Tibetan
ས་ཀྱི་སྐུ། །ཆོས་ཉིད་རིག་པར་བྱ་མིན་པས། །དེས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་མི་ནུས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདིའི་དོན་ནི་གང་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་སམ། སྒྲ་རྗེས་སུ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་ཁོ་བོས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཐོང་ངོ༌། །ཤེས་སོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཅན་དེ་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་མཐོང་བ་ལ་གེགས་བྱེད་པའི་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་བའི་དོན་དུ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་ཉིད་ལས་གུས་པར་ཞུགས་པས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ང་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ཞིང་ཕྱིས་ཀྱང་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་བའོ། །གལ་ཏེ་གཟུགས་ཀྱི་སྤུ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་གྱི། འདི་དེ་མཐོང་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། དེའི་ཚེ་ང་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི་གང་གི་ཚེ་མ་མཐོང་བ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡོད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཆོས་ཉིད་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་མཐོང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་དེ་དང་རོ་གཅིག་པ་ཡིན་པས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རང་བཞིན་ཆོས་ཉིད་དེ་ཡང་གཟུགས་མཐོང་བ་དང༌། སྒྲ་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མི་ནུས་སོ། །དོན་དམ་པར་ནི་ཡོངས་སུ་དག་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་ན་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་དག་ནུབ་པར་འགྱུར་བས་སོ། །དེས་ན། སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་ལྟ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱང་སངས་རྒྱས་མཐོང་བའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཞན་ ལས་ཀྱང༌། ཐམས་ཅད་ལ་ནི་ཁྱད་མེད་ཀྱང༌། །དེ་བཞིན་ཉིད་དག་གྱུར་པ་ལ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་བརྗོད་དེ་ཡི་ཕྱིར། །ལས་ཅན་ཐམས་ཅད་དེ་སྙིང་ཅན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པས་ཆད་པར་འགྱུར་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡེ་ཤེས་ཆད་པར་རྟོག་ན་དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། དེ་ཆད་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པས་ཆད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ཅི་ཞིག་གནོད་པར་འགྱུར། གཞན་ཡང་ཡེ་ཤེས་ལ་དང་པོར་རང་བཞིན་ཡོད་པར་འགྱུར་ན་དེ་ཕྱིས་ཆད་པ་ལས་ཆད་པར་སྨྲ་བར་འགྱུར་ལ། འོན་ཀྱང་ཐོག་མ་ནས་ཀྱང་དེ་ལ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་གང་ཞིག་ཆད་པར་འགྱུར། དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། འདི་ལ་དོར་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །འདི་ལ་བསྣན་པ་ཅི་ཡང་མེད། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་ལྟ། །ཡང་དག་མཐོང་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་ཡེ་ཤེས་ལ་ཆད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཡང་ཆད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུས་འགྲོ་བའི་དོན་རྫོགས་པར་མཛད་པས་སོ། །དེ་ཡང་ཕྱིས་འཆད་པར་འགྱུར་བའོ། །བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་བའི་ནུས་པ་མངའ་བས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པར་འཇོག་ལ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མ་སྤངས་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་སྙིང་རྗེའི་སྟོབས་ཀྱིས་མ་རིག་པ་བཞག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་གང་ལས་གསུངས། ཉོན་མོངས་མ་བསྲེགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་མཛད་པའི་ཚིག་ཡིན་གྱི་དོན་མདོ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་འདིའི་དོན་ནི་ཁྱེད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་མ་བསྲེགས་ཏེ། ཞིག་པར་མཛད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་མེད་པས་སོ།། འོན་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པས་རྩྭའི་རྩེ་མོ་བཞིན་དུ་སྤོང་བར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའོ། །དེས་ན་འགལ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རྣམ་གཞག་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཇི་ལྟར་རིགས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལ་ལན་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་དབང་གིས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དང༌། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དག་ལས་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་དང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་དབང་གིས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་སྟོན་པའི་སྣང་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ལ། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་མངའ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གང་གི་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་སྟོན་པར་གྱུར་པ་སྟེ། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་མངའ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་སེམས་ཅན་དང་ཅིག་ཤོས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་སྟོན་པར་སྣང་བར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་མངའ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་བདག་དང་གཞན་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་སྟོན་པར་སྣང་བར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མངའ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་སེམས་ཅན་གྱི་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པར་སྣང་བར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་མངའ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཡོ
Chinese
色身啊，因为不是以法性去认识，所以不能用它来完全了解。如是说。此意是指，仅仅因为见到色身，或者仅仅因为听到声音，就认为我见到了如来、知道了。这样想的众生，是为了断除障碍见到佛陀的业障而进入了歧途，因为从那（歧途）恭敬地进入，所以那些人没有见到我，以后也不会见到。如果认为仅仅因为见到色身的毛发，不会见到佛陀，但认为这与见到佛陀是相顺应的。那么，那时就能见到我，如果执着于没有见到，那么那时怎么能见到呢？见到它的法性，那就是见到佛陀，因为那（法性）与它（佛陀）是同一味道。法身的自性法性，也不是仅仅通过见到形色和听到声音，就能被各自的凡夫所领悟的。究竟而言，也不是完全清净，因为如果那样，能知和所知都会消失。因此，佛陀们是法性。这样说，不见一切法也是见到佛陀。因此，从其他（经典）中也说：对于一切没有差别，但在成为如是性的那些，为了宣说如来，一切有业者都是有心者。如是说。因此，薄伽梵们是法身的自性，所以没有会断灭的。如果认为智慧会断灭，那也是不合理的，即使它断灭，薄伽梵们是法身的自性，所以没有断灭。我们会有什么损害呢？另外，如果智慧最初有自性，那么之后就会说它是从断灭中产生的断灭。然而，从一开始它就没有自性，那么什么会断灭呢？如是说：于此有什么可舍弃的？于此没有什么可增加的。以真实看待真实，见到真实后获得解脱。如是说。因此，智慧没有断灭。众生的利益也不会断灭，因为报身和
English
The form body, since it is not to be known by the nature of reality, it cannot be fully understood by it. Thus it is said. The meaning of this is that, merely by seeing the form body, or merely by hearing the sound, thinking that I have seen the Tathagata, I know. Those sentient beings who think like this have entered the wrong path in order to eliminate the karmic obscurations that hinder seeing the Buddha, because they enter respectfully from that (wrong path), so those people have not seen me, and will not see me in the future either. If one thinks that merely seeing the hair of the form body will not see the Buddha, but thinks that this is in accordance with seeing the Buddha. Then, at that time, one will be able to see me, but if one is attached to not seeing, then how can one see at that time? Seeing its nature of reality, that is seeing the Buddha, because that (nature of reality) and it (Buddha) are of the same taste. The self-nature of the Dharmakaya, that nature of reality, cannot be comprehended by ordinary individuals merely by seeing forms and hearing sounds. Ultimately, it is not even completely pure, because if that were the case, the knower and the known would disappear. Therefore, the Buddhas are the nature of reality. Saying this, not seeing all dharmas is also seeing the Buddha. Therefore, it is also said in other (scriptures): For all there is no difference, but in those who have become suchness, in order to proclaim the Tathagata, all those with karma are those with heart. Thus it is said. Therefore, the Bhagawans are the self-nature of the Dharmakaya, so there is no possibility of annihilation. If one thinks that wisdom will be annihilated, that is also unreasonable, even if it is annihilated, the Bhagawans are the self-nature of the Dharmakaya, so there is no annihilation. What harm will there be to us? Furthermore, if wisdom initially had self-nature, then later it would be said that it is annihilation arising from annihilation. However, since it has no self-nature from the beginning, what will be annihilated? Thus it is said: What is there to abandon in this? There is nothing to add to this. Seeing reality as reality, having seen reality, one is liberated. Thus it is said. Therefore, wisdom has no annihilation. The benefit of sentient beings will also not be annihilated, because the Sambhogakaya and
Chinese
是由于化身圆满了利益众生的事业。这将在后面讲述。由于具有断除习气和烦恼以及所知障的能力，因此，可以将薄伽梵们安立为断除了习气和烦恼以及所知障。如果说没有完全断除，并且薄伽梵们以慈悲的力量保留了无明，那么这是从哪里说的呢？“烦恼未焚烧”等等，那是造者的言辞，而不是经部的意义。或者，这里的意义是，您没有焚烧烦恼，不是使其毁灭，因为烦恼没有自性。然而，由于领悟到烦恼没有自性，所以像割草一样断除它们。因此，没有矛盾。如果问，对薄伽梵所作的五种智慧的安立是什么，那又是如何合理的呢？ 对此应作答复：当以法身的力量，从报身和化身中，由于往昔的愿望和众生的福德的力量，对所化者显现出与五种智慧相符的教法时，那时，所化者们会完全认为薄伽梵们具有法界极度清净的智慧。就像这样，当显现出与法界极度清净相符的教法时，那时，就会认为薄伽梵具有法界极度清净的智慧。当显现出能够完全了知众生和其他事物时，那时，就会认为薄伽梵具有如镜般的智慧。当显现出能够显示自他平等性等等时，那时，就会认为薄伽梵具有平等性智。当显现出能够显示众生的行为等等时，那时，就会认为薄伽梵具有妙观察智。
English
It is because the incarnate body has perfected the benefit of beings. This will be explained later. Because the Blessed Ones have the power to abandon habitual afflictions and obscurations of knowledge, they are established as having abandoned habitual afflictions and obscurations of knowledge. If it is said that they have not completely abandoned them, and that the Blessed Ones have retained ignorance by the power of compassion, from where is this said? "Afflictions not burned," etc., are the words of the maker, not the meaning of the sutras. Or, the meaning here is that you have not burned the afflictions, not made them perish, because the afflictions have no inherent existence. However, because you have understood that the afflictions have no inherent existence, you abandon them like cutting grass. Therefore, there is no contradiction. If it is asked, what is the establishment of the five wisdoms made to the Blessed One, and how is that reasonable? To this, an answer should be given: When, by the power of the Dharmakaya, from the Sambhogakaya and Nirmanakaya, due to the power of past aspirations and the merit of sentient beings, the appearance of teaching the Dharma in accordance with the five wisdoms arises for the disciples, at that time, the disciples will completely think that the Blessed Ones possess the wisdom of the extremely pure Dharmadhatu. Just like this, when the Dharma that accords with the extremely pure Dharmadhatu is taught, at that time, it will be thought that the Blessed One possesses the wisdom of the extremely pure Dharmadhatu. When it appears that they can completely know sentient beings and other things, at that time, it will be thought that the Blessed One possesses mirror-like wisdom. When it appears that they can show the equality of self and others, etc., at that time, it will be thought that the Blessed One possesses the wisdom of equality. When it appears that they can show the behavior of sentient beings, etc., at that time, it will be thought that the Blessed One possesses discriminating wisdom.