Tibetan
་དུ་འཕགས་པའི་ལྷས་ཀྱང༌། ཡོད་དང་མེད་དང་ཡོད་མེད་ཅེས། །ཕྱོགས་གང་ལ་ནི་ཡོད་མིན་ལ། །ཡུན་ནི་རིང་པོར་ཡང་དེའི་སྐྱོན། །བརྗོད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། རྩོད་པ་བཟློག་པ་ལས་ཀྱང༌། གལ་ཏེ་ང་ལ་དམ་བཅའ་འགའ། །ཡོད་པར་གྱུར་ན་སྐྱོན་འདི་འབྱུང༌། །བདག་ལ་དམ་བཅའ་མེད་པས་ན། །དེ་ཕྱིར་སྐྱོན་འདི་བདག་ལ་མེད། །གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པས། །ཅུང་ཟད་དམིགས་པར་འགྱུར་ན་ནི། །འཇུག་གམ་ཡང་ན་ཟློག་པར་འགྱུར། །དེ་མེད་པ་ཡི་སྐྱོན་ཡོད་མིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་ལྟར་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དབུ་མ་པས་སྨྲ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པས་དེའི་ཚེ་ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་བདག་ལས་མ་སྐྱེས་ཞེས་བྱ་བའི་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་དམ་བཅའ་ག་ལ་ཡོད། གྲངས་ཅན་པ་རྣམས་ཀྱིས་འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་གྱི་བདག་ལས་སམ། རྒྱུའི་རང་བཞིན་གྱི་བདག་ལས་ཡིན། དེ་ལས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་ལས་ཡིན་ན་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ་རྒྱུའི་རང་བཞིན་ལས་ཡིན་ན་ནི་འགལ་བའི་དོན་ཏེ། སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་ཐམས་ཅད་རྒྱུའི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། གང་ལ་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དང་འགལ་བའི་དོན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ག་ལ་ཡོད། དེས་ན་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་དང་འགལ་བའི་དོན་གྱི་སྐྱོན་སྤང་བའི་ཆེད་དུ་འབད་པར་བྱ་དགོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གཞན་གྱིས་སྨྲས་པའི་སྐྱོན་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་སྐྱོང་གིས་ལན་གདབ་དགོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ཡང་དབུ་མ་པ་རྣམས་ཕྱོགས་དང་གཏན་ཚིགས་དང༌། དཔེ་རྣམས་མ་གྲུབ་པས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མི་བརྗོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། བདག་ལ་སྐྱེ་བ་འགོག་པའི་དམ་བཅས་པའི་དོན་སྒྲུབ་པ་དང༌། གཉིས་ཀ་ལ་གྲུབ་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གཞན་གྱི་དམ་བཅའ་ཟློག་པར་མི་བྱེད་ཀྱང་གཞན་གྱིས་དམ་བཅས་པ་ལ་རང་གི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་པའི་འགལ་བ་བརྗོད་ན། དེ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྐྱོན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱོགས་དང༌། གཏན་ཚིགས་དང༌། དཔེ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་ དགོས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། དེས་ན་དེ་དག་མ་བརྗོད་པ་དང༌། སྐྱོན་དེ་དག་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་གང་གི་ཕྱིར་གང་གི་དོན་གང་དང་བཅས་པ་དེས་རང་གི་ཅི་ལྟར་ངེས་པར་བྱས་པ་བཞིན་དུ་གཞན་དག་
Chinese
而且圣天（འཕགས་པའི་ལྷས་）也说：“有和无以及有无，在任何一方都不存在，即使是很长的时间，也无法说出它的过失。”以及在《诤论回避论》中也说：“如果我有什么誓言，就会产生这个过失。因为我没有誓言，所以这个过失对我来说不存在。如果通过现量等稍微观察，就会进入或者遮止，没有那个就没有过失。”这样说了。当那样的时候，中观论者不会说以自续成立的推论，所以在那个时候，哪里会有内外诸法不是从自性而生的自续的誓言呢？数论师们认为是从果的自性，还是从因的自性呢？那会变成什么呢？如果说是从果的自性，那就是对已成立的事物进行证明，如果说是从因的自性，那就是相违的意义，因为所有具有生起的事物，都是在因的自性中存在而生起的。如果说对于任何变成对已成立的事物进行证明以及相违的意义存在，我们哪里会有这样的理由呢？因此，没有必要为了避免对已成立的事物进行证明和相违的意义的过失而努力。因此，因为没有其他人所说的过失，所以没有必要由导师佛护来回答。如果说，中观论者因为宗、因和喻都不成立，所以不陈述自续的推论，因为对于我来说，成立遮止生的誓言的意义，以及对于两者都成立的推论，虽然不遮止他人的誓言，但是如果陈述以自己的推论损害他人所立誓言的相违之处，那就必须就其本身而言，陈述没有过失的宗、因和喻等，因此，因为没有陈述那些，也没有舍弃那些过失，所以那就是过失，如果这样说，那也不是，为什么呢？因为对于任何事物，以任何事物以及与任何事物一起，像他自己如何确定那样，其他的
English
Moreover, Āryadeva also said, "Existing, non-existing, and both existing and non-existing, in any direction, it does not exist. Even for a long time, one cannot express its fault." And also in the *Refutation of Disputes*: "If I had any commitment, this fault would arise. Because I have no commitment, therefore this fault does not exist for me. If it were slightly observed by direct perception, etc., it would either enter or be refuted. There is no fault without that." Thus it was said. When that is the case, since the Madhyamika does not speak of inference established by one's own continuum, at that time, where is the commitment of one's own continuum that external and internal phenomena are not born from self? Do the Samkhyas think it is from the nature of the effect or from the nature of the cause? What will become of that? If it is from the nature of the effect, then it is proving what is already established, and if it is from the nature of the cause, then it is a contradictory meaning, because all things that have arising arise as existing in the nature of the cause. If it is said that there is something that becomes proving what is already established and a contradictory meaning, where do we have such a reason? Therefore, there is no need to strive to avoid the fault of proving what is already established and the meaning of contradiction. Therefore, since there is no fault spoken by others, there is no need for the teacher Buddhapālita to answer it. If it is said that the Madhyamikas do not state the inference of their own continuum because the subject, reason, and example are not established, because for me, establishing the meaning of the commitment to prevent birth, and the inference established for both, although it does not refute the commitment of others, if one states the contradiction that harms the commitment made by others with one's own inference, then one must, in its own right, state the faultless subject, reason, and example, etc. Therefore, since those are not stated and those faults are not abandoned, that is the fault, if it is said, that is not so, why? Because for whatever thing, with whatever thing and together with whatever thing, just as he himself has ascertained, others
Tibetan
ལ་ཡང་ངེས་པ་སྐྱེད་པར་འདོད་པས་རིགས་པ་གང་གིས་དོན་འདི་རྟོགས་པའི་རིགས་པ་དེ་ཉིད་གཞན་ལ་བསྟན་པར་བྱ་དགོས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་གང་གཞན་དག་གིས་དམ་བཅས་པའི་དོན་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་ཁས་ལེན་དགོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་རིགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་གཞན་ལ་གོ་བྱེད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་སུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དཔེ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རང་གིས་དམ་བཅས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་རང་གིས་དམ་བཅས་པའི་དོན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་རྐྱང་པ་ཁས་ལེན་པ་ཙམ་ཡིན་པས་རིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱོགས་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་སླུ་བར་བྱེད་ཅིང་གཞན་དག་ལ་ངེས་པ་བསྐྱེད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་འདི་ཉིད་ལ་སུན་འབྱིན་པ་ཤིན་ཏུ་གསལ་པོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་རང་གིས་དམ་བཅས་པའི་དོན་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེས་ནི་འདིར་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་པ་བསྟན་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། གལ་ཏེ་ཡང་རང་གི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་འགལ་བའི་སྐྱོན་ངེས་པར་བརྗོད་པར་བྱ་དགོས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་སྐྱོང་གིས་བསྟན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རྣམས་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །འདིར་ནི་དེ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་རང་གི་བདག་ཉིད་ཡོད་པ་ཉིད་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་མདོར་བསྟན་པའི་ཚིག་འདིའི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བདག་ཉིད་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་ཡང་སྐྱེ་བ་ལ་ཡང་དགོས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེས་བརྗོད་པས་སོ། །ཚིག་འདིས་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་དང་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་གཞན་ལ་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་དཔེ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བདག་ཉིད་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐྱེ་བ་ལ་ཡང་དགོས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དཔེར་ན་སྒྲ་མི་རྟག་སྟེ་བྱས་པ་མི་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱས་པ་ཉིད་མི་རྟག་པར་མཐོང་སྟེ། དཔེར་ན་བུམ་པ་བཞིན་ ནོ། །སྒྲ་ཡང་བྱས་པ་ཡིན་ལ། དེས་ན་བྱས་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་བྱས་པ་ཉིད་ཉེ་བར་སྦྱར་བས་གཏན་ཚིགས་གསལ་པོར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་དངོས་པོ་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཉིད་ཡོད་པ་ལ་ཡང་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་མདུན་ན་གནས་པའི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་རང་གི་ངོ་བོར་གནས་པ་ནི་ཡང་སྐྱེ་བར་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་པར་མཐོང་ལ། དེ་བཞིན་
Chinese
而且想要生起定解，就必须向他人展示以何种理性能够领悟此事的道理。因此，暂时来说，认为必须承认其他人的立宗之事的论证，这才是道理。然而，这并不能成为使他人理解的理由，因为没有例子。因此，仅仅是随顺自己所立宗的，承认自己所立宗之事能够成立，这是因为承认没有道理的一方，所以仅仅是欺骗自己，而不能使他人产生定解。对于这一点进行驳斥是非常清楚的，即对于自己所立宗之事不能成立的任何情况。那么，在这里通过比量来显示损害有什么必要呢？如果又说必须明确指出与自己的比量相违的过失，那么，这也只有学派佛护所阐述的。如何阐述呢？因为事物不是从自身产生的，因为那样的产生是没有意义的。这里，“那”指的是自己的自性存在。为什么呢？因为，简略地说明这个词的详细解释是，对于自性存在来说，出生又有什么必要呢？这个词显示了具有所立和理由的性质，并且广为人知的例子。其中，“对于自性存在来说”显示了理由。“出生又有什么必要呢”显示了所要成立的。例如，声音是无常的，因为是所作，凡是所作都是无常的，例如瓶子。声音也是所作，因此，因为是所作所以是无常的。在这里，通过将“所作”紧密结合，清楚地显示了理由。同样，在这里，事物不是从自身产生的，因为对于自性存在来说，出生也是没有意义的。这面前存在的瓶子等，以自己的体性存在，而不需要再次出生，这是显而易见的，同样。
English
Moreover, wanting to generate certainty, it is necessary to show others the reasoning by which one can understand this matter. Therefore, for the time being, it is reasonable to acknowledge that one must accept the proof for the proposition asserted by others. However, this does not become a valid reason for others to understand, because there is no example. Therefore, merely following one's own proposition and acknowledging that one's own proposition can be established is simply acknowledging a position without reason, thus only deceiving oneself and not being able to generate certainty in others. The refutation of this is very clear, namely, any situation where one's own proposition cannot be established. So, what is the need to show harm by inference here? If one says that one must definitely state the fault that contradicts one's own inference, then that is only what was taught by the teacher Buddhapālita. How so? Because things do not arise from themselves, because that arising is meaningless. Here, "that" refers to one's own self-existence. Why? Because the detailed explanation of this briefly stated phrase is, what need is there for birth for self-existence? This phrase shows an example that is widely known to others, possessing the qualities of what is to be established and the reason. Among them, "for self-existence" shows the reason. "What need is there for birth" shows what is to be established. For example, sound is impermanent because it is produced; whatever is produced is seen to be impermanent, like a pot. Sound is also produced, therefore, because it is produced, it is impermanent. Here, by closely associating "produced," the reason is clearly shown. Similarly, here too, things do not arise from themselves, because birth is meaningless for self-existence. This pot, etc., which is present in front, is seen to exist in its own nature without depending on rebirth, and likewise.