Chinese
至尊上师！若不识此心之秘，虽欲得乐而灭苦，彼等徒劳无益空漂泊。故我此心，当善持善护。 舍弃护心之苦行，众多苦行又有何用？如处热沙砾之中，当如护疮般谨慎。处身恶劣之境亦然，当恒常守护此心之疮。若因疮之痛苦而生惧，惧怕亦能保护疮，则于能摧毁聚集、摧毁类别之恐惧，为何不护心之疮？若以如是行持而安住，或住于恶劣之人中，或住于女人之中亦可，持戒精进坚定不移。我之利养与恭敬，身与生计皆可舍弃，其他善根亦可舍弃，然心何时亦不可舍。于欲护心者而言，忆念与正知，当以一切努力守护之，我如是合掌劝请。为疾病所困之人，于一切事业皆无力，如是为愚痴所困之心，于一切事业皆无力。具无正知之心者，其所闻、所思、所修，如漏水之瓶般，彼不存于忆念中。虽具多闻、具信心，亦勇猛精进，然因无正知之过患，将为堕落之垢所染。无正知之盗贼，追随忆念衰退之后，纵然积聚诸多福德，亦如被盗般堕入恶趣。此烦恼盗贼之众，伺机寻觅良机，一旦寻得良机便夺取善根，并摧毁善趣之命。是故忆念勿从意门中，刹那亦莫放纵。纵已放纵亦当忆念恶趣之苦，而令其安住于近处。由亲近上师，依阿阇黎而得坚定，以畏惧而令具缘者生恭敬，忆念便能轻易生起。诸佛菩萨，皆具无碍之观照，彼等一切尊前，我恒常安住，如是思惟而具惭愧，恭敬与畏惧此四者。
English
Supreme Master! If you do not know the secret of this mind, although you want to attain happiness and destroy suffering, they are just wandering aimlessly in vain. Therefore, this mind of mine should be well held and well protected. Apart from the asceticism of protecting the mind, what is the use of many ascetic practices? If you are in the midst of hot gravel, you should be as careful as protecting a wound. Even if you are in a bad environment, you should always protect the wound of your heart. If fear arises from the pain of the wound, and fear can also protect the wound, then why not protect the wound of the heart from the fear that can destroy the accumulation and destroy the category? If you live with such conduct, whether you live among bad people, or live among women, you can still maintain your vows and be steadfast. My gains and respect, body and livelihood can be abandoned, and other good roots can also be abandoned, but the mind should never be abandoned. For those who want to protect the mind, mindfulness and awareness should be protected with all efforts. I hereby implore you with folded hands. People who are troubled by diseases have no power in all activities. Similarly, a mind troubled by ignorance has no power in all activities. Those who have a mind without awareness, their hearing, thinking and meditation are like a leaking bottle, and they do not remain in memory. Although they are knowledgeable and have faith, and are also brave and diligent, they will be stained by the defilement of falling due to the fault of not having awareness. The thieves without awareness, following the decline of memory, even if they accumulate many merits, they will fall into evil destinies like being stolen. This group of disturbing thieves is always looking for opportunities. Once they find an opportunity, they will take away the good roots and destroy the life of the happy destiny. Therefore, mindfulness should not be let go from the gate of the mind, not even for a moment. Even if it has been let go, one should remember the suffering of evil destinies and keep it close. By being close to the Guru, being firm by relying on the Acharya, and making the fortunate ones respectful with fear, mindfulness can easily arise. All Buddhas and Bodhisattvas have unobstructed vision. In front of all of them, I always abide. Thinking like this, I have shame, respect and fear, these four.
Tibetan
ན་གནོས་། །དེས་ན་སངས་རྒྱས་རྗེས་དྲན་པའང༌། །དེ་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་འབྱུང༌། །གང་ཚེ་དྲན་པ་ཡིད་སྒོ་ནས། །བསྲུང་པའི་དོན་དུ་གནས་གྱུར་པ། །དེ་ཚེ་ཤེས་བཞིན་འོང་འགྱུར་ཞིང༌། །སོང་བ་དག་ཀྱང་འོང་བར་འགྱུར། །རེ་ཞིག་དང་པོ་འདི་འདྲའི་སེམས།། འདི་ནི་སྐྱོན་བཅས་ཤེས་བྱས་ནས། །དེ་ཚེ་བདག་གིས་ཤིང་བཞིན་དུ། །ཟུངས་ཐུབ་པར་ནི་གནས་པར་བྱ། །དོན་མེད་གཡེང་བར་ལྟ་བ་ནི། །ནམ་ཡང་བདག་གིས་མི་བྱ་སྟེ། །ངེས་པར་སེམས་པས་རྟག་ཏུ་ནི། །མིག་ནི་ཕབ་སྟེ་བལྟ་བར་བྱ། །ལྟ་བ་ངལ་བསོའི་ཆེད་དུ་ནི། །རེས་འགའ་ཕྱོགས་སུ་བལྟ་བར་བྱ། །འགའ་ཞིག་མིག་ལམ་སྣང་གྱུར་ན། །བལྟས་ནས་འོངས་པ་ལེགས་ཞེས་བརྗོད། །ལམ་སོགས་འཇིགས་པ་བརྟག་པའི་ཕྱིར། །ཡང་དང་ཡང་དུ་ཕྱོགས་བཞིར་ལྟ། །ངལ་བསོས་ཁ་ནི་ཕྱིར་བལྟས་ནས། །རྒྱབ་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་བལྟ་བར་བྱ། །མདུན་དང་རྒྱབ་ཏུ་བརྟག་བྱས་ནས། །འགྲོའམ་ཡང་ན་འོང་བྱ་སྟེ། །དེ་ལྟར་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ། །དགོས་པ་ཤེས་ནས་སྤྱད་པར་བྱ། །ལུས་ཀྱིས་འདི་ལྟར་གནས་བྱ་ཞེས། །བྱ་བ་བསྡོགས་ནས་དེ་ནས་ནི། །སྐབས་སུ་ལུས་འདི་ཇི་ལྟ་བུར། །གནས་པ་ཡིན་ཞེས་བལྟ་བར་བྱ། །སེམས་ཀྱི་གླང་ཆེན་མྱོས་པ་ནི། །ཆོས་ལ་སེམས་པའི་ཀ་ཆེན་ལ། །ཇི་ལྟར་བཏགས་པ་མི་འཚོར་བར། །དེ་ལྟར་འབད་པ་ཀུན་གྱིས་བརྟག །ཅི་ནས་ཏིང་འཛིན་བརྩོན་པ་ནི། །སྐད་ཅིག་གཅིག་ཀྱང་མི་འཆོར་པར། །བདག་གི་ཡིད་འདི་གར་སྤྱོད་ཅེས། །དེ་ལྟར་ཡིད་ལ་སོ་སོར་བརྟག །འཇིགས་དང་དགའ་སྟོན་སོགས་འབྲེལ་བར། །གལ་ཏེ་མི་ནུས་ཅི་བདེར་བྱ། །འདི་ལྟར་སྦྱིན་པའི་དུས་དག་ཏུ། །ཚུལ་ཁྲིམས་བཏང་སྙོམས་བྱ་བར་གསུངས། །གང་ཞིག་བསམས་ཏེ་ བྱར་བརྩམས་པ། །དེ་ལས་གཞན་དུ་མི་བསམ་སྟེ། །དེར་གཏང་པ་ཡི་བསམ་པ་ཡིས། །དེ་ཉིད་རེ་ཞིག་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་ཀུན་ལེགས་བྱས། །གཞན་དུ་གཉི་གར་མི་འགྱུར་རོ། །ཤེས་བཞིན་མ་ཡིན་ཉེ་ཉོན་མོངས། །དེ་ལྟ་ན་ནི་འཕེལ་མི་འགྱུར། །བྲེ་མོའི་གཏམ་ནི་སྣ་ཚོགས་དང༌། །ངོ་མཚར་ལྟད་མོ་རྣམ་མང་པོ། །ཀུན་ལ་འཇུག་པར་གྱུར་པ་ན། །དེ་ལ་ཆགས་པ་སྤང་བར་བྱ། །དོན་མེད་ས་རྐོ་རྩྭ་གཅོད་དང༌། །ས་རིས་འདྲི་སོགས་བྱེད་གྱུར་ན། །བདེ་གཤེགས་བསླབ་པ་དྲན་བྱས་ནས། །སྐྲག་པས་དེ་ཡི་མོད་ལ་དོར། །གང་ཚེ་བསྐྱོད་པར་འདོད་གྱུར་ཏམ། །སྨྲ་བར་འདོད་པར་གྱུར་ན་ཡང༌། །དང་པོར་རང་གི་སེམས་བརྟགས་ནས། །བརྟན་པས་རིག་པ་ལྡན་པར་བྱ། །གང་ཚེ་རང་ཡིད་ཆགས་པ་དང༌། །ཁྲོ་བར་འདོད་པ་དེ་ཡི་
Chinese
那扰。 因此忆念佛陀， 也对此一再发生。 当忆念从意门， 转为守护之义时， 彼时正知将会到来， 已逝去的也将到来。 稍待，首先知晓此等心， 此乃具有过患之后， 彼时我应如树木般， 安住于能够忍受。 无意义地四处张望， 我绝不应去做， 务必以正念恒常地， 垂下眼睑而观看。 为了观看得以休息， 偶尔朝向各方观看。 若有某物映入眼帘， 便说观看后到来真好。 为了观察道路等恐惧， 再三朝向四方观看。 为了休息，将脸转向后， 朝向背后的方向观看。 观察前后之后， 应行走或到来， 如是于一切时， 知晓所需而行事。 身体应如是安住， 结束事务之后，然后， 于何时此身， 如何安住应观看。 心的醉象， 于思法的巨大柱子上， 如何系缚而不知， 如是尽力观察。 务必精勤禅定， 刹那也不放过， 我的心于何处行， 如是各自观察心。 与恐惧和喜庆等相关， 若不能则随适而行。 如是于布施之时， 说应舍弃戒律和中庸。 思考之后， 开始要做之事， 不应思考其他， 以施舍之心， 暂时成办此事。 如是则一切皆善， 否则将变得两难。 若非正知近随烦恼， 如是则不会增长。 戏谑之语和各种， 稀奇的众多表演， 若沉溺于一切， 应舍弃对此的贪执。 若做无意义的挖土、割草， 和画地等事， 忆念善逝的教诲之后， 因恐惧而立即舍弃。 何时想要行动， 或想要说话时， 首先观察自己的心， 以稳重而具有觉知。 何时自心贪执， 和想要嗔怒之时，
English
Nara. Therefore, remembering the Buddha, Also happens to this again and again. When mindfulness from the mind door, Turns into the meaning of guarding, At that time, mindfulness will come, What has passed will also come. Wait a moment, first know these minds, This is after knowing it has faults, At that time, I should be like a tree, Abiding in being able to endure. Looking around aimlessly, I should never do it, Must always with mindfulness, Lower the eyelids and look. In order to rest the viewing, Occasionally look towards all directions. If something appears in sight, Then say it is good to come after watching. In order to observe the fear of roads, etc., Look towards the four directions again and again. In order to rest, turn the face back, Look towards the back direction. After observing the front and back, One should walk or come, Thus at all times, Knowing what is needed and acting. The body should abide like this, After finishing the work, then, At what time this body, How it abides should be watched. The drunken elephant of the mind, On the great pillar of thinking about Dharma, How it is tied up without knowing, Thus observe with all effort. Must diligently practice meditation, Not missing even a moment, Where does my mind go, Thus observe the mind separately. Related to fear and celebration, etc., If you can't, then do as you please. Thus at the time of giving, It is said that one should abandon discipline and moderation. After thinking, Start what you want to do, You shouldn't think about other things, With the heart of giving, Accomplish this temporarily. If so, then everything is good, Otherwise, it will become a dilemma. If not mindfulness, near afflictions, If so, it will not increase. Jesting words and various, Rare and numerous performances, If indulging in everything, One should abandon attachment to this. If doing meaningless digging, cutting grass, And drawing on the ground, etc., After remembering the teachings of the Sugata, Abandon it immediately out of fear. When you want to move, Or when you want to speak, First observe your own mind, With steadiness and awareness. When your own mind is attached, And when you want to be angry,
Tibetan
ཚེ། །ལས་སུ་མི་བྱ་སྨྲ་མི་བྱ། །ཤིང་བཞིན་དུ་ནི་གནས་པར་བྱ། །དགོད་དང་ག་ཞར་བཅས་པའམ། །གལ་ཏེ་ང་རྒྱལ་རྒྱགས་ལྡན་པའམ། །མཚང་འབྲུ་བ་ཡི་བསམ་པ་དང༌། །གལ་ཏེ་སྐྱོར་འབྱིན་སླུ་སེམས་སམ། །གང་ཚེ་བདག་བསྟོད་ལྷུར་ལེན་པའམ། །གཞན་ལ་སྨོད་པ་ཉིད་དང་ནི། །གཤེ་བཅས་འགྱོད་དང་བཅས་གྱུར་པ། །དེ་ཚེ་ཤིང་བཞིན་གནས་པར་བྱ། །རྙེད་དང་བཀུར་སྟི་གྲགས་འདོད་པའམ། །གཡོག་འཁོར་དོན་དུ་གཉེར་འདོད་པའམ། །བདག་སེམས་རིམ་གྲོ་འདོད་གྱུར་ན། །དེ་ཚེ་ཤིང་བཞིན་གནས་པར་བྱ། །གཞན་དོན་ཡལ་བར་འདོར་བ་དང༌། །རང་དོན་གཉེར་བར་འདོད་པ་དང༌། །སྨྲ་བར་འདོད་པའི་སེམས་བྱུང་ན། །དེས་ནི་ཤིང་བཞིན་གནས་པར་བྱ། །མི་བཟོད་ལེ་ལོ་འཇིགས་པ་དང༌། །དེ་བཞིན་སྤྱི་རྟོལ་མུ་ཙོར་དང༌། །རང་གི་ཕྱོགས་ཞེན་སེམས་བྱུང་ན། །དེ་ཚེ་ཤིང་བཞིན་གནས་པར་བྱ། །དེ་ལྟར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་དང༌། །དོན་མེད་བརྩོན་པའི་ཡིད་བརྟགས་ནས། །དེ་ཚེ་དཔའ་བོས་གཉེན་པོ་ཡིས། །དེ་ནི་བརྟན་པོར་གཟུང་བར་བྱ། །ཤིན་ཏུ་ངེས་དང་རབ་དད་དང༌། །བརྟན་དང་ལུས་དང་ཞེ་སར་བཅས། །ངོ་ཚ་ཤེས་དང་ འཇིགས་བཅས་དང༌། །ཞི་ཞིང་གཞན་དགའ་བྱེད་ལ་བརྩོན། །ཕན་ཚུན་མི་མཐུན་བྱིས་པ་ཡི། །འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་སྐྱོ་ཞིང༌། །ཉོན་མོངས་སྐྱེས་པ་འདི་དག་གི །སེམས་འདི་བྱུང་སྙམ་བརྩེར་ལྡན་དང༌། །ཁ་ན་མ་ཐོ་མེད་དངོས་ལ། །བདག་དང་སེམས་ཅན་དབང་བྱས་ཤིང༌། །སྤྲུལ་པ་བཞིན་དུ་ང་མེད་པར། །ཡིད་འདི་རྟག་ཏུ་གཟུང་བར་བྱ། །རིང་ཞིག་ལོན་ནས་དལ་བའི་མཆོག །ཐོབ་པ་ཡང་དང་ཡང་བསམས་ནས། །སེམས་དེ་ལྟ་བུར་རི་རབ་ལྟར། །རབ་ཏུ་མི་གཡོ་གཟུང་བར་བྱ། །བྱ་རྒོད་ཤ་ལ་ཆགས་པ་ཡིས། །ཕན་ཚུན་ཀུན་དུ་བཤལ་ཁྲིད་ཀྱང༌། །ཡིད་ཁྱོད་མི་དགར་མི་བྱེད་ན། །ད་ལྟ་ཅི་ཕྱིར་ཁ་ཏ་བྱེད། །ལུས་འདི་བདག་གིར་གཟུང་བྱས་ནས། །ཡིད་ཁྱོད་ཅི་ཕྱིར་སྲུང་བར་བྱེད། །ཁྱོད་དང་འདི་གཉིས་སོ་སོ་ན། །དེས་ཀོ་ཁྱོད་ལ་ཅི་ཞིག་བྱ། །རྨོངས་པའི་ཡིད་ཁྱོད་ཅི་ཡི་ཕྱིར། །ཤིང་གཟུགས་གཙང་མ་གཟུང་མི་བྱེད། །མི་གཙང་ཚོགས་ཀྱི་འཁྲུལ་འཁོར་འདི། །རུལ་བ་བསྲུངས་ཏེ་ཅི་ཞིག་རུང༌། །ཐོག་མར་པགས་པའི་རིམ་པ་འདི། །རང་གི་བློ་ཡིས་ཐ་དད་ཕྱེ། །ཤ་ཡང་རུས་པའི་དྲ་བ་ལས། །ཤེས་རབ་མཚོན་གྱིས་གུད་དུ་ཕྱེ། །རུས་པ་རྣམས་ཀྱང་དབྱེ་བྱས་ནས། །རྐང་གི་བར་དུ་བལྟ་བྱ་ཞིང༌། །འདི་ལ་སྙིང་པོ་ཅི་ཡོད་ཅེས། །བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་བརྟག་པར་གྱིས། །དེ་ལྟར་འབད་དེ་བཙལ་ཀྱང་དོར། །ཁྱོད་ཀྱིས་
Chinese
且，不应作为，不应语说，应如木然安住。若有欢笑或夹杂粗言，或若生起我慢自大，或有揭人疮疤之念，或若有欺骗哄诱之心，或于何时喜好自赞，以及詈骂他人，伴随责骂与后悔，彼时应如木然安住。若欲求利养恭敬名声，或欲为仆从眷属而奔波，或若欲求自心之侍奉，彼时应如木然安住。舍弃他利，欲求自利，若生起欲语之心，因此应如木然安住。不耐、懈怠、恐惧，如是昏沉与掉举，以及生起自方之偏执心，彼时应如木然安住。如是于一切时观察烦恼，与无意义之精进，彼时勇士应以对治，稳固执持。以极坚定与极大信心，稳重且身语恭敬，具惭愧与畏惧，寂静且勤于令他欢喜。不厌倦彼此不合之孩童们的欲望，且慈爱地想：这些烦恼生起了，此心已生。于无过失之事物上，自主自身与有情，如幻化般无我，应恒常执持此心。长久获得暇满之殊胜，再三思维，应如须弥山般，极其不动地执持此心。兀鹫贪执于血肉，互相拖拽，汝之心若不悦彼等，如今为何劝诫？此身执为我所，汝之心为何守护？汝与此二者各自分离，彼等能对汝作何事？愚痴汝心为何不取木制之净物？此不净之聚集轮，守护腐烂有何用？首先以此皮肤之层，以自之智慧区分开来。肉亦从骨骼之网中，以智慧之剑剖离。骨骼亦一一分解，应观视至足底之间，于此有何精要？自己应作观察。如是努力寻觅亦舍弃，汝。
English
Furthermore, one should not act, should not speak, but should remain like a log. If there is laughter or mixed with coarse language, or if arrogance and pride arise, or if there is a thought of exposing others' flaws, or if there is a mind of deception and enticement, or whenever one delights in self-praise, as well as scolding others, accompanied by rebuke and regret, at that time one should remain like a log. If one desires gain, respect, and fame, or if one desires to strive for servants and retinue, or if one desires the service of one's own mind, at that time one should remain like a log. Abandoning the benefit of others, desiring to seek one's own benefit, if a mind of wanting to speak arises, therefore one should remain like a log. Impatience, laziness, fear, likewise dullness and agitation, and if a biased mind towards one's own side arises, at that time one should remain like a log. Thus, at all times, observing afflictions and meaningless exertion, at that time the brave one should firmly grasp the antidote. With extreme certainty and great faith, steady and with respectful body and speech, possessing shame and fear, peaceful and diligent in making others happy. Not weary of the desires of children who disagree with each other, and lovingly thinking: these afflictions have arisen, this mind has arisen. On faultless objects, mastering oneself and sentient beings, like an illusion without self, one should constantly hold this mind. Having obtained the excellence of leisure and endowment for a long time, thinking again and again, one should hold this mind as immovable as Mount Meru. Vultures are attached to flesh and blood, dragging each other, if your mind does not please them, why do you advise now? This body is held as mine, why does your mind protect it? You and these two are separate, what can they do to you? Foolish mind, why do you not take a clean wooden object? This wheel of impure collection, what is the use of guarding decay? First, separate this layer of skin with your own wisdom. Also, separate the flesh from the network of bones with the sword of wisdom. Also, dissect the bones one by one, and look between the soles of the feet, what essence is there in this? You should examine yourself. Thus, striving to search, you also abandon, you.