Tibetan
ཅིག་མ་དེ་ཡང་ཤེས་རབ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བ་དང་བྲལ་བའོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེའི་རྗེས་ཐོབ་ལ་ཆོས་འདི་རྣམས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ནའོ་ཞེས་རྣམ་པར་དག་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་རྟོགས་པ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཤེས་པ་གང་སྐྱེ་བ་དང༌། འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བའི་རྟེན་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམ་པར་དག་པའི་རང་བཞིན་དང༌། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་བརྗོད་དུ་མེད་པའོ་སྙམ་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་ནས་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་རབ་སྐྱེ་བ་དེ་ཉིད་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །དེའི་ཚེ་ཁམས་གསུམ་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཉིད་སོ་སོར་རྟོགས་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་ཀྱིས་ཐོབ་པས་ཤེས་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་པས་སོ། །སྔར་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཤིན་ཏུ་དྲག་པ་ཡིན་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་མེད་པས་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཁོ་ན་ལ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཉིད་སོ་སོར་རྟོགས་སོ། །འདི་ཡང་དེ་དག་དང་མཚུངས་པ་དང༌། དེའི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་པ་དང༌། དེ་ཤེས་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནས་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངེས་པའི་ཤེས་པ་གང་སྐྱེ་བ་དེའི་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་ལ་ཡང་བཟོད་པ་དང༌། ཤེས་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྔར་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཁམས་གསུམ་གྱི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་གཉེན་པོ་ཉིད་དུ་བསྟན་ལ། ཕྱིས་ནི་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་རྣམས་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་གཉེན་པོར་བསྟན་ནོ། །རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་རྣམས་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་གཉེན་པོར་བསྟན་ནོ། །དེ་ལ་བཟོད་པ་བརྒྱད་ནི་ཉོན་མོངས་པ་སྲང་བ་ལ་རྐུན་པོ་འབྱུང་བའི་ཚུལ་གྱིས་བྱ་བ་བྱེད་དོ། །ཤེས་ པ་བརྒྱད་ནི་སྒོ་འཕར་གཅོད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བྱ་བ་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་འདོད་པའི་ཁམས་ན་སྤྱོད་པའི་འདོད་ཆགས་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་བ་དང༌། ང་རྒྱལ་དང༌། མ་རིག་པ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་དང༌། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང༌། མཐར་འཛིན་པའི་ལྟ་བ་དང༌། ལོག་པར་ལྟ་བ་དང༌། ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུག
Chinese
那唯一的刹那也是智慧和禅定相结合又相分离的。对于超越世间的智慧的后得来说，这些法仅仅是空性，以完全清净的空性之相，完全断除自己证悟的觉识产生，以及由于见到欲界之苦而断除应断烦恼，使所依显现的觉识，是苦法智。色等之相的空性，是完全清净的自性，并且深深地了知是不可言说为有事物和无事物，从而产生不可言说的超越世间之智慧，那即是后智忍。那时，三界之法各自证悟不可言说之性。因为由两个刹那获得，所以成为智慧。之前，因为欲界之苦非常剧烈，并且没有成为智慧，所以仅仅对欲界之法各自证悟不可言说之性。这与那些相同，并且是那些的因，并且由于以了知那些为目的，所以称为后智忍。然后，同样地，对于所有法不可言说的真如，产生决定的觉识，那称为后智。同样地，对于集、灭、道也应知忍和智。之前，法智忍被显示为三界见所断的对治，后来，法智忍被显示为欲界见所断的对治。后智忍被显示为在色界和无色界中所行见所断的对治。因此，八忍以烦恼如盗贼般侵入的方式起作用。八智以斩断门闩的方式起作用。其中，在欲界中所行的贪欲、嗔恚、我慢、无明、怀疑、有身见、边见、邪见、见取见、戒禁取见。
English
That single moment is also inseparable from the union of wisdom and samadhi. For the subsequent attainment of transcendent wisdom, these dharmas are only emptiness, and the consciousness that arises from completely cutting off one's own realization with the characteristic of perfectly pure emptiness, and the consciousness that manifests the basis of abandoning the afflictions to be abandoned by seeing the suffering of the desire realm, is the Dharma-knowledge of suffering. The emptiness of the characteristics of form, etc., is the perfectly pure nature, and having deeply understood that it is inexpressible as having things and not having things, thereby generating the inexpressible transcendent wisdom, that itself is the subsequent knowledge-patience. At that time, the inexpressible nature of the dharmas of the three realms is individually realized. Because it is obtained by two moments, it becomes wisdom. Previously, because the suffering of the desire realm was extremely intense, and it had not become wisdom, therefore only the inexpressible nature of the dharmas of the desire realm was individually realized. This is the same as those, and is the cause of those, and because of aiming to know those, it is called subsequent knowledge-patience. Then, similarly, for the suchness of all dharmas that is inexpressible, the consciousness of certainty that arises, that is called subsequent knowledge. Similarly, for origination, cessation, and the path, one should also know patience and knowledge. Previously, Dharma-knowledge-patience was shown to be the antidote to be abandoned by the seeing of the three realms, and later, Dharma-knowledge-patience was shown to be the antidote to be abandoned by the seeing of the desire realm. Subsequent knowledge-patience was shown to be the antidote to be abandoned by the seeing that operates in the form and formless realms. Therefore, the eight patiences act in the manner of a thief breaking into the weighing of afflictions. The eight knowledges act in the manner of cutting off the door bolt. Among them, the desire that operates in the desire realm, anger, pride, ignorance, doubt, view of the aggregates, extreme view, wrong view, holding views as supreme, and holding vows and asceticism.
Tibetan
ས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་རྣམས་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་མཐོང་བས་སོ་སོར་བཅུ་བཅུར་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བཞི་བཅུ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་བཞིས་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་འདོད་ཆགས་ནི་ཁམས་གསུམ་པའི་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་སྟེ། སྲེད་པའི་དབང་གིས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་གྲུབ་པར་བྱེད་པས་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །ཁོང་ཁྲོ་བ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནས་སུ་གྱུར་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་པ་སྟེ། རེག་པར་མི་གནས་པ་དང༌། ཉེས་པར་སྤྱོད་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ཏེ། ཀུན་ནས་མནར་སེམས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནས་པས་རེག་པར་མི་གནས་པའོ། །ང་རྒྱལ་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་ཁེངས་པ་སྟེ། མི་གུས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །དེ་ལ་མི་གུས་པ་ནི་བླ་མ་རྣམས་དང་ཡོན་ཏན་ཅན་རྣམས་ལ་གྱོང་བའོ། །སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བ་ནི་ཡང་སྲིད་པར་འབྱུང་བར་རིག་པར་བྱའོ། །མ་རིག་པ་ནི་ཁམས་གསུམ་པའི་མི་ཤེས་པ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ལ་ལོག་པར་ངེས་པ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་འབྱུང་བའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །ལོག་པར་ངེས་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ངེས་པའོ། །ཐེ་ཚོམ་ནི་སོམ་ཉིའོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་འབྱུང་བ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བ། །དེའི་རྟེན་བྱེད་པ་ནི་རྨོངས་པར་གྱུར་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐེ་ཚོམ་ནི་བདེན་པ་རྣམས་ལ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་སྟེ། དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་མི་འཇུག་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་མི་འཇུག་པ་ནི་དེས་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལམ་གྱི་བདེན་པ་དང༌། འགོག་པའི་ བདེན་པ་ལ་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་མི་འཇུག་པའོ། །དེའི་རྟེན་བྱེད་པ་ནི་ངེས་པ་མ་སྐྱེས་ན་མི་རྩོམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་བདག་གམ་བདག་གིར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་བས་ལྟ་བ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་བརྟེན་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །མཐར་འཛིན་པའི་ལྟ་བ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དག་ལ་རྟག་པ་འམ། ཆད་བར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་ནས་ལྟ་བ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དབུ་མའི་ལམ་གྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་བར་དུ་གཅོད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །དབུ་མའི་ལམ་ནི་རྟག་པ་དང༌། ཆད་པར་འཛིན་པ་སྤངས་ནས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཤེས་པའོ། །ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ནི་ལྟ་བ་དང་ལྟ་
Chinese
殊胜地的修行者，因为见到苦、集、灭、道，所以对于各自的十种烦恼，应当以四种四十法知忍来断除。其中，贪欲是对于三界之内的事物产生贪恋，由于渴爱的力量，使近取五蕴得以成就，因此具有产生痛苦的作用。嗔恚是对众生和作为痛苦之因的诸法，总是感到恼怒，具有不能安忍和成为恶行的所依的作用。不能安忍是因为总是处于恼怒的痛苦之中。我慢是依靠坏聚见而产生的内心的傲慢，具有不恭敬和成为痛苦之源的作用。其中，不恭敬是对上师和具有功德者不敬重。痛苦的产生应当理解为再次产生。无明是对三界之内的无知，对于诸法产生错误的认知、犹豫和成为一切烦恼之源的作用。错误的认知是颠倒的认知。犹豫是怀疑。一切烦恼的产生是贪欲等一切烦恼的产生。成为其所依是因为如果愚昧，那么一切烦恼都会产生。犹豫是对真理产生怀疑，具有不进入善法方面的作用。不进入善法方面是指因此不进入善法方面的道谛和灭谛。成为其所依是因为如果没有产生定解，就不会去造作。坏聚见是对近取蕴执着为我或我所的任何一种见解，具有成为一切见解所依的作用。边执见是对近取五蕴执着为常或断的任何一种见解，具有阻碍以中道解脱的作用。中道是舍弃常断二见，了知缘起。执见为最胜见是对见和见
English
Those who abide in the supreme grounds should abandon each of the ten afflictions by means of the four fortyfold tolerances of knowing the Dharma, because they have seen suffering, its origin, its cessation, and the path. Among these, attachment is attachment to the three realms, and because of the power of craving, it causes the five aggregates of clinging to arise, thus having the function of generating suffering. Anger is constantly tormenting sentient beings and the dharmas that are the cause of suffering, having the function of being unable to endure and being the basis for misdeeds. Being unable to endure is because it is constantly in the state of tormenting suffering. Pride is the arrogance of mind that arises from relying on the view of the aggregates, having the function of disrespect and being the basis for the arising of suffering. Among these, disrespect is disrespect towards the lamas and those who possess qualities. The arising of suffering should be understood as arising again in existence. Ignorance is ignorance of the three realms, having the function of wrongly determining dharmas, doubt, and being the basis for the arising of all afflictions. Wrong determination is inverted determination. Doubt is uncertainty. The arising of all afflictions is the arising of all afflictions such as desire. Being its basis is because if one is deluded, then all afflictions will arise. Doubt is having doubt about the truths, having the function of not entering the virtuous side. Not entering the virtuous side means that one does not enter the truth of the path and the truth of cessation on the virtuous side. Being its basis is because if certainty does not arise, one will not act. The view of the aggregates is any view that clings to the aggregates of clinging as self or as belonging to self, having the function of being the basis for all views. The view of extremes is any view that clings to the five aggregates of clinging as permanent or as annihilated, having the function of obstructing liberation by the middle way. The middle way is abandoning the views of permanence and annihilation and knowing dependent origination. Holding views as supreme is holding views and views
Tibetan
བའི་གནས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དག་ལ་མཆོག་དང༌། གཙོ་བོ་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་དང༌། དམ་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་བས་ལྟ་བ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། ལྟ་བ་ངན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། བརྟུལ་ཞུགས་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་གནས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དག་ལ་དག་པ་དང༌། གྲོལ་བ་དང༌། ངེས་པར་འབྱིན་པའི་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་ནས་ལྟ་བ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། ངལ་བ་འབྲས་བུ་མེད་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ནི་ལྟ་བ་ངན་པ་སྔོན་དུ་སོང་བར་རིག་པར་བྱའོ། །ངལ་བ་འབྲས་བུ་མེད་པ་ནི་དེས་ངེས་པར་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལོག་པར་ལྟ་བ་ནི་རྒྱུ་འམ། འབྲས་བུ་འམ། བྱ་བ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དང༌། ཡོད་པའི་དངོས་པོ་འཇིག་པར་ལོག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། དགེ་བའི་རྩ་བ་གཅོད་པ་དང༌། མི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དམ་དུ་འཛིན་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་དང༌། མི་དགེ་བ་ལ་འཇུག་པ་དང༌། དགེ་བ་ལ་མི་འཇུག་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །དེ་ལ་སྦྱིན་པ་མེད་དོ། །མཆོད་སྦྱིན་མེད་དོ། །སྦྱིན་སྲེག་མེད་དོ། །ལེགས་པར་སྤྱད་པ་མེད་དོ། །ཉེས་པར་སྤྱད་པ་མེད་དོ་ཞེས་པ་འདི་ནི་རྒྱུ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་སོ། །ལེགས་པར་སྤྱད་པ་དང༌། ཉེས་པར་སྤྱད་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མེད་དོ་ཞེས་པ་ འདི་ནི་འབྲས་བུ་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པའོ། །འཇིག་རྟེན་འདི་ནི་མེད་དོ། །འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་མེད་དོ། །ཕ་མེད་དོ། །མ་མེད་དོ། །སེམས་ཅན་རྫུས་ཏེ་སྐྱེ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་བྱ་བ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་འཇིག་རྟེན་གཞན་དུ་འགྲོ་བ་དང༌། འོང་བའི་བྱ་བ་དང། ས་བོན་འདེབས་པའི་བྱ་བ་དང༌། ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་བྱ་བ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་འཇིག་པའོ། །དེ་ལས་གཞན་ཚངས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ལོག་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དགེ་བའི་རྩ་བ་གཅོད་པ་ནི་ལོག་པར་ལྟ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་ལས་འབྱུང་གི །ཐམས་ཅད་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང༌། མཐར་འཛིན་པའི་ལྟ་བ་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། བརྟགས་པ་དང༌། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་མཉན་པ་ལ་སོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ནི་བརྟགས་པའོ། །ལྷན་ཅི
Chinese
对于作为受生的五蕴，认为是殊胜、主要、特别超胜、清净的任何见解，都是以执着恶见为所依的行相。执持戒律和苦行为最胜，以及对于戒律、苦行、戒律和苦行的受生五蕴，认为是清净、解脱、决定的任何见解，都是以徒劳无果为所依的行相。应当了知戒律和苦行是恶见先行。徒劳无果是因为它不能决定解脱。邪见是指否认因、果、作用，以及对于存在的实物进行颠倒的分别，是断绝善根、紧抓恶根的所依行相，是趋入不善、不趋入善的行相。例如：没有布施，没有供养，没有火供，没有善行，没有恶行，这是对因的否认。善行和恶行的业果没有成熟，这是对果的否认。没有今世，没有来世，没有父亲，没有母亲，没有化生众生，这是对作用的否认，因为这是对去往他世、来世的行为，以及播种的行为，和结生的行为的否认。世间没有阿罗汉等等，这是对存在的实物的破坏。除此之外，认为梵天等是造作者等一切颠倒的分别，都应当了知为邪分别。断绝善根是从特殊的邪见中产生的，不是从一切邪见中产生。其中，萨迦耶见和边执见有两种：分别是推求的和俱生的。以听闻非法等为先导的是推求的。俱