Tibetan
་པ་གཉིས་ཁས་ལེན་དགོས་ཏེ། ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་བདག་ལ་དམིགས་པ་དང༌། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །དེ་ལ་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་བདག་ལ་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་རྟོགས་པས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །གང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དེ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་སྤོང་བར་འགྱུར། གང་ལ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པས་སྤོང་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམས་པས་ཕུང་པོ་རང་བཞིན་མེད་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མ་སོ་སོ་ལ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་བདག་ཏུ་གདགས་པའི་རྒྱུ་ཕུང་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཇི་ལྟར་འགག་པར་འགྱུར། གལ་ཏེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཐར་པ་ཐོབ་པར་འདོད་ན་འོ་ན་མཐོང་བའི་ལམ་ཐོབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་གྲོལ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་སྤང་བའི་དོན་དུ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཁས་ལེན་དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་རིགས་པའི་སྒོ་ནས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་བདག་མེད་པ་གཉིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡོད་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་མེད་པ་གཉིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལ་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བའི་ཁུངས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཇི་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཇི་སྲིད་ཕུང་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡོད་དེ། ཕུང་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་ཀུན་ནས་སློང་བ་ཡིན་པས་སོ། །ངར་འཛིན་ཡོད་ན་ཡང་ལས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བདག་ཡོད་ན་ནི་གཞན་དུ་ཤེས། །བདག་གཞན་ཆ་ལས་ཆགས་དང་སྡང༌། །དེ་གཉིས་དང་ནི་འབྲེལ་པ་ཡི། །ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་འབྱུང༌། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཚུལ་གྱིས་ངར་འཛིན་ཡོད་ན་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་ཀུན་ནས་སློང་བའི་ལས་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལས་ཡང་ནི་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་ཀྱི་སྟོབས་དེ་ལས་འགྲོ་བ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་སྐྱེ་བའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ལམ་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དར་ འཛིན་པ་དང༌། ལས་དང༌། སྐྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ལམ་གསུམ་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཐོག་མཐའ་དབུས་མེད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ལ་དང་པོ་མེད་པ་དེ་ལ་ཐོག་མ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་ལ་གང་ལ་ཐ་མ་མེད་པ་དེ་ལ་ཐ་མ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་དག་གི་བར་ལ་དབུས་ཞེས་བྱ
Chinese
必须承认两种，即缘于遍计所执之我的和我与生俱来的我。其中，缘于遍计所执之我的，在见道位时，通过证悟人无我而断除。如果不能完全了解与生俱来的坏聚见是无自性的，又如何断除呢？如果说通过修无常等来断除，那也不是，因为修无常等并不能使蕴显现为无自性，而只是在每个刹那都是无常的。因此，由于作为假立我之因的蕴存在，又如何能止息与生俱来的坏聚见呢？如果即使存在与生俱来的坏聚见，也想要获得解脱，那么将会导致仅仅获得见道就解脱的过失。因此，为了断除与生俱来的坏聚见，必须承认完全了解法无我。这样，通过理证，成立了声闻等具有完全了解二无我。为了引证《宝鬘论》来说明完全了解二无我，引用了“如是说”等。如是说，只要对蕴有执着，就一直有对我的执着，因为是由对蕴的执着所引发的。如果存在我执，也会造作恶业，即：若有我，则知有他，由我他分，生贪与嗔，由彼二系，一切过患，皆悉生起。以生起的方式，如果存在我执，就会造作引发贪欲和嗔恨等的业。从那之中又会产生，意思是说，从那业的力量中，会在各道中产生具有六处特征的生命。三道，指的是具有能执、业和生的特征的三道轮回之轮，凡是具有此轮者，就如此称呼。无始无终无中，指的是没有开始的叫做无始，没有结束的叫做无终，它们之间叫做中。
English
Two things must be admitted: the self that is fixated upon by imputation and the self that is co-emergent. Among these, the self that is fixated upon by imputation is abandoned by realizing the selflessness of the person at the stage of the path of seeing. How can the view of the aggregates that is co-emergent be abandoned without fully understanding that it is without inherent existence? If it is said that it is abandoned by meditating on impermanence and so forth, that is not the case, because meditating on impermanence and so forth does not make the aggregates manifest as being without inherent existence, but rather that each moment is impermanent. Therefore, since the aggregates, which are the cause of imputing a self, exist, how can the view of the aggregates that is co-emergent cease? If one wants to attain liberation even if the view of the aggregates that is co-emergent exists, then it would follow that one would be liberated merely by attaining the path of seeing. Therefore, in order to abandon the view of the aggregates that is co-emergent, it is necessary to admit fully understanding the selflessness of phenomena. Thus, through reasoning, it is established that the Hearers and so forth have a complete understanding of the two selflessnesses. In order to cite the source of the Ratnavali to explain the complete understanding of the two selflessnesses, "As it is said" and so forth are mentioned. As it is said, as long as there is attachment to the aggregates, there will be attachment to the self, because it is caused by attachment to the aggregates. If there is self-grasping, then there will also be action, that is: If there is a self, then one knows there is another. From the division of self and other, arise attachment and hatred. From these two, all faults arise. In the way that it arises, if there is self-grasping, it will create actions that cause attachment and hatred and so forth to arise. From that, there is also birth, which means that from the power of that action, one will be born in the various realms with the characteristics of the six sense bases. The three paths refer to the wheel of cyclic existence with the three paths of grasping, action, and birth. Whoever has this wheel is called that. Without beginning, without end, without middle, refers to that which has no beginning is called without beginning, that which has no end is called without end, and the space between them is called the middle.
Tibetan
་བས་དེ་རྣམས་འདི་ལ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕུང་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་དང་དབུས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཐོག་མ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་སོ། །ཐ་མ་ཡང་མེད་དེ། འཕགས་པའི་ལམ་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐོག་མཐའ་མེད་པའི་ཕྱིར་དབུས་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་འགྲོ་བ་ནས་འགྲོ་བ་གཞན་དུ་འཁོར་བའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་འཁོར་ལོ་སྟེ་འགྲོ་བ་ནས་འགྲོ་བ་གཞན་དུ་འཁོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །མགལ་མེའི་འཁོར་ལོ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཤིང་ཕྱེད་ཚིག་པ་ཀུན་དུ་བསྐོར་བ་ལས་འཁོར་ལོའི་རྣམ་པ་བཞིན་དུ་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་ཡང་ངོ་ཞེས་པའོ། །འདིའི་དོན་ནི་མགལ་མེ་ཀུན་དུ་བསྐོར་བ་ལས་འཁྲུལ་ནས་འཁོར་ལོར་སྣང་བ་དེ་བཞིན་དུ་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མིག་བགག་པ་དང༌། ལྟ་བ་ངན་པར་ལྟུང་བ་ལ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །ཕན་ཚུན་གྱི་རྒྱུ་ཅན་འདི་ནི་འཁོར་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་ངར་འཛིན་འབྱུང་ལ་ངར་འཛིན་ལ་བརྟེན་ནས་ཕུང་པོ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕན་ཚུན་གྱི་རྒྱུས་འགྲོ་བ་ལྔར་ཡོངས་སུ་འཁོར་བ་ཡིན་ནོ། མགལ་མེའི་འཁོར་ལོ་དང་འདྲ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ནི་རང་བཞིན་གཉིས་ཀ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོའོ། །རང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་རྣམས་རང་ལས་སྐྱེ་བ་ཉིད་དུ་མ་དམིགས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རང་ལས་སྐྱེས་ན་རང་ཡོད་པ་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་མེད་པ་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན། ཡོད་པ་ལས་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་རང་བཞིན་ཡོད་པ་ཡིན་ན་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། རང་གི་བདག་ཉིད་ལ་བྱ་བ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མེད་པ་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། མེད་པ་རྒྱུ་ཉིད་དུ་མི་ འཐད་པའི་ཕྱིར་དང༌། རང་ལས་སྐྱེ་བའི་ཕྱོགས་ཉམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ལས་ཀྱང་ཕུང་པོ་སྐྱེ་བ་མ་དམིགས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་གཞན་ལས་སྐྱེ་ན་རྒྱུ་ལས་སྐྱེའམ། རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ལས་སྐྱེ། གལ་ཏེ་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ལས་སྐྱེ་ན་ཐམས་ཅད་ལས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་ན་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ལ་ལྟོས་ནས་རྒྱུ་ཉིད་དུ་འཇོག་པ་ཡིན་པས་ཇི་སྲིད་
Chinese
因此，这些在胜义谛中是不存在的，因为蕴本身没有自性。在世俗谛中，根据每个个体的力量，也没有开始、结束和中间。例如，没有开始，因为这将导致无因。也没有结束，因为圣道尚未生起。因为没有开始和结束，所以也没有中间。所谓的“轮回之轮”等词语，指的是从一个生命到另一个生命流转的五蕴。它本身就是轮，因为它从一个生命流转到另一个生命。例如，所谓的“火把轮”，就像半燃的木头旋转时形成的轮的形状一样，轮回之轮也是如此。这里的意义是，就像旋转火把产生的错觉，看起来像一个轮子一样，即使轮回之轮实际上并不存在，它仍然会显现，因为智慧之眼被遮蔽，并且陷入错误的见解。所谓的“相互为因的这个会变成轮回”，这是因为依赖于蕴而产生我执，而依赖于我执而产生蕴。通过相互的因果关系，它在五道中完全流转。就像火把轮一样，它并不是在说轮回之轮实际上存在，而是为了指出这一点。因此，提到了“它是两种自性”等等。所谓的“它”指的是轮回之轮。所谓的“自”指的是蕴本身不被认为是自身产生的。因为如果它是自身产生的，那么它是从已存在的自身产生，还是从不存在的自身产生呢？不是从已存在的自身产生，因为如果自身的自性已经存在，那么就不会有产生，而且对自身进行作用是矛盾的。也不是从不存在的自身产生，因为不存在的事物不能成为原因，而且自身产生的观点也会崩溃。蕴也不是从他者产生的，因为如果它从他者产生，那么它会从因产生，还是从非因产生？如果从非因产生，那么一切都会从一切产生。如果从因产生，那么这也是不合理的，因为因是依赖于果而确立的，只要
English
Therefore, these are not truly existent in the ultimate sense, because the aggregates themselves lack inherent existence. In the conventional sense, according to the power of each individual, there is also no beginning, end, or middle. For example, there is no beginning, because that would lead to causelessness. There is also no end, because the noble path has not yet arisen. Because there is no beginning and end, there is also no middle. The term "wheel of cyclic existence" and so forth refers to the five aggregates that revolve from one existence to another. It itself is a wheel because it revolves from one existence to another. For example, like the so-called "firebrand wheel," just as the shape of a wheel is formed from a half-burnt piece of wood being spun around, so too is the wheel of cyclic existence. The meaning here is that just as the illusion created by spinning a firebrand makes it appear like a wheel, even though the wheel of cyclic existence does not actually exist, it still appears because the eye of wisdom is obscured and one falls into wrong views. The so-called "this, having mutual causes, becomes cyclic existence" is because self-grasping arises in dependence on the aggregates, and the aggregates arise in dependence on self-grasping. Through mutual causality, it completely revolves in the five realms of existence. Just like the firebrand wheel, it is not saying that the wheel of cyclic existence actually exists, but rather to point out that very fact. Therefore, it mentions "it is both natures" and so forth. The so-called "it" refers to the wheel of cyclic existence. The so-called "self" refers to the fact that the aggregates themselves are not perceived as arising from themselves. Because if they arose from themselves, would they arise from a self that already exists, or from a self that does not exist? Not from a self that already exists, because if the self's own nature already exists, then there would be no arising, and it is contradictory to act upon oneself. Nor is it from a self that does not exist, because something that does not exist cannot be a cause, and the view of self-arising would collapse. The aggregates are also not perceived as arising from others, because if they arose from others, would they arise from a cause, or from a non-cause? If from a non-cause, then everything would arise from everything. If from a cause, then that is also unreasonable, because the cause is established in dependence on the effect, so as long as