Tibetan
་ཀྱིས་གང་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པ་དང༌། འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་བའོ། །ཞེས་ཆོས་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་དང་འགལ་བར་མི་བྱེད་པ་སྟེ། ང་འདས་ཀྱང་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཟུང་བར་བྱའོ། །གནས་གསུམ་པ་ཡང་ཆོས་ཉིད་དང་མི་འགལ་བར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྐད་ཅིག་མ་དང་བདག་མེད་པ་དང་ལྡན་པར་གནས་གསུམ་བསྟན་པ་ཡིན་པས་སོ། །ཆོས་ཉིད་དང་འགལ་བ་ནི་ཉེས་པ་ཟད་པས་གསུངས་པ་ཉིད་དུ་ཁས་མི་ལེན་པས་སོ། །གལ་ཏེ་ཉེས་པ་ཟད་པའི་ཚིག་གི་མཚན་ཉིད་འདི་ཉིད་ཀྱང་ཉེས་པ་ཟད་པས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་ལ་ངེས་ཤེ་ན། རིགས་པ་ཡིན་པས་སོ། །གང་ཐམས་ཅད་དུ་རིགས་པ་བརྗོད་པ་དེ་ཉིད་ཉེས་པ་ཟད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་ཞར་ལ་འོངས་པས་ཆོག་གོ ། །དེ་ལྟར་ལུང་ཚད་མ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པས་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ལུང་བསྟན་པ་བདེན་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པས་དེས་གསུངས་པའི་ལུང་འཆད་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངེས་པར་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་གཙོ་བོའི་དོན་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པས་མི་གནོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་མི་སླུ་བས་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་གཞན་ལ་ཡང་མི་སླུ་བའི་ཕྱིར་ལུང་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཙོ་བོའི་དོན་ལ་མི་སླུ་བས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་གཞན་ལའང་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ལུང་མི་སླུ་བ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པས་གང་གིས་གསུངས་པ་དེ་ཡང་ཚད་མ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཐབས་གང་གིས་ཤེས་རབ་སྐྱེ་བ་དེ་བསྟན་ཟིན་ཏོ།། ད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོན་པའི་སྣོད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འབྲས་བུ་ཅན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡང་དག་པ་ཅི་ལྟ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡིན་པས་དེ་སྟོན་པ་ནི་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་འབྲས་བུ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །སྔར་གོམས་པས་རྒྱུད་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ས་བོན་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལྷག་པར་མོས་པའི་རྒྱུ་གང་གི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་ལ་བསྟན་བཅོས་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་གོམས་པས་མྱུར་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་པས་སོ། །གཞན་དག་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་བྱ་བས་ནི་གང་སྔར་གོམས་པས་རྒྱུད་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ས་བོན་མ་བཞག་པ་དེ་རྣམས་ལ་བསྟན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གཞན་དག་ལ་སྟོང་པ
Chinese
以其所入之经等，诸行皆为刹那，诸法皆无我，一切灭尽皆寂。如是与三种法性不相违背，我虽已逝，汝等亦当受持为佛所说。第三处亦是不违背法性而安住。于世俗中，以具足刹那与无我而宣说三处。与法性相违者，是不承认是罪业灭尽者所说。若问，此罪业灭尽之语之体性，亦如何能确定是罪业灭尽者所说？以是理故。凡是于一切处宣说理者，彼即是罪业灭尽者，此乃顺带而至，故可矣。如是，以圣龙树足所作之授记，确定是真实不虚，故以彼所说之教言，以无颠倒之论典之门，定能如实了知，是为正理。又或者，以现量与比量皆不能损害之体性，于主要之义空性，以不欺诳故，于极隐蔽者，亦不欺诳他人，故是正量。是故说于主要之义不欺诳故，于其他比量亦如是。以教言成立为不欺诳之自性，故说者亦成立为量。如是，以何种方便能生智慧，彼已宣说完毕。 现在，为了宣说宣说空性之器，故宣说了“缘起”等。所谓“具果者”，是说真实的缘起是如何的，因为是无生，所以宣说彼者，即是对何者具有通达之果，即称彼为“具果者”。往昔串习故，于相续中具有空性之种子，于空性具有增上意乐之因，于何者之相续中具有，即当为彼宣说论典。因为彼等在其他生世串习，故能迅速生起对空性之增上意乐。所谓“非其他”，即是对往昔未串习，于相续中未种下空性种子者，是不应宣说的。若问，对其他
English
Through that which enters into the sutras and so forth, all conditioned things are momentary, all phenomena are without self, all cessation is peaceful. Thus, it does not contradict the three natures of reality. Even though I have passed away, you should hold that it is what the Buddha said. The third place also abides without contradicting the nature of reality. In conventional truth, the three places are taught as possessing momentariness and selflessness. To contradict the nature of reality is to not acknowledge that it was spoken by one who has exhausted faults. If asked, how can one be certain that this very characteristic of the words of one who has exhausted faults was spoken by one who has exhausted faults? It is because it is logical. That which speaks of reason in all places is one who has exhausted faults, and that is sufficient as it comes along the way. Thus, since the words of the noble Nagarjuna are established as valid, it is certain that the prophecy is true. Therefore, it is reasonable to ascertain the true nature of reality through the teachings spoken by him, through the means of treatises that are not inverted. Furthermore, the defining characteristic of the main point, emptiness, is that it is not harmed by direct perception or inference. Because it is not deceptive, it is not deceptive to others, even those who are extremely hidden. Therefore, it is a valid source of knowledge. For that very reason, it is said that because it is not deceptive about the main point, inference is also the same for others. Because the words are established as being non-deceptive, the speaker is also established as being valid. Thus, the means by which wisdom arises has been explained. Now, in order to explain the vessel that demonstrates emptiness, he spoke of "dependent arising" and so forth. The term "fruitful" refers to how true dependent arising is, because it is unborn. Therefore, to teach it is to call that which has the fruit of understanding by that name. Because of prior habituation, the seed of emptiness is in the mindstream, and the cause of particularly aspiring to emptiness is in the mindstream of those who have it. Therefore, the treatise should be taught to them, because they are habituated to other births and quickly give rise to a particular aspiration for emptiness. "Not others" means that those who have not been habituated in the past and have not placed the seed of emptiness in their mindstream should not be taught. If asked, to others
Tibetan
་ཉིད་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་བསྟན་བཅོས་ཅིའི་ཕྱིར་མི་སྟོན་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་རྣམས་ལས་སོ། །དེ་ལོག་པར་ཞུགས་པའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པར་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་ཅི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་དུ་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གཤེ་བའི་བསམ་པས་སོ། །ཡང་ན་དངོས་པོ་ཆད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པར་རྟོགས་ནས་གདོད་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གཤེ་བའི་བསམ་པ་ཡོད་པས་སོ། །དོན་མ་ཡིན་པ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་མ་ཤེས་པས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པའི་ལམ་གྱིས་ངེས་པར་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ཉིད་རྒྱས་པར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རེས་འགའ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མི་མཁས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མི་ཤེས་པས་སོ། །སྟོང་པ་ཉིད་སྤངས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ནི་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ངེས་པས་སོ། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྩ་བའི་ཤེས་རབ་ལས། གཟུང་བར་དཀའ་བའི་སྦྲུལ་དང་ནི། ། ལེགས་པར་མ་བསྒྲུབས་རིག་སྔགས་བཞིན། །སྟོང་ཉིད་ལོག་པར་རྟོགས་པ་ཡིས། །བློ་གྲོས་དམན་པ་རླག་པར་བྱེད། །ཆོས་འདི་བློ་གྲོས་དམན་པ་ཡིས། །རྟོགས་པར་དཀའ་བ་མཁྱེན་ནས་སུ། །དེ་བས་ཐུབ་པས་ཆོས་ཀྱི་ཕྱིར། །ཐུགས་ནི་བཏང་སྙོམས་མཛད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ལྷག་པར་མོས་པའི་ཁྱད་པར་ངེས་པར་བྱས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མོས་པའི་ཁྱད་པར་ངེས་པར་མཛད་དེ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ངེས་པར་དཀའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་སེམས་ཀྱི་འཇུག་པ་རྟོགས་པར་དཀའ་བས་སོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཉེ་བར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་པར་མོས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་རྒྱུ་མཚན་བསྟན་པར་བྱ་བའི་དོན་དུའོ། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལས་བྱུང་མཆི་མས་མིག་བརླན་ཞིང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཐོས་ནས་དང་བ་སྟེ། དད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལས་བྱུང་བའི་མཆི་མས་མིག་གང་བ་གང་ལ་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། རབ་ཏུ
Chinese
为什么不宣讲能显示空性的论典呢？因此宣说了“彼等是空性”等等。其中的“彼等”是指其他的那些。所谓“具有邪见之心”，是指心怀这样的想法来呵责空性：那些作为对境的事物怎么会是空性呢？或者，认识到事物是断灭的自性，从而心怀呵责本初无生的空性的想法。所谓“因为具有巨大的非义”，是指因为不了解事物不存在的空性之义，必定会因匮乏圣法的道路而堕入恶趣。为了详细阐述这一点，宣说了“有时”等等。所谓“不智者”，是指不了解空性如实之义。所谓“舍弃空性”，是指从对事物执著的角度而言。所谓“空性的意义是不存在”，是指认为诽谤因果就是空性的意义，从而颠倒地确定。所谓“诽谤一切事物”，是指诽谤因果等等。因此，《中观根本慧论》中说： “犹如难以捉摸的蛇， 或者没有好好修持的明咒， 错误理解空性， 会摧毁低劣的智慧。 了知此法以低劣的智慧， 难以证悟之后， 因此，能仁为了正法， 内心保持舍弃（不宣说）的状态。” 如是宣说了。所谓“特别要确定信解的差别”，意思是说，要确定对空性信解的差别。所谓“难以确定”，是因为难以了解他人内心的想法。所谓“为了要近似地显示其理由”，是为了要显示特别信解的差别的理由。
English
Why not expound the treatises that reveal emptiness? Therefore, it is said, "Those are emptiness," and so on. "Those" refers to others. "Having a mind that has entered wrongly" means having the thought of scolding emptiness from the perspective of focusing on objects, wondering how those objects that have become objects of focus could be emptiness. Or, having the thought of scolding emptiness, which is without origination from the beginning, after realizing that objects are of the nature of annihilation. "Because it possesses great non-meaning" means that because one does not understand the meaning of emptiness, which is the non-existence of objects, one will definitely go to the lower realms by the path that is deprived of the holy Dharma. In order to explain this in detail, it is said, "Sometimes," and so on. "Unwise" means not knowing emptiness as it truly is. "Abandoning emptiness" means from the point of view of being attached to objects. "The meaning of emptiness is non-existence" means wrongly determining that the meaning of emptiness is to denigrate cause and effect. "Denigrating all things" means denigrating cause and effect, and so on. Therefore, in the Root Wisdom Treatise, it is said: "Like a snake that is difficult to grasp, Or a mantra that has not been properly practiced, A wrong understanding of emptiness, Destroys inferior wisdom. Knowing that this Dharma with inferior wisdom, Is difficult to realize, Therefore, the Able One, for the sake of the Dharma, Kept his mind in a state of equanimity (of not teaching)." Thus it is said. "Especially to determine the difference of faith" means to determine the difference of faith in emptiness. "Difficult to determine" is because it is difficult to understand the entry of others' minds. "In order to closely show the reason for that" is for the purpose of showing the reason for the difference of special faith.