Tibetan
གི་ཡུལ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་རྗེས་དཔག་གིས་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་གྲུབ་པ་ནི་མི་སླུ་བ་སྟེ། དཔེར་ན་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པས་རྗེས་སུ་དཔག་པས་མི་གནོད་པ་ནི་མི་སླུ་བ་སྟེ། དཔེར་ན་གཙོ་བོ་དང༌། དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ནི་རྟག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རང་བཞིན་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་སོ། །འབྲས་བུར་གྱུར་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པ་ལ་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་དེ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་མི་གནོད་པས་མི་སླུ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་ལ་ལུང་གི་སྟོབས་ཀྱིས་འཇུག་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་མི་གནོད་པ་ནི་སླུ་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་འཇུག་པའི་ཚད་མ་གཉིས་ཀྱི་ཡུལ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིས་ཀྱི་ཕྱིས་ཚད་མར་ཁས་བླངས་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་སྔ་ཕྱིའི་འགལ་བ་ཡོད་མེད་དཔྱད་པས་གང་གི་ཚེ་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་འཇུག་ན་དེའི་ཚེ་ལུང་ལ་བརྟེན་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་མི་གནོད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་ལ་གནོད་པ་མེད་ན་མི་སླུ་བ་སྟེ། དཔེར་ན་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དང༌། དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ཁས་བླངས་ན་དེ་སྤང་བའི་དོན་དུ་སྦྱིན་སྲེག་ལ་སོགས་པ་མི་སྟོན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་མི་གནོད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་མུ་སྟེགས་པས་འདོད་ཆགས་དང༌། ཞེ་སྡང་དང༌། གཏི་མུག་དང༌། དེ་ལས་བྱུང་བའི་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་ཆོས་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་ལ། དེ་སྤང་བའི་ཕྱིར་རྟེན་ལ་ཁྲུས་བྱས་པ་དང༌། སྦྱིན་སྲེག་དང༌། སྨྱུང་བར་གནས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མི་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མི་སླུ་བ་སྟེ། འདི་ ལྟར་ཁྲུས་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པས་སྡིག་པ་སེལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་སྡིག་པ་དང་འགལ་བ་མེད་པས་སོ། །གང་དང་གང་རྒྱུ་ལ་གནོད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་གནོད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མངར་བ་དང༌། བསིལ་བ་དང༌། སྣུམ་པའི་རྫས་རྣམས་བད་ཀན་གྱི་ནད་ལ་མི་གནོད་པ་བཞིན་དུ་ཁྲུས་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་སྡིག་པའི་རྒྱུ་རྣམས་ལ་གནོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ཕྱིའི་དྲི་མ་ཁོ་ན་དག་པར་འགྱུར་གྱི། ནང་གི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ནི་
Chinese
对于隐蔽的对境，以比量成立其真实性是不欺骗的，例如无常等等。不是比量所能衡量的，成立为不是比量所能衡量的，因此比量不能损害，是不欺骗的，例如自在和遍入天等。那些的自性所变成的法不是常法，因为要成立它的自性。也不是果，因为常法没有果。因此，它对于隐蔽的对境，比量不能损害，所以是不欺骗的。同样，对于隐蔽的对境，以圣言的力量而成立的比量不能损害是欺骗的，像这样，以事物力量而成立的二种量所量境完全清净之后，后来承认为量所作的论典的所立宗法，观察有无先后矛盾，当有思择的差别产生时，那时依赖圣言的比量就不能损害了。像那样的比量，对于极隐蔽的对境没有损害，那是不欺骗的，例如如果承认贪欲等的自性以及从它产生的不是法，为了断除它而不显示火供等，那是不被比量所损害的，像这样，外道徒认为贪欲、嗔恨、愚痴以及从它们产生的身语业不是法，为了断除它们而对所依身沐浴、火供和斋戒等。像那样不宣说的是不欺骗的，像这样沐浴等不能消除罪业，因为与贪欲等的罪业没有相违。任何不能损害因的，就不是它的损害者，例如甜的、凉的、油腻的食物等不能损害培根病一样，沐浴等也不能损害罪业的因，因为它只能清净外在的污垢，而内在的贪欲等却不能。
English
For objects that are hidden, establishing their truth through inference is not deceptive, such as impermanence, etc. What is not to be inferred, and is established as not to be inferred, is therefore not harmed by inference, and is not deceptive, such as the chief and the all-pervading, etc. The dharma that has become the nature of those is not permanent, because that very nature is to be established. Nor is it a result, because the permanent does not have a result. Therefore, it is not deceptive because inference does not harm the hidden object. Similarly, inference that engages with hidden objects through the power of scripture is deceptive if it does not harm them. Like this, after the objects of the two valid cognitions that engage through the power of objects are completely purified, then, when examining whether there are contradictions between earlier and later positions in the treatises that are later accepted as valid cognitions, at the time when a distinction of thought arises, at that time, inference that relies on scripture will not be harmed. Such an inference, if it does not harm objects that are extremely hidden, is not deceptive. For example, if one acknowledges the nature of desire, etc., and that what arises from it is not dharma, and does not show fire offerings, etc., for the sake of abandoning it, then that is not harmed by inference. Like this, non-Buddhists say that desire, hatred, delusion, and the actions of body and speech that arise from them are not dharma, and in order to abandon them, they perform bathing, fire offerings, and fasting, etc., for the support. Whatever is not spoken of in that way is not deceptive. Like this, bathing, etc., does not eliminate sins, because it is not contrary to the sins of desire, etc. Whatever does not harm the cause is not its harmer. For example, just as sweet, cool, and oily substances do not harm phlegm diseases, so too, bathing, etc., does not harm the causes of sins, because it only purifies external impurities, but not internal desire, etc.
Tibetan
མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ལུང་གང་ལ་ཡུལ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡོད་པ་དེ་ནི་མི་སླུ་བ་ཡིན་པས་འཇིག་རྟེན་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པས་ཡུལ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཚིག་ཁོ་ན་ཚད་མར་འདོད་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ལུང་ཚད་མར་ཁས་བླངས་པས་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ལུང་བསྟན་པ་བདེན་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པས་དེས་མཛད་པའི་བསྟན་བཅོས་ལུང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འཆད་པ་མཐོང་བའི་སྒོ་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངེས་པ་ནི་རིགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣམ་འགྲེལ་ལས། །འབྲེལ་པ་དང་ནི་རྗེས་མཐུན་ཐབས། །སྐྱེས་བུའི་དོན་ནི་རྗོད་པར་བྱེད། །ངག་དེ་དཔྱད་པར་འོས་པ་ཡིན། །དེ་ལས་གཞན་པ་དཔྱད་འོས་མིན། །མངོན་སུམ་དང་ནི་རྗེས་སུ་དཔག །རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་མི་གནོད་པ། །མཐོང་དང་མ་མཐོང་དོན་དག་ལ། །དོན་དེ་ལ་ནི་སླུ་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཅི་ལྟར་ཉེས་པ་ཟད་པའི་ཚིག་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་ནུས་པ་མངོན་སུམ་དང༌། རྗེས་སུ་དཔག་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་དོན་ལ་མི་སླུ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་ལ་ཡང་ཉེས་པ་ཟད་པའི་ཚིག་མི་སླུ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཉེས་པ་ཟད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་རྟགས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་ལ་ཡང་སྐྱེ་བའི་བློས་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་ཚད་མའི་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གང་ཅི་ལྟར་བསྟན་པའི་ལུང་གི་ཁྱད་པར་ལ་བརྟེན་ནས་རྟོགས་པ་དེ་ནི་མི་སླུ་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་དོན་རྟོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་ལ་ཡང་ཅི་ལྟར་བསྟན་པའི་ལུང་གི་ཁྱད་པར་ལ་བརྟེན་པའི་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་རིགས་པས་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་ལ་ལུང་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་ དཔག་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་གནས་གཉིས་གང་གིས་གསུངས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་གསུམ་པ་གསུངས་སོ་ཞེས་པ་དེ་ལ་ངེས་པ་ག་ལ་ཡོད། དེས་ན་ཅི་སྐད་གསུངས་པའི་ལུང་གི་ཁྱད་པར་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་པའི་གཏན་ཚིགས་དེ་ལ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་འདི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་སྟོན་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉན་པ་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་གནས་གསུམ་ཀ་སྟོན་པ་པོ་གཅིག་གིས་བསྟན་པས་མངོན་སུམ་ཁོ་ནས་རྟོགས་པར་འགྱུར་གྱི། དེ་རྣམས་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ད་ལྟར་གྱི་ཉན་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ཉེས་པ་ཟད་པའི་ཚིག་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས
Chinese
并非如此。如果任何教言具有完全清净的境，那么它就是不欺骗的，因此追随世间，成为量。因为世间人只承认完全清净的语言为量。这样，由于承认教言为量，圣者龙树的授记必定是真实的，因此通过见到他所著的论典如实地解释教言，从而确定真如，这才是正理。因此，《释量论》中说：“关系和随顺方便，陈述士夫之义，此语堪观察，彼外不应理，现量与比量，二者皆无害，见与未见义，于彼义不欺。”意思是说，就像能够完全断除过失的语言，对于现量和比量所能认识的境不欺骗一样，对于极其隐蔽的境，断除过失的语言也是不欺骗的。因此，以具有断除过失之相的理由，对于极其隐蔽的境，也仍然是通过生起的智慧进行比量。世间量的相就是这样，即任何依靠如何指示的教言的差别而产生的认识，都是不欺骗的，例如像通过现量和比量所认识的境一样。对于极其隐蔽的境，也是依靠如何指示的教言的差别而产生的认识，以这样的理路，对于极其隐蔽的境，教言是量。现量和 比量所能认识的两个处所，由谁所说，就由他说了第三个处所，对此有什么确定性呢？如果说，依靠如是所说的教言的差别，这个理由是确定的，那么，这个过失是不存在的。因为对于宣说者和亲近的听者来说，三个处所都是由同一个宣说者所宣说的，所以仅仅通过现量就能认识，对于他们来说，是没有怀疑的。现在的听者们，是通过世尊所说的断除过失的语言的特征来认识的。像这样，世尊
English
It is not so. If any teaching has a completely pure realm, then it is not deceptive, therefore, following the world, it becomes a valid cognition. Because worldly people only accept completely pure words as valid cognition. Thus, since the teaching is accepted as valid cognition, the prophecy of the noble Nagarjuna is certainly true, therefore, by seeing that his treatises explain the teachings without error, determining suchness is indeed the correct reasoning. Therefore, it is said in the Pramāṇavārttika: "Relationship and concordant means, state the meaning of a person, that speech is worthy of examination, other than that is not reasonable, perception and inference, both are harmless, seen and unseen meanings, in that meaning there is no deception." It means that just as the words that can completely eliminate faults are not deceptive for the objects to be understood by perception and inference, similarly, for the extremely hidden objects, the words that have eliminated faults are also not deceptive. Therefore, with the reason of having the characteristic of eliminating faults, for the extremely hidden objects, it is still inference through the wisdom that arises. The aspect of worldly valid cognition is like this, that is, any understanding that arises depending on the difference of how the teaching is indicated is not deceptive, for example, like understanding the objects to be understood by perception and inference. For the extremely hidden objects, it is also the understanding that depends on the difference of how the teaching is indicated, with such reasoning, for the extremely hidden objects, the teaching is valid cognition. The two places to be understood by perception and inference, by whom they are spoken, then he speaks the third place, what certainty is there about this? If it is said that depending on the difference of the teaching that is spoken as such, this reason is certain, then this fault does not exist. Because for the speaker and the close listeners, all three places are taught by the same speaker, so they can be understood only through perception, for them, there is no doubt. The present listeners recognize it through the characteristic of the words of the Bhagavan that have eliminated faults. Like this, the Bhagavan.