་ན་ཞེས་ལན་གྱི་དོགས་པ་བྱས་ན་དེའི་ཚེ་འགལ་བར་འགྱུར་ཞེས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ཞིང་དོན་དམ་པར་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འགལ་བར་འགྱུར་ཏེ་འབྲེལ་པར་མི་འགྱུར་ལ། སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པར་རྟོགས་པ་དང་འགལ་ལོ། །ཐ་སྙད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཞེས་པ་ནི་འགལ་ལོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འདི་གྲུབ་པའི་མཐའ་གསུང་བས་སྤོང་བ་ནི། རྣལ་འབྱོར་ཀུན་རྫོབ་ཉེས་མེད་དེ། །ཞེས་པ་ལ། འདི་ལ་རྟོགས་པ་དང་འགལ་བའི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཡིན་ཏེ། དེས་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དུ་རྟོགས་སོ། །བསམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་གལ་ཏེ་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་མ་རྟོགས་མོད་ཀྱི་དེ་ལྟ་ན་ཡང་རྣ
Chinese
这些是，暂时对于未有能力证悟空性者而言的。为了引导他们进入空性，是为了次第渐进地引导。又是理由，因为蕴和界等具有相状的法，就事物而言，是没有自性的缘故。怙主以从地狱等痛苦中完全救护众生，想要获得增上生和决定胜的安乐等想法，知晓这些想法的佛陀薄伽梵所宣说的，是阐明的缘故，但并非是胜义谛，因此经典是不相违背的。如是说：胜者说“我”和“我的”，如因需要之故所说一样。同样，蕴、处、界，也是因需要之故所说。如是说。如果不是胜义谛所说，那么这些如何是刹那性呢？就在那里面说：这些不是刹那性。因为那仅仅是在胜义谛中，因为没有自性，所以也不是刹那性。这些是这些事物，为了向以刹那等所引导的所化众生，显示其自性之故。如果那仅仅不是刹那性，那么又如何显示呢？心中想到后，说了世俗谛。如果说在世俗谛中显示为刹那性，那么如果这样说，就会产生矛盾，即在世俗谛中是刹那性，而在胜义谛中不是，这样就会产生矛盾，即不会关联，并且与证悟不是刹那性相违背。名言者们证悟不是刹那性的那仅仅，以及世俗谛的自性，这是矛盾的意思。这是以成立宗派来遮破，即“瑜伽世俗无过失”。对于此，没有与证悟相违背的过失。为什么呢？因为对于获得人无我之定的瑜伽士们来说，是世俗谛的名言，因此他们证悟为刹那性。想法是这样的，即从此岸见到者们，即使没有证悟刹那性，但即便如此，
English
These are for those who are temporarily unable to realize emptiness. In order to lead them into emptiness, it is to guide them gradually. It is also a reason, because the phenomena with characteristics such as aggregates and elements, in terms of things, are without self-nature. The protector, with the thought of completely saving sentient beings from the suffering of hell and wanting to obtain the happiness of higher realms and definite goodness, knowing these thoughts, the Buddha Bhagavan declared it, because it is clarified, but it is not the ultimate truth, therefore the scriptures are not contradictory. As it is said: The Victor said "I" and "mine", just as it was said because of need. Similarly, aggregates, sources, and elements are also said because of need. So it is said. If it is not said in the ultimate truth, then how are these momentary? In that very place it is said: These are not momentary. Because that is only in the ultimate truth, because there is no self-nature, so it is not momentary either. These are these things, in order to show their self-nature to the disciples who are guided by momentariness and so on. If that is not momentary in the ultimate truth, then how is it shown? After thinking in the mind, it is said conventional truth. If it is said that it is shown as momentary in conventional truth, then if it is said like this, there will be a contradiction, that is, it is momentary in conventional truth, but not in the ultimate truth, so there will be a contradiction, that is, it will not be related, and it will contradict the realization that it is not momentary. The nominalists realize that it is not momentary only, and the nature of conventional truth, this is the meaning of contradiction. This is refuted by establishing a tenet, that is, "Yoga conventional is faultless." For this, there is no fault of contradicting realization. Why? Because for the yogis who have attained the samadhi of selflessness of person, it is the expression of conventional truth, therefore they realize it as momentary. The thought is like this, that is, those who see from this shore, even if they have not realized momentariness, but even so,
Tibetan
ལ་འབྱོར་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་ལ། རྣལ་འབྱོར་པའི་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རང་བཞིན་སྤོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། བློ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པར་བརྗོད། །ཅེས་པའི་ཚིག་ལས་སོ། །རྟོགས་པ་དང་འགལ་བ་ཡང་གནོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ། དེ་ལྟ་བུའི་རྟོགས་པ་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣལ་འབྱོར་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཐོང་གི་ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་མ་མཐོང་ཞེན་གསུངས་པ། འཇིག་རྟེན་ལས་ཏེ་ཚུ་རོལ་མཐོང་བའི་བདག་ཉིད་ལས་སོ། །དེ་རྣམས་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོ་ལས་འདས་པ་མཐོང་བ་ཡིན་ལ། འདི་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཚིག་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ ན་ཉིད་མཐོང་བ་དེའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མའི་བདག་ཉིད་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་རྟོགས་ཀྱང་འདིས་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱི་རྟོགས་པས་གནོད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པར་འདི་ཁས་བླང་བར་བྱའོ་ཞེས་གཞན་དུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གཞན་དུ་ན་གལ་ཏེ་འདི་ལྟ་བུ་ཁས་མི་ལེན་ན་དེའི་ཚེ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཁས་བླངས་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱིས་གནོད་པར་འགྱུར་རོ། །གང་དུ་ཞེ་ན། བུད་མེད་མི་གཙང་བར་ངེས་པར་རྟོག་པ་ན་སྟེ་མི་གཙང་བར་བསྒོམ་པའི་དུས་ན་འདོད་པར་བྱ་བའི་བུད་མེད་འདི་མི་གཙང་ངོ་ཞེས་ངེས་པར་རྟོག་སྟེ། བསྒོམ་པའི་དུས་ན་འཇིག་རྟེན་གྱིས་གནོད་འགྱུར་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་གྲགས་པས་གནོད་པར་འགྱུར་ལ། འཇིག་རྟེན་པས་བུད་མེད་ཀྱི་ལུས་གཙང་བ་ཉིད་དུ་ཞེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་རྟོགས་པས་རྣལ་འབྱོར་པའི་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གནོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་དུ། འདི་ལྟར་རབ་རིབ་ཀྱིས་མཐོང་བ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྷག་པའི་གཏན་ཚིགས་འདིར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ལུང་གིས་ཀྱང་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདི་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་གལ་ཏེ་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་འགྱུར་རོ། །འདི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མར་གསུངས་ཏེ། དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང༌། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་ལྷའི་བུ་དེ་དག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ལྷའི་བུ་དག་སེམས་ཅན་དེ་དག་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ། སེམས་ཅན་
Chinese
是瑜伽者的名言之境。在瑜伽者的名言中，也并非舍弃世俗的自性。因为“心是世俗”这样说。这是从这句话来的。与证悟相违背也不是损害，因为那样的证悟不是量。为什么在世俗中，刹那等唯有瑜伽者才能见到，而彼岸见者却见不到呢？因为是从世间，即彼岸见者的自性而来。那些是瑜伽者见到真实，是见到超越感官的。这是理由之词。因为他们见到真实，所以刹那的自性等世间人不能证悟，而此人却能证悟。因此，世间的证悟对他们没有损害。必须这样承认，所以说了“否则”等。否则，如果不这样承认，那么你所承认的就会被世间所损害。在哪里呢？在确定女人是不净的时候，即在修不净观的时候，必须确定这个应该贪恋的女人是不净的。在修的时候，会被世间所损害，会被世间的名声所损害，因为世间人执着女人的身体是清净的。因此，世间人的证悟不会损害瑜伽者的见等。在此处，应该将“如此被眩翳所见”等剩余的理由加在这里。圣教量也不能成立诸法的真实性。因此，一切法都是如幻如梦的自性，这是确定的。即使那样，如果一切都遍布幻化的自性，那么佛也就会变成如幻如梦了。这是薄伽梵所说的。说了这话之后，具寿善现对那些天子这样说：天子们，那些有情如幻，有情