Tibetan
མེད་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཁོ་ན་ཡོད་ལ། གཟུང་བ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཙམ་དུ་རྟོགས་པས་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་ཕྱོགས་གཅིག་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་བདག་གཉིས་མེད་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནི་མི་འཐད་པར་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་དེ་ལུང་ལས་སམ། འོན་ཏེ་རིགས་པ་ལས་ཡིན། དེ་ལ་ལུང་ལས་མ་ཡིན་ཏེ། ས་བཅུ་པའི་མདོ་ཉིད་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལ་ ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་རྟོགས་པ་ཡོད་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ས་བཅུ་པའི་མདོ་ལས་རང་གི་བློའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པས་ས་བདུན་པར་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་གསུངས་ལ། ས་དང་པོ་ལ་སོགས་པར་མ་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ནས་དང་པོར་ཡང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དག་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལྷག་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པ་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་ཅི་ལྟར་མི་འགྱུར་ཞེས་པའོ། །ལུང་འདི་ལས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་བཅུ་པའི་མདོ་ལས་སོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འཇིག་རྟེན་པ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ལམ་མ་ཐོབ་པས་སོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ལ་སོགས་པས་བརྒྱད་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའོ། །འདིར་འདོད་པའི་ཁམས་དང༌། བསམ་གཏན་བཞི་དང༌། གཟུགས་མེད་པ་བཞིའི་དབྱེ་བས་ས་དགུ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་གང་འཇིག་རྟེན་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དེ་འདོད་པའི་ཁམས་ལ་སོགས་པ་ནས་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བར་ས་བརྒྱད་ལ་ས་འོག་མ་འོག་མས་རགས་པ་ཉིད་དུ་དམིགས་ཤིང༌། ས་གོང་མ་གོང་མས་ཕྲ་བ་ཉིད་དུ་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཡོད་མིན་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ས་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མི་འཐོབ་སྟེ། དེའི་གོང་ནས་ས་གཞན་མེད་པས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་རྣམས་ལ་ཁམས་གསུམ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་རྣམས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ནི་ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ། སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་པས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སེམས་
Chinese
唯有通达无有，仅以了知所取无自性，缘觉等具有通达一部分法无我。菩萨等具有通达二无我，如是宣说。此乃显示不应理，声闻和缘觉等不具有通达法无我，此是依据圣教，还是依据理证？其中并非依据圣教，当以《十地经》本身成立声闻等具有了悟法无我，何以故？因《十地经》中说以自 বুদ্ধ 慧力分别于第七地胜伏，而未说于初地等。若声闻等不具有通达法无我，则最初声闻和缘觉等菩萨等具有更加通达法无我之故，如何不成具大悟性之自性耶？此圣教中之“那”字，乃指《十地经》。所谓“如离世间贪欲者”，世间者，乃指未获得无漏道者。离贪欲者，乃指于欲界等八者离贪欲。此处以欲界、四禅定、四无色之差别而有九地，其中凡是离世间贪欲者，彼从欲界等乃至无所有处生处之间，于八地中，以下下地观粗糙，以上上地观精细之方式而获得离贪欲。非想非非想处生处之地无法获得离贪欲，因其之上无其他地之故。因此，宣说此等不具有断除于三界中行持之烦恼。如是，如何世间离贪欲者，胜伏初发心之菩萨？因世间离贪欲者等不具有通达无自性故。如是心
English
There is only complete knowledge of non-existence. By merely realizing that the apprehended lacks inherent existence, Pratyekabuddhas have complete knowledge of one aspect of the absence of self in phenomena. Bodhisattvas have complete knowledge of the absence of the two selves. Thus it is said. This shows that it is unreasonable. Is it from scripture or from reasoning that the Shravakas and Pratyekabuddhas do not have complete knowledge of the absence of self in phenomena? It is not from scripture, for the Sutra of the Ten Bhumis itself should establish that Shravakas and others have realization of the absence of self in phenomena. Why? Because in the Sutra of the Ten Bhumis it is said that they overcome the seventh bhumi by discriminating with the power of their own intelligence, but it is not said in the first bhumi and so on. If Shravakas and others do not have complete knowledge of the absence of self in phenomena, then in the beginning, how would Bodhisattvas be of the nature of great realization because they have more complete knowledge of the absence of self in phenomena than Shravakas and Pratyekabuddhas? The word "na" in this scripture refers to the Sutra of the Ten Bhumis. As for "like those who are free from worldly desire," "worldly" refers to those who have not attained the uncontaminated path. "Free from desire" refers to being free from desire in the desire realm and the eight others. Here, there are nine levels due to the distinction between the desire realm, the four dhyanas, and the four formless realms. Among them, whoever is free from worldly desire obtains freedom from desire from the desire realm and so on up to the sphere of nothingness, in the eight levels, by focusing on the lower and lower levels as coarser and the higher and higher levels as finer. Freedom from desire cannot be obtained from the level of the sphere of neither perception nor non-perception, because there is no other level above it. Therefore, it is said that these do not have the abandonment of afflictions that operate in the three realms. How then do those who are free from worldly desire overcome Bodhisattvas who have generated the first thought, because those who are free from worldly desire do not have complete knowledge of the absence of inherent existence? Similarly, the mind