Tibetan
པར་སྣང་བས་སོ། །ཁ་ཅིག་དེ་ཡང་དེ་རྒྱུ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཁ་ཅིག་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་གཡོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་མི་གཡོ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པ་ དང། རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཡོ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་གཡོ་བ་མེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་རོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་འཐད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ལ་དྲན་པ་ཉམས་པ་མི་མངའ་བ་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མེ་ལོང་བཞིན་དུ་སྣང་བས་སོ། །ཡེ་ཤེས་གཞན་རྣམས་ནི་དུས་རེས་འགའ་བ་ཡིན་པས་གཡོ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་བརྟག་པས་སོ། །དེས་ན་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུར་གང་བརྗོད་པ་དེ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒོ་ལྔའི་དབང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། གང་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་གྱུར་པ་དེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་གཟུགས་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པས་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་བརྙེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན། དེ་ཡང་ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན། དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་དང་ཡུལ་དག་ཏུའོ། །བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པ་བཞིན་དུའོ། །ཁ་ཅིག་ཡིད་ནི་ཁོ་ན་ལས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་ཅིག་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་གྱུར་བ་ལ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཞེས་བརྗོད་དེ། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་གྱུར་པ་ལས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པའོ། །སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། གང་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུར་བརྗོད་པ་སྟེ། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བཻ་ཌཱུཪྻ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་འབྱུང་བས་སོ། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱང་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པའི་སྒོ་ནས་ཐ་དད་པ་ཡིན་གྱི་རྒྱུ་བ་ཐ་དད་པ་ལ་ཡོད་པའི་ཤེས་པ་ལྔ་རང་བཞིན་དུ་ཐ་དད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གཅིག་ཉིད་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མཁྱེན་པའི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་སུ་རྣམ་པར་འཇོག་པ་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས་དེ་རྣམས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་དེ་ཉིད་ལ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་རྣམ་པར་འཇོག་ཅིང༌། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་དེ་ཉིད་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་རྣམ་གཞག་བྱེད་ལ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བསམ་པ་ཇི་ལྟར་འོས་པ་བཞིན་དུ་ཆོས་སྟོན་པ་ཡོངས་སུ་མཁྱེན་པའི་སྒོ་ནས་དེ་ཉིད་ལ་བྱ་བ་སྒྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་གཞག་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཡེ་ཤེས་གཅིག་ཉིད་ལ་ཆ་དང་ཆར་ཐ་དད་པར་རྟོགས་ནས་ཡེ་ཤེས་ལྔར་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ། །ཡེ་ཤེས་གཅིག་གིས་བསྡུས་པའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱང་ཚུལ་འདི་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཡེ་ཤེས་གཅིག་དང་རོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པས་སོ། །མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་ཡོད་པ་ནི་རྒྱུའི་གནས་སྐབས་ལ་བརྟེན་ནས་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཡེ་ཤེས་དེ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་བཞིའི་རང་བཞིན་ཅན་ལ་ནི་དངོས་གཞིའི་རྣམ་གཞག་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། དེའི་དབང་གིས་ཆོས་སྟོན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་བྱ་བ་སྒྲུབ་པའི་ཆ་ནས་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་དེ་ལྟར་ཡིན་ནོ། །གཞན་རྣམས་ཀྱི་ནི་རྣམ་གཞག་འདི་ལྟར་སྟོན་ཏེ། གལ་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པར་འདོད་ན་ཡེ་ཤེས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སྣང་ངམ་མི་སྣང༌། གལ་ཏེ་མི་སྣང་བར་འགྱུར་ན། དེའི་ཚེ་དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཇི་ལྟར་ཐ་སྙད་བྱེད། གལ་ཏེ་སྣང་བར་འགྱུར་ན་དོན་དམ་པར་སྣང་བ་དེ་ཡོད་པ་ཅིག་སྣང་བ་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་མེད་པ་ཅིག་སྣང་བ་ཡིན། དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ལས་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཡེ་ཤེས་དོན་དམ་པར་བཀག་པས་སོ། །དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱང་སྣང་ན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ལ་མ་རིག་པ་ཡོད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པས་སོ། །གལ་ཏེ་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད
Chinese
因为显现的缘故。有些“也是因为那个原因”等，是指有些将如明镜般的智慧说成是法身，因为在一切情况下都不动摇。其中不动摇是因为在一切情况下都存在，并且分别念不能使之动摇的缘故。因此，《经庄严论》中说：“明镜智慧不动摇。”这和法身是同一体性，所以是合理的。因此，诸佛世尊没有失去忆念是合理的，因为在任何时候，一切事物都如明镜般显现。其他的智慧只是偶尔存在，所以不能使之动摇。这是被调伏者们如此观察的缘故。因此，将如明镜般的智慧说成是报身，是因为那是报身的原因。所谓五根的自在等，是指五根的识转变之后，为了所有众生的利益，完全执持色和声等，因此获得了名为成所作智。这被显示为是化身。也就是说了“一切一切”等。其中“也就是”是指成所作智。“一切一切”是指在时间和地点。“如所想”是指如众生所想。有些“唯独从意”等，是指有些将意的识转变说成是化身，因为从意的识转变中能成办众生的利益。所谓五根识等，是指五根的识被说成是报身，因为显现为具有特殊性质的琉璃等自性的身等。这五种智慧也是从不同的角度而不同，而不是在不同的因上存在的五种识自性上是不同的，而是这样，对同一个法界，从了知法界的角度，被安立为法界极其清净的智慧，并且那
English
Because of the appearance. Some, "also because of that reason," etc., refer to some who describe mirror-like wisdom as the Dharmakaya, because it is unwavering in all circumstances. The reason for being unwavering is that it exists in all circumstances, and conceptualization cannot shake it. Therefore, the Ornament of the Sutras says, "Mirror-like wisdom does not waver." This is reasonable because it is of one taste with the Dharmakaya. Therefore, it is reasonable that the Bhagavatas do not lose mindfulness, because at all times, all things appear like a mirror. Other wisdoms are only occasional, so they cannot be shaken. This is because those to be tamed observe in this way. Therefore, describing mirror-like wisdom as the Sambhogakaya is because it is the cause of the Sambhogakaya. The so-called mastery of the five senses, etc., refers to the transformation of the consciousness of the five senses, which, for the benefit of all sentient beings, fully grasps form, sound, etc., and thus attains the name of Accomplishing Wisdom. This is shown to be the Nirmanakaya. That is, it is said, "All, all," etc. Among them, "that is" refers to Accomplishing Wisdom. "All, all" refers to in time and place. "As thought" refers to as sentient beings think. Some, "only from mind," etc., refer to some who describe the transformation of the consciousness of mind as the Nirmanakaya, because from the transformation of the consciousness of mind, the benefit of sentient beings can be accomplished. The so-called five sense consciousnesses, etc., refers to the consciousness of the five senses being described as the Sambhogakaya, because it appears as a body, etc., with the nature of special lapis lazuli, etc. These five wisdoms are also different from different perspectives, but not the five consciousnesses existing on different causes are different in nature, but in this way, for the same Dharmadhatu, from the perspective of knowing the Dharmadhatu, it is established as the wisdom of the extremely pure Dharmadhatu, and that
Chinese
再者，以完全了知缘起之法的方式，将之安立为如镜之智；以证悟彼等缘起之法平等性的方式，将之安立为平等性智；对于心与心所生起的缘起之法，以完全了知贪欲等的方式，将之安立为妙观察智；对于具有贪欲等行为的众生，以完全了知如何应机说法的方式，将之安立为成所作智。因此，了知一个智慧的体性和作用各不相同，从而安立为五种智慧。以一个智慧所涵盖的念住等功德，也应如是理解，因为它们与一个智慧成为一体。认识到存在不同的相，是因为依赖于因的阶段。那个智慧，对于法界极度清净智等四种智慧的自性者，则进行本体的安立。由于圆满了说法，因此从作用的角度，将彼智慧安立为后得智。如是，对于认为佛陀的智慧如幻化者，其安立是这样的。其他宗派则如此宣说安立：如果认为薄伽梵具有智慧，那么智慧对薄伽梵来说是显现还是不显现？如果是不显现，那么那时如何称其为存在？如果是显现，那么究竟是显现有实之物，还是显现无实之物？其中第一种情况是不成立的，因为以“非我”等遮止了胜义谛中的智慧。如果胜义谛中不存在却显现，那么将导致薄伽梵们具有无明。那为什么呢？因为经中说，无明为缘产生行，行为缘产生识。如果无明为缘产生行
English
Furthermore, by completely knowing the nature of dependent arising, it is established as the mirror-like wisdom; by realizing the equality of those dependent arising phenomena, it is established as the wisdom of equality; for the mind and mental factors that arise dependently, by completely knowing desire and so on, it is established as the discriminating wisdom; for sentient beings with actions such as desire, by completely knowing how to teach the Dharma appropriately, it is established as the wisdom of accomplishing activities. Therefore, understanding that the nature and function of one wisdom are different, it is established as the five wisdoms. The qualities such as mindfulness contained in one wisdom should also be understood in this way, because they become one with one wisdom. Recognizing that there are different characteristics depends on the stage of the cause. That wisdom, for the nature of the four wisdoms such as the extremely pure wisdom of the Dharmadhatu, is the establishment of the entity. Because the teaching of the Dharma is complete, from the perspective of function, that wisdom is established as the subsequent wisdom. Thus, for those who consider the wisdom of the Buddha to be like illusion, their establishment is like this. Other schools explain the establishment like this: If it is thought that the Bhagavan has wisdom, does that wisdom appear to the Bhagavan or not? If it does not appear, then how can it be called existent? If it appears, then does what appears in reality appear as something existent, or does it appear as something non-existent? The first case is not valid, because wisdom in ultimate truth is negated by "not self" and so on. If it appears even though it does not exist in ultimate truth, then it would follow that the Bhagavans have ignorance. Why is that? Because it is said in the sutras that actions arise from the condition of ignorance, and consciousness arises from the condition of actions. If actions arise from the condition of ignorance