Tibetan
རྣམས་ཀྱི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་དེའི་ཚེ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་བཀོད་པ་ལ་ཡང་ཉེ་བར་གནས་པ་ཡིན་ན་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་ཐོས་ནས་ངེས་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་ཁོ་ན་དོན་དམ་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་ དགོངས་པ་ཅན་ནོ་ཞེས་པའི་སེམས་སྐྱེའོ། །གཞན་དུ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བསྔགས་པ་ཇི་ལྟར་བརྗོད། དེས་ན་བདག་ཀྱང་དོན་དམ་པའི་ཐེག་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ་སྙམ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་རིགས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བར་བསྟན་ནས། ད་ནི་ལུང་གི་སྒོ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལས་སངས་རྒྱས་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། མདོ་གང་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་དེ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཇི་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་གོ་སླའོ། །དེ་ལ་མཇུག་བསྡུ་བ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་གོ་སླའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་ཞེས་དྲི་བ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་གོ་སླའོ། །དེ་ལ་ལན་ནི་སྙིང་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྡིག་པའི་ཆོས་ལས་རྒྱལ་བས་རྒྱལ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་རྒྱུ་མཐུན་པ་ཐོས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཅན་ཡིན་པས། རྒྱལ་བའི་སྲས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་དང༌། དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བློ་དང༌། བརྡ་ལས་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའོ། །དེ་འགྲེལ་པས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་རྣམ་པ་ནི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་དང༌། ཆོས་ལ་དམིགས་པ་དང༌། དམིགས་པ་མེད་པའི་བྱེ་བྲག་དང་གསུམ་སྟེ། དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་རང་བཞིན་སྟོན་པས་སོ། །དེ་ཡང་དང་པོར་བདག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །དངོས་པོ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དངོས་པོ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པ་དང༌། ཡོད་པ་དང༌། མེད་པ་དང༌། རྟག་པ་དང༌། ཆད་པ་ལ་སོགས་པ་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཤེས་རབ་བོ། །བརྡ་ལས་ བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས
Chinese
在赞叹他们的时候，如果安住在声闻和独觉乘中，那么他们听到菩萨们的赞叹后，一定会生起这样的心念：只有菩萨乘才是究竟真实的，其他的都是不了义的。否则，如来们如何赞叹菩萨们呢？因此，为了生起我也要进入究竟真实的乘的心念。这就是它的意义。这样通过理证显示了从菩萨中产生佛陀之后，现在为了通过圣言量显示从菩萨中产生佛陀，以及为了显示在哪部经中赞叹了佛陀的菩萨。如是说等都容易理解。为了显示结尾，因此说了因此这样等，容易理解。为了显示菩萨的因是什么的提问，又说了又等，容易理解。对此的回答是说了慈悲等。战胜罪恶之法而得胜者，就是佛陀薄伽梵。因为具有与法界极度清净和合的听闻习气的精华，所以胜者的儿子就是菩萨。那些菩萨们具有的慈悲心，以及发起了究竟菩提心的自性，无二的智慧，和从名言产生的菩提心，就是因。为了通过解释来显示它，说了对此等。对此将要解释的相是缘众生，缘法，和无缘的差别这三种，因为通过所缘的门径来显示自性。其中首先将通过以我等来说明。事物和等，就是事物和非事物，存在和不存在，常和断等，远离二边的就是无二的智慧。从名言产生的菩提心。
English
When praising them, if they are dwelling near the Hearers and Solitary Buddhas Vehicle, then upon hearing the praise of the Bodhisattvas, they will definitely generate the thought: "Only the Bodhisattva Vehicle is ultimately true, the others are provisional." Otherwise, how would the Tathagatas praise the Bodhisattvas? Therefore, it is for the sake of generating the thought that I too shall enter the ultimately true Vehicle. That is its meaning. Thus, after demonstrating that Buddhas arise from Bodhisattvas through reasoning, now, in order to demonstrate that Buddhas arise from Bodhisattvas through scriptural authority, and in order to show in which Sutra the praise of the Buddhas' Bodhisattvas is expressed, the phrase "As it is said" and so on is mentioned, which is easy to understand. In order to show the conclusion, the phrase "Therefore, in that way" and so on is mentioned, which is easy to understand. In order to show the question of what is the cause of a Bodhisattva, the phrase "Again" and so on is mentioned, which is easy to understand. The answer to that is the phrase "Compassion" and so on is mentioned. The Victorious One who has overcome sinful dharmas is the Buddha, the Bhagavan. Because he possesses the essence of the seeds of hearing that are in harmony with the utterly pure realm of Dharma, the son of the Victorious One is the Bodhisattva. The mind of those Bodhisattvas endowed with compassion, the non-dual wisdom that is the nature of generating the mind of ultimate Bodhi, and the mind of Bodhi that arises from conventional terms, are the cause. In order to show that through explanation, the phrase "Regarding that" and so on is mentioned. The aspects that will be explained regarding that are the three distinctions of focusing on sentient beings, focusing on dharmas, and non-focusing, because the nature is shown through the gateway of the object of focus. Among these, it will first be shown by "As me" and so on. "Things and" and so on, are things and non-things, existence and non-existence, permanence and annihilation, and so on, being free from the two extremes is non-dual wisdom. The mind of Bodhi that arises from conventional terms.