Tibetan
གནོད་པར་བྱེད། །ཞུམ་བཅས་རྩོལ་བ་དོར་བ་ལ། །ཕོངས་ལས་ཐར་བ་ཡོད་དམ་ཅི། །ང་རྒྱལ་རྩོལ་བ་བསྐྱེད་པས་ནི། །ཆེན་པོ་ཡིས་ཀྱང་ཐུབ་པར་དཀའ། །དེ་བས་སེམས་ནི་བརྟན་པ་ཡིས། །ལྟུང་བ་རྣམས་ནི་གཞོམ་བྱ་སྟེ། །བདག་ནི་ལྟུང་བས་ཕམ་བྱས་ན། །ཁམས་གསུམ་རྒྱལ་འདོད་བཞད་གད་འགྱུར། །བདག་གིས་ཀུན་ལས་རྒྱལ་བྱ་སྟེ། །བདག་ལས་སུ་ཡང་རྒྱལ་མི་བྱ། །རྒྱལ་བ་སེང་གེའི་སྲས་བདག་གིས། །ང་རྒྱལ་ འདི་ལ་གནས་པར་བྱ། །འགྲོ་གང་ང་རྒྱལ་གྱིས་བཅོམ་དེ། །ཉོན་མོངས་ང་རྒྱལ་ཅན་མ་ཡིན། །ང་རྒྱལ་ཅན་དགྲའི་དབང་མི་འགྲོ། །དེ་དག་ང་རྒྱལ་དགྲ་དབང་འགྱུར། །ཉོན་མོངས་ང་རྒྱལ་གྱིས་ཁེངས་ནི། །ངན་འགྲོར་ང་རྒྱལ་གྱིས་ཁྲིད་ཅིང༌། །མི་ཡི་དགའ་སྟོན་བཅོམ་པ་དང༌། །གཞན་གྱི་ཟས་ཟའི་བྲན་དང་ནི། །གླེན་པ་མི་སྡུག་ཉམ་ཆུང་དང༌། །ཐམས་ཅད་དུ་ནི་བརྙས་པར་འགྱུར། །ང་རྒྱལ་གྱིས་ཁེངས་དཀའ་ཐུབ་ཅན། །དེ་ཡང་ང་རྒྱལ་ཅན་གཏོགས་ན། །དམན་པ་ཅི་འདྲ་ཡིན་པ་སྨྲོས། །གང་ཞིག་ང་རྒྱལ་དགྲ་ལས་རྒྱལ་ཕྱིར་ང་རྒྱལ་འཆང༌། །དེ་ནི་ང་རྒྱལ་ཅན་དང་རྣམ་རྒྱལ་དཔའ་དེ་ཉིད། །གང་ཞིག་ང་རྒྱལ་དགྲ་བདོ་བ་ཡང་ངེས་བཅོམ་སྟེ། །འགྲོ་ལ་འདོད་བཞིན་རྒྱལ་བའི་འབྲས་བུ་རྫོགས་པར་བྱེད། །ཉོན་མོངས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁྲོད་གནས་ན། །རྣམ་པ་སྟོང་དུ་སྲན་གཟུགས་ཏེ། །ཝ་ལ་སོགས་པས་སེང་གེ་བཞིན། །ཉོན་མོངས་ཚོགས་ཀྱིས་མི་ཚུགས་བྱ། །ཉམ་ང་ཆེ་ཐང་བྱུང་གྱུར་ཀྱང༌། །མི་ཡིས་མིག་ནི་བསྲུང་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཉམ་ང་བྱུང་གྱུར་ཀྱང༌། །ཉོན་མོངས་དབང་དུ་མི་འགྱུར་བྱ། །བདག་ནི་བསྲེགས་ཏེ་བསད་གྱུར་ཏམ། །བདག་གི་མགོ་བོ་བཅད་ཀྱང་བླ། །རྣམ་པ་ཀུན་དུ་ཉོན་མོངས་པའི། །དགྲ་ལ་འདུད་པར་མི་བྱའོ། །དེ་བཞིན་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ། །རིགས་པ་ལས་ནི་གཞན་མི་སྤྱད། །རྩེད་མོའི་བདེ་འབྲས་འདོད་པ་ལྟར། །འདི་ཡིས་བྱ་བའི་ལས་གང་ཡིན། །ལས་དེ་ལ་ནི་ཞེ་ན་བྱ་སྟེ། །ལས་དེས་མི་ངོམས་དགའ་བར་བྱ། །བདེ་བའི་དོན་དུ་ལས་བྱས་ཀྱང༌། །བད་འགྱུར་མི་འགྱུར་གཏོལ་མེད་ཀྱི། །གང་གི་ལས་ཉིད་བདེ་འགྱུར་བ། །དེ་ལས་མི་བྱེད་ཇི་ལྟར་བདེ། །སྤུ་གྲིའི་སོར་ཆགས་སྦྲང་རྩི་ལྟའི། །འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་ངོམས་ན། །རྣམ་སྨིན་བདེ་ལ་ཞི་བ་ཡི། །བསོད་ནམས་ཀྱིས་ལྟ་ཅི་སྟེ་ངོམས། །དེ་ལྟས་ལས་ཚར་ཕྱིན་བྱའི་ཕྱིར། །ཉི་མ་ཕྱེད་དུས་གདུངས་པ་ཡི། །གླང་ཆེན་མཚོ་ཕྲད་མཚོར་འཇུག་ལྟར། །ལས་དེ་ལ་ཡང་འཇུག་པར་བྱ།། སྟོབས་ཉམས་པ་དང་རྗེས་འབྲེལ་ན། །སླར་བྱའི
Chinese
造成损害。 如果灰心丧气并放弃努力， 怎么能从贫困中解脱出来呢？ 如果生起我慢的努力， 即使是伟人也难以战胜。 因此，以坚定的心， 摧毁所有的堕落。 如果我被堕落击败， 想要征服三界就成了笑话。 我应当战胜一切， 任何人也不应胜过我。 胜利的狮子之子我， 应当安住于此我慢。 任何众生被我慢所征服， 就不是烦恼的我慢者。 具有我慢者不会屈服于敌人， 那些人才会变成我慢敌人的奴隶。 如果充满烦恼的我慢， 我慢会将你引向恶趣， 摧毁人类的喜宴， 成为吃别人食物的奴隶， 变成愚蠢、丑陋、可怜的人， 在一切处所都会受到鄙视。 充满我慢的苦行者， 如果他也属于我慢者， 请说他会是多么的低劣。 为了战胜我慢的敌人而持有我慢的人， 他才是真正具有我慢和彻底胜利的勇士。 如果能确定地摧毁增长的我慢敌人， 就能随心所欲地圆满众生胜利的果实。 如果安住在烦恼的一方， 就会像空中的稻草人一样， 像狐狸等对待狮子一样， 不能被烦恼的军队所压倒。 即使遭遇巨大的不幸， 就像人们保护自己的眼睛一样， 同样，即使遭遇不幸， 也不要成为烦恼的奴隶。 我宁愿被烧死或杀死， 宁愿被砍掉头颅， 无论如何， 也不要向烦恼的敌人屈服。 同样，在所有情况下， 除了理智之外，什么也不要使用。 就像想要玩乐的快乐果实一样， 这有什么可做的呢？ 对于那件事，应该渴望去做， 那件事会让人感到快乐而不会厌倦。 即使为了快乐而做事， 是否会变成痛苦是无法确定的， 如果那件事本身会变成快乐， 不做那件事又怎么会快乐呢？ 就像剃刀上的蜂蜜一样， 如果欲望无法满足， 那么成熟的快乐和寂静的， 福德又怎么会满足呢？ 因此，为了完成工作， 就像正午被太阳炙烤的， 大象遇到湖泊并进入其中一样， 也应该投入到那项工作中去。 如果与力量衰退有关， 那就重新开始
English
Causes harm. If one is disheartened and abandons effort, how can one be liberated from poverty? If one generates the effort of pride, even great ones find it difficult to overcome. Therefore, with a steadfast mind, destroy all the downfalls. If I am defeated by downfalls, the desire to conquer the three realms becomes a joke. I should conquer everything, no one should conquer me. I, the son of the victorious lion, should abide in this pride. Any being who is conquered by pride, is not a possessor of afflicted pride. A possessor of pride does not fall under the power of enemies, those ones become slaves to the enemy of pride. If one is filled with afflicted pride, pride will lead one to the lower realms, destroying the feasts of humans, becoming a slave who eats the food of others, becoming foolish, ugly, miserable, and despised in all places. A ascetic filled with pride, if he also belongs to the proud, please tell me how inferior he would be. One who holds pride in order to conquer the enemy of pride, he is the true possessor of pride and the heroic one who is completely victorious. If one can certainly destroy the increasing enemy of pride, one will fulfill the fruit of victory for beings as desired. If one dwells in the midst of the afflicted side, one becomes like a scarecrow in the sky, like foxes and others treat a lion, one should not be overwhelmed by the host of afflictions. Even if great misfortune occurs, just as people protect their eyes, similarly, even if misfortune occurs, one should not become a slave to afflictions. I would rather be burned and killed, rather have my head cut off, but in no way, should I submit to the enemy of afflictions. Similarly, in all circumstances, do not engage in anything other than reason. Just like wanting the joyful fruit of play, what work is there to do with this? For that work, one should be eager to do it, that work will make one happy without tiring. Even if one does work for the sake of happiness, whether it will turn into suffering is uncertain, if that work itself will turn into happiness, how can one be happy without doing that work? Like honey on a razor's edge, if desires cannot be satisfied, then how much more so will the matured happiness and peaceful, merit be satisfied? Therefore, in order to complete the work, just like a elephant scorched by the sun at midday, meets a lake and enters into it, one should also engage in that work. If it is related to a decline in strength, then start again.
Tibetan
་དོན་དུ་དོར་བར་བྱ། །ལེགས་པར་ཟིན་ན་ཕྱི་མ་དང༌། །ཕྱི་མ་འདོད་པས་དེ་སྤང་བྱ། །འཐབ་རྙིང་དགྲ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ། །གཡུལ་ངོར་རལ་ཁ་ལྷགས་པ་བཞིན། །ཉོན་མོངས་མཚོན་ལས་གཟུར་བྱ་ཞིང༌། །ཉོན་མོངས་དགྲ་རྣམས་གཞོམ་པར་བཏེག །གཡུལ་དུ་རལ་གྲི་ལྷུང་གྱུར་ན། །འཇིགས་པས་མྱུར་དུ་ལེན་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་དྲན་པའི་མཚོན་ཤོར་ན། །དམྱལ་བའི་འཇིགས་དྲན་མྱུར་དུ་བླང༌། །ཇི་ལྟར་ཁྲག་ལ་བརྟེན་བཅས་ནས། །དུག་ནི་ལུས་ལ་ཁྱབ་འགྱུར་བ། །དེ་བཞིན་གླགས་ནི་རྙེད་པ་ན། །ཉེས་པས་སེམས་ལ་ཁྱབ་པར་འགྱུར། །ཡུངས་མར་བཀང་བའི་སྣོད་བཀུར་ལ། །རལ་གྲི་ཐོགས་པས་དྲུང་བསྡད་དེ། །བོ་ན་གསོད་བསྡིགས་འཇིགས་པ་ལྟར། །བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་གྱིས་དེ་བཞིན་སྒྲིམ། །དེ་བས་པང་དུ་སྤྲུལ་འོངས་ན། །ཇི་ལྟར་རིངས་པར་ལྡང་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་གཉིད་དང་སྙོམ་འོངས་ན། །མྱུར་དུ་དེ་དག་བཟློག་པར་བྱ། །ཉེས་པ་བྱུང་བ་རེ་རེ་ཞིང༌། །བདག་ལ་སྨད་ནས་ཅི་ནས་ཀྱང༌། །བདག་ལ་ཕྱིས་འདི་མི་འབྱུང་བ།། དེ་ལྟར་བྱ་ཞེས་ཡུན་རིང་བསམ། །ཇི་ལྟར་གནས་སྐབས་འདི་དག་ལ། །དྲན་པ་གོམས་པ་ཉིད་འགྱུར་ཞེས། །རྒྱུ་འདི་ཡིས་ནི་ཕྲད་པའམ། །རིགས་པའི་ལས་ནི་འདོད་པར་བྱ། །ཅི་ནས་ལས་བྱེད་སྔོན་རོལ་ནས། །ཐམས་ཅད་ལ་ནི་མཐུ་ཡོད་པ། །དེ་ལྟར་བག་ཡོད་གཏམ་དྲན་ཏེ། །བདག་ཉིད་ལྡང་བ་ཡང་བར་བྱ། །ཇི་ལྟར་རླུང་ནི་འགྲོ་བ་དང༌། །འོང་བས་ཤིང་བལ་དབང་བསྒྱུར་བ། །དེ་བཞིན་སྤྲོ་བས་དབང་བསྒྱུར་ཏེ། །དེ་ལྟར་ན་ནི་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ་ལས། བརྩོན་འགྲུས་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ལེའུ་བདུན་པའོ།། །།དེ་ལྟར་བརྩོན་འགྲུས་བསྐྱེད་ནས་ནི། །ཡིད་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བཞག །སེམས་ནི་རྣམ་པར་གཡེངས་པའི་མི། །ཉོན་མོངས་མཆི་བའི་ཕྲག་ན་གནས། །ལུས་དང་སེམས་ནི་དབེན་པ་ཡིས། །རྣམ་པར་ གཡེང་བ་མི་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་བས་འཇིག་རྟེན་སྤང་བྱ་ཞིང༌། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡོངས་སུ་དོར། །ཆགས་པའི་ཕྱིར་དང་རྙེད་སོགས་ལ། །སྲེད་པས་འཇིག་རྟེན་མི་སྤོང་སྟེ། །དེ་བས་འདི་དག་ཡོངས་སྤོངས་ལ། །མཁས་པས་འདི་ལྟར་དཔྱད་པར་བྱ། །ཞི་གནས་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་ལྷག་མཐོང་གིས། །ཉོན་མོངས་རྣམ་པར་འཇོམས་པར་ཤེས་བྱས་ནས། །ཐོག་མར་ཞི་གནས་བཙལ་བྱ་དེ་ཡང་ནི། །འཇིག་རྟེན་ཆགས་པ་མེད་ལ་མངོན་དགས་འགྲུབ། །མི་རྟག་སུ་ཞིག་མི་རྟག་ལ། །ཡང་དག་ཆགས་པར་བྱེད་པ་ཡོད། །དེས་ནི་ཚེ་རབས་སྟོང་ཕྲག་ཏུ། །སྡུག་པ་མཐོང་བར་ཡོང་མི་འགྱུར། །མ
Chinese
应当舍弃。如果善于掌握，就舍弃未来的；如果想要未来，就应当舍弃现在。如同与旧敌一同在战场上刀剑相向一般，应当远离烦恼之剑，举起摧毁烦恼之敌。如果在战场上宝剑掉落，如同因恐惧而迅速拾起一般，同样，如果失落了正念之剑，应当忆念地狱之恐怖而迅速拾起。如同依靠血液，毒药就会遍布全身一般，同样，一旦找到机会，罪过就会遍布内心。如同端着盛满油的容器，手持利剑在旁守护，恐惧被杀一般，修行者也应如是谨慎。因此，如果放逸出现在身边，如同迅速起身一般，同样，如果睡眠和懈怠出现，应当迅速地加以遣除。对于发生的每一个过错，都应自我谴责，无论如何，以后绝不让它再发生，应当这样长久地思索。为了使正念在这些时候成为习惯，应当以这种因由相遇，或者想要理智的行为。无论如何，在做事前，对于一切都具有力量，这样忆念谨慎之语，使自己起身更加轻松。如同风的来去控制着棉花一般，同样，快乐控制着内心，这样就能成就。 《入菩萨行论》中，名为精进品的第七品。 如此生起精进之后，应当将心安住于禅定。心散乱的人，住在烦恼的口中。以身心寂静，就不会产生散乱。因此，应当舍弃世间，完全舍弃分别念。不是因为贪恋和获得等而舍弃世间，因此应当完全舍弃这些，智者应当如此观察。 知道以完全具备寂止的胜观，能够摧毁烦恼，首先应当寻求寂止，而那也只有在不贪恋世间时才能实现。谁会对无常的事物，产生真实的贪恋呢？那人将不会在千百世中，见到痛苦。
English
Should be abandoned. If one is good at grasping, then abandon the future; if one wants the future, then one should abandon the present. Just like facing each other with swords on the battlefield with an old enemy, one should stay away from the sword of afflictions and raise up to destroy the enemy of afflictions. If a sword falls on the battlefield, just like quickly picking it up out of fear, similarly, if the sword of mindfulness is lost, one should quickly pick it up remembering the terror of hell. Just like relying on blood, poison will spread throughout the body, similarly, once an opportunity is found, faults will spread throughout the mind. Just like holding a container filled with oil, guarding it with a sword in hand, fearing being killed, the practitioner should be just as cautious. Therefore, if carelessness appears nearby, just like quickly getting up, similarly, if sleep and laziness appear, one should quickly dispel them. For each fault that occurs, one should condemn oneself, and in any case, never let it happen again, one should think like this for a long time. In order to make mindfulness a habit at these times, one should meet with this cause, or want reasonable actions. In any case, before doing anything, one has power over everything, remembering the words of caution like this, make oneself get up more easily. Just like the wind's coming and going controls the cotton, similarly, happiness controls the mind, in this way one will accomplish. From the Bodhisattvacaryāvatāra, the seventh chapter, named Diligence. Having generated diligence in this way, one should settle the mind in samādhi. A person whose mind is distracted dwells in the mouth of afflictions. With body and mind in solitude, distraction will not arise. Therefore, one should abandon the world and completely abandon conceptual thoughts. One does not abandon the world because of attachment and gain, etc., therefore one should completely abandon these, and the wise should examine in this way. Knowing that with superior insight fully endowed with calm abiding, one can destroy afflictions, one should first seek calm abiding, and that can only be achieved when one is not attached to the world. Who would have true attachment to impermanent things? That person will not see suffering for thousands of lifetimes.