Tibetan
ནས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་རྟོག་པ་མེད་པའི་དུས་དང༌། རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་དུས་ན་ཡིད་ཀྱིས་འཚོལ་བར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྟོག་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་སེམས་ཀྱི་རགས་པ་ཉིད་དོ། །སེམས་པའམ་ཤེས་རབ་ལ་བརྟན་ནས་རྟོག་པ་མེད་པ་དང༌། རྟོག་པ་མེད་པའི་གནས་སྐབས་ན་སོ་སོར་རྟོག་པར་བྱེད་པའི་ཡིད་ཀྱི་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དཔྱོད་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་སེམས་ཀྱི་ཕྲ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་འདོད་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། འདོད་པའི་དོན་གྲུབ་པའོ། །ལུས་དང་སེམས་བསྲབས་པའི་ཕྱིར་དགའ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གྱུར་བའོ། །གནས་སོ་ཞེས་བྱ་ནི་བསམ་གཏན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་གནས་པའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་བའོ། །རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་གི་སེམས་རྣམ་པར་འཁྲུག་པར་བྱེད་པར་མཐོང་བས། དེ་གཉིས་ལ་སེམས་བརླན་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་དང༌། དཔྱོད་པ་མེད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ལ་སེམས་གཏད་དེ་སེམས་དམིགས་པ་གང་ལ་སེམས་འཕྲོ་བར་གྱུར་པ་དེ་ལས་ཐ་དད་དུ་བྱས་ཏེ། དམིགས་པ་མི་འཕྲོ་བ་ལ་སེམས་ཞི་བར་གཏོད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་བྲལ་ཞིང་ནང་ཡོངས་སུ་དང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་སེམས་ཞི་བར་བྱས་ཏེ། རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་རྨ་དང་བར་བཅས་པའི་གནས་སྐབས་ལས་འདས་ཏེ། བསྒོམས་ པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྨ་དང་བར་བྱེད་པའི་གནས་སྐབས་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་དུ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་མི་འཇུག་པས་རོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ཡིན་པས་རྟོག་པ་མེད་པ་དང་དཔྱོད་པ་མེད་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བཞིན་ནོ། །དེ་དགའ་བའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཏང་སྙོམས་ལ་གནས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་འཁྲུག་པར་བྱེད་པའི་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་དང༌། དགའ་བ་རྣམས་སྤངས་ཏེ། དེ་རྣམས་ལ་བཏང་སྙོམས་སུ་འགྱུར་བས་སོ། །དེ་ཡང་དགའ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་འདུ་ཤེས་དང༌། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དག་གི་གོ་སྐབས་མི་འབྱེད་པའི་དོན་དུ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གནས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །རེ་འགའ་འགའ་ཞིག་གིས་བསྐྱེད་ན་ཡང་ལྷག་པར་མི་གནས་པའི་དོ
Chinese
然后依次是无分别之时，以及有分别之时，心中所寻求的，即是分别，那也是心的粗大之处。依靠心或智慧，处于无分别，以及无分别的状态时，分别思索的心的作用，即是伺察，那也是心的微细之处。像这样，作为欲望的对治，与分别和伺察相等同，因此称为有分别和伺察，以及欲望的意义得以实现。由于身心轻安，因此与喜乐和心乐相伴随。所谓“住”，是指进入禅定而安住。所谓“彼”，是指瑜伽士。由于见到分别和伺察扰乱心，因此对二者心生厌倦，将心专注于无分别和无伺察之因，使心从所缘境中分离，将心安住于不散乱的所缘境上。因此说，远离分别和伺察，内心完全澄净。所谓心相续成为一体，是指平息了散乱之心，有分别的状态超越了创伤和间隔的状态，通过修习的力量，获得了创伤和间隔的状态。因此说，心相续成为一体，意思是说，相续中不容许分别和伺察进入，因此成为一味。由于完全舍弃了一切分别和伺察，因此被称为无分别和无伺察。所谓具有喜乐，与之前相同。所谓远离对喜的贪执，是因为粗大的缘故。所谓安住于舍，是指舍弃了扰乱心的分别和伺察，以及喜，对它们保持舍的状态。这也是为了不给与喜相伴随的觉受和作意以机会，因此正念得以现前。即使偶尔生起，也不会长久停留。
English
Then, in sequence, there is the time of non-conceptualization, and in the time of conceptualization, what is sought by the mind is conceptualization, and that is the grossness of the mind. Relying on mind or wisdom, being in non-conceptualization, and in the state of non-conceptualization, the function of the mind that separately contemplates is investigation, and that is the subtlety of the mind. Like this, as an antidote to desire, being equal to conceptualization and investigation, therefore it is called having conceptualization and investigation, and the meaning of desire is accomplished. Because the body and mind are light and at ease, therefore it is accompanied by joy and mental pleasure. "Dwelling" means entering into meditative absorption and abiding. "That" refers to the yogi. Seeing that conceptualization and investigation disturb the mind, therefore the mind becomes weary of the two, focusing the mind on the cause of non-conceptualization and non-investigation, separating the mind from the object of focus, and settling the mind on the object of focus that is not scattered. Therefore, it is said to be free from conceptualization and investigation, and the inner being is completely clear. "The mind stream becoming one" means pacifying the distracted mind, the state of having conceptualization transcends the state of trauma and interruption, and through the power of practice, the state of trauma and interruption is attained. Therefore, it is said that the mind stream becomes one, meaning that conceptualization and investigation are not allowed to enter the stream, therefore it becomes one taste. Because all conceptualization and investigation are completely abandoned, therefore it is called non-conceptualization and non-investigation. "Having joy and pleasure" is the same as before. "Being free from attachment to joy" is because of its grossness. "Abiding in equanimity" means abandoning the conceptualization and investigation that disturb the mind, as well as joy, and maintaining a state of equanimity towards them. This is also so that the feeling and attention that accompany joy are not given an opportunity, therefore mindfulness is present. Even if it arises occasionally, it will not remain for long.
Tibetan
ན་དུ་ཤེས་རབ་ཤེས་ཆེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་ཅན་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །གང་གི་ཚེ་བཏང་སྙོམས་ཤས་ཆེ་བ་ལ་གནས་པ་དེའི་དགའ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྐྱེས་པའི་སེམས་རབ་ཏུ་སྤོང་ཞིང་དགའ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཞི་མཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་ཡིད་ཀྱི་ལུས་ཀྱིས་ཚོར་བ་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ལུས་ཀྱིས་མྱོང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ལུས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ལུས་དང་ཡིད་ཀྱི་ལུས་དག་གིས་སོ། །འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བསམ་གཏན་འོག་མ་གཉིས་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་བཏང་སྙོམས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ་གོང་ན་བཏང་སྙོམས་ནི་ཡོད་ལ་བདེ་བ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བསམ་གཏན་འདི་ཁོ་ན་བདེ་བ་དང་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་ནོ། །འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་ཉན་ཐོས་དག་གིས་སོ། །བདེ་བ་ཡང་སྤངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གྱུར་པའོ། །འདིས་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་པས་བདེ་བ་སྤངས་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །སྔ་ནས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་སྤངས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནས་སོ། །ཡིད་བདེ་བ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་སྔ་ནས་ ནུབ་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་གསུམ་པས་དགའ་བ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཡིད་བདེ་བ་ནུབ་པ་ཡིན་ལ། བསམ་གཏན་དང་པོས་ཡིད་མི་བདེ་བ་སྤངས་པས་སོ། །ཚོར་བ་བཞི་པོ་འདི་རྣམས་སྤངས་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་ཁོ་ན་ལྷག་མར་ལུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བཏང་སྙོམས་དང་དྲན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་ནི་ས་འོག་མ་པའི་སྐྱོན་བརྒྱད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལ་སྐྱོན་བརྒྱད་ནི་རྟོག་པ་དང༌། དཔྱོད་པ་དང༌། དབུགས་རྔུབ་པ་དང༌། འབྱིན་པ་དང༌། བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། ཡིད་བདེ་བ་དང༌། ཡིད་མི་བདེ་བའོ། །གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་མེད་པའི་སེམས་དང་མཚུངས་པ་ཉིད་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའོ། །གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་པོ་དང༌། སེར་པོ་དང༌། དམར་པོ་དང༌། དཀར་པོ་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་ལས་སོ། །ཡང་དག་པར་འདས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ནམ་མཁའི་འདུ་ཤེས་བསྒོམས་པས་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱི
Chinese
在那裡智慧會變得非常廣大。因此，才說了「具有正念和正知」。當安住在捨心較強之時，捨棄與喜樂一同生起的意識，並且體驗非喜樂的寂靜平等，那時，意識之身會體驗到快樂的感受。因此，才說了「身體體驗快樂」。身體是指色身和意識之身。關於「聖者們」等等，下方的兩個禪定沒有那樣的捨心，上方有捨心，但沒有快樂。因此，只有這個禪定是快樂和捨心的所依。聖者們是指佛和聲聞。關於「也捨棄了快樂」，是指與第三禪定一同生起的。這顯示了第四禪定捨棄了快樂。關於「先前也捨棄了痛苦」，是指從第一禪定開始。關於「意識的快樂和意識的不快樂先前已 滅盡」，是指第三禪定捨棄了喜樂，因此意識的快樂滅盡，而第一禪定捨棄了意識的不快樂。捨棄了這四種感受之後，只剩下非痛苦也非快樂的感受。因此，才說了「非快樂也非痛苦」。關於「捨心和正念完全清淨」，是因為第四禪定遠離了下方地的八種過患。那八種過患是：粗分別和細分別、吸氣和呼氣、快樂和痛苦、意識的快樂和意識的不快樂。關於「四種無色界的等持」，是因為它們與無色界的意識相同。關於「他」，是指瑜伽士。關於「從色想」，是指從藍色、黃色、紅色、白色等等的意念。關於「完全超越」，是指因為修習一切虛空的意念，所以完全超越了它們，也就是它們的意念不再生起。
English
There, wisdom becomes very vast. Therefore, it is said, "Being mindful and conscientious." When abiding in a state where equanimity is strong, abandoning the mind that arises together with joy, and experiencing the peaceful equality of non-joy, at that time, the body of consciousness will experience the feeling of happiness. Therefore, it is said, "The body experiences happiness." The body refers to both the physical body and the body of consciousness. Regarding "The noble ones," etc., the two lower dhyanas do not have such equanimity, and the higher ones have equanimity but not happiness. Therefore, only this dhyana is the basis of happiness and equanimity. "The noble ones" refers to the Buddhas and Shravakas. Regarding "Also abandoning happiness," it refers to that which arises together with the third dhyana. This shows that the fourth dhyana abandons happiness. Regarding "Having previously abandoned suffering," it refers to starting from the first dhyana. Regarding "The happiness of mind and the unhappiness of mind having previously ceased," it refers to the fact that the happiness of mind ceased because the third dhyana abandoned joy, and the first dhyana abandoned the unhappiness of mind. Having abandoned these four feelings, only the feeling that is neither suffering nor happiness remains. Therefore, it is said, "Neither happiness nor suffering." Regarding "Equanimity and mindfulness being completely purified," it is because the fourth dhyana is free from the eight faults of the lower grounds. Those eight faults are: coarse thought and subtle thought, inhalation and exhalation, happiness and suffering, happiness of mind and unhappiness of mind. Regarding "The four formless absorptions," it is because they make the mind the same as the formless realm. "He" refers to the yogi. Regarding "From the perception of form," it refers to the perception of blue, yellow, red, white, and so on. Regarding "Having completely transcended," it refers to having completely transcended all of them by meditating on the perception of all of space, that is, their perceptions no longer arise.