Tibetan
་ན། །སྨད་པས་མི་དགར་ཅི་ཞིག་ཡོད། །སེམས་ཅན་མོས་པ་སྣ་ཚོགས་པ། །རྒྱལ་བས་ཀྱང་ནི་མི་མགུ་ན། །བདག་འདྲ་ངན་པས་སྨོས་ཅི་དགོས། །དེ་བས་འཇིག་རྟེན་བསམ་བ་བཏང༌། །སེམས་ཅན་རྙེད་པ་མེད་ལ་སྨོད། །རྙེད་པ་ཅན་ལ་མི་སྙན་བརྗོད། །རང་བཞིན་འགྲོགས་དཀའ་དེ་དག་གིས། །དགའ་བ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །གང་ཕྱིར་བྱིས་པ་རང་དོན་ནི། །མེད་པར་དགའ་བ་མི་འབྱུང་བས། །བྱིས་པ་འགའ་ཡང་བཤེས་མིན་ཞེས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས། །ནགས་ན་རི་དགས་བྱ་རྣམས་དང༌། །ཤིང་རྣམས་མི་སྙན་རྗོད་མི་བྱེད། །འགྲོགས་ན་བདེ་བ་དེ་དག་དང༌། །ནམ་ཞིག་ལྷན་ཅིག་བདག་གནས་འགྱུར། །ཕུག་གམ་ལྷ་ཁང་སྟེང་པའམ། །ལྗོན་ ཤིང་དྲུང་དུ་གནས་བཅས་ཏེ། །ནམ་ཞིག་རྒྱབ་ཏུ་མི་ལྟ་ཞིང༌། །ཆགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཞིག་གུ། །ས་ཕྱོགས་བདག་གིར་བཟུང་མེད་པ། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་ཡངས་རྣམས་སུ། །རང་དབང་སྤྱོད་ཅིང་ཆགས་མེད་པར། །ནམ་ཞིག་བདག་ནི་གནས་པར་འགྱུར། །ལྷུང་བཟེད་ལ་སོགས་ཉི་ཚེ་དང༌། །ཀུན་ལ་མི་མཁོའི་གོས་འཆང་ཞིང༌། །ལུས་འདི་སྦ་བ་མ་བྱས་ཀྱང༌། །འཇིགས་མེད་གནས་པ་ནམ་ཞིག་འགྱུར། །དུར་ཁྲོད་སོང་ནས་གཞན་དག་གི །རུས་གོང་དག་དང་བདག་གི་ལུས། །འཇིག་བའི་ཆོས་ཅན་དག་ཏུ་ནི། །ནམ་ཞིག་མགོ་སྙོམས་བྱེད་པར་འགྱུར། །བདག་གི་ལུས་ནི་འདི་ཉིད་ཀྱང༌། །གང་གི་དྲི་ཡིས་ཝ་དག་ཀྱང༌། །དྲུང་དུ་ཉེར་འགྲོ་མི་འགྱུར་བ། །དེ་ལྟ་བུར་ནི་འགྱུར་བར་འོང༌། །ལུས་འདི་གཅིག་པུ་བྱུང་བ་ཡང༌། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཤ་རུས་དག །ཞིག་སྟེ་སོ་སོར་འགྱེས་འགྱུར་ན། །མཛའ་བ་གཞན་དག་ཅི་ཞིག་སྨོས། །སྐྱེ་ན་གཅིག་བུ་སྐྱེ་འགྱུར་ཞིང༌། །འཆི་ནའང་དེ་ཉིད་གཅིག་འཆི་སྟེ། །སྡུག་བསྔལ་སྐལ་གཞན་མི་ལེན་ན། །གེགས་བྱེད་མཛའ་བས་ཅི་ཞིག་བྱ། །ལམ་དག་ཏུ་ནི་ཞུགས་པ་རྣམས། །ཇི་ལྟར་གནས་ནི་འཛིན་བྱེད་ལྟར། །དེ་བཞིན་སྲིད་པའི་ལམ་ཞུགས་པའང༌། །སྐྱེ་བའི་གནས་ནི་ཡོངས་སུ་འཛིན། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་ནས་གདུང་བཞིན་དུ། །ཇི་སྲིད་སྐྱེས་བུ་བཞི་ཡིས་ནི། །དེ་ལས་དེ་ནི་མ་བཏེག་པ། །དེ་སྲིད་དུ་ནི་ནགས་སུ་སོང༌། །བཤེས་མེད་འཁོན་པའང་མེད་བྱས་ནས། །ལུས་འདི་གཅིག་པུ་དབེན་གནས་ཏེ། །སྔ་ནས་ཤི་དང་འདྲར་བརྩིས་ནས། །ཤི་ནའང་མྱ་ངན་བྱེད་པ་མེད། །དྲུང་ན་འཁོད་པ་སུ་དག་ཀྱང༌། །མྱ་ངན་གནོད་པ་བྱེད་མེད་པས། །འདི་ཡིས་སངས་རྒྱས་རྗེས་དྲན་སོགས། །སུས་ཀྱང་གཡེངས་པར་འགྱུར་བ་མེད། །དེ་བས་ཤིན་ཏུ་མདངས་དགའ་བའི། །ནགས་ཚལ་ཚེགས་ཆུང་བདེ་སྐྱིད་ཅིང༌། །གཡེང་བ་ཐམས་ཅད་ཞི་བྱེད་པར། །བདག་ཉིད་གཅིག་པུ་གནས་པར་བྱ། །བསམ་པ་གཞན་ནི་ཀུན་བཏང་སྟེ། །བདག་ལ་སེམས་ པ་གཅིག་པུ་ཡིས། །སེམས་ནི་མཉམ་པར་གཞག་ཕྱིར་དང།།དུལ་བར་བྱ་ཕྱིར་བརྩོན་ཏེ་བྱ། །འཇིག་རྟེན་འདི་དང་ཕ་རོལ་དུའང༌། །འདོད་པ་རྣམས་ནི་ཕུང་ཁྲོལ་བསྐྱེད། །འདིར་ནི་བསད་དང་བཅིང་དང་གཅོད། །ཕ་རོལ་དུ་ནི་དམྱལ་སོགས་སྒྲུབ། །ཕོ་ཉ་ཕོ་ཉ་མོ་ཡིས་སྔོན། །གང་ཕྱིར་དུ་མར་གསོལ་བཏབ་ཅིང༌། །སྡིག་པ་རྣམས་སམ་གྲགས་མིན་ལའང༌། །གང་གི་དོན་དུ་མ་འཛེམས་པར། །འཇིགས་པ་ལ་ཡང་བདག་ཞུགས་ཤིང༌། །རྫས་ཀྱང་ཟད་པར་བྱས་གྱུར་ཏེ། །གང་ལ་ཡོངས་སུ་འཁྱུད་པས་ན། །མཆོག་ཏུ་དགའ་འགྱུར་དེ་དག་ཉིད། །ཀེང་རུས་ཉིད་ཡིན་གཞན་མིན་ན། །རང་དབང་དང་ནི་བདག་མིན་ལ། །རབ་ཏུ་འདོད་ཅིང་ཡོངས་ཞེན་ནས། །ཅི་ཕྱིར་མྱ་ངན་འདས་མི་འགྲོ། །གང་ཞིག་དང་པོ་འབད་དེ་བཏེག །དྲངས་ཀྱང་ངོ་ཚས་འོག་ཏུ་ལྟ། །སྔོན་ནི་མཐོང་ངམ་མ་མཐོང་ཡང༌། །གོས་ཀྱིས་གདོང་ནི་གཡོགས་པར་གྱུར། །ཁྱོད་ཉོན་མོངས་པའི་གདོང་དེ་ནི། །ད་ལྟ་མངོན་སུམ་གྱུར་པ་བཞིན། །བྱ་རྒོད་ཀྱིས་བསལ་བྱས་མཐོང་ནས། །ད་ལྟ་ཅི་ཕྱིར་འབྱེར་བར་བྱེད། །གཞན་རྣམས་མིག་གིས་བལྟ་ན་ཡང༌། །གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་བསྲུང་གྱུར་པ། །ཇི་སྲིད་དེ་ནི་དེས་ཟ་ན། །སེར་སྣ་ཅན་ཁྱོད་ཅིས་མི་བསྲུང༌། །ཤ་ཡི་ཕུང་པོ་འདི་མཐོང་ནས། །བྱ་རྒོད་དང་གཞན་ཟ་བྱེད་ན། །གཞན་གྱི་ཟས་ལ་མེ་ཏོག་གི །ཕྲེང་བ་ཙནྡན་རྒྱན་གྱིས་མཆོད། །རུས་གོང་ཉིད་དུ་མཐོང་ནས་ནི། །མི་འགུལ་ཡང་ནི་ཁྱོད་སྐྲག་ན། །རོ་ལངས་བཞིན་དུ་འགའ་ཡིས་ཀྱང༌། །བསྐྱོད་པར་གྱུར་ན་ཅིས་མི་འཇིགས། །གང་ལ་གཡོགས་ཀྱང་འདི་ཆགས་པ། །དེ་མ་གཡོགས་ན་ཅིས་མི་འདོད། །དེ་ལ་དགོས་པ་མེད་ན་ནི། །གཡོགས་པ་ལ་ནི་ཅི་ཕྱིར་ཁྱུད། །ཟས་ནི་གཅིག་པུ་ཉིད་ལས་ནི། །བཤད་དང་ཁ་ཆུ་བྱུང་གྱུར་ན། །དེ་ལས་བཤད་ལ་མི་དགའ་ཞིང༌། །ཁ་ཆུ་ལ་ཁྱོད་ཅི་ཕྱིར་དགའ། །ཤིང་བ་ལ་རེག་ན་འཇམ་པ་ཡི། །སྔས་ལ་དགའ་བར་མི་བྱེད་པར། །དྲི་ང་འཛག་པ་མ་ཡིན་ཞེས། །འདོད་ལྡན་མི་གཙང་ བ་ལ་རྨོངས། །འདོད་ལྡན་ངན་པ་རྨོངས་པ་རྣམས། །ཤིང་བལ་རེག་ན་འཇམ་པ་ལའང༌། །ཉལ་པོ་བྱ་བར་མི་ནུས་ཞེས། །དེ་ལ་ཁྲོ་བ་དག་ཏུ་བྱེད། །གལ་ཏེ་མི་གཙང་ཆགས་མེད་ན། །རུས་གཟེབ་རྒྱུས་པས་སྦྲེལ་བ་ལ། །ཤ་ཡི་འདམ་གྱིས་ཞལ་ཞལ་བྱས། །གཞན་ཁྱོད་ཅི་ཕྱིར་པང་དུ་འཁྱུད། །ཁྱོད་ཉིད་མི་གཙང་མང་ཡོད་པ། །དེ་ཉིད་ལ་ཁྱོད་གཏན་སྤྱོད
Chinese
那，诋毁有什么不悦呢？ 众生意乐各不同， 连佛陀也难悦其心， 我等恶劣者何须说？ 因此放下世间念， 诋毁无得之众生， 对有得者说不悦耳之语。 本性难合的那些人， 怎能生起欢喜呢？ 因为孩童唯为己， 无利不生欢喜故， 因此孩童皆非友， 如是如来皆宣说。 林中鹿群与鸟雀， 树木不说不悦语， 与彼等相伴甚快乐， 何时能与彼等共安住？ 洞穴或神殿顶上， 或于树下而安住， 何时不顾于身后， 无有贪恋而解脱？ 不执土地为己有， 于自性宽广之处， 自由自在无贪恋， 何时我能安住于彼？ 持钵等少量资具， 及于一切无用衣， 纵不隐藏此身体， 何时能得无惧住？ 往赴尸林于彼处， 他者遗骨与自身， 于彼坏灭法性中， 何时平等作观想？ 我之此身亦如是， 其之气味令狐狼， 亦不趋近于其旁， 如是之状终将至。 此身本是独自生， 俱生之彼血肉骨， 坏灭离散各分离， 何况其余亲爱者？ 生时独自而降生， 死时亦是独自亡， 不取他人之苦难， 障碍亲友有何用？ 于诸道途中行者， 如执持住处一般， 如是趣入有海者， 亦复执取于生处。 世间一切皆燃烧， 如是若未以四人， 从彼之中抬起者， 如是当往于林中。 无友亦无有仇敌， 此身独自住静处， 视如早已死者般， 纵死亦无有悲伤。 于我近旁安住者， 亦无悲伤与损害， 因此忆念佛陀等， 何者亦不能扰乱。 因此极其悦意之， 森林中
English
Then, what displeasure is there in being criticized? Since the inclinations of sentient beings are diverse, Even the Buddhas cannot please them, What need is there to mention those as wicked as I? Therefore, abandon thoughts of the world, Criticize sentient beings who have no gain, Speak unpleasant words to those who have gain. How can joy arise from those Whose nature is difficult to get along with? Since children only care for themselves, Joy does not arise without benefit, Therefore, the Tathagatas say That no children are friends. In the forest, deer and birds, And trees do not speak unpleasant words. When will I dwell together With those who are happy to be with? In a cave or on top of a temple, Or dwelling under a tree, When will I not look back And be without attachment? Without holding land as my own, In naturally vast places, Acting freely and without attachment, When will I dwell? Holding only a begging bowl and other necessities, And wearing clothes that no one needs, Even without hiding this body, When will I dwell without fear? Going to the charnel ground, My body and the bones of others, In the nature of decay, When will I equalize them? Even this body of mine, Whose odor causes even jackals To not approach, Will come to be like that. Even though this body came alone, The flesh and bones born together Will break apart and separate, What need is there to mention other loved ones? At birth, one is born alone, At death, one dies alone, Since one does not take the suffering of others, What use are obstructive friends? Those who enter the paths, Just as one holds onto a dwelling, Likewise, those who enter the ocean of existence Also hold onto a place of birth. Since the world is burning everywhere, As long as four men Do not lift one from it, Go to the forest. Without friends and without enemies, This body dwells alone in a secluded place, Considering it as if already dead, There is no sorrow even in death. Since those who dwell near me Do not cause sorrow or harm, Therefore, no one can distract me From remembering the Buddha and so on. Therefore, in the most delightful Forests
Chinese
寂静安乐且，一切散乱皆寂灭， 令自唯一而住。 他念一切皆舍弃，以于自心唯一念， 为令心平等安住，为调伏故而勤精进。 于此世间及他世，诸欲皆生众苦聚， 于此则有杀缚割，于彼则有地狱等。 先以使者及使女，为多饶益而祈请， 于诸罪恶或非罪，为彼义故不顾忌， 于诸怖畏亦投入，资财亦皆令耗尽， 以何而得大欢喜，彼等实乃骨骼尔。 非是自主亦非我，然极贪著而耽恋， 何故不趣于寂灭？ 于彼最初勤奋抬，虽牵引然以惭而下视， 先时见或未见，然以衣物覆其面。 汝观彼烦恼之面，如是现今已显现， 见秃鹫已啄食后，如今何故而亲近？ 他人以眼观视时，以何而得善守护， 如是彼等食彼时，悭吝者汝何不护？ 见此肉身之聚，秃鹫及他食者时， 于他之食以花鬘，旃檀严饰而供养。 见为骨骼之聚时，虽不动然汝惊恐者， 如僵尸般若有人，摇动之时何不惧？ 于何覆藏仍贪著，若不覆藏何不欲？ 于彼若无所需求，覆藏彼者何所为？ 食唯独一而，涎唾及口水生时， 不喜于彼涎唾，于口水汝何故喜？ 触及木棉则柔软，不喜于枕而卧者， 谓非流溢不净物，贪欲者于不净而愚。 贪欲恶者愚痴者，触及木棉则柔软， 谓不能为卧具故，于彼则生诸嗔恚。 若于不净无贪著，于骨骼以筋连缀者， 以肉泥而作涂饰，否则汝何故拥于怀？ 汝自身多不净者，于彼自身恒常用。
English
In stillness and bliss, all distractions cease, Letting oneself dwell alone. Abandoning all other thoughts, with a single mind focused on oneself, Striving diligently to keep the mind equanimous and subdued. In this world and the next, desires give rise to clusters of suffering, Here there is killing, binding, and cutting, there there are hells and so on. First with messengers and maids, praying for abundant gain, For the sake of those sins or non-sins, without hesitation, Even entering into fears, and exhausting resources, Those by whom one gains great joy, are truly just skeletons. Not autonomous nor self, yet extremely greedy and attached, Why not go to peace? Those whom one initially strives to lift up, though pulled, look down with shame, Whether seen or unseen before, yet their faces are covered with clothes. You see that face of affliction, as it is now manifest, Seeing the vultures have already pecked, why do you now approach? When others look with their eyes, with what do you guard well, As they eat them, why do you not protect, miserly one? Seeing this heap of flesh, vultures and other eaters, Offer flowers, sandalwood ornaments, to the food of others. Seeing it as a heap of bones, though motionless, you are terrified, Like a zombie, if someone shakes it, why not fear? To what is covered, one is attached, if not covered, why not desire? If there is no need for it, why embrace the covered one? When food alone, saliva and drool arise, Not liking that saliva, why do you like drool? Touching cotton is soft, not liking to lie on a pillow, Saying it does not leak impurities, the lustful are foolish in impurity. The lustful, wicked, and foolish, touching cotton is soft, Saying it cannot be a bed, they generate anger towards it. If there is no attachment to impurity, to bones connected by tendons, Covered with mud of flesh, otherwise why do you embrace it in your lap? You yourself, with much impurity, constantly use that very self.