English
The unfavorable side and, the antidote arisen and not arisen. Among these, the first object is, the unfavorable side has arisen, thereby, in order to abandon the sins and non-virtuous dharmas that have arisen, aspiration arises. The second object is, the unfavorable side has not arisen, thereby, in order to prevent the sins and non-virtuous dharmas that have not arisen from arising, aspiration is generated. The third object is, the antidote dharma has not arisen, thereby, in order to generate the virtuous dharmas that have not arisen, aspiration is generated. The fourth object is, the antidote dharmas have arisen, thereby, in order to increase the virtuous dharmas that have arisen, aspiration is generated. The essence is diligence. The companions are the mind and mental factors that are concordant with diligence. The cultivation is generating aspiration, striving, initiating diligence, focusing the mind, and properly establishing, that is to say, with words such as generating aspiration, the cultivation of diligence with its basis is expressed. Among these, the basis of diligence is aspiration, because diligence is that which has aspiration as its antecedent. Striving is whatever is the abiding and focusing and, attending to the characteristics of equanimity. When, by attending to the characteristics of abiding and, focusing and, equanimity, one cultivates the antidote free from faults, at that time it is called striving. Thus, when one cultivates vipassanā and wisdom becomes superior, at that time, because the part of abiding is small, like a lamp in the wind the mind is extremely agitated, therefore one cannot clearly see reality as it is, at that time one attends to the characteristics of abiding. When abiding is increased, like a person falling asleep one cannot clearly see reality, at that time one attends to the characteristics of focusing. When abiding and vipassanā are the activity of their own nature, at that time one attends to the characteristics of equanimity. Thus, cultivating the antidote is called striving. Whatever is initiated for the purpose of dispelling sinking and excitement is called initiating diligence, thus, when the afflictions of near-sinking arise
Tibetan
་བས་དེ་བསལ་བའི་དོན་དུ་དང་བ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སེམས་གཟེངས་བསྟོད་པ་དང༌། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་རྒོད་པ་སྐྱེས་ན་འཁོར་བ་ལ་ཡིད་བྱུང་བའི་དངོས་པོ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ན་ནང་གི་བདག་ཉིད་དུ་བསྡུས་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་འཛིན་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བྱིང་བ་དང་རྒོད་པ་སྤང་བའི་ཐབས་མི་སྤོང་བའི་དོན་དུ་སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན་པ་དང་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་འཇོག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མ་ལུས་པ་འགྲིབ་པ་དང་གཉེན་པོ་ཐོབ་པ་དང་འཕེལ་བའོ། །དེ་ལ་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་དང་པོ་དང༌། གཉིས་པའི་འབྲས་བུ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མ་ལུས་པར་འགྲིབ་པ་སྟེ། དེ་དག་གིས་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་རབ་ཏུ་སྤོང་བས་སོ། །གསུམ་པའི་འབྲས་བུ་ནི་གཉེན་པོ་ཐོབ་པ་སྟེ་དེས་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་སྐྱེད་པས་སོ། །བཞི་པའི་འབྲས་བུ་ནི་གཉེན་པོ་འཕེལ་བ་སྟེ། དེས་དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་རྣམས་རྒྱས་པར་བྱེད་པས་སོ། །སེམས་བསྐྱེད་པ་གསུམ་པ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་ཏེ། སེམས་གནས་པར་གྱུར་པས་དོན་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པར་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་གྱུར་པ་དེའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་སྤོང་བའི་རྗེས་ལ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་སྟེ། རྫུ་འཕྲུལ་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པའོ། །དེའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་རྐང་པ་སྟེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་བཞིའོ། །དེ་རྣམས་ལ་ཡང་རྣམ་གཞག་ལྔ་སྟེ། དམིགས་པ་དང༌། ངོ་བོ་དང༌། གྲོགས་དང༌། སྒོམ་པ་དང༌། བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུའོ། །རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འགྲུབ་པས་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་བྱ་བ་གང་ཡིན་པའོ། །ངོ་བོ་ནི་སེམས་གནས་པ་སྟེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་པའོ། །གྲོགས་ནི་འདུན་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། སེམས་དང༌། དཔྱོད་པ་དང༌། དེ་དག་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་འདུན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་གང་གུས་པར་སྦྱོར་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ལ་རེག་པའོ། །དེ་ལ་གུས་པར་སྦྱོར་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་གུས་པས་སྦྱོར་བ་ཉིད་དོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་གང་རྒྱུན་དུ་སྦྱོར་བ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ལ་རེག་པ་སྟེ། གང་རྟག་ཏུ་འབད་ལ་ནམ་ཡང་མི་འབད་པ་མེད་པ་དེ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ཀྱི་ཏིང་ ངེ་འཛིན་ནི་གང་སྔོན་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ལ་རེག་པ་སྟེ། སྔོན་སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དེའི་ས་བོན་རྒྱས་པས་རང་གི་ངང་གིས་སེམས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་གྱུར་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་རེག་པས་སོ། །དཔྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་གང་གཞན་གྱི་གདམས་ངག་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་སྒོ་ནས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ལ་རེག་པའོ། །བསྒོམ་པ་ནི་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་གོམས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་ནི་འདུན་པ་དང༌། རྩོལ་བ་དང༌། དད་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང༌། དྲན་པ་དང༌། ཤེས་བཞིན་དང༌། སེམས་པ་དང༌། བཏང་སྙོམས་སོ། །སྤོང་བའི་དོན་དུ་འདུ་བྱེད་པ་ཡིན་པས་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་དོ། །འདི་རྣམས་གང་སྤོང་བའི་དོན་གྱིས་འདུ་བྱེད་ཡིན་ཞེ་ན། སྐྱོན་ལྔས་ཏེ། དེ་ལ་སྐྱོན་ལྔ་ནི་ལེ་ལོ་དང༌། གདམས་ངག་བརྗེད་པ་དང། བྱིང་རྒོད་དང༌། མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པ་དང༌། འདུ་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་བྱིང་རྒོད་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པ་ནི་བཏང་སྙོམས་སོ། །འདུ་བྱེད་པ་ནི་ཡུལ་གཞན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སེམས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་ལེ་ལོ་ནི་སྦྱོར་བའི་དུས་ན་སྐྱོན་ཡིན་ཏེ། དེས་སྦྱོར་བ་མི་བྱེད་པས་སོ། །སྦྱོར་བ་བྱེད་པའི་དུས་སུ་གདམས་ངག་བརྗེད་པ་སྐྱོན་ཡིན་ཏེ། དེས་སེམས་མཉམ་པར་འཇོག་པར་མི་འགྱུར་བས་སོ། །མཉམ་པར་གཞག་པའི་དུས་སུ་བྱིང་རྒོད་སྐྱོན་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་ལས་སུ་རུང་བར་མི་འགྱུར་བས་སོ། །བྱིང་བ་དང་རྒོད་པའི་དུས་སུ་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པ་སྐྱོན་ཡིན་ཏེ། མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པས་བྱིང་རྒོད་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བྱིང་རྒོད་ཞི་བར་མི་འགྱུར་བས་སོ། །བྱིང་རྒོད་ཞི་བའི་དུས་སུ་འདུ་བྱེད་པ་སྐྱོན་ཡིན་ཏེ། བྱིང་རྒོད་དང་བྲལ་བས་སེམས་མཉམ་པ་ཉིད་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་ཞི་བ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་གྱུར་པའི་ཚེ་བྱིང་རྒོད་ཀྱི་གཉེན་པོ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་སྐྱོན་ཡིན་ནོ། །འདི་རྣམས་ནི་སྐྱོན་ལྔའོ། །སྐྱེ་ནི་ལྔ་པོ་དེ་རྣམས་སྤོང་བའི་དོན་དུ་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་རྣམ་གཞག་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ལེ་ལོ་སྤང་བའི་དོན་དུ་འདུན་པ་དང༌། རྩོལ་བ་དང༌། དད་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་ པ་དང། སྤོང་བའི་འདུ
Chinese
因为为了消除那个，忆念生起信心的因，如佛像等，从而提升心力；如果生起近分的掉举，忆念对轮回生起厌离的事物，那时以摄集于内的方式来执持心，那时称为发起精进。为了那个本身，为了不舍弃舍弃沉没和掉举的方法，说的是善加执持心和如实安住。果就是不顺品全部减损，顺品获得和增长。其中，第一和第二的如实断的果是不顺品全部减损。因为那些能彻底断除已生和未生的罪恶不善法。第三的果是获得顺品，因此能生起未生的善法。第四的果是顺品增长，因此能使已生的善法增长。第三发心是应当修习神足。因为发起精进，心安住，成为能成办一切义利的自性，因此在如实断之后，修习神足。神足是成就神通等一切义利。因为成为那个的因，所以是足，即四禅定。那些也有五种
English
Because in order to eliminate that, the cause of generating faith, such as the Buddha's image, is kept in mind, thereby elevating the mind's strength; if near-afflictive excitement arises, the objects that generate aversion to samsara are kept in mind, then the mind is held by way of gathering it inward, at that time it is called initiating diligence. For that very reason, it is said that in order not to abandon the means of abandoning sinking and excitement, one should thoroughly hold the mind and properly settle it. The result is that all unfavorable aspects diminish, and favorable aspects are obtained and increase. Among them, the result of the first and second right abandonments is that all unfavorable aspects diminish. Because those can thoroughly abandon the sins and non-virtuous dharmas that have arisen and have not arisen. The result of the third is obtaining favorable aspects, therefore it generates the virtuous dharmas that have not arisen. The result of the fourth is the increase of favorable aspects, therefore it makes the virtuous dharmas that have arisen grow. The third mind generation is that the miraculous feet should be meditated upon. Because having initiated diligence, the mind abides, becoming the nature of being able to accomplish all purposes, therefore after the right abandonment, the miraculous feet are meditated upon. Miraculous feet are the accomplishment of all purposes such as clairvoyance. Because it becomes the cause of that, it is the feet, namely the four concentrations. Those also have five divisions: object, essence, companion, meditation, and the result of meditation. The object of the miraculous feet is the accomplishment of concentration, thereby accomplishing the activities of miracles such as clairvoyance. The essence is the abiding of the mind, namely concentration. The companions are aspiration, diligence, mind, and investigation, as well as the mind and mental factors that are in accordance with those. Among them, the concentration of aspiration is that which touches the one-pointedness of mind based on what respectful application. Among them, respectful application is the application with extreme respect. The concentration of diligence is that which touches the one-pointedness of mind based on what continuous application.
Chinese
，凡是恒常精进且从不懈怠的，就叫做精进。心的等持，是指依靠先前修习等持，而触及心一境性。先前在其他生世修习等持，依靠其种子增长，自然而然地心与等持相顺，因此触及等持。审虑的等持，是指依靠他人的教导，通过对法进行彻底辨别的途径，而触及心一境性。修习是指使八种断行的作意纯熟。八种断行的作意是：欲、勤、信、轻安、念、正知、作意、舍。因为是为了断除的意义而作意，所以是断行的作意。这些是断除何者的意义而作意呢？是五过失。五过失是：懈怠、忘失教言、沉掉、不现行、现行。其中，沉掉先前已经阐述过了。不现行是舍。现行是缘于其他境的心之作意。其中，懈怠在加行时是过失，因为它不进行加行。在进行加行时，忘失教言是过失，因为它不会使心平等安住。在平等安住时，沉掉是过失，因为它们不会变得堪能。在沉没和掉举时，不现行是过失，因为不现行就不会对治沉掉，因此沉掉不会平息。在沉掉平息时，现行是过失，因为远离沉掉而获得心的平等性，因此被称为极寂静，在这种情况下，现行沉掉的对治是过失。这些是五种过失。生起这五种过失是为了断除，因此要分别八种断行的作意。如此，为了断除懈怠，要有欲、勤、信、轻安，以及断
English
, that which is always diligent and never without effort is called diligence. Mental equipoise is touching the one-pointedness of mind by relying on having cultivated equipoise before. Having cultivated equipoise in other previous lives, relying on the growth of its seed, the mind naturally becomes attuned to equipoise, therefore touching equipoise. Discerning equipoise is touching the one-pointedness of mind through the means of thoroughly distinguishing the Dharma by relying on the instructions of others. Cultivation is making the eight activities of abandonment familiar. The eight activities of abandonment are: desire, effort, faith, pliancy, mindfulness, awareness, attention, and equanimity. Because it is acting for the sake of abandonment, it is the activity of abandonment. What are these acting to abandon? The five faults. The five faults are: laziness, forgetting the instructions, sinking and excitement, non-application, and application. Among them, sinking and excitement have been explained before. Non-application is equanimity. Application is the mental activity of focusing on other objects. Among them, laziness is a fault during the stage of application, because it does not engage in application. During the stage of engaging in application, forgetting the instructions is a fault, because it will not cause the mind to remain evenly. During the stage of remaining evenly, sinking and excitement are faults, because they will not become workable. During sinking and excitement, non-application is a fault, because non-application will not counteract sinking and excitement, therefore sinking and excitement will not subside. During the subsidence of sinking and excitement, application is a fault, because having obtained the evenness of mind by being separated from sinking and excitement, it is called utter tranquility, and in such a case, applying the counteractive to sinking and excitement is a fault. These are the five faults. The arising of these five is for the sake of abandonment, therefore the eight activities of abandonment are distinguished. Thus, in order to abandon laziness, there must be desire, effort, faith, pliancy, and the activities of abandonment.