Tibetan
ས་ཀྱིས་ནི་གཟུང་བར་རྟོགས་སོ། །རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་འཛིན་པར་རྟོགས་སོ། །ཞེས་བྱའོ། །བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མཚན་མ་མེད་པར་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཅན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་པོ་འདི་རྣམས་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་སྟེ། དེས་སྔར་མ་མཐོང་བའི་བདེན་པ་བཞི་མཐོང་བ་སྟེ། མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པའོ་ཞེས་པའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདིར་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ནི་སྔར་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེས་པ་ཙམ་ལ་སེམས་ཀྱི་སྐད་ ཅིག་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་དུས་ཇི་སྲིད་དུ་ཤེས་བྱ་ལ་ཤེས་པ་འབྱུང་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལ་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ཅེས་བྱའོ། །གཞན་གྱི་ནི་གཞན་དུ་འདོད་དོ། །འདི་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་བརྒྱད་ལ་བཟོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་རབ་ཏུ་སྤོང་ངོ༌། །སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རབ་ཏུ་སྤོང་ངོ༌། །དེས་ན་བཟོད་པ་བརྒྱད་ཉོན་མོངས་པས་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་བརྒྱད་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་དང༌། རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བའི་རྟེན་མངོན་དུ་བྱེད་དོ། །རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ནི་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བའི་རྟེན་མངོན་དུ་བྱེད་དོ། །དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྤྱོད་པ་བརྒྱད་ཀྱི་ནང་ནས་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་རྟོགས་པའི་ངེས་པའི་ཤེས་པ་བཞི་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ཞེས་རྣམ་གཞག་བྱའོ། །རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་རྟོགས་པའི་ངེས་པའི་ཤེས་པ་བཞི་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་རྣམ་གཞག་བྱ་ན་འོ་ན་གཞན་དུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ཁོ་ན་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ཞེས་བརྗོད་ལ། ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ངེས་པའི་ཤེས་པ་ལ་ཡང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། གནས་སྐབས་འདིར་ཤིན་ཏུ་གོམས་པའི་གནས་སྐབས་མ་ཡིན་པས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྣང་བ་དང་ངེས་པ་དག་གིས་བཟོད་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན
Chinese
地能被理解为所持。随后的知忍和知能被理解为能持。如是说。应知所有忍和知都安住于无相之瑜伽者。这十六个心刹那乃是见道，由此能见先前未见的四谛，是现证之语。此处所谓的心刹那，并非仅仅指先前未生而生起的心刹那。然而，在知对所知生起直至圆满的期间，才称为心刹那。其他的则认为是其他的。例如，为了断除烦恼，具有无间道自性的苦等八种见，称为忍。其中，以苦等法知忍见而断除欲界应断之烦恼。以苦等随知忍见而断除色界和无色界应断之烦恼。因此，八忍是无有烦恼间隔之道的自性。具有解脱道自性，显现远离烦恼的八种知，称为法知和随知。其中，法知能显现远离欲界见所断烦恼之所依。随知能显现远离色界和无色界见所断烦恼之所依。与此一同行持的八者之中，法知忍证悟的决定之识四者，立名为法知。若将随知忍证悟的决定之识四者，立名为随知，那么，对于其他的唯有显现解脱的识才称为法知，并且与法知忍的决定之识也相违，若如是说则不然，因为此时并非极度串习之时，因此没有极度明晰，所以显现和决定等以忍而现证彼性。
English
The earth is understood as what is held. Subsequent knowledges and acceptances are understood as what holds. Thus it is said. It should be known that all acceptances and knowledges abide in the yoga of no characteristics. These sixteen moments of mind are the path of seeing. By this, the four truths that were not seen before are seen, which is the expression of direct realization. Here, a moment of mind is not merely referred to as the arising of what was not previously born. However, the period during which knowledge arises towards the knowable until it is completely perfected is called a moment of mind. Others consider it to be other. For example, in order to abandon afflictions, the eight sights such as suffering, which have the nature of an uninterrupted path, are called acceptance. Among them, the afflictions of the desire realm to be abandoned are completely abandoned by seeing with the acceptance of knowing the Dharma of suffering and so on. The afflictions to be abandoned by seeing in the form and formless realms are completely abandoned by the acceptance of subsequent knowledge of suffering and so on. Therefore, the eight acceptances are the nature of the path without interruption by afflictions. The eight knowledges that have the nature of the path of liberation and manifest freedom from afflictions are called knowledge of Dharma and subsequent knowledge. Among them, the knowledge of Dharma manifests the support that is free from the afflictions to be abandoned by seeing in the desire realm. Subsequent knowledge manifests the support that is free from the afflictions to be abandoned by seeing in the form and formless realms. Among the eight that act together with this, the four certain knowledges of the acceptance of knowing the Dharma are designated as knowledge of Dharma. If the four certain knowledges of the acceptance of subsequent knowledge are designated as subsequent knowledge, then, for others, only the knowledge that manifests liberation is called knowledge of Dharma, and it also contradicts the certain knowledge of the acceptance of knowing the Dharma. If it is said like that, it is not so, because this is not a time of extreme habituation, so there is no extreme clarity, so the appearance and certainty directly realize that very nature by acceptance.
Tibetan
་དུ་བྱས་སོ་ཞེས་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་བཟོད་པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཉོན་མོངས་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྤྱོད་པའི་ངེས་པའི་ཤེས་པ་ཡང་ཁས་ལེན་དགོས་ཀྱི་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ལ་ངེས་པ་ཁས་མི་ལེན་པ་རིགས་ པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ལ་ངེས་པར་ཁས་མི་ལེན་ན། ཤེས་པ་གང་གིས་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ངེས་པར་བྱེད་པ་དེ་ལ། སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་ཇི་ལྟར་བརྗོད་དོ། །ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ལ་མ་ངེས་ན། རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཡང་ངེས་པར་མི་འགྱུར་བས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ངེས་པ་ཆོས་ཤེས་པས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་མི་འདོད་ན་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ལ་ངེས་པ་ཡོད་དམ་མེད། གལ་ཏེ་ཡོད་ན་ཆོས་ཤེས་པ་ལ་མི་བརྗོད་ན་གང་ལ་བརྗོད། གལ་ཏེ་མེད་ན་མངོན་དུ་བྱེད་དོ་ཞེས་ཇི་ལྟར་ཐ་སྙད་འདོགས། གལ་ཏེ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་ཡིན་པས་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པས་མངོན་དུ་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། འོ་ན་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱང་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་འགྱུར་གྱི། ངེས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་ཁས་མི་ལེན་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མེད་པས་ད་ལྟར་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་མེད་ཀྱང་ངེས་པ་ཡོད་དེ། དེ་ལ་བཟོད་པ་ཡང་མི་ཟེར་ཆོས་ཤེས་པ་ཡང་མི་ཟེར་ཞེ་ན། འོ་ན་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ལ་ངེས་པ་ལ་ཡང་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་མི་ཟེར་བས་མཐོང་བའི་ལམ་སྐད་ཅིག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་ལས་གྲོལ་བ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དང༌། ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པ་ངེས་པའི་ཤེས་པ་བརྒྱད་ལ་ཡང་ཆོས་ཤེས་པ་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བརྗོད་དགོས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མངོན་པ་ལ་སོགས་པ་གང་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ལ་ངེས་པ་བསྟན་པ་སྟེ། ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ངེས་པའི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པས་འགལ་བ་མེད་དོ། །འདིའི་གདམས་ངག་འདི་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་གདོད་མ་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་སོ་སོར་རྟོག་པས་སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བའི་མཚན་ཉིད་མི་དམིགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ལ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཁོ་ ན་ལ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །སྐད་
Chinese
如此安立。从忍的紧接着，与现证从烦恼中解脱的智慧一同行持的决定的智慧也必须承认，如果不承认法智忍的决定是不合理的。如果对法智忍不承认决定，那么以何种智慧来决定随知忍呢？如何称之为对苦的随知呢？如果对法智忍不决定，那么随知忍也不会决定。因此，法智忍的决定是被法智所摄持的。如果不是这样认为，那么法智忍有决定还是没有决定？如果有，如果不称之为法智，那称为什么？如果没有，如何安立现证之名？如果说是非常明亮，因此以忍和智来现证，那么随知也变成现证的自性，而不是决定的自性。另外，如果不承认非常明亮，那么具有分别自性的烦恼和所知障没有，因此现在所证悟的一切都是圆满的，因此会成为成佛的过失。如果说没有非常明亮，但有决定，并且不称之为忍，也不称之为法智，那么对随知忍的决定也不称之为随知，因此会变成见道十二刹那的自性。因此，对于现证从烦恼中解脱，并且一同行持的八种决定智慧，也必须称之为法智和随知。正因为如此，论藏等所说的随知忍的决定，是指显示法智忍决定的近取，因此没有矛盾。此处的窍诀是：色等诸法从原始以来就是不生，以个别分别而痛苦，对于痛苦的体性不可得的自性，称之为对苦法智忍的刹那。唯独 对不生之法也称之为忍。刹
English
Thus it is established. Immediately following forbearance, the definitive knowledge that accompanies the wisdom that directly realizes liberation from afflictions must also be acknowledged. It is unreasonable not to acknowledge the certainty of Dharma-knowledge forbearance. If certainty is not acknowledged for Dharma-knowledge forbearance, then with what knowledge is subsequent knowledge forbearance determined? How can it be called subsequent knowledge of suffering? If Dharma-knowledge forbearance is not certain, then subsequent knowledge forbearance will also not be certain. Therefore, the certainty of Dharma-knowledge forbearance is encompassed by Dharma-knowledge. If this is not accepted, does Dharma-knowledge forbearance have certainty or not? If it does, if it is not called Dharma-knowledge, what is it called? If it does not, how is the name "direct realization" applied? If it is said that it is very clear, therefore it is directly realized by forbearance and wisdom, then subsequent knowledge will also become the nature of direct realization, and not the nature of certainty. Furthermore, if extreme clarity is not accepted, then because afflictions that are the nature of conceptualization and obscurations of knowledge are absent, all that is realized now is complete, therefore it would be a fallacy of becoming a Buddha. If it is said that although there is no extreme clarity, there is certainty, and it is not called forbearance, nor is it called Dharma-knowledge, then the certainty of subsequent knowledge forbearance is also not called subsequent knowledge, therefore it would become the nature of the twelve moments of the path of seeing. Therefore, the eight kinds of definitive wisdom that directly realize liberation from afflictions and that are practiced together must also be called Dharma-knowledge and subsequent knowledge. For that very reason, the determination of subsequent knowledge forbearance stated in the Abhidharma, etc., shows that it is a close representation of the determination of Dharma-knowledge forbearance, so there is no contradiction. The key instruction here is that forms and so on are unborn from the beginning, and suffering is discriminated individually, and the nature of the characteristics of suffering is not observed, and this is called the moment of Dharma-knowledge forbearance for suffering. Only that which is unborn is also called forbearance. A ksha