Tibetan
་མཐོང་ན་ནི་དགར་མི་འགྱུར། །ཡིད་ཀྱང་མཉམ་འཇོག་མི་འགྱུར་ལ། །མཐོང་ཡང་ངོམས་པར་མི་འགྱུར་བས། །སྔར་བཞིན་སྲེད་པས་གདུང་བར་འགྱུར། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆགས་བྱས་ན། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཀུན་ནས་སྒྲིབ། །སྐྱོ་བའི་སེམས་ཀྱང་འཇིག་པར་བྱེད། །ཐ་མར་མྱ་ངན་གདུང་བར་འགྱུར། །དེ་ལ་སེམས་པ་འབའ་ཞིག་གིས། །ཚེ་འདི་དོན་མེད་འདའ་བར་འགྱུར། །རྟག་པ་མེད་པའི་མཛའ་བཤེས་ཀྱིས། །གཡུང་དྲུང་ཆོས་ཀྱང་འཇིག་པར་འགྱུར། །བྱིས་དང་སྐལ་བ་མཉམ་སྤྱོད་ན། །ངེས་པར་ངན་འགྲོར་འགྲོ་འགྱུར་ཏེ། །སྐལ་མི་མཉམ་པར་ཁྲིད་བྱེད་ན། །བྱིས་པ་བསྟེན་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། །སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་མཛའ་འགྱུར་ལ། །ཡུད་ཙམ་གྱིས་ནི་དགྲར་ཡང་འགྱུར། །དགའ་བའི་གནས་ལ་ཁྲོ་བྱེད་པས། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་མགུ་བར་དཀའ། །ཕན་པར་སྨྲས་ན་ཁྲོ་བར་བྱེད། །བདག་ཀྱང་ཕན་ལས་བཟློག་པར་བྱེད། །དེ་དག་ངག་ནི་མ་མཉན་ན། །ཁྲོ་བས་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བར་འགྱུར། །མཐོ་ལ་ཕྲག་དོག་མཉམ་དང་འགྲན། །དམའ་ལ་ང་རྒྱལ་བསྟོད་ན་དྲེགས། །མི་སྙན་བརྗོད་ན་ཁོང་ཁྲོ་སྐྱེ། །ནམ་ཞིག་བྱིས་ལས་ཕན་པ་ཐོབ། བྱིས་དང་འགྲོགས་ན་བྱིས་པ་ལ། །བདག་བསྟོད་གཞན་ལ་སྨོད་པ་དང༌། །འཁོར་བར་དགའ་བའི་གཏམ་ལ་སོགས། །མི་དགེ་ཅིས་ཀྱང་ངེས་པར་འབྱུང༌། །དེ་ལྟར་བདག་དང་ གཞན་བསྟེན་པ། །དེས་ནི་ཕུང་པར་འགྱུར་བར་ཟད། །དེས་ཀྱང་བདག་དོན་མ་བྱས་ལ། །བདག་ཀྱང་དེ་དོན་མི་འགྱུར་བས། །བྱིས་ལས་ཐག་རིང་བྱེལ་བར་བྱ། །ཕྲད་ན་དགའ་བས་མགུ་བྱས་ཏེ། །འདྲིས་ཆེན་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བར། །ཐ་མལ་པ་ཙམ་ལེགས་པར་བྱ། །བུང་བས་མེ་ཏོག་སྦྲང་རྩི་བཞིན། །ཆོས་ཀྱི་དོན་ཙམ་བླངས་ནས་ནི། །ཀུན་ལས་སྔོན་ཆད་མ་མཐོང་བཞིན། །འདྲིས་པ་མེད་པར་གནས་པར་བྱ། །བདག་ནི་རྙེད་མང་བཀུར་སྟི་བཅས། །བདག་ལ་མང་པོ་དགའོ་ཞེས། །དེ་འདྲའི་སྙེམས་པ་འཆང་གྱུར་ན། །ཤི་བའི་འོག་ཏུ་འཇིགས་པ་སྐྱེ། །དེ་བས་རྣམ་པར་རྨོངས་པའི་ཡིད། །གང་དང་གང་ལ་ཆགས་གྱུར་པ། །དེ་དང་དེ་བསྡོངས་སྟོང་འགྱུར་དུ། །སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དུ་གྱུར་ཅིང་ལྡང༌། །དེ་བས་མཁས་པས་ཆགས་མི་བྱ། །ཆགས་པ་ལས་ནི་འཇིགས་པ་སྐྱེ། །འདི་དག་རང་བཞིན་འདོར་འགྱུར་བས། །བརྟན་པར་གྱིས་ཏེ་རབ་ཏུ་རྟོགས། །རྙེད་པ་དག་ནི་མང་བྱུང་ཞིང༌། །གྲགས་དང་སྙན་པ་བྱུང་གྱུར་ཀྱང༌། །རྙེད་དང་གྲགས་བའི་ཚོགས་བཅས་ཏེ། །གང་དུ་འདོང་བའི་གཏོལ་མེད་དོ། །བདག་ལ་སྨོད་པ་གཞན་ཡོད་ན། །བསྟོད་པས་བདག་དགར་ཅི་ཞིག་ཡོད། །བདག་ལ་བསྟོད་པ་གཞན་ཡོད
Chinese
若见之则不喜悦，心亦不专注，见亦不满足故，如前为贪所苦。若于有情作贪着，则于真实悉皆障，亦坏厌离之心，终将为忧恼所苦。唯以彼之心，此生将徒然度过，无常之友伴，亦坏永恒之法。若与劣者同享用，则定堕恶趣，若引非同等者，依劣者有何用？一刹那顷成友，须臾之间亦成敌，于喜悦处反生嗔，故令异生欢喜难。若说饶益反生嗔，我亦从利益而退，若不听彼等语，则由嗔恚将堕恶趣。于高者嫉妒，与同等者竞争，于卑者骄慢，赞则傲，说不悦耳则生嗔，何时能从劣者得利益？若与劣者交往，则于劣者，自赞毁他及，喜轮回之语等，不善无论如何定生。如是自与 他相依，彼唯成毁灭，彼亦未作自利，我亦不为彼利故，当远离劣者。遇时以喜悦令欢喜，不令成亲密，唯作普通者善妙。如蜂如花取蜜，如是取法之义后，如昔未曾见，当住于不亲密。我乃多得利养及恭敬，多人喜我云云，若怀如是骄慢，死后将生怖畏。是故极愚昧之心，于何与何起贪着，彼与彼合集空虚时，即成痛苦而生起。是故智者不应贪，从贪着则生怖畏，此等将舍自性故，当坚住而善思择。若多获利养，及生名闻赞叹，然获与名之众，将往何处无定期。若有他者毁我，赞我于我有何喜？若有他者赞我，
English
If seen, it does not bring joy, and the mind is not focused. Even when seen, it is not satisfying, so one suffers from desire as before. If one becomes attached to sentient beings, then one is completely obscured from reality. It also destroys the mind of renunciation, and ultimately one will suffer from sorrow. With just that thought, this life will be spent in vain. Impermanent friends will also destroy the eternal Dharma. If one shares with the inferior, one will surely fall into the lower realms. If one leads those who are not equal, what is the use of relying on the inferior? In a single moment, one becomes a friend, and in a short time, one becomes an enemy. One becomes angry in a place of joy, so it is difficult to please ordinary beings. If one speaks of benefit, one becomes angry, and I also retreat from benefit. If one does not listen to their words, then one will fall into the lower realms due to anger. One is jealous of the high, competes with the equal, is arrogant towards the low, becomes haughty when praised, and becomes angry when unpleasant things are said. When will one ever receive benefit from the inferior? If one associates with the inferior, then with the inferior, self-praise and disparagement of others, and talk of delight in samsara, etc., unwholesomeness will surely arise in any case. Thus, self and relying on others, that only leads to destruction. They have not worked for their own benefit, and I will not be for their benefit, so one should stay far away from the inferior. When meeting, please them with joy, but do not let them become intimate. It is better to be just ordinary. Like a bee taking honey from a flower, after taking the meaning of the Dharma, as if never seen before, one should abide without intimacy. I have much gain and respect, and many people like me, if one holds such pride, fear will arise after death. Therefore, the extremely ignorant mind, whatever it becomes attached to, when that and that combine and become empty, it becomes suffering and arises. Therefore, the wise should not be attached, for fear arises from attachment. These will abandon their nature, so be steadfast and contemplate well. If much gain is obtained, and fame and praise arise, but with the assembly of gain and fame, there is no certainty where one will go. If there are others who slander me, what joy do I have in being praised? If there are others who praise me,