Tibetan
་གྱུར་ཀྱང་སྟེ། དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་སྐྱེ་བ་འདི་ཉིད་ལ་མཐོང་བ་སྟེ་གྲུབ་པའི་དོན་ཡིན་ལ་མངོན་པར་འདོད་པའི་བསྒྲུབ་བྱའི་མཚན་ཉིད་མི་གྲུབ་སྟེ་མི་རྫོགས་ལ། དེར་ལོག་པར་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཅེ་ཞིག་བརྗོད་པར་བྱ། གང་གིས་མི་འགྲུབ་ཅེ་ན། བྲན་གཡོག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྗེ་དཔོན་ནི་བདག་པོ་ཡིན་ལ་བྲན་གཡོག་ནི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལེན་པ་བྲན་གྱིས་རྗེས་སུ་འཚོ་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ལས་མ་བྱས་པ་ན་གཉི་ག་ཡང་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་མི་འགྲུབ་པར་དེ་མཐོང་བ་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དེའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བསྙེན་བཀུར་གྱི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཟས་དང་གོས་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཤེས་ཀྱང་བདག་དང་གཞན་ལ་ཡོད་པའི་སྤྱོད་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི་རྨོངས་པའི་མཐུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མཐོང་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཕན་ཚུན་བདེ་བ་སྐྱེད་པ་ནི་བདེ་བསྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །ཅི་ལྟ་བུར་གྱུར་བ་ཞིག་ཅེ་ན། མཐོང་དང་མ་མཐོང་བདེ་འགྲུབ་པ་སྟེ། མཐོང་བ་དང་མ་མཐོང་བའི་འཇིག་རྟེན་དུ་བདེ་བ་འགྲུབ་པ་སྟེ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཡིན་ལ། བདེ་བའི་དགའ་སྟོན་གྱི་དགའ་བ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་བོར་ནས་ཕན་ཚུན་དུ་མི་འདོད་པ་བྱས་པས་སྡུག་བསྔལ་བའི་ཕྱིར་ སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་སྡུག་བསྔལ་ལེན་ཅིང་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །མི་བཟད་པས་ནི་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པར་བྱས་པའི་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་སུ་རུང་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྨོངས་པ་ཞེས་པ་ནི་སྨད་པ་ཡིན་ཏེ། རྨོངས་པའི་དབང་གིས་ཕན་པ་དང་མི་ཕན་པ་མ་མཐོང་བ་ཡིན་ལ། ཡང་ན་རྨོངས་པ་ཞེས་པ་ནི་འདིར་གཏན་ཚོགས་ཀྱི་ཚིག་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་རྨོངས་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་འདི་རྣམས་ཕྱིར་ཅི་ལོག་གི་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་རྨོངས་པ་འདི་ཉིད་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་བཅོས་མཛད་པས་སྙིང་བརྩེ་བར་མཛད་དོ། །འདི་ཡིད་ལ་བྱས་པས་ཀྱང་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་མངོན་པར་ཞེན་པ་མི་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་དག་ན་ཉེར་གནོད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལ་ཉེ་བར་གནོད་པ་ནི་ཡིད་མི་བདེ་བའི་རྒྱུ་གནོད་པ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་བ་རྣམས་ནི་ལུས་ཀྱི་ཚོར་བ་རྣམས་སོ། །འཇིགས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་རྣམས་ལ་སྐྲག་པའོ། །འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་
Chinese
即使转化了。那是因为它是非常隐秘的缘故。任何在此生所见，是成就之义，但显现欲求的所证之相不成就，即不圆满。因为在那里没有颠倒的认知，还需要说什么呢？以什么不成就呢？说了奴仆等等。主人是所有者，奴仆是接受业果者，奴仆依靠主人生活。不做那样的业，两者在可见的法中都不会成就，那就是所见。那也如次第一样，那所要成办的是侍奉的安乐等等，以及由此产生的食物和衣服等等。像这样了解，也为了显示存在于自他和他人的颠倒行为是愚痴的力量。说了“见”等等，互相产生安乐就是成办安乐。变成什么样呢？见与不见成就安乐，在可见与不可见的世间成就安乐，就是非常伟大。谁拥有安乐的喜宴的喜悦，就称他为那样。舍弃那，互相做了不想要的事，因为痛苦的缘故， 产生痛苦，所以是接受和执持痛苦。因为不可忍受，所以是做了地狱等等的非常恐怖的自性。愚痴是贬低，因为愚痴的力量，没有见到利益和无利益。或者，愚痴在这里是因明的词汇。因为什么愚痴，因此这些是颠倒的行境。这样，这位愚痴对众生有害，这样造论者就慈悲了。为了显示忆念此，也不要执着于我执的显现。为了显示在世间有近害等等，说了近害，近害是不悦意的因，是损害。痛苦是身体的感受。恐惧是对痛苦之因的害怕。这一切的因就是我执。因为什么那
English
Even if it transforms. That is because it is very hidden. Whatever is seen in this life is the meaning of accomplishment, but the characteristic of what is to be proven by manifest desire is not accomplished, that is, not complete. Because there is no inverted cognition there, what else needs to be said? By what is it not accomplished? It is said, "slave," and so on. The master is the owner, and the slave is the one who receives the results of karma, the slave lives by relying on the master. If that work is not done, neither of them will be accomplished in the visible Dharma, that is what is seen. That is also, in order, what is to be accomplished is the happiness of service, and so on, and the food and clothing that come from it, and so on. Knowing this, it is also to show that the inverted behavior that exists in oneself and others is the power of ignorance. It is said, "seeing," and so on, that mutually generating happiness is accomplishing happiness. What does it become like? Seeing and not seeing accomplish happiness, accomplishing happiness in the visible and invisible world is very great. Whoever has the joy of a happy feast is called that. Abandoning that, doing what is not wanted to each other, because of suffering, Generating suffering, so it is accepting and holding suffering. Because it is unbearable, it is the very terrifying nature of having done hell and so on. Ignorance is belittling, because of the power of ignorance, not seeing benefit and non-benefit. Or, ignorance here is a term of logic. Because of what ignorance, therefore these are inverted objects. In this way, this ignorance is harmful to sentient beings, in this way the author is compassionate. In order to show that by remembering this, one should not cling to the manifestation of self-grasping. In order to show that there is near harm and so on in the world, it is said that near harm, near harm is the cause of displeasure, it is harm. Suffering is the feeling of the body. Fear is the fear of the cause of suffering. The cause of all this is self-grasping. Because of what that
Tibetan
ལྟར་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་འདིས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། དགོས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡོད་ན་སྡུག་བསྔལ་ལ་ལྡོག་པ་མེད་དོ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་དག་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བདག་ནི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡིན་ལ་བདག་ཡོངས་སུ་དོར་བ་འདི་ཉིད་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡོངས་སུ་དོར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡོངས་སུ་མ་དོར་བ་དེ་ཉིད་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་གང་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡོངས་སུ་མདོར་ན་སྡུག་བསྔལ་ལྡོག་པ་མེད་དོ་ཞེས་རིག་པར་བྱའོ། །འདིར་རྗེས་མཐུན་པའི་དཔེ་ཇི་ལྟར་མེ་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་ཞིག་སྲེག་པ་མི་འདོད་ཅིང་མེ་ཡོངས་སུ་མ་དོར་ན་དེའི་སྲེག་པ་ལྡོག་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་ལ་ནུས་པ་དེ་ཡོད་ན་འབྲས་བུམ་སྐྱེ་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་ལ་ཉམས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མི་སྐྱེ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ལྡོག་པར་ འདོད་པས་བདག་ཏུ་འཛིན་པར་མི་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྐབས་སུ་བབ་པ་མཇུག་སྡུད་པ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་འདི་ནི་བདག་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། གཞན་ལ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་བས་ན་བདག་ཉིད་གཞན་ལ་གཏང་བྱ་སྟེ། བདག་ལ་གཞན་ཉིད་དུ་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ་བདག་ཉིད་གཞན་ཡིན་ལ། གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའམ། གཞན་གྱི་དབང་དུ་བྱའོ་ཞེས་ཏེ་དེ་བརྟེན་པ་ལྷུར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ཕ་རོལ་པོ་གཟུང་བར་བྱ་བ་ནི་ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། བདག་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་བདག་གི་དངོས་པོར་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ། འདི་ཉིད་བདག་ཡིན་ལ་བདག་ནི་བདག་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །འདི་ནི་འདིར་བསྡུས་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་སྔར་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས་བདག་ལ་ཡོངས་སུ་ངལ་བས་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་སྤྱད་ལ། ད་ནི་གཞན་རྣམས་དང་བདག་གི་ལུས་ཡོངས་སུ་བརྗེ་བ་སྤྱད་པར་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་གཞན་ལ་སྔར་སྤྱད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བདག་ལ་གཞན་ཉིད་དུ་བརྗེས་པས་ན་སྤྱད་པར་བྱའོ། །ཅི་སྟེ་ཅི་ལྟར་བདག་མེད་པས་བདག་ལ་བདག་ཉིད་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ན་འཁྲུལ་པར་ཁྱད་པར་མེད་པ་ལ་འབྲས་བུ་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་ཅེ་ན། འཁྲུལ་པར་ཁྱད་པར་མེད
Chinese
像那样，因此完全执持痛苦之因，这有什么用呢？没有丝毫用处。这样，执我乃一切痛苦之因，因此若有执我，则痛苦无法止息，如世间所说等。我即是执我，而完全舍弃我，这才是完全舍弃执我。这样，没有完全舍弃执我，那即是执我之所在。因此，若不完全舍弃执我，则痛苦无法止息，应如是知。此处说了随顺之譬喻，如火等。若不欲焚烧，且未完全舍弃火，则其焚烧亦无法止息。若因具有能力，则不应生果，因为那是其果，且有退失之过，并且一切形相皆不生之过。因此，欲止息痛苦者，不应执我。如是等语，乃是应时之总结。因为执我此乃于我生起一切痛苦，亦于他者生起痛苦，因此应将自己施予他人，应将他人执为自己，自己即是他人，他人不是我，或者说，应为他人所用，因为那是专注依靠。如是，应执持他者，即应承诺，应如执我般执持他者为我之物，此即是我，而我不是我。此乃此处所摄之义，如先前未完全知晓，故以完全之勤劳为我所用，以生起利益与安乐，如今应修持与他众及我之身体完全交换，譬如先前为他者所用，如是于我亦以交换为他者而用。若问：若无我，则于我，我即是错乱，如是于他者亦然，因为于彼亦无彼，则于彼如何错乱而无差别，而果有差别耶？错乱无差别。
English
Like that, therefore, what is the use of completely grasping the cause of suffering? There is not the slightest need. Thus, grasping at self is the cause of all suffering, so if there is grasping at self, there is no cessation of suffering, as it is said in the world, etc. I am the grasping at self, and this complete abandonment of self is the complete abandonment of grasping at self. Thus, that which has not completely abandoned grasping at self is the very grasping at self. Therefore, it should be understood that if grasping at self is not completely abandoned, suffering cannot be stopped. Here, an analogous example is given, such as fire, etc. If one does not want to be burned and does not completely abandon fire, then its burning will not cease either. If the cause has the power, then it is not reasonable for the result not to arise, because that is its result, and there would be the fault of degeneration, and the fault of all forms not arising. Therefore, one who wants to stop suffering should not grasp at self. Thus, and so on, is the conclusion that is appropriate to the occasion. Because this grasping at self causes all suffering to arise in me, and also causes suffering to arise in others, therefore one should give oneself to others, one should take others as oneself, oneself is others, and others are not me, or one should be used by others, because that is focusing on reliance. Similarly, taking others, the opposite party, should be affirmed, and others should be taken as one's own possessions, just like oneself, this is me, and I am not me. This is the meaning summarized here, just as before, not fully knowing, I used myself with complete effort to generate benefit and happiness, now I should practice completely exchanging myself and my body with others, for example, just as I used to use myself for others, so I should use myself by exchanging myself for others. If asked: If there is no self, then in me, I am confused as myself, so it is the same for others, because there is no self in them either, so how is there no difference in confusion in them, but there is a difference in the result? There is no difference in confusion.