Tibetan
་ཉིད་མེད་པ་ལས་གཞན་པའི་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱིས་རྩ་བའི་ཤེས་རབ་ལས་གསུངས་པའི་རིགས་པས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བདག་ལས་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ཉིད་འགྲེལ་པས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ནམ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ནམ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞར་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ནམ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་དང་གཞར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་དག་དོན་གཅིག་པའོ། །རྟེན་གྱི་ཚིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཚིག་ལས་སོ། །རྟེན་དེ་ཉིད་གསལ་བར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཡུལ་དང་དུས་དང་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དེས་ན་འདིའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་འགའ་ཞིག་སྟེ་ཤར་ལ་སོགས་ པའོ། །དུས་འགའ་ཞིག་སྟེ་འདས་པ་དང༌། ད་ལྟ་དང༌། མ་འོངས་པའི་དུས་སོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་སྟེ། སངས་རྒྱས་དང༌། རིགས་པ་ཅན་དང༌། བྱེ་བྲག་པ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་ན་ཡང་བྱ་བ་དང༌། འགའ་ཞིག་དུ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་གཉིས་ཀ་དུས་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ཟློས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། གང་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་སྤྱིར་དུས་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། ནམ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་བརྗོད་པ་ཡིན་པས་སྐྱོན་མེད་པའོ། །བརྟེན་པའི་ཚིག་གིས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྟེན་པའི་དངོས་པོ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་བརྗོད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་དང༌། རྣ་བ་དང༌། སྣ་དང༌། ལྕེ་དང༌། ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་རྟེན་དང་བཅས་པ་དང༌། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་བར་ནི་ནང་གི་དངོས་པོ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་གཞན་པའི་གཟུགས་དང༌། སྒྲ་དང༌། དྲི་དང། རོ་དང༌། རེག་བྱ་དང༌། ཆོས་རྣམས་ནི་ཕྱིའི་དངོས་པོའོ། །འདིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་ལའོ། །ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་རང་ལས་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་དེའོ། །དེ་དང་འགེགས་པར་བྱེད་པའི་ཚིགས་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བདག་ལས་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་རང་ལས་སྐྱེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་བས་སོ། །ཡོད་པ་འགེགས་པ་ནི་ཤུགས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཡོད་པ་དང་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དེ་དགག་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད་པ་དགག་པའོ། །དོན་གྱིས་ཞེས
Chinese
因为没有除了无自性之外的其他相。为了用龙树论师在《中观根本慧论》中所说的道理来阐述无生平等性。所以说了“非从自生”等。为了用它的注释来阐述。所以说了“何时”等。“何时”的意思是“任何时候”的意思。“何时”和“任何时候”意思相同。所谓“所依之词”是指从显示所依之词而来。为了清楚地显示那个所依。所以说了处所、时间和宗派。因此，这里的意义是：某个处所，比如东方等。某个时间，比如过去、现在和未来。某个宗派，比如佛教、理性和顺世外道等。如果有人问：因为“无论何处”和“某个时候”这两个词都是表达时间的，所以会变成重复吗？不是的。“无论何处”是总的表达过去等的时间，而“何时”是表达时间的差别，所以没有过失。所谓“以所依之词”是指要表达所依之事物。所谓“说内外之物”是指眼、耳、鼻、舌、身五根及其所依，以及从眼识到意识的相同之处，这些是内部之物。除此之外的色、声、香、味、触、法是外部之物。所谓“此处”是指这个偈颂。所谓“存在的证明”是指能证明事物存在的自生。要将与之相违的偈颂结合起来。因此，才说了“不是从自生”。否则，就会解释成不存在从自生。否定存在就是间接的肯定。因此，才说了“有与非有”。所谓“否定它”是指否定存在。意思是
English
Because there are no characteristics other than the absence of inherent existence. In order to explain the unborn equality with the reasoning stated by Nagarjuna in the Root Wisdom. Therefore, it is said "not from oneself" and so on. In order to explain it with its commentary. Therefore, it is said "ever" and so on. The meaning of "ever" is the meaning of "anytime." The meaning of "ever" and "anytime" are the same. The so-called "word of dependence" means from the word that shows dependence. In order to clearly show that dependence. Therefore, it is said place, time, and tenets. Therefore, the meaning here is: some place, such as the east, etc. Some time, such as past, present, and future. Some tenets, such as Buddhism, logicians, and Vaisheshika, etc. If someone asks: Since both the words "wherever" and "sometime" express time, will it become a repetition? No. "Wherever" is a general expression of time such as the past, while "ever" is an expression of the difference of time, so there is no fault. The so-called "with the word of dependence" means to express the object of dependence. The so-called "saying inner and outer things" refers to the eye, ear, nose, tongue, and body faculties with their supports, and from eye consciousness to mind consciousness, these are internal things. Other than that, forms, sounds, smells, tastes, tactile objects, and dharmas are external things. The so-called "here" refers to this verse. The so-called "proof of existence" refers to the self-arising that proves the existence of things. The verses that contradict it should be combined. Therefore, it is said "not born from oneself." Otherwise, it would be explained that there is no self-arising. Negating existence is an indirect affirmation. Therefore, it is said "being and non-being." The so-called "negating it" means negating existence. It means
Tibetan
་བྱ་བ་ནི་སྐབས་བཀག་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་དམ་བཅའ་བ་གསུམ་ཀ་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་དང༌། གཉིས་ལས་སྐྱེ་བ་དང༌། རྒྱུ་མེད་པ་ལས་སྐྱེ་བ་རྣམས་ལ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་པའི་ཚིགས་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དམ་བཅའ་བ་བཞི་པོ་རྣམས་བྱ་བ་ནི་བདག་ལས་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དམ་བཅས་པ་བཞི་པའོ། །རྗེས་སུ་བརྗོད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབུ་མ་རྩ་བའི་ཤེས་རབ་ལས་དམ་བཅའ་བ་བཞི་པོ་གང་གསུངས་པ་དེ་དབུ་མ་ལ་འཇུག་པའི་འདིར་ཚིག་རྐང་གཉིས་ཀྱི་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་མཛད་ནས་ སོ། །རིགས་པས་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་འདི་རིགས་པས་འཐད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆེད་དུའོ། །དམ་བཅའ་བ་བཞི་པོ་རྗེས་སུ་བརྗོད་པར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་དེ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཉིད་དེ་ལས་འབྱུང་མིན་ཞེས་བྱ་ནི་དང་པོ་རྗེས་སུ་བརྗོད་པའོ། །གཞན་དག་ལ་ལྟ་ག་ལ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པ་ཡིན་ལ། གཉིས་ཀ་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་པ་ཡིན་ཞིང༌། རྒྱུ་མེད་པར་ནི་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་བཞི་པོའོ། །དེ་ཉིད་འགྲེལ་པས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལྷག་མ་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུའོ། །ཡང་འདི་ག་ལས་ངེས་ཤེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་བཅའ་བ་བཞི་པོ་འདི་གཏན་ཚིགས་གང་གིས་ངེས་པ་ཡིན་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་དང་པོ་རང་ལས་སྐྱེ་བ་འགོག་པའི་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་ལས་སོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་ཉིད་དོ། །ཡོན་ཏན་འགའ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོན་ཏན་ལྷག་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་སྐྱེ་བ་མེད་པས་སོ། །དེས་ན་རང་ལས་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་པའོ། །འདིའི་དོན་ནི་གང་གི་ཚེ་རང་ཉིད་ལས་རང་ཉིད་སྐྱེ་ན་དེའི་ཚེ་རྒྱུའི་རང་བཞིན་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པས་འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་སྐྱེ་བའམ་ཁྱད་པར་དང་བཅས་པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར། དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ན་ནི་རང་བཞིན་སྔར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་མེད་པར་མི་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་གཉིས་པ་ལྟར་ན་དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། ཁྱད་པར་མེད་པ་ལས་ཁྱད་པར་དང་བཅས་པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ན། སྔར་ཁྱད་པར་མེད་པས་རང་ལས་སྐྱེ་བ་ནི་མི་རིགས་སོ། །དེས་ན་གལ་ཏེ་ཡོན་ཏན་ཡོད་པར་འགྱུར་ན་རང་ལས་སྐྱེས་པར་འགྱུར་ལ། ཡོན་ཏན་མེད་པས་རང་ལ་སྐྱེ་བ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའོ། །དེ་འགྲེལ་བས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྐྱེ་བཞིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བཤད་པ་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་པོ་སྟེ་ཞེས་བྱའོ། །འདིར་གང་སྐྱེ་བཞིན་པ་དེ་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་འགྲོ་བ་དེ་འགྲོ་བའི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །ས་བོན་ནི་བྱེད་པ་པོ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་འགྲོ་ བའི་བྱ་བ་ལ་གཞན་འཇུག་པར་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་མྱུ་གུ་ཉིད་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་པོའོ། །སྐྱེ་བཞིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་བདག་གི་ངོ་བོ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མྱུ་གུ་ལས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་བདག་ལས་སྐྱེ་བའི་ཕྱོགས་འདི་ནི་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་སྲིད་དུ་ཟིན་ཀྱང་རིགས་པ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བདག་ལས་སྐྱེ་བའི་ཕྱོགས་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རིགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་དང་འགལ་བས་སོ་ཞེས་པའོ། །སྐྱེས་ཟིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ཡང་ཐལ་འགྱུར་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་སྐྱེས་ཟིན་པ་སླར་སྐྱེ་བར་རྟོག་ན། དེའི་ཚེ་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བར་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་ལས་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིའི་དོན་ནི་རང་ལས་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ས་བོན་ལས་ས་བོན་སྐྱེ་བ་ཡིན་གྱི་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་ཁས་ལེན་ན་ས་བོན་དང་མྱུ་གུ་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་གཞན་ལས་སྐྱེ་བར་ཁས་བླངས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་གཞན་ལས་སྐྱེ་བའི་ཕྱོགས་ཁས་ལེན་པ་ལ་འཇིགས་པས་ས་བོན་ཉིད་ལས་ས་བོན་སྐྱེ་བར་ཁས་ལེན་ན་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའོ། །འདིར་ཐལ་འགྱུར་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི་གཞན་གྱིས་ཁས་བླངས་པའི་སྒོ་ནས་གཞན་ལ་མི་འདོད་པ་སྟོན་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དཔེར་ན་གཞན་གྱི་བདག་ལས་བདག་སྐྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་ཁས་ལེན་ན་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་མི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་མི་འདོད་པ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་འགའ་ཞིག་ན་རེ་གལ་ཏེ་ཐལ་འགྱུར་གཏན་ཚིགས་སུ་འདོད་ན་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན། དེ་ལ་གལ་ཏེ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ན་དེའི་ཚེ་གཉིས་ཀ་ལ་གྲུབ་པ་ཡིན་པས་གཞན་གྱིས་ཁས་བླངས་པ་ཞེས་ཅི
Chinese
བྱ་བ་ནི་སྐབས་བཀག་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་སོ། །意思是说，这是通过场合限制的力量实现的。同样地，三种誓言也应该这样应用。意思是说，对于事物从他处产生、从二者产生、以及从无因产生的情况，也应该加上“非”这个词。四种誓言的做法是，“非从自生”等等，这就是四种誓言。追述之后，意思是说，在《中观根本慧论》中所说的四种誓言，在这里进入中观时，追述了两句偈颂。 索。为了用理证来成立，意思是说，这是为了说明这个道理是用理证可以成立的。为了显示追述四种誓言，说了“彼即从彼生非有”等等。所谓“彼即从彼生非有”，这是第一个追述。所谓“他物岂能观”，这是第二个。所谓“从二亦非有”，这是第三个。所谓“无因岂能生”，这是第四个。为了用解释来显示它，说了“非自生”等等。同样地，其余的也应该这样应用，意思是说，像前面一样。又，如果问这从何确定呢？意思是说，这四种誓言是用什么理由来确定的意思。对此，首先为了显示遮止从自生的理由，说了“如是”等等。所谓“从彼”，是从果的自性。所谓“彼”，是果的自性本身。所谓“亦无少分德”，是因为没有产生任何额外的功德。因此，从自生是不可能的。这里的意义是，当从自身产生自身时，由于因的自性没有差别，果的自性会产生或者带有差别地产生。对于前者来说，由于自性先前已经存在，所以不应该产生。如果按照后者来说，那也是不合理的，因为会从没有差别产生带有差别。先前没有差别，所以从自生是不合理的。因此，如果产生功德，就会变成从自生，因为没有功德，所以是
English
The action is due to the force of the occasion. Similarly, all three vows should be applied in the same way. That is to say, the word "not" should also be added to things that arise from others, arise from two, and arise from no cause. The four vows are done by saying "not from oneself" and so on, these are the four vows. "Having recounted" means that the four vows spoken of in the Root Wisdom of the Middle Way, when entering the Middle Way here, two verses are recounted. So. "For the sake of proving with reason" means that this is for the sake of saying that this meaning is reasonable with reason. In order to show the recounting of the four vows, it is said, "That itself does not arise from that itself." "That itself does not arise from that itself" is the first recounting. "How can one look at others?" is the second. "Not even from both" is the third. "How can there be no cause?" is the fourth. In order to show it with explanation, it is said, "Not from oneself" and so on. Similarly, the rest should also be applied in the same way as before. Again, if one asks, how is this certain? It means, by what reason are these four vows certain? To this, first, in order to show the reason for refuting self-arising, it is said, "Thus" and so on. "From that" is from the nature of the result. "That" is the nature of the result itself. "There is not even a small amount of merit" is because no additional merit arises. Therefore, self-arising is impossible. The meaning of this is that when oneself arises from oneself, at that time, since there is no difference in the nature of the cause, the nature of the result will arise or arise with difference. According to the first aspect, since the nature already exists, it is not reasonable that it does not arise. If it is according to the second, that is also unreasonable, because it will arise with difference from no difference. Since there was no difference before, it is unreasonable to arise from oneself. Therefore, if merit arises, it will become self-arising, because there is no merit, it is
Chinese
这是“生非有性”的意思。为了通过解释来阐述它，说了“那是”等等。所谓“正在生”，解释为“是生的行为的作者”。这里，凡是正在生的，就是生的行为的作者，例如行走者就是行走的作者一样。种子是使作者进入的，例如拉辛使他人进入行走的行业一样。因此，苗芽本身就是生的行为的作者。所谓“从正在生的那个自己的体性中”，意思是“从苗芽中”。这样就显示了“从自性中生的这一方不是有性”。现在为了显示即使已经存在，也与理相违，所以说了“从自性中生的这一方”等等。所谓“从理的角度来说”，意思是“因为与现量相违”。所谓“已经生”，这也是显示应成，如果认为已经生了的再次生，那么苗芽等就不会生，因为从世间的角度来看，苗芽等是被看到生的。因此，没有从自己生的。这里的意义是，对于“从自己生”这件事，是从种子生种子，而不是苗芽等。如果承认苗芽等生，那么因为种子和苗芽的体性不同，就会变成承认从他生了。因此，因为害怕承认从他生的一方，如果承认仅仅从种子生种子，那么苗芽等就不会生了。这里应成的相是，从他人承认的角度来显示他人不希望的，例如如果承认他人从自性生自性的具有相的物体，那么苗芽等就不会生了，就像这样陈述不希望的。对此，有些人说，如果认为应成是因，那么是被量成立的呢？还是不成立的呢？对此，如果按照第一种情况，那么因为对双方都是成立的，为什么还要说“他人承认”呢？
English
This means "birth is not existence." In order to explain it through interpretation, it is said "that is" and so on. The explanation of "being born" is "the agent of the act of birth." Here, whatever is being born is the agent of the act of birth, just as a walker is the agent of walking. The seed is what causes the agent to enter, just as Lha-sbyin causes others to enter the act of walking. Therefore, the sprout itself is the agent of the act of birth. "From the very nature of that which is being born" means "from the sprout." Thus, it is shown that "this side of arising from oneself is not existence." Now, in order to show that even if it exists, it is contrary to reason, it is said "this side of arising from oneself" and so on. "From the point of view of reason" means "because it contradicts direct perception." "Already born" also shows consequence; if one thinks that what is already born is born again, then sprouts and so on will not be born, because from the worldly point of view, sprouts and so on are seen to be born. Therefore, there is no arising from oneself. The meaning here is that with regard to "arising from oneself," seeds arise from seeds, but not sprouts and so on. If one admits that sprouts and so on arise, then because the nature of seeds and sprouts is different, it will become an admission of arising from another. Therefore, fearing to admit the side of arising from another, if one admits that only seeds arise from seeds, then sprouts and so on will not arise. Here, the characteristic of consequence is that it shows what others do not want from the point of view of what others have admitted. For example, if one admits an object with the characteristic of arising from oneself from the self of another, then sprouts and so on will not arise, just like stating what is not desired. Some say that if one considers consequence as a reason, is it established by valid cognition or not? If it is the first case, then since it is established for both, why say "admitted by others"?