Tibetan
བར་མ་ཤེས་ནའོ། །ཐར་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་མེད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་མཚན་མ་མེད་པ་མ་རྟོགས་ན་ཐར་པ་མེད་པའོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པའོ། །ཚང་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ ཇི་ལྟར་དེའི་རང་བཞིན་དང༌། སྒྲིབ་པ་དང༌། དེ་སྤངས་པའི་རྣམ་པས་སོ། །ཞར་ལ་འོངས་པས་ཆོག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པར་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་བསྟན་པ་ལ་རྩོད་པ་དང༌། ལན་བརྒྱུད་མར་ཞར་ལ་འོངས་པས་ཆོག་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པར་ཡང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་བསྟན་པ་ལ་སྐྱོན་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །བློ་མ་དཀྲུགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་རྣམ་པར་མ་ཡེངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །རང་ཉིད་ཀྱིས་དོན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་ནུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་གྱི། །བློ་དམན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའོ། །དཀྱུས་མ་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་དང་པོའི་རྣམ་གཞག་ཉིད་རྩོམ་པའོ། །དེ་ཉིད་སྟོན་པ་ནི་དེ་ཚེ་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་དང་པོ་རྟོགས་པའི་དུས་སུའོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལའོ། །དང་པོ་སྦྱིན་པ་ཉིད་ནི་ལྷག་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སྦྱིན་པ་ལ་འཇུག་པ་སླ་བའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་ལ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རྒྱུ་དང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་ལྷག་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ས་དང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀུན་ཏུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ཉིད་ནི་ཅི་ལྟར་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡང་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་བྲལ་བ་ཡི། །འདི་ལྟར་ཆོས་ཡོད་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པའི་རིགས་པས་སོ། །གང་གི་ཚེ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་རྟོགས་པ་དེའི་ཚེ་བདག་དང་གཞན་དག་མཉམ་པ་ཉིད་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཐོབ་ནས་བདག་དང་གཞན་དག་ལ་ཁྱད་པར་དུ་མི་རྟོག་གོ ། །དེས་ན་འདིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་བདག་གི་དོན་བཞིན་དུ་གཞན་གྱི་དོན་ལ་ཡང་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་འགྲེལ་པས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྦྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྦྱིན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཟང་ཟིང་དང༌། ཆོས་དང༌། མི་འཇིགས་པའི་ སྦྱིན་པའོ། །དེ་ལ་མཆོད་པ་དང༌། རྗེས་སུ་འཛིན་པ་འདོད་པས་ཕྱི་དང་ནང་གི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པའི་དངོས་པོ་ཁ་ལན་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་སེམས་གང་གིས་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་དང༌། ལུས་དང་ངག་གི་ལས་གང་གིས་སྟེར་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པའོ། །འདིས་ནི་བཀྲེས་པ་དང་སྐོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་བསལ་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་རྗེས་སུ་འཛིན་པར་བྱེད་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་གནོད་པར་མི་འགྱུར་བའི་འཚོ་བ་དང༌། བསྟན་བཅོས་དང༌། སྒྱུ་རྩལ་དང༌། གཙུག་ལག་གི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ལས་ཀྱི་མན་ངག་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་བདེ་འགྲོ་དང་མཐོང་བའི་ལམ་སྟོན་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པའོ། །འདིས་ཀྱང་འཚོ་བ་དང༌། ངན་འགྲོ་དང༌། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་བཟློག་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་འཛིན་པར་བྱེད་པའོ། །མི་འཇིགས་པའི་སྦྱིན་པ་ནི་རྒྱལ་པོ་དང༌། ཆོམ་རྐུན་པ་དང༌། དགྲ་དང༌། གཅན་གཟན་ལ་སོགས་པས་སྐྲག་པར་གྱུར་པ་དེ་རྣམས་ལས་གྲོལ་བར་བྱེད་པའོ། །འདིས་ཀྱང་སྲོག་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་དང༌། བུ་དང་ཆུང་མ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་འཇིགས་པ་ལས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་རྗེས་སུ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ལྡོག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། འཇུག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །དེ་ལྡོག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །འཇུག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །དེ་ལ་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་སོ་སོར་ཐར་པ་རིགས་བདུན་ལེན་པ་སྟེ། དགེ་སློང་དང༌། དགེ་སློང་མ་དང༌། དགེ་ཚུལ་དང༌། དགེ་ཚུལ་མ་དང༌། བར་སློབ་མ་དང༌། དགེ་བསྙེན་དང༌། དགེ་བསྙེན་མའོ། །དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་བདག་ཉིད་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་དོན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་སེམས་ཅན་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་དོན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་རྣམས་ལ་གནས་ན་སྲོག་གི་ཆེད་དུ་ཡང་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་གནོད་པར་མི་བྱེད་དོ། །བྱེད་དུ་ཡང་མི་འཇུག་གོ ། །བཟོད་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། གཞན་གྱི་ གནོད་པ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་བའི་བཟོད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང་དུ་ལེན་པའི་བཟོད་པ་དང༌། ཆོས་ལ་ངེས་པར་སེམས་པའི་བཟོད་པའོ། །དེ་ལ་དྲན་པ་དང༌།
Chinese
如果不知道中间的，就不能解脱。所谓“没有解脱”就是没有断除烦恼。所谓“因此”就是因为如果不证悟无相，就不能解脱。所谓“那”就是指法无我。所谓“完整地”就是指如何以它的自性、障碍和断除这些的方式。所谓“顺便提到就足够了”就是指在声闻乘中，对于宣说法无我，争论和回答通过间接的方式顺便提到就足够了。所谓“正因为如此”就是指因为即使在声闻乘中，宣说法无我也不会有过失，所以才这样说。所谓“对于不迷惑的人们”就是指对于智慧不散乱的人们。所谓“自己能够领悟意义的真实性”就是指声闻乘的人们也完全具有了解法无我的能力，但不是指智慧低下的人们。所谓“应该讲述正文本身”就是指撰写第一地的分类。为了说明这一点，提到了“那时，对于他”等等。所谓“那时”就是指证悟第一地的时候。所谓“对于他”就是指对于菩萨。所谓“首先布施本身会更加殊胜”就是指在所有波罗蜜多中，菩萨们容易行持布施，因此布施是通过积累福德等方式，圆满菩提的第一个原因。而且，它本身更加殊胜，因为菩萨在第一地证悟一切法界。其中，普遍存在就是指就像一个事物具有空性一样，一切事物也都是如此，因为与法界分离的，没有这样的法。就像“这样，法是不存在的”这样的道理。当证悟普遍存在的时候，那时就获得了自他平等。获得之后，就不会对自他产生差别之想。因此，这里的菩萨们就像为了自己一样，也为了他人的利益而努力。为了通过解释来阐明这一点，提到了“菩萨”等等。
English
If you don't know the middle, you cannot be liberated. The so-called "no liberation" means no abandonment of afflictions. The so-called "therefore" means that if you do not realize the signless, you cannot be liberated. The so-called "that" refers to the selflessness of phenomena. The so-called "completely" refers to how it is in terms of its nature, obscurations, and the manner of abandoning them. The so-called "it is enough to mention it in passing" means that in the Hearer's Vehicle, it is sufficient to mention disputes and answers in passing regarding the teaching of the selflessness of phenomena. The so-called "for that very reason" means that because there is no fault in teaching the selflessness of phenomena even in the Hearer's Vehicle, that is why it is said. The so-called "for those who are not confused" refers to those whose wisdom is not distracted. The so-called "being able to comprehend the suchness of meaning oneself" means that even Hearers have the ability to fully understand the selflessness of phenomena, but not those of inferior intelligence. The so-called "the text itself should be spoken" refers to composing the classification of the first ground. To show this, it is mentioned "at that time, to him" etc. The so-called "at that time" refers to the time of realizing the first ground. The so-called "to him" refers to the Bodhisattva. The so-called "first, giving itself becomes especially superior" means that among all the perfections, it is easy for Bodhisattvas to engage in giving, therefore giving is said to be the first cause of perfect enlightenment through the accumulation of merit and so on. Moreover, it is especially superior because the Bodhisattva realizes all of the Dharmadhatu on the first ground. Among them, universal pervasion means that just as one thing has emptiness, so too does everything, because there is no such thing that is separate from the Dharmadhatu. Like the reasoning that "in this way, phenomena do not exist." When universal pervasion is realized, then one obtains the equality of self and others. After obtaining that, one does not think of differences between self and others. Therefore, here the Bodhisattvas engage in the benefit of others just as they do for themselves. In order to clarify this through explanation, "Bodhisattva" etc. is mentioned.
Chinese
所谓布施，有三种布施，即：财物布施、法布施和无畏布施。 其中，为了供养和摄受，对于内外没有过失的物品，不考虑回报和异熟果报，以任何心意完全施舍，以及以身语的任何行为给予，这是菩萨的财物布施。这能消除饥渴等痛苦，从而摄受众生。 法布施是指不损害众生的生活，以及经论、技艺和具有学术性质的行业诀窍，作为引导善趣和解脱道的先导，这是法布施。这也能避免生活困苦、堕入恶趣和轮回之苦，从而摄受众生。 无畏布施是指从国王、盗贼、敌人和猛兽等所造成的恐惧中解脱出来。这也能避免失去生命、受用、子女和妻子等的恐惧，因此能摄受众生。 戒律有两种，即：止恶戒和行善戒。其中，止恶戒是别解脱戒。行善戒有两种，即：摄善法戒和饶益有情戒。其中，别解脱戒是指受持七种别解脱戒律，即：比丘、比丘尼、沙弥、沙弥尼、式叉摩尼、近事男和近事女。摄善法戒是为了使自己圆满成熟佛法。饶益有情戒是为了使众生成熟。安住于这些戒律，即使为了生命，也不会损害众生，也不会允许他人损害。 忍辱有三种，即：于他人的损害不以为意的忍辱，安受痛苦的忍辱，以及于法 निश्चित 思考的忍辱。其中，忆念和
English
Generosity, it is said, has three aspects: generosity of material things, generosity of Dharma, and generosity of fearlessness. Among these, the generosity of material things of a Bodhisattva is the complete giving, with any intention, of objects that are faultless both internally and externally, without regard for reciprocation or karmic maturation, desiring to make offerings and to gather followers; and the giving through any action of body and speech. This eliminates suffering such as hunger and thirst, and thereby gathers sentient beings. The generosity of Dharma is the showing of the path to well-being and liberation, preceded by the means of livelihood that do not harm sentient beings, and by treatises, arts, and the essential instructions for professions that possess academic qualities; this is the generosity of Dharma. This also averts the suffering of livelihood, bad migrations, and cyclic existence, and thereby gathers sentient beings. The generosity of fearlessness is the liberation from those who have become frightened by kings, thieves, enemies, predators, and the like. This also averts the fear of being separated from life, possessions, children and wives, and therefore gathers sentient beings. Ethical discipline has two aspects: the ethical discipline of abstaining and the ethical discipline of engaging. The ethical discipline of abstaining is the ethical discipline of vows. The ethical discipline of engaging has two aspects: the ethical discipline of accumulating virtuous qualities and the ethical discipline of benefiting sentient beings. Among these, the ethical discipline of vows is the taking of the seven types of individual liberation vows: Bhikshu, Bhikshuni, Shramanera, Shramanerika, Shikshamana, Upasaka, and Upasika. The ethical discipline of accumulating virtuous qualities is for the purpose of fully maturing the qualities of Buddhahood within oneself. The ethical discipline of benefiting sentient beings is for the purpose of maturing sentient beings. Abiding in these ethical disciplines, one will not harm sentient beings even for the sake of one's life, nor will one allow others to harm them. Patience has three aspects: patience that does not mind the harm of others, patience that accepts suffering, and patience that definitely thinks about the Dharma. Among these, mindfulness and