Tibetan
སྡུག་བསྔལ་ལ་དམིགས་པ་ལ་དབེན་པ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྲེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཀུན་འབྱུང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཀུན་འབྱུང་ཉིད་དུ་དམིགས་པ་ན་དེའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཚོལ་བ་ཡིན་པས་དེ་ལ་དམིགས་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་འགོག་པ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་འགོག་པ་ཉིད་དུ་དམིགས་པ་ན་དེ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཚོལ་བ་ཡིན་པས་དེ་ལ་དམིགས་པ་ལ་འགོག་པ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་འགོག་པར་འགྲོ་བ་སྒྲུབ་པ་ལ་རྣམ་པར་སྤོང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེས་སྡུག་བསྔལ་སྤོང་བར་འགྱུར་བས་སོ། །དེ་དེ་བཞིན་དུ་དམིགས་པ་ན་སྒོམ་པ་ཚོལ་བ་ཡིན་པས་དེ་ལ་དམིགས་པ་ལ་རྣམ་པར་སྤོང་བས་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བ་ཞེས་བྱའོ། །བསྒོམ་པ་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །འབྲས་བུ་ནི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤངས་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་མཐོང་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལྔ་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་བསྡུས་སོ། །དེས་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལྔ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་རང་བཞིན་ཅན་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་དེའི་ཚེ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཤིན་ཏུ་ལྷག་པར་གྱུར་པ་ཡོད་པས་སོ། །དེ་ལ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ཉིད་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་ སྙིང་རྗེ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་སེམས་ཀྱིས་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏོང་བའི་དུས་སུ་ལུས་དང༌། ངག་དང༌། ཡིད་ཀྱི་ལས་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལྟར་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མཚན་ཉིད་རིགས་དང༌། སྨོན་ལམ་དང༌། བསམ་པ་དང༌། དངོས་པོ་དང༌། རང་བཞིན་གྱིས་བསྟན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ཉིད་ནི་རིགས་སོ། །སྨོན་ལམ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །བསམ་པ་ནི་སྙིང་རྗེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་སེམས་སོ། །དངོས་པོ་ནི་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏོང་བའོ། །རང་བཞིན་ནི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་སོ། །དེ་ལྟར་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །སེམས་བསྐྱེད་པ་ལྔ་པ་ནི་གཏེར་ཆེན་པོ་དང་འདྲ་སྟེ། ཟང་ཟིང་གི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་རྣམས་ཚིམ་པར་བྱེད་པ་དང༌། མི་ཟད་པས་སོ། །སེམས་བསྐྱེད་པ་ལྔ་པ་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །སེམས་བསྐྱེད་པ་དྲུག་པ་ནས་ཉི་ཤུ་པའི་བར་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་བཅོ་ལྔ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་བསྒོམ་པའི་ལམ་དང༌། འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་དང༌། ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་དང༌། ལམ་གྱི་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་བསྟན་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་མངོན་དུ་བྱས་པའི་དངོས་པོ་ལས་ཐ་མི་དད་པ་ལ་དམིགས་པས་མཐོང་བ་དང༌། བསྒོམ་པའི་ལམ་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པའི་ལམ་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟར་ན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་དངོས་པོའི་གཉེན་པོར་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་མཐོང་བའི་དོན་ལ་ཤེས་པ་རྒྱུན་ཆགས་པ་སྐྱེ་བ་ནི་སྒོམ་པའོ། །དེ་ཡང་ལམ་ཡིན་པས་ན་བསྒོམ་པའི་ལམ་མོ། །དེ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་འདོད་ཆགས་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་དང༌། ང་རྒྱལ་དང༌། མ་རིག་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང༌། མཐར་འཛིན་པའི་ལྟ་བ་དང༌། འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་དྲུག་དང༌། དྲུག་པོ་དེ་རྣམས་ཉིད་ཀྱིས་ཁོང་ཁྲོ་དོར་བས་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ལྔ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ལྔ་ཡིན་བས་བསྒོམ་ པའི་ལམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་པ་བཅུ་དྲུག་རིམ་གྱིས་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་བག་ལ་ཉལ་སྤོང་བར་འགྱུར་གྱི་མངོན་དུ་རྒྱུ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་ཉིད་དུ་ཉམས་པར་གྱུར་པས་སོ། །དེ་ལ་ཡང་འདོད་ཁམས་དང༌། བསམ་གཏན་དང་པོ་དང༌། གཉིས་པ་དང༌། གསུམ་པ་དང༌། བཞི་པ་དང། ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དང༌། རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དང༌། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དང༌། འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ས་དགུ་ཡོད་དོ། །དེ་ཡང་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་དགུ་དགུ་ཡོད་དེ། འདི་ལྟར་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་དྲུག་ལ་ཆུང་ངུ་དང༌། འབྲིང་དང༌། ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་གསུམ་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་ཆུང་ངུ་ལ། ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་དང༌། ཆུང་ངུའི་འབྲིང་དང༌། ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོ་སྟེ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དོ། །འབྲིང་ལ་འབྲིང་གི་ཆུང་ངུ་དང༌། འབྲིང་གི་འབྲིང་དང༌། འབྲིང་གི་ཆེན་པོ་སྟེ་གསུམ་ཡོད་དོ། །ཆེན་པོ་ལ་ཡང་ཆེན་པོའི་ཆུང་ངུ་དང༌། ཆེན་པོའི་འབྲིང་དང༌། ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་སྟེ་གསུམ་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟར་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་རྣམ་པ་དགུ་ཡོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ས་སོ་སོ་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་དགུ་དགུར་འགྱུར་བས་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གཅིག་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཉོ
Chinese
以苦为对境，称为安住于寂静。以贪欲为自性的苦之集，以苦之集本身为对境时，寻求脱离其贪欲，因此以其为对境，称为安住于脱离贪欲。以苦之灭为苦之灭本身为对境时，寻求使其现前，因此以其为对境，称为安住于灭。为证得趋向苦之灭，称为完全断除，因为由此能断除痛苦。如是观彼时，寻求禅修，因此以其为对境，称为以完全断除而遍满。禅修已宣说完毕。果是断除见道所应断之烦恼，因为菩提之支分是见道之体性。如是第五发心摄集七菩提分。由此乃是显示第五发心为菩提分之自性。与布施波罗蜜多相结合，是因为彼时有极为超胜的布施波罗蜜多之故。其中，布施波罗蜜多是安住于菩萨法性的菩萨，依于菩提心，以慈悲为先导之心，于舍弃一切财物之时，身、语、意之业为何。如是布施波罗蜜多之体性，当知以种姓、发愿、意乐、事物、自性而显示。其中，菩萨之法性是种姓。发愿是菩提心。意乐是慈悲先导之心。事物是舍弃一切财物。自性是身语意之业。如是与布施波罗蜜多相结合已宣说完毕。第五发心如大宝藏，以财物受用之无量有情皆能满足，且用之不竭。第五发心已宣说完毕。从第六发心至第二十发心之间，十五种发心
English
Focusing on suffering is called dwelling in solitude. When the origin of suffering, which is characterized by craving, is focused on as the origin of suffering itself, one seeks to be free from its attachment. Therefore, focusing on it is called dwelling in detachment from desire. When the cessation of suffering is focused on as the cessation of suffering itself, one seeks to manifest it. Therefore, focusing on it is called dwelling in cessation. To accomplish going to the cessation of suffering is called complete abandonment, because it will eliminate suffering. When one focuses on it in this way, one seeks meditation. Therefore, focusing on it is called being completely transformed by complete abandonment. Meditation has been taught. The result is the abandonment of the afflictions to be abandoned by seeing, because the limbs of enlightenment are the nature of the path of seeing. Thus, the fifth generation of mind gathers the seven limbs of enlightenment. This shows that the fifth generation of mind is the nature of the limbs of enlightenment. Being united with the perfection of generosity is because at that time there is a very superior perfection of generosity. Among them, the perfection of generosity is the bodhisattva who abides in the Dharma nature of the bodhisattva, relying on the mind of enlightenment, with a mind preceded by compassion, at the time of giving up all possessions, what is the karma of body, speech, and mind. Thus, the nature of the perfection of generosity should be known to be shown by lineage, aspiration, intention, object, and nature. Among them, the Dharma nature of the Bodhisattva is the lineage. Aspiration is the mind of enlightenment. Intention is the mind that is preceded by compassion. The object is giving up all possessions. Nature is the karma of body, speech, and mind. Thus, being united with the perfection of generosity has been taught. The fifth generation of mind is like a great treasure, which can satisfy limitless sentient beings with material enjoyment and is inexhaustible. The fifth generation of mind has been taught. From the sixth generation of mind to the twentieth generation of mind, the fifteen generations of mind
Chinese
及观修出世间之道，进入之修，积聚之修，以及道的支分等。如所说之见道所现之事物，以不异于彼为所缘而见，以观修之道不异之故，虽是观修之道之自性，然则以观修缘起之法性，而修习为所断事物之对治。是故，于见之义，生起恒常之智慧，即是观修。又因是道，故为观修之道。于此，缘于色等之俱生贪欲，嗔恚，我慢，无明，以及俱生之坏聚见，边执见，欲界之六种烦恼，以及彼等六者本身舍弃嗔恚，色界之五种烦恼，如是无色界之五种烦恼，故以观修之道将次第断除十六种烦恼。彼亦将断除随眠，而非现行，因先前已坏灭故。又于此，有欲界，初禅，二禅，三禅，四禅，空无边处，识无边处，无所有处，非想非非想之差别，而有九地。又于彼一一地，各有九九种烦恼，如是，欲界之六种烦恼，以小，中，大之差别而有三种。彼中，于小者，有小之小，小之中，小之大，共三种。于中者，有中之小，中之中，中之大，共三种。于大者，亦有大之小，大之中，大之大，共三种。如是，欲界之烦恼有九种。如是，于一一地，烦恼之相各为九九种，故有八十一种烦恼之相，是观修所应断除者。如是，烦
English
And the path of meditating on transcendence of the world, the practice of entering, the practice of accumulating, and the limbs of the path, etc. As it is said, seeing is to focus on what appears on the path of seeing as not different from it, and since the path of meditation is not different, it is the nature of the path of meditation. However, by meditating on the Dharma nature of dependent origination, one meditates as an antidote to what is to be abandoned. Therefore, the continuous arising of wisdom in the meaning of seeing is meditation. Moreover, since it is the path, it is the path of meditation. Here, the co-emergent attachment, anger, pride, ignorance, and the co-emergent view of the perishable collection, the view of holding to extremes, the six afflictions of the desire realm, and the five afflictions of the form realm by abandoning anger with those six themselves, and similarly the five afflictions of the formless realm, therefore, the sixteen afflictions will be gradually abandoned by the path of meditation. It will also abandon the latent tendencies, but not the manifest ones, because they have already been destroyed before. Also, here, there are nine grounds with the distinctions of the desire realm, the first dhyana, the second dhyana, the third dhyana, the fourth dhyana, the sphere of infinite space, the sphere of infinite consciousness, the sphere of nothingness, and neither perception nor non-perception. Moreover, in each of those grounds, there are nine types of afflictions each. Thus, the six afflictions of the desire realm have three types with the distinctions of small, medium, and large. Among them, in the small one, there are small of small, medium of small, and large of small, a total of three types. In the medium one, there are small of medium, medium of medium, and large of medium, a total of three types. In the large one, there are also small of large, medium of large, and large of large, a total of three types. Thus, there are nine types of afflictions in the desire realm. Similarly, in each ground, the aspects of afflictions become nine each, so there are eighty-one aspects of afflictions, which are to be abandoned by meditation. Similarly, afflictions