Chinese
故。 不驯心汝何故嗔。 设若我具观察力， 若有功德不堕狱。 设若我能自守护， 于彼诸人何所为。 若以损害报彼者， 则我不成守护彼， 吾之行迹亦退失， 由此苦行亦坏灭。 意非有情无身故， 任谁于何不能毁。 然由显现贪著身， 故唯此身受苦损。 轻蔑语及粗恶语， 与诸不悦耳之语， 若彼不能损我身， 汝心何故极生嗔。 他人于我不喜乐， 由此于此或他生， 彼不食我何故我， 不舍弃此不喜乐。 为作获得障碍故， 设若此为我不欲， 今当弃舍我利养， 罪恶反更坚固住。 我宁今死胜于彼， 苟活长时非应理。 我若久住亦唯尔， 必是彼彼死苦尔。 梦中百年受安乐， 醒时彼人为何如， 余者须臾受安乐， 醒时彼人为何如。 醒时二者彼彼中， 安乐彼已不复还， 长寿短寿二者皆， 临终之时等无异。 获得众多诸利养， 长时受用诸安乐，
English
Therefore. Untamed mind, why are you angry? If I have the power of observation, If I have merit, I will not fall into hell. If I can protect myself, What can those people do to me? If I retaliate with harm, Then I will not be protecting them, My conduct will also decline, And my asceticism will be destroyed. The mind is not sentient and has no body, So no one can destroy it anywhere. But because of attachment to the body, Only this body suffers harm. Contemptuous words and harsh words, And all unpleasant words, If they cannot harm my body, Why is your mind so angry? Others do not like me, Therefore, in this life or another life, They do not eat me, why do I, Not abandon this dislike? Because it creates obstacles to gain, If this is what I do not want, I will abandon my gains now, And evil will become more firmly established. I would rather die today than, Live long in a wrong way. Even if I live long, it will only be, The suffering of death. Having experienced happiness for a hundred years in a dream, What is the person like when he wakes up, Another person experiences happiness for a moment, What is the person like when he wakes up. When they wake up, in both of them, That happiness does not return, Both long life and short life, Are the same at the time of death. Having obtained many gains, Having enjoyed happiness for a long time,
Tibetan
ཐོང་ནས་ཁྲོ་བ་བཟློག །ལུས་ཅན་རྣམས་ལ་སེམས་ཡོད་དང༌། །སེམས་མེད་གཉི་གས་གནོད་བྱས་ན། །སེམས་ཡོད་ཅི་སྟེ་བཀར་ཏེ་བཀོན། །དེ་བས་གནོད་པ་བཟོད་པར་གྱིས། །ལ་ལ་རྨོངས་པས་ཉེས་པ་བྱེད། །ལ་ལ་རྨོངས་ཏེ་ཁྲོས་གྱུར་ན། །དེ་ལ་སྐྱོན་མེད་གང་གིས་བྱ། །སྐྱོན་དང་བཅས་ཏེ་གང་ཞིག་ཡིན། །གང་གིས་གཞན་དག་གནོད་བྱེད་པའི།། ལས་དེ་སྔོན་ཆད་ཅི་ཕྱིར་བྱས། །ཐམས་ཅད་ལས་ལ་རག་ལས་ན། །བདག་གིས་འདི་ལ་ཅི་སྟེ་བཀོན། །དེ་ལྟར་མཐོང་ནས་ཅེ་ནས་ཀྱང༌། །ཐམས་ཅད་ཕན་ཚུན་བྱམས་སེམས་སུ། །འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་བདག་གིས་ནི། །བསོད་ནམས་དག་ལ་བསྒྲིམས་ཏེ་བྱ། །དཔེར་ན་ཁྱིམ་ཚིག་གྱུར་པའི་མེ། །ཁྱིམ་གཞན་ཞིག་ཏུ་སོང་ནས་ནི། །རྩྭ་སོགས་གང་ལ་མཆེད་བྱེད་པ། །དེ་ནི་ཕྱུང་སྟེ་དོར་བ་ཡིན། །དེ་བཞིན་གང་ལ་སེམས་ཆགས་ན། །ཞེ་སྡང་མེ་ནི་མཆེད་གྱུར་པ། །བསོད་ནམས་ཚིག་པར་དོགས་པ་ཡིས། །དེ་ནི་དེ་ཡི་མོད་ལ་ དོར། །གསད་བྱའི་མི་ཞིག་ལག་བཅད་དེ། །གལ་ཏེ་ཐར་ན་ཅིས་མ་ལེགས། །གལ་ཏེ་མི་ཡི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས། །དམྱལ་བ་བྲལ་ན་ཅིས་མ་ལེགས། །ད་ལྟའི་སྡུག་བསྔལ་འདི་ཙམ་ལའང༌། །བདག་གིས་བཟོད་པར་མི་ནུས་ན། །དེས་ན་དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ། །ཁྲོ་བ་ཅི་སྟེ་བཟློག་མི་བྱེད། །འདོད་པའི་དོན་དུ་སྲེག་ལ་སོགས། །དམྱལ་བར་སྟོང་ཕྲག་མྱོང་གྱུར་ཡང༌། །བདག་གིས་རང་གི་དོན་དང་ནི། །གཞན་གྱི་དོན་ཡང་མ་བྱས་སོ། །འདི་ནི་དེ་ཙམ་གནོད་མིན་ལ། །དོན་ཆེན་དག་ཀྱང་འགྲུབ་འགྱུར་བས། །འགྲོ་བའི་གནོད་སེལ་སྡུག་བསྔལ་ལ། །དགའ་བ་འབའ་ཞིག་འདིར་བྱ་རིགས། །གཞན་གྱིས་ཡོན་ཏན་ལྡན་བསྟོད་ནས། །གལ་ཏེ་དགའ་བའི་བདེ་ཐོབ་ན། །ཡིད་ཁྱོད་ཀྱང་ནི་དེ་བསྟོད་ནས། །ཅི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་དགའ་མི་བྱེད། །ཁྱོད་ཀྱི་དགའ་བའི་བདེ་བ་འདི། །བདེ་འབྱུང་ཁ་ན་མ་ཐོ་མེད། །ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་གནང༌། །གཞན་སྡུད་པ་ཡི་མཆོག་ཀྱང་ཡིན། །གཞན་ཡང་དེ་ལྟར་བདེ་འགྱུར་ཞེས། །གལ་ཏེ་ཁྱོད་བདེ་འདི་མི་འདོད། །གླ་རྔན་སྦྱིན་སོགས་སྤངས་པའི་ཕྱིར། །མཐོང་དང་མ་མཐོང་ཉམས་པར་འགྱུར། །རང་གི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པའི་ཚེ། །གཞན་ལ་བདེ་བའང་འདོད་པར་བྱེད། །གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པའི་ཚེ། །རང་ལའང་བདེ་བ་མི་འདོད་བྱེད། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་འདོད་པས། །བྱང་ཆུབ་ཏུ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་ནས། །སེམས་ཅན་རང་གིས་བདེ་རྙེད་ན། །དེས་ཀོ་ཅི་སྟེ་ཁྲོ་བར་བྱེད། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་མཆོད་འཚང་རྒྱ་བར། །སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་འདོད་ཅེ་ན། །བསྙེན་བཀུར་ངན་ངོན་ཙམ་མཐོང་ནས། །ཅི་ཕྱིར་དེ་ལ་གདུང་བར་བྱེད། །གསོ་བྱ་གང་ཞིག་ཁྱོད་གསོ་བ། །ཁྱོད་ཉིད་ཀྱིས་ནི་སྦྱིན་བྱ་དེ། །གཉེན་གྱིས་འཚོ་བ་རྙེད་གྱུར་ན། །དགར་མི་འགྱུར་བར་སླར་ཁྲོའམ། །དེ་ཅི་འགྲོ་ལ་མི་འདོད་ན། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་འདོད་གང་ཡིན། །གང་ཞིག་གཞན་འབྱོར་ཁྲོ་དེ་ལ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ག་ལ་ཡོད། །གལ་ཏེ་དེས་དེ་ལས་རྙེད་དམ། །སྦྱིན་བདག་ཁྱིམ་ན་གནས་གྱུར་པ། ། ཀུན་དུ་དེ་ཁྱོད་ལ་མེད་ན། །བྱིན་མ་བྱིན་དུབ་དེས་ཅི་བྱ། །བསོད་ནམས་དང་ནི་དད་པའམ། །རང་གི་ཡོན་ཏན་ཅི་ཕྱིར་འདོར། །རྙེད་པ་གྱུར་པ་མི་འཛིན་པ། །གང་གིས་ཁྲོ་བ་མི་བྱེད་སྨྲོས། །ཁྱོད་ནི་རང་གིས་སྡིག་བྱས་ལ། །མྱ་ངན་མེད་པར་མ་ཟད་ཀྱི། །བསོད་ནམས་བྱས་པ་གཞན་དག་དང༌། །ལྷན་ཅིག་འགྲན་པར་བྱེད་འདོད་དམ།། །།བམ་པོ་གཉིས་པའོ། །གལ་ཏེ་དགྲ་ཞིག་མི་དགའ་ནའང༌། །དེ་ལ་ཁྱོད་དགར་ཅི་ཞིག་ཡོད། །ཁྱོད་ཀྱི་ཡིད་སྨོན་ཙམ་གྱིས་ནི། །དེ་ལ་གནོད་པའི་རྒྱུར་མི་འགྱུར། །ཁྱོད་ཀྱི་འདོད་པས་སྡུག་བསྔལ་དེ། །གྲུབ་ནའང་ཁྱོད་དགར་ཅི་ཞིག་ཡོད། །གལ་ཏེ་འཚེངས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། །དེ་ལས་ཕུང་བའང་གཞན་ཅི་ཡོད། །ཉོན་མོངས་ཉ་པས་བཏབ་པ་ཡི། །མཆིལ་པ་འདི་ནི་མི་བཟད་གཟེ། །དེས་བཟུང་སེམས་དམྱལ་བུམ་པར་ཡང༌། །དམྱལ་བའི་སྲུང་མས་བདག་འཚེད་དེས། །བསྟོད་དང་གྲགས་པའི་རིམ་གྲོས་ནི། །བསོད་ནམས་མི་འགྱུར་ཆེར་མི་འགྱུར། །བདག་སྟོབས་མི་འགྱུར་ནད་མེད་མིན། །ལུས་བདེ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །བདག་ནི་རང་དོན་ཤེས་གྱུར་ན། །དེ་ལ་རང་དོན་ཅི་ཞིག་ཡོད། །ཡིད་བདེ་འབའ་ཞིག་འདོད་ན་ནི། །རྒྱན་སོགས་ཆད་ཡང་བསྟེན་དགོས་སོ། །གྲགས་པའི་དོན་དུ་ནོར་ཤོར་ཅིང༌། །བདག་ཉིད་ཀྱང་ནི་གསོད་བྱེད་ན། །ཚིག་འབྲུ་རྣམས་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ། །ཤ་ནི་དེས་ཀོ་སུ་ལ་བདེ།། བྱེ་མའི་ཁང་བུ་རྡིབ་གྱུར་ན། །བྱིས་པ་རྣམས་ནི་ག་ཆད་དུ། །དེ་བཞིན་བསྟོད་དང་གྲགས་ཉམས་ན། །རང་གི་སེམས་ནི་བྱིས་པ་བཞིན། །རེ་ཞིག་སྒྲ་ལ་སེམས་མེད་ཕྱིར། །བདག་ལ་བསྟོད་སེམས་ཡོད་མི་སྲིད། །བདག་ལ་གཞན་དགའ་ཞེས་གྲགས་པ། །དེ་ནི་དགའ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་གྲང༌། །གཞན་ནམ་ཡང་ན་བདག་ལའང་རུང༌། །གཞན་དགའ་བདག་ལ་ཅི་ཞིག་ཕན། །དགའ་བདེ་དེ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི། །བདག་གིས་དེ་ལས་ཤས་མི་འཐོབ། །དེ་བདེ་བ་ཡི་བདག་བདེ་ན། །ཀུན་ལའང་དེ་བཞིན་བྱ་དགོས་ན། །ཇི་ལྟར་ གཞན་ལ་དགའ་བ་ཡིས། །བདེ་བར་གྱུར་ན་བདག་མི་བདེ། །དེ་བས་བདག་ནི་བསྟོད་དོ་ཞེས། །རང་གི་དགའ་
Chinese
见此息灭嗔恚。有情众生有心识，无心两者作损害，有心为何责罚之？因此损害应忍受。有者愚昧而作恶，有者愚昧而生嗔，彼无过失谁能免？谁是有过具过者？以何昔作损害他，一切皆赖于业力，我于此者何须嗔？如是见已复思惟，一切互生慈爱心，如是转变我当于，福德精勤而修作。譬如屋室火已焚，延及他室而烧彼，蔓延草木诸物时，即应拔弃而抛舍。如是于何生贪著，嗔恚之火若蔓延，虑其焚毁诸福德，当于其处即抛舍。当杀之人若断手，若能逃脱岂不好？若以人苦离地狱，岂非善哉更何有？仅此现在微苦痛，我若不能忍受者，是故地狱众苦因，嗔恚为何不息灭？为欲之事焚烧等，地狱千番虽受已，我未曾作自他利。此非如是极损害，然能成办重大义，为除有情诸损害，于诸痛苦喜应作。他人赞叹具功德，若生欢喜得安乐，汝心亦应赞彼德，何故于此不欢喜？汝之欢喜此安乐，安乐生处无过失，具功德者皆容许，亦是摄受他之胜。又若如是生安乐，若汝不欲此安乐，舍弃工价施等故，见与未见皆衰损。自赞功德之时节，亦欲他人得安乐，赞叹他人功德时，自亦不欲得安乐。有情一切皆欲乐，于菩提心既生起，有情自得安乐时，于彼何故而生嗔？三界供养成正觉，有情若欲如是者，亲近
English
Seeing this, extinguish anger. Sentient beings have consciousness, both conscious and unconscious cause harm, why punish the conscious? Therefore, harm should be endured. Some act evilly out of ignorance, some become angry out of ignorance, who can avoid fault in them? Who is the one with fault, possessing fault? Why did they do that which harms others in the past? Since everything depends on karma, why should I be angry at this one? Having seen this and pondered, may all mutually generate loving-kindness. In this way, I shall diligently cultivate virtue. For example, when a house has been burned by fire, it spreads to another house and burns it, when it spreads to grass and other things, it should be pulled out and discarded. Likewise, when attachment arises in the mind, and the fire of anger spreads, fearing that it will burn virtues, it should be discarded immediately. If a person to be killed has their hand cut off, wouldn't it be good if they could escape? If one is freed from hell by the suffering of a person, what could be better? If I cannot endure even this slight present suffering, then why not extinguish the anger that is the cause of the suffering of hell? Even though I have experienced burning and the like in hell thousands of times for the sake of desire, I have not done anything for my own or others' benefit. This is not such a great harm, but it can accomplish great meaning. For the sake of removing the harm of sentient beings, one should take joy in all sufferings. If others praise those with qualities and one gains joy and happiness, your mind should also praise their qualities, why not rejoice in this? This happiness of your joy, the source of happiness is without fault, those with qualities all allow it, and it is also the best of gathering others. Furthermore, if happiness arises in this way, if you do not desire this happiness, because you abandon wages, offerings, etc., both seen and unseen will decline. At the time of praising one's own qualities, one also desires others to gain happiness, but at the time of praising the qualities of others, one does not desire to gain happiness oneself. Since all sentient beings desire happiness, having generated the mind of enlightenment, when sentient beings themselves find happiness, why be angry at that? If sentient beings desire to become fully enlightened, worshiped by the three realms, approach
Chinese
仅仅见到一点点坏处，为什么为此而悲伤呢？你要医治什么，你所医治的，就是你自己应该布施的。如果亲戚获得了生活，你不会高兴反而生气吗？既然你不希望他去哪里，又怎么会希望他证得菩提呢？对于那些嫉妒他人财富的人，哪里会有菩提心呢？如果他从那儿得到，住在施主家里。 如果这一切你都没有，那么施与不施又有什么用呢？为什么舍弃福德和信心，以及自己的功德呢？说谁不会执着于已经得到的，谁不会生气呢？你自己造了罪业，不仅没有后悔，还想和做了善业的其他人一起竞争吗？ 第二品 即使敌人不高兴，你又有什么可高兴的呢？仅仅是你的愿望，也不会成为伤害他的原因。即使你的愿望实现了痛苦，你又有什么可高兴的呢？如果变得满足，还有什么比这更糟糕的呢？烦恼渔夫所设下的，这个鱼钩真是难以忍受的痛苦。它抓住心识，即使在地狱的瓮中，地狱的狱卒也会用它来折磨我。赞颂和名声的供养，不会变成福德，也不会有太大的改变。不会变成我的力量，也不会变得无病，身体也不会变得舒适。如果我明白了自利，那又有什么自利呢？如果仅仅想要内心的快乐，那么也必须依靠装饰品等的有无。为了名声而失去财富，甚至杀害自己，那么言语文字又有什么用呢？肉体因此而使谁快乐呢？如果沙堡倒塌，孩子们会怎么样呢？同样，如果赞颂和名声消失，自己的心就像孩子一样。暂时声音没有心识，所以我不可能有被赞颂的心。我被称为他人喜欢的人，这被认为是快乐的原因。无论是他人还是自己，他人快乐对我有什么好处呢？快乐和幸福是属于他人的，我无法从中获得一份。如果他人的快乐使我快乐，那么所有人都应该这样做，为什么 他人快乐，我却不快乐呢？因此，我被赞颂，自己的快乐
English
Having seen just a little bit of bad, why do you grieve for it? What is it that you heal? That which you heal is what you yourself should give. If a relative finds sustenance, do you not rejoice but become angry again? Since you do not wish him to go anywhere, how can you wish him to attain enlightenment? For those who are angry at the wealth of others, where is the mind of enlightenment? If he obtains it from that, staying in the house of the benefactor, If you do not have all of that, what is the use of giving or not giving? Why abandon merit and faith, and your own qualities? Tell me, who does not cling to what has been obtained, who does not become angry? You yourself have committed sins, not only without regret, but you also want to compete with others who have done meritorious deeds? Chapter Two Even if an enemy is not happy, what is there for you to rejoice in? Merely your wish will not become a cause of harm to him. Even if suffering is accomplished by your wish, what is there for you to rejoice in? If it becomes contentment, what other ruin is there besides that? This hook set by the fisherman of afflictions is an unbearable pain. It seizes the mind, even in the hellish cauldron, the hellish guards torment me with it. The offerings of praise and fame will not become merit, nor will they change much. It will not become my strength, nor will it become without disease, nor will the body become comfortable. If I understand my own benefit, what benefit is there in that? If one only wants inner happiness, then one must also rely on the presence or absence of ornaments and the like. Having lost wealth for the sake of fame, and even killing oneself, then what is the use of words? Who is pleased by the flesh? If a sandcastle collapses, what will the children do? Likewise, if praise and fame disappear, one's own mind is like a child. For a while, sound has no mind, so it is impossible for me to have a mind of being praised. I am known as someone who is liked by others, that is considered a cause of happiness. Whether it is others or myself, what benefit is there to me in others' happiness? Happiness and bliss belong to others, I cannot obtain a share from it. If others' happiness makes me happy, then everyone should do that, why Others are happy, but I am not happy? Therefore, I am praised, my own happiness