Tibetan
་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། དེ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཡང་ཅིག་ཅར་རིགས་ཀྱི་རིམ་པས་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལ་ཆ་ཤས་མེད་པས་སོ། །འདི་ལྟར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་པས་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཀུན་འབྱུང་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་རང་བཞིན་ལ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་འགོག་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ལམ་ལ་ཡང་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ལམ་ ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་བསྟན་པའི་མདོ་ལས་འཇམ་དཔལ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ། ལྷའི་བུ་འདིར་གང་གིས་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་མཐོང་བ་དེས་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ། །གང་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཚད་པ་མེད་པར་མཐོང་བ་དེས་ཀུན་འབྱུང་སྤང་བར་འགྱུར་བའོ། །གང་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་བར་མཐོང་བ་དེས་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱས་སོ། །གང་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་སྟོང་ཞིང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་མཐོང་བ་དེས་ལམ་བསྒོམས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཁོ་ནས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པས་བལྟ་བར་བྱ་བ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གི་རྣམ་གཞག་ཅི་ལྟར་བྱེད། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དོན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་གཅིག །བདག་ཉིད་མངོན་སུམ་ཡིན་པ་ལ། །ཚད་མ་རྣམས་ཀྱིས་བརྟག་བྱ་གང༌། །མ་མཐོང་ཆ་གཞན་ཅི་ཞིག་ཡོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །འདིའི་དོན་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཆ་དང་བྲལ་བ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པའི་དངོས་པོ་གཅིག་ལ། ཆ་གཞན་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་མ་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་གང་ལ་རྗེས་དཔག་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མས་རྟོགས་པར་བྱེད། དེས་ན་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དོན་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་ཁོ་ནས་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་རྟགས་པས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཆ་ཤས་མེད་པས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་མཐོང་བའི་ལམ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དེ་བདེན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པ་གཞན་གསལ་བའི་སྒོ་ནས་ངེས་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གི་རྣམ་གཞག་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་སྔོན་པོ་དང༌། མི་རྟག་པ་ཉིད་དང༌། འཚེར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་ཨུཏྤལ་མཐོང་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རིམ་པར་སྐྱེ་པར་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་རྟོག་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་དེས་ཡུལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་དུ་བྱས་པ་ལ་གནོད་པ་མེད་དོ། །འདི་ ལྟར་གང་གི་ཚེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པས་སྔོན་པོའི་དངོས་པོ་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་སྔོན་པོ་དང་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཐ་དད་མེད་པ་སྟེ། ཐ་དད་དུ་སྣང་བ་མེད་པས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སྔོན་པོ་དང་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ཅན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པས་འཛིན་ཏེ། དངོས་པོ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་དེ་བཞིན་དུ་འཛིན་པ་ཡིན་པས་སོ། །གལ་ཏེ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཇི་ལྟར་དངོས་པོ་ལ་ཐ་མི་དད་པར་གནས་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པས་མི་འཛིན་པ་དེའི་ཚེ། རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་པ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པས་ཚད་མ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆ་ཤས་མེད་པའི་དངོས་པོ་མངོན་སུམ་དུ་བྱའོ། །ཡང་ཕྱིས་ཀྱི་དུས་སུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་རིམ་གྱིས་འཇུག་སྟེ། དཔེར་ན་ཉ་ཕྱིས་ལ་དངུལ་གྱི་རྣམ་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་སྒོ་ནས་ཉ་ཕྱིས་ཉིད་དོ་ཞེས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཇུག་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྔོན་པོ་མ་ཡིན་པ་དང༌། རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲོ་འདོགས་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་སྒོ་ནས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རིམ་པར་འཇུག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །དུས་ཕྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྒྲོ་འདོགས་པ་རྣམ་པར་བཅད་ནས་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ངེས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་རིམ་པ་སྐྱེས་སུ་ཟིན་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་ལ་གནོད་པ་མེད་དོ། །དེས་ན་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྟོགས་སུ་ཟིན་ཀྱང༌། ཆ་ཤེས་གང་ལ་གོམས་པ་དང་གསལ་བ་ལ་སོགས་པས་ངེས་པ་སྐྱེ་བའི་སྒོ་ནས་སྒྲོ་འདོགས་པ་གཅོད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་དེ་ཁོ་ན་ལ་ཤེ
Chinese
因为真如仅仅是空性，而显现它也不是以次第的种类，因为它没有部分。如此，以缘起为目标的智慧，完全断除痛苦的生起和灭亡，这被称为完全了知痛苦。完全断除业和烦恼的生起和灭亡，这被称为完全了知集。完全断除缘起的自性生起和灭亡，这被称为完全了知灭。对于道，也完全断除生起和灭亡，这被称为完全了知道。如是，在《显示不可思议境界经》中，文殊，如何了知圣者的四谛？天子，在此，谁见到一切行以自性无生，他就完全了知痛苦。谁见到一切法没有热恼，他就将断除集。谁见到一切法完全寂灭，他就证得灭。谁见到一切法非常空，并且本体无生，他就修习了道。因此，仅仅以法忍在一刹那间证悟真如，因为没有其他要观察的，所以如何安立见道有十六刹那？因此： 意义的自性唯一， 自身是现量， 量士夫们要考察什么？ 未见的其他部分有什么？ 如是说。此意为，对于蓝色等无分，一切显现的法，有什么未见的无常等部分，要以比量等量来证悟？因此，以无常等为境的比量是无意义的，因为仅仅以现量就能证悟无常等。如果说，因为真如没有部分，所以在一刹那间现证真如，如果承许个别分别的现证，那么见道仅仅是一刹那，这是真实的吗？
English
Because suchness is only emptiness, and manifesting it is not in a gradual manner, because it has no parts. Thus, the wisdom that aims at dependent origination completely cuts off the arising and ceasing of suffering, and this is called completely knowing suffering. Completely cutting off the arising and ceasing of karma and afflictions is called completely knowing the origin. Completely cutting off the arising and ceasing of the nature of dependent origination is called completely knowing cessation. For the path, also completely cutting off arising and ceasing is called completely knowing the path. Thus, in the Sutra Showing the Inconceivable Realm, Manjushri, how does one know the four noble truths? Son of the gods, here, whoever sees all conditioned things as not arising by their own nature, he completely knows suffering. Whoever sees all dharmas as without heat, he will abandon the origin. Whoever sees all dharmas as completely pacified, he has realized cessation. Whoever sees all dharmas as extremely empty and without arising by their very nature, he has cultivated the path. Therefore, since only with the forbearance of knowing the Dharma, one realizes suchness in a single moment, and since there is nothing else to be observed, how does one establish the sixteen moments of the path of seeing? Therefore: The self-nature of the meaning is one, Itself is manifest, What is there to be examined by the pramanas? What other unseen parts are there? Thus it is said. The meaning of this is, for one thing that is inseparable from blue and so on, and that manifests all aspects, what unseen parts, such as impermanence, are there to be realized by pramanas such as inference? Therefore, inference with objects such as impermanence is meaningless, because impermanence and so on are realized by direct perception alone. If it is said that because suchness has no parts, suchness is directly realized in a single moment, if one accepts the direct realization of individual distinctions, then is it true that the path of seeing is only a single moment?
Chinese
于。然而，依赖于以其他方式清晰地揭示假立之相的确定性，便形成了十六刹那的体系。例如，虽然在见到具有蓝色、无常和光泽等特征的乌 উৎপལ（utpala，梵文：utpala，梵文罗马拟音：utpala，汉语字面意思：青莲花）后，次第生起分别念是可能的，但这并不妨碍无分别的意识完全显现对境。如同当无分别的意识见到蓝色事物时，蓝色和无常等法没有差别，因为没有显现出差别。因此，蓝色和无常等法不是不同的。具有这种性质的蓝色等由无分别的意识所执持，因为它是如实执持事物之所是。如果无分别的意识没有如实执持蓝色等法如何不异于事物，那么，离分别的意识就会是错误的，因此不会成为量。因此，应当现量证知一切自性的无分事物。此外，在后来的时间里，通过断除增益，各种分别念次第生起。例如，就像通过断除对鱼鳔是银子的增益，而生起“这正是鱼鳔”的分别念一样，通过断除非蓝色和常等增益，蓝色等的分别念次第生起。同样，这里也应当理解为，在一个刹那间，现量证知了具有四圣谛之空性特征的真如。后来，断除“不是空性”等的增益后，即使次第生起了对苦谛的法智等具有确定性的智慧，也并不妨碍在一个刹那间现量证知真如。因此，即使已经以各种方式了知了事物的自性，也只有对哪个部分串习和清晰等，通过生起确定性而具有断除增益的能力，才能了知。
English
However, depending on the certainty that clearly reveals the nature of imputation in other ways, the system of sixteen moments is formed. For example, although it is possible for discriminations to arise sequentially after seeing an উৎপল (utpala, Sanskrit: utpala, Romanized Sanskrit: utpala, literal meaning: blue lotus) with characteristics such as blue, impermanence, and luster, this does not hinder the non-discriminating consciousness from fully manifesting the object. Just as when non-discriminating consciousness sees a blue object, the qualities such as blue and impermanence are not different, because no difference appears. Therefore, the qualities such as blue and impermanence are not different. Blue and so on, which have such a nature, are apprehended by non-discriminating consciousness, because it apprehends things as they are. If the non-discriminating consciousness does not apprehend how qualities such as blue are not different from things, then the consciousness free from discrimination would be mistaken, and therefore would not become a valid cognition. Therefore, one should directly realize the partless entity of all self-natures. Furthermore, in later times, through cutting off superimpositions, various discriminations arise sequentially. For example, just as the discrimination "this is exactly a fish bladder" arises through cutting off the superimposition that a fish bladder is silver, the discriminations of blue and so on arise sequentially through cutting off superimpositions such as non-blue and permanent. Similarly, it should also be understood here that in one moment, the suchness characterized by the emptiness of the four noble truths is directly realized. Later, after cutting off superimpositions such as "it is not emptiness," even if definite cognitions such as knowledge of dharma in suffering arise sequentially, it does not hinder the direct realization of suchness in one moment. Therefore, even if the nature of things has been understood in all ways, it is only that part which is familiar and clear, etc., that has the ability to cut off superimpositions through the arising of certainty, that can be understood.