Tibetan
སེམས་ཀྱི་ངང་བརྟན་དང། །སྔར་མའི་ཚུལ་ལས་གྱུར་པ་ཡིན། །དེ་བས་གནོད་པ་ཁྱད་བསད་ཅིང༌། །སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཚུགས་བྱོས། །མཁས་པས་སྡུག་བསྔལ་བྱུང་ཡང་ནི། །སེམས་ཀྱི་རབ་དང་རྙོག་མི་བྱ། །ཉོན་མོངས་རྣམས་དང་གཡུལ་འགྱེད་ལ། །གཡུལ་འགྱེད་ཚེ་ན་གནོད་པ་མང༌། །སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཁྱད་བསད་ནས། །ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་དགྲ་འཇོམས་པ། །དེ་དག་རྒྱལ་བྱེད་དཔའ་བོ་སྟེ། །ལྷག་མ་རོ་ལ་གསད་པའོ། །གཞན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ཡོན་ཏན་ནི། །སྐྱོ་བས་དྲེགས་པ་སེལ་བར་བྱེད། །འཁོར་བ་པ་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ། ། སྡིག་ལ་འཛེམ་དང་དགེ་ལ་དགའ། །མཁྲིས་པ་ལ་སོགས་སྡུག་བསྔལ་གྱི། །འབྱུང་གནས་ཆེ་ལ་མི་ཁྲོ་བར། །སེམས་ཡོད་རྣམས་ལ་ཅི་སྟེ་ཁྲོ། །དེ་དག་ཀུན་ཀྱང་རྐྱེན་གྱིས་བསྐུལ། །དཔེར་ན་མི་འདོད་བཞིན་དུ་ཡང༌། །ནད་འདི་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་མི་འདོད་བཞིན་དུ་ཡང༌། །ནན་གྱིས་ཉོན་མོངས་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཁྲོ་བར་བྱ་ཞེས་མ་བསམས་ཀྱང༌། །སྐྱེ་བོ་རྣམས་ནི་གྱི་ནར་ཁྲོ། །བསྐྱེད་པར་བྱ་ཞེས་མ་བསམས་ཀྱང༌། །ཁྲོ་བ་དེ་བཞིན་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཉེས་པ་ཇི་སྙེད་ཐམས་ཅད་དང༌། །སྡིག་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ། །དེ་ཀུན་རྐྱེན་གྱི་སྟོབས་ལས་བྱུང༌། །རང་དབང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྐྱེན་རྣམས་ཚོགས་པ་དེ་དག་ཀྱང༌། །བསྐྱེད་པར་བྱ་ཞེས་སེམས་པ་མེད། །དེས་བསྐྱེད་དེ་ཡང་བདག་བསྐྱེད་ཅིས། །སེམས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཙོ་བོ་ཞེས་བྱར་གང་འདོད་དང༌། །བདག་ཅེས་བརྟགས་པ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ཉིད་བདག་ནི་འབྱུང་བྱ་ཞེས། །ཆེད་དུ་བསམས་ཤིང་འབྱུང་བ་མེད། །མ་སྐྱེས་པར་ནི་དེ་མེད་ན། །དེ་ཚེ་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་གང༌། །ཡུལ་ལ་རྟག་ཏུ་གཡེང་འགྱུར་བ། །འགག་པར་འགྱུར་བའང་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་བདག་དེ་རྟག་ན་ནི། །མཁའ་བཞིན་བྱེད་པ་མེད་པར་མངོན། །རྐྱེན་རྣམས་གཞན་དང་ཕྲད་ན་ཡང༌། །འགྱུར་བ་མེད་ལ་ཅི་བྱར་ཡོད། །བྱེད་པའི་ཚེ་ཡང་སྔོན་བཞིན་ན། །བྱེད་པས་དེ་ལ་ཅི་ཞིག་བྱས། །དེ་ཡི་བྱེད་པ་འདི་ཡིན་ཞེས། །འབྲེལ་པར་འགྱུར་བ་གང་ཞིག་ཡོད། །དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་གཞན་གྱི་དབང༌། །དེ་ཡི་དབང་གིས་དེ་དབང་མེད། །དེ་ལྟར་ཤེས་ན་སྤྲུལ་ལྟ་བུའི། །དངོས་པོ་ཀུན་ལ་ཁྲོ་མི་འགྱུར། །གང་གིས་གང་ཞིག་བཟློག་བྱ་སྟེ། །བཟློག་པའང་རིགས་པ་མིན་ཞེ་ན། །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྡུག་བསྔལ་རྣམས། །རྒྱུན་ཆད་འགྱུར་འདོད་མི་རིགས་མེད། །དེ་བས་དགྲའམ་མཛའ་ཡང་རུང༌། །མི་རིགས་བྱེད་པ་མཐོང་གྱུར་ན། །འདི་འདྲའི་རྐྱེན་ལས
Chinese
心的稳定，从先前的状态转变而来。因此，要忍受损害，不要被痛苦所击倒。智者即使遇到痛苦，也不会扰乱内心的平静。与烦恼作战，作战时会有很多损害。忍受一切痛苦，摧毁嗔恨等敌人。那些是战胜者，是英雄，其余的如同杀死尸体。此外，痛苦的功德是，因厌离而消除傲慢，对轮回中的众生生起慈悲，戒惧罪恶，欢喜善行。对于胆汁等痛苦的来源，不要生气。为何要对有情众生生气呢？所有这些都是因缘所驱使。例如，就像不情愿地生病一样，同样，不情愿地，烦恼也会强烈地产生。即使没有想过要生气，人们还是会生气。即使没有想过要产生，嗔恨也会同样地产生。所有的一切过错，以及各种各样的罪恶，都是从因缘的力量中产生，并非是自主的。那些聚集的因缘，也没有想要产生的心念。它产生了，那么谁产生了它呢？也没有心念。无论是想要称为“主宰”的，还是被认为是“我”的，那个“我”想要成为产生者，但并没有特意地思考而产生。如果未产生时它不存在，那么那时想要产生的是什么呢？它总是散乱于对境，也不是会止灭的。如果那个“我”是常恒的，那么就像虚空一样，显然是没有作用的。即使因缘与其他相遇，对于不变的事物，又有什么可做的呢？在作用的时候也和先前一样，那么作用对它做了什么呢？这是它的作用，有什么样的关联呢？如此，一切都是受他者支配，由于它的支配，它自己也无法自主。如果这样理解，就不会对如幻的事物生气。如果有人问，用什么来阻止什么呢？阻止也是不合理的。依靠它，想要让痛苦的相续断绝，并非不合理。因此，无论是敌人还是朋友，如果看到他们做出不合理的事情，都是因为这样的因缘。
English
The stability of the mind comes from a transformation of the previous state. Therefore, endure harm and do not be overcome by suffering. Even when a wise person encounters suffering, they do not disturb the peace of their mind. Engage in battle with afflictions, and in battle, there will be much harm. Endure all suffering and destroy enemies such as hatred. Those are the victorious heroes; the rest are like killing a corpse. Furthermore, the virtues of suffering are that it eliminates arrogance through weariness, generates compassion for beings in samsara, shies away from sin, and rejoices in virtue. Do not be angry at the source of suffering, such as bile. Why be angry at sentient beings? All of these are driven by conditions. For example, just as illness occurs unwillingly, similarly, afflictions arise strongly even unwillingly. Even without thinking of being angry, people still become angry. Even without thinking of generating it, anger arises in the same way. All faults and various kinds of sins arise from the power of conditions and are not autonomous. Those assembled conditions also have no intention of generating. It generates, so who generated it? There is also no intention. Whether one desires to call it "lord" or considers it to be "self," that "self" wants to be the producer, but it does not arise by deliberately thinking. If it does not exist before it is produced, then what is it that wants to be produced at that time? It is always distracted by objects and is not something that will cease. If that "self" is permanent, then like space, it is clearly without action. Even if conditions meet with others, what is there to do with something that does not change? Even when acting, it is the same as before, so what does the action do to it? This is its action; what kind of connection is there? Thus, everything is under the control of others, and because of its control, it itself is not autonomous. If one understands this, one will not become angry at all things that are like illusions. If someone asks, what should be prevented by what? Preventing is also not reasonable. Relying on it, wanting to cut off the continuum of suffering is not unreasonable. Therefore, whether it is an enemy or a friend, if you see them doing unreasonable things, it is because of such conditions.
Tibetan
་གྱུར་ཏོ་ཞེས། །དེ་ལྟར་སོམས་ཏེ་བདེ་བར་མནོས། །གལ་ཏེ་རང་དགས་འགྲུབ་འགྱུར་ན། །འགའ་ ཡང་སྡུག་བསྔལ་མི་འདོད་པས། །ལུས་ཅན་དག་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱང༌། །སུ་ལའང་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་མི་འགྱུར། །བག་མེད་པས་ནི་བདག་ལའང་བདག །ཚེར་མ་ལ་སོགས་གནོད་པ་བྱེད། །བུད་མེད་ལ་སོགས་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། །རྔམ་ཞིང་ཟས་གཅོད་ལ་སོགས་བྱེད། །ཁ་ཅིག་འགག་ཅིང་གཡང་སར་མཆོང༌། །དུག་དང་མི་འཕྲོད་ཟ་བ་དང༌། །བསོད་ནམས་མ་ཡིན་སྤྱོད་པ་ཡིས། །རང་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡོད། །གང་ཚེ་ཉོན་མོངས་དབང་གྱུར་པས། །བདག་སྡུག་ཉིད་ཀྱང་གསོད་བྱེད་པ། །དེ་ཚེ་དེ་དག་གཞན་ལུས་ལ། །གནོད་མི་བྱེད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །ཉོན་མོངས་སྐྱེས་པས་དེ་ལྟ་བུར། །བདག་གསོད་ལ་སོགས་ཞུགས་པ་ལ། །སྙིང་རྗེ་རྒྱ་ལ་མ་སྐྱེས་ན། །ཁྲོ་བར་འགྱུར་བ་ཅི་ཐ་ཚིག །གལ་ཏེ་གཞན་ལ་འཚེ་བྱེད་པ། །བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི། །དེ་ལ་ཁྲོ་བ་མི་རིགས་ཏེ། །སྲེག་པའི་རང་བཞིན་མེ་བཀོན་འདྲ། །འོན་ཏེ་སྐྱོན་དེ་གློ་བུར་ལ། །སེམས་ཅན་རང་བཞིན་དེས་པ་ནའང༌། །འོ་ནའང་ཁྲོ་བ་མི་རིགས་ཏེ། །མཁའ་ལ་དུད་འཐུལ་དཀོན་པ་བཞིན། །དབྱུག་པ་ལ་སོགས་དངོས་བཀོལ་ཏེ། །གལ་ཏེ་འཕེན་པ་ལ་ཁྲོ་ན། །དེ་ཡང་ཞེ་སྡང་གིས་སྤད་པས། །ཉེས་ན་ཞེ་སྡང་ལ་ཁྲོ་རིགས། །བདག་གིས་སྔོན་ཆད་སེམས་ཅན་ལ། །འདི་འདྲ་བ་ཡི་གནོད་པ་བྱས། །དེ་བས་སེམས་ཅན་འཚེ་བྱེད་པ། །བདག་ལ་གནོད་པ་འདི་འབྱུང་རིགས། །དེ་ཡི་མཚོན་དང་བདག་གི་ལུས། །གཉི་ག་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། །དེས་མཚོན་བདག་གི་ལུས་ཕྱུང་ན། །གང་ཞིག་ལ་ནི་ཁྲོ་བར་བྱ། །ཤུ་བ་མི་ཡི་གཟུགས་འདྲ་བ། །རེག་ཏུ་མི་བཟོད་སྡུག་བསྔལ་ཅན། །སྲེད་མདོངས་བདག་གིས་བཟུང་གྱུར་ན། །དེ་ལ་གནོད་པ་སུ་ལ་ཁྲོ། །བྱིས་པ་སྡུག་བསྔལ་མི་འདོད་ཅིང༌། །སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་ལ་བརྐམ་པས་ན། །རང་གི་ཉེས་པས་གནོད་གྱུར་པ། །གཞན་ལ་བཀོན་དུ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །དཔེར་ན་དམྱལ་བའི་སྲུང་མ་དང༌། །རལ་གྲི་ལོ་མའི་ནགས་ཚལ་ལྟར། །རང་གི་ལས་ཀྱིས་འདི་བསྐྱེད་བ། ། གང་ཞིག་ལ་ནི་ཁྲོ་བར་བྱ། །བདག་གི་ལས་ཀྱིས་བསྐུལ་བྱས་ནས། །བདག་ལ་གནོད་བྱེད་རྣམས་འབྱུང་སྟེ། །དེས་ནི་སེམས་ཅན་དམྱལ་དོང་ན། །བདག་གིས་དེ་དག་མ་བརླག་གམ། །འདི་དག་ལ་ནི་རྟེན་བཅས་ནས། །བཟོད་པས་བདག་སྡིག་མང་དུ་འབྱང༌། །བདག་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་དག་ནི། །ཡུན་རིང་སྡུག་བསྔལ་དམྱལ་བར་འདོང༌། །བདག་ནི་དེ་ལ་གནོད་བྱེད་ལ། །དེ་དག་བདག་ལ་ཕན་འདོགས་ན། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཅི་ཡི
Chinese
变成了，这样思索而心中安乐。如果一切都能如己所愿地成就，谁也不想遭受痛苦，那么一切有情众生，谁也不会有痛苦产生。由于放逸，自己也会伤害自己，被荆棘等所伤。为了得到女人等，而恐吓、断食等。有些人自缢、跳崖，吃毒药和不适之物，以非福德之行，而有伤害自己的。当被烦恼控制时，甚至会杀死可怜的自己，那时他们怎么会不伤害其他众生呢？由于生起烦恼而做出如此杀害自己等行为，如果没有生起广大的慈悲心，那么生气又有什么可奇怪的呢？如果说伤害他人，是孩童们的本性，那么对他们生气是不应该的，如同责怪火具有燃烧的本性一样。或者说，过失是突发的，众生的本性是善良的，即使这样，生气也是不应该的，如同责怪天空出现烟雾一样。使用棍棒等物品，如果对投掷者生气，那也是被嗔恨所驱使，有过错就应该对嗔恨生气。我往昔曾对众生，做过如此这般的伤害，因此众生伤害我，这是理所当然的。他的武器和我的身体，二者都是痛苦的根源，他用武器从我的身体里取出，应该对谁生气呢？像人一样的脓疮，难以触摸且充满痛苦，如果我因贪欲而抓住它，那么对伤害它的人应该向谁生气呢？孩童不想要痛苦，却贪求痛苦之因，因自己的过错而受到伤害，责怪他人又有什么用呢？譬如地狱的狱卒和利刃叶子的森林，这些都是自己的业力所创造的，应该对谁生气呢？被我的业力所驱使，才会有伤害我的人出现，既然如此，我难道没有将这些众生投入地狱深渊吗？依靠这些，我以忍耐积累了许多罪业，依靠我，他们将长期痛苦地堕入地狱。我是伤害他们的人，而他们却在帮助我，颠倒错乱到了何种地步啊！
English
Has become, thinking like this, feel happy in your heart. If everything could be accomplished as one wishes, no one would want to suffer, then all sentient beings, no one would have suffering arise. Due to carelessness, oneself also harms oneself, being hurt by thorns and the like. In order to obtain women and the like, one threatens, fasts, and so on. Some hang themselves, jump off cliffs, eat poison and unsuitable things, and with non-virtuous actions, there are those who harm themselves. When one is controlled by afflictions, one even kills the pitiful self, at that time, how could they not harm other beings? Due to the arising of afflictions, one engages in such actions as killing oneself, if vast compassion does not arise, then what is so strange about being angry? If it is said that harming others is the nature of children, then it is not right to be angry with them, just like blaming fire for having the nature of burning. Or, the fault is sudden, the nature of beings is good, even so, it is not right to be angry, just like blaming the sky for having smoke. Using objects such as sticks, if one is angry at the thrower, that is also being driven by hatred, if there is a fault, one should be angry at hatred. In the past, I have done such harm to sentient beings, therefore, sentient beings harm me, this is only natural. His weapon and my body, both are the source of suffering, he uses the weapon to take it out of my body, who should one be angry at? A boil that looks like a person, difficult to touch and full of pain, if I grab it out of desire, then who should one be angry at for harming it? Children do not want suffering, but crave the cause of suffering, being harmed by their own faults, what is the use of blaming others? For example, the guards of hell and the forest of razor leaves, these are all created by one's own karma, who should one be angry at? Driven by my karma, those who harm me appear, since this is the case, haven't I thrown these beings into the depths of hell? Relying on these, I accumulate many sins with patience, relying on me, they will suffer for a long time and fall into hell. I am the one who harms them, but they are helping me, to what extent is it upside down!
Tibetan
་ཕྱིར། །མ་རུངས་སེམས་ཁྱོད་ཁྲོ་བར་བྱེད། །གལ་ཏེ་བདག་ལ་བསམ་པ་ཡི། །ཡོན་ཏན་ཡོད་ན་དམྱལ་མི་འགྲོ། །གལ་ཏེ་བདག་གིས་བདག་བསྲུངས་ན། །དེ་དག་ལ་འདིར་ཅི་ཞིག་བྱུང༌། །འོན་ཏེ་ལན་དུ་གནོད་བྱས་ན། །དེ་དག་བསྲུངས་པར་མ་གྱུར་ལ། །བདག་གི་སྤྱོད་པའང་ཉམས་པར་འགྱུར། །དེས་ན་དཀའ་ཐུབ་ཞིག་པར་འགྱུར། །ཡིད་ནི་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པས། །སུས་ཀྱང་གང་དུའང་གཞོམ་མི་ནུས། །ལུས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་ན། །ལུས་ནི་སྡུག་བསྔལ་དག་གིས་གནོད། །བརྙས་དང་ཚིག་རྩུབ་སྨྲ་བ་དང༌། །མི་སྙན་པ་ཡི་ཚིག་དེ་ཡིས། །ལུས་ལ་གནོད་པར་མི་འགྱུར་ན། །སེམས་ཁྱོད་ཅི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་ཁྲོ། །གཞན་དག་བདག་ལ་མི་དགའ་བ། །དེས་ནི་ཚེ་འདིའམ་ཚེ་གཞན་ལ། །བདག་ལ་ཟ་བར་མི་བྱེད་ན། །བདག་ནི་ཅི་ཕྱིར་དེ་མི་འདོད། །རྙེད་པའི་བར་ཆད་བྱེད་པའི་ཕྱིར། །གལ་ཏེ་འདི་བདག་མི་འདོད་ན། །བདག་གི་རྙེད་པ་འདིར་འདོར་གྱི། །སྡིག་པ་དག་ནི་བརྟན་པར་གནས། །བདག་ནི་དེང་ཉིད་ཤི་ཡང་བླའི། །ལོག་འཚོས་ཡུན་རིང་གསོན་མི་རུང༌། །བདག་ལྟ་ཡུན་རིང་གནས་གྱུར་ཀྱང༌། །འཆི་བའི་སྡུག་བསྔལ་དེ་ཉིད་ཡིན། །རྨི་ལམ་ལོ་བརྒྱར་བདེ་མྱོང་ནས། །སད་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་དང༌། །གཞན་ཞིག་ཡུད་ཙམ་བདེ་མྱོང་ནས། །སད་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ། །སད་པ་དེ་དག་གཉི་ག་ལའང༌། །བདེ་བ་དེ་ནི་ཕྱིར་འོང་མེད། །ཚེ་རིང་ཚེ་ཐུང་གཉི་ག་ཡང༌། །འཆི་བའི་དུས་སུ་དེ་འདྲར་ཟད། །རྙེད་པ་མང་པོ་ཐོབ་གྱུར་ཏེ། །ཡུན་རིང་དུས་སུ་བདེ་སྤྱད་ ཀྱང། །ཆོམ་པོས་ཕྲོགས་པ་ཇི་བཞིན་དུ། །སྒྲེན་མོ་ལག་པ་སྟོང་པར་འགྲོ། །གལ་ཏེ་རྙེད་པས་གསོན་གྱུར་ན། །སྡིག་ཟད་བསོད་ནམས་བྱ་ཞེ་ན། །རྙེད་པའི་དོན་དུ་ཁྲོས་གྱུར་ན། །བསོད་ནམས་ཟད་སྡིག་མི་འགྱུར་རམ། །གང་གི་དོན་དུ་བདག་གསོན་པ། །དེ་ཉིད་གལ་ཏེ་ཉམས་གྱུར་ན། །སྡིག་པ་འབའ་ཞིག་བྱེད་པ་ཡི། །གསོན་པ་དེས་ཀོ་ཅི་ཞིག་བྱ། །གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་ཉམས་བྱེད་པས། །མི་སྙན་སྨྲ་ལ་ཁྲོ་ཞེ་ན། །གཞན་ལ་མི་སྙན་བརྗོད་ལའང་ཁྱོད། །དེ་བཞིན་ཅི་སྟེ་ཁྲོ་མི་བྱེད། །མ་དད་གཞན་ལ་རག་ལས་པས། །དད་པ་མེད་ལ་ཁྱོད་བཟོད་ན། །ཉོན་མོངས་སྐྱེ་ལ་རག་ལས་པས། །མི་སྙན་སྨྲ་ལ་ཅིས་མི་བཟོད། །སྐུ་གཟུགས་མཆོད་རྟེན་དམ་ཆོས་ལ། །འཁྱལ་ཞིང་འཇིག་པར་བྱེད་པ་ལའང༌། །བདག་གིས་ཞེ་སྡང་མི་རིགས་ཏེ། །སངས་རྒྱས་སོགས་ལ་གནོད་མི་མངའ། །བླ་མ་གཉེན་ལ་སོགས་པ་དང༌། །བཤེས་ལ་གནོད་པ་བྱེད་རྣམས་ལའང༌། །སྔ་མའི་ཚུལ་གྱིས་རྐྱེན་དག་ལས། །འགྱུར་བར་མ