Tibetan
་འཛིན་པ་སྤོང་ངོ༌། །ཚོར་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པས་བདེ་བར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འཛིན་པ་སྤོང་སྟེ། གང་ཅུང་ཟད་ཚོར་བ་དེ་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་བའོ་ཞེས་ཤེས་པའོ། །སེམས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པས་རྟག་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འཛིན་པ་སྤོང་སྟེ། རྟེན་མིག་ལ་སོགས་པ་དང༌། དམིགས་པ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པས་སྐད་ཅིག་མ་སོ་སོ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་དང་གཞན་ཉིད་དུ་ཤེས་པས་སོ། །ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པས་བདག་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་འཛིན་པ་སྤོངས་པ་སྟེ། བདག་དང་བྲལ་བའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བ་ཙམ་མོ་ཞེས་ཤེས་པས་སོ། །གཞན་ཡང་བདེན་པ་ལ་འཇུག་པ་འདི་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་འཇུག་སྟེ། ཕལ་ཆེར་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གནས་ངན་ལེན་དང་ལུས་ལྡན་པར་རྟོགས་པས་སོ། །དེ་ལ་འདུ་བྱེད་ནི་དངོས་པོ་སྐྱེ་བའོ། །དེ་ཡང་དོན་དམ་མ་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ཡིན་པས་གནས་ངན་ལེན་ནོ། །འཕགས་པ་རྣམས་དང་རྗེས་སུ་མི་མཐུན་པས་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར། དོན་མེད་པ་ཡི་སྐྱེ་བ་འདི། །སྐྱེ་བ་ཡོད་ན་དགྲ་ཡོད་དོ། །རྒ་དང་འཆི་དང་ནད་དང་ཕོངས། །གསོད་དང་འཆིང་བ་ལ་ སོགས་པ། །གལ་ཏེ་དོན་མེད་སྐྱེ་མེད་ན། །འཇིགས་པ་དེ་ནི་འབྱུང་མི་འགྱུར། །ནགས་ཀྱི་མེ་དང་རླུང་དག་ལ། །མ་སྐྱེས་པ་ཡི་ཤིང་མི་ལྟུང༌། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཀྱིས་ལུས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་དུ་མཐོང་བས་ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་འཇུག་པའོ། །ཚོར་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པས་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་ལ་འཇུག་པ་སྟེ། །ཚོར་བ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྲིད་པའི་རྟེན་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཚོར་བ་བདེ་བ་བདེ་བ་དང་ལྡན་པ་དང་མི་འབྲལ་བའི་སྲེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་སྡུག་བསྔལ་དང་མི་ལྡན་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བའི་སྲེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །ཚོར་བ་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་གནས་སྐབས་དེ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་སྲིད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཚོར་བའི་འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་ལ་འཇུག་སྟེ། མདོ་ལས། ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན། །སྲེད་པ་དང་ཡང་སྲིད་པ་དང༌། །ལེན་པ་ལ་འདུན་པ། དགའ་བ་འདོད་ཆགས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་དེ་དང་དེ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སྲེད་པ་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པར་བསྟན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཚོར་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པས་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་ལ་འཇུག་གོ །སེམས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པས་འགོག་པའི་བདེན་པ་ལ་འཇུག་པ་སྟེ། བདག་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པར་ཤེས་པ་ཙམ་ཕྱིས་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་མཐོང་བས་བདག་ཆད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་མེད་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་སྐྲག་པ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་སྤྱད་པས་བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལྡོག་ལ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་འདུ་ཤེས་ཀྱང་སྐྱེའོ། །དེས་ན་བདག་ཆད་པར་འགྱུར་བའི་འཇིགས་པ་མེད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ཙམ་འཆད་པ་ཡིན་པས་འགོག་པའི་བདེན་པ་ཞི་བ་ཉིད་དུ་མཐོང་ངོ༌། །དེས་ན་འགོག་པ་ལ་སྐྲག་པ་མེད་པས་སེམས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པས་འགོག་པ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་བའོ། །ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པས་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། མི་མཐུན་པའི་ཆོས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ སྤོང་བའི་དོན་དུ་གཉེན་པོའི་ཆོས་རྣམ་པར་བྱང་བ་བརྟེན་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའོ། །རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་ནི་དེའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་མི་སྡུག་པ་དང༌། བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་དང། དངོས་པོ་མེད་པར་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་དེ་དག་ལ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང༌། གཉེན་པོའི་ངོ་བོར་རྟོགས་ནས་ཉེ་བར་འཚེ་བ་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་སྤངས་པའི་ཐབས་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་འཇུག་གོ ། དེ་ལྟར་ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པས་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་འཇུག་གོ །ཡང་འདི་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལུས་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམས་པས་ལུས་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པས་སོ། །དེ་ལ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་ལུས་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །སེམས་བསྐྱེད་པ་གཉིས་པ་ལ་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་སྒོམ་པ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང༌། གཉེན་པོའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དེའི་ཕྱིར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤོང་བ་དང༌། གཉེན་པོའི་ཆོས་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་དོན་དུའོ། །བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་ལ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའི་རྗེས་ལ་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་སྒོམ་པའོ། །ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་རྣམས་ལ་ཡང་རྣམ་གཞག་ལྔ་སྟེ། དམིགས་པ་དང༌། ངོ་བོ་དང༌། གྲོགས་དང། བསྒོམ་པ་དང༌། བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུའོ། །དེ་ལ་དམིགས་པ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང༌། གཉེན་པོ་སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོའི་དམིགས་པ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྐྱེས་པ་སྟེ། དེས་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་རྣམས་སྤང་བའི་དོན་དུ་འདུན་པ་སྐྱེས་བས་སོ། །གཉིས་པའི་དམིགས་པ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མ་སྐྱེས་པ་སྟེ། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་མི་སྐྱེ་བའི་དོན་དུ་འདུན་པ་བསྐྱེད་པས་སོ། །གསུམ་པའི་དམིགས་པ་ནི་གཉེན་པོའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་སྟེ། དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་བསྐྱེད་པའི་དོན་དུ་འདུན་པ་ བསྐྱེད་པས་སོ། །བཞི་བའི་དམིགས་པ་ནི་གཉེན་པོའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཏེ། དེས་དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་རྣམས་བསྟན་པའི་དོན་དུ་འདུན་པ་བསྐྱེད་པས་སོ། །ངོ་བོ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །གྲོགས་ནི་བརྩོན་འགྲུས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་སོ། །བསྒོམ་པ་ནི་འདུན་པ་བསྐྱེད་དོ། །འབད་དོ། །བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་མོ། །སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན་ཏོ། །ཡང་དག་པར་འཇོག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འདུན་པ་བསྐྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་རྣམས་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་བསྒོམ་པ་གནས་དང་བཅས་པ་བརྗོད་དོ། །དེ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་གནས་ནི་འདུན་པ་སྟེ། འདུན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་བརྩོན་འགྲུས་ཡིན་པས་སོ། །འབད་པ་ནི་ཞིག་གནས་དང་རབ་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་མཚན་མ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །གང་གི་ཚེ་ཞི་གནས་དང༌། རབ་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་མཚན་མ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སྐྱོན་དང་བྲལ་བའི་གཉེན་པོ་བསྒོམ་པ་དེའི་ཚེ་འབད་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །འདི་ལྟར་གང་གི་ཚེ་ལྷག་མཐོང་བསྒོམས་པས་ཤེས་རབ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ཞི་གནས་ཤས་ཆུང་བའི་ཕྱིར་རླུང་གི་ནང་ན་གནས་པའི་མར་མེ་བཞིན་དུ་སེམས་རབ་ཏུ་གཡོ་བས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རབ་ཏུ་གསལ་བར་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་ཞི་གནས་ཀྱི་མཚན་མ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །གང་གི་ཚེ་ཞི་གནས་ལྷག་པར་གྱུར་པས་སྐྱེས་བུ་གཉིད་ལོག་པ་བཞིན་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསལ་བར་མི་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་རབ་ཏུ་འཛིན་པའི་མཚན་མ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །གང་གི་ཚེ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་རང་གི་ངང་གི་འཇུག་པ་དེའི་ཚེ་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་མཚན་མ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་གཉེན་པོ་བསྒོམ་པ་ལ་འབད་པ་ཞེས་བྱའོ། །བྱིང་བ་དང་རྒོད་པ་སེལ་བའི་དོན་དུ་རྩོམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་གང་གི་ཚེ་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་བྱིད་པ་སྐྱེ
Chinese
舍弃颠倒执着。以受念住舍弃于乐颠倒执着，即知任何少许的感受，皆为三种苦所苦恼。以心念住舍弃于常颠倒执着，即以根眼等和境色等各异，于刹那刹那了知各别的识。以法念住舍弃于我颠倒执着，即知唯是离我的遍计烦恼和清净。此外，趋入真谛是这些的果，其中以身念住趋入苦谛，即大多了知是行苦之相的恶趣和身。其中行是事物生起。又因是一切非胜义的处所，故为恶趣。因与圣者不合，故为痛苦。又是如何呢？此无意义之生，生则有敌，老死病穷，杀缚等。若无意义不生，则彼怖畏不会生起。森林之火与风中，未生之树不倒。如是说。因此，以行苦之性，见身体是痛苦之性，故以身念住趋入苦谛。以受念住趋入集谛，即受乐等是具有等有的有之所依，如是受乐是与乐具有和不离的贪之因。受苦是不与苦具有和离苦的贪之因。非乐非苦之受是于彼时现前欢喜的有之因。因此，若以受之果而分别，则趋入集谛。经中云：何为集谛？即是贪和 पुनर्जन्म（梵文天城体，punarjanma，梵文罗马拟音，punarjanma，再次出生）和取之意乐，喜乐与贪欲相合，于彼彼现前欢喜。如是说，贪
English
Abandoning distorted clinging. By establishing mindfulness on feelings, abandon the distorted clinging to happiness, that is, knowing that any slight feeling is tormented by the three sufferings. By establishing mindfulness on the mind, abandon the distorted clinging to permanence, that is, by knowing that consciousness is different and different in each moment due to the different bases such as the eye and the different objects such as forms. By establishing mindfulness on phenomena, abandon the distorted clinging to self, that is, knowing that it is only the afflicted emotions and purification that are separate from self. Furthermore, entering into the truth is the result of these, in which, by establishing mindfulness on the body, one enters into the truth of suffering, that is, mostly realizing that the nature of the suffering of formation is the suffering of bad rebirth and the body. In this, formation is the arising of things. Also, since it is the place of all that is not ultimate, it is a bad rebirth. Since it does not agree with the noble ones, it is suffering itself. And how is it? This meaningless birth, if there is birth, there is an enemy, old age, death, disease, poverty, killing, bondage, and so on. If there is no meaningless birth, then that fear will not arise. In the forest fire and wind, the un-born tree does not fall. Thus it is said. Therefore, by seeing the body as the nature of suffering by the nature of the suffering of formation, by establishing mindfulness on the body, one enters into the truth of suffering. By establishing mindfulness on feelings, one enters into the truth of origin, that is, feelings such as happiness are the basis of existence such as having, thus feeling happiness is the cause of craving that has and does not separate from happiness. Feeling suffering is the cause of craving that does not have suffering and is separated from suffering. Feeling that is neither happiness nor suffering is the cause of existence that rejoices in that moment. Therefore, if one analyzes through the result of feeling, one enters into the truth of origin. The sutra says: What is the truth of origin? It is craving and पुनर्जन्म (藏文， 梵文天城体，punarjanma，梵文罗马拟音，punarjanma，再次出生) and the intention of taking, joy and desire combined, rejoicing in that and that. Thus craving
Chinese
阐述了集谛。如此，以受念住进入集谛。以心念住进入灭谛，因为仅仅知道是无我的瑜伽士，会认为以后不会产生，见到此而不会有断灭我的疑虑，所以不会害怕涅槃。如此，通过修习无常等，能断除对我的执着，也会生起痛苦的观念。因此，不会有断灭我的恐惧，并且仅仅是断除痛苦，所以会见到灭谛就是寂静。因此，因为不害怕灭谛，所以以心念住就会进入灭谛。以法念住就会进入道谛，为了舍弃不顺品的一切烦恼，而依止对治品清净之法。比如，一切烦恼之法就是烦恼和近烦恼。清净之法就是成为其对治的不净观和慈爱等，以及修习无实有等。对于烦恼和清净之法，认识到不顺品和对治品的体性后，认为这是完全断除一切损害的方法，从而进入道谛。如此，以法念住进入道谛。此外，这些的果实是与身体等分离，因为通过以空性的方式修习身念住等，所以不会对身体等产生执着。因此，修习念住的果实也是与身体等分离。在第二个生起心时，修习正断，因为以法念住完全了知不顺品和对治法，所以是为了舍弃不顺品和增长对治法。在发起精进时，在念住之后修习正断。正断也有五种
English
The truth of the origin is explained. Thus, by establishing mindfulness of feeling, one enters the truth of the origin. By establishing mindfulness of mind, one enters the truth of cessation, because merely knowing that one is a yogi of no-self, one will think that it will not arise later, and seeing this, one will not have the doubt of annihilation of self, so one will not be afraid of Nirvana. Thus, by practicing impermanence and so on, one can eliminate the attachment to self, and the concept of suffering will also arise. Therefore, there will be no fear of annihilation of self, and only suffering will be eliminated, so one will see that the truth of cessation is peace. Therefore, because one is not afraid of cessation, one will enter cessation by establishing mindfulness of mind. By establishing mindfulness of dharma, one will enter the truth of the path, relying on the pure dharma of the antidote in order to abandon all afflictions of the unfavorable dharma. For example, all afflictive dharmas are afflictions and near afflictions. Pure dharmas are the impure contemplation and loving-kindness, etc., which become their antidotes, and the practice of non-substantiality, etc. For those afflictive and pure dharmas, after realizing the nature of the unfavorable and the antidote, one thinks that this is the method of completely eliminating all harm, and thus enters the truth of the path. Thus, by establishing mindfulness of dharma, one enters the truth of the path. Furthermore, the fruit of these is separation from the body and so on, because by practicing mindfulness of body and so on in the way of emptiness, one will not have attachment to the body and so on. Therefore, the fruit of practicing mindfulness is also separation from the body and so on. When the second mind arises, one practices right exertion, because by establishing mindfulness of dharma, one completely knows the unfavorable and the antidote dharma, so it is for the purpose of abandoning the unfavorable and increasing the antidote dharma. When initiating diligence, one practices right exertion after mindfulness. Right exertion also has five classifications: object, nature, companion, practice, and the fruit of practice. Among them, the object is unfavorable.
Chinese
不顺品和，对治生起和未生起。其中，第一种所缘是，不顺品已生起，由此，为了断除已生起的罪恶不善之法而生起希求。第二种所缘是，不顺品未生起，由此，为了不生起未生起的罪恶不善之法而生起希求。第三种所缘是，对治之法未生起，由此，为了生起未生起的善法而生起希求。 第四种所缘是，对治之法已生起，由此，为了增长已生起的善法而生起希求。本体是精进。助伴是与精进相应的心和心所法。修习是生起希求，努力，发起精进，心专注，如理安立，也就是说，以生起希求等语词，宣说具有所依的精进修习。其中，精进的所依是希求，因为具有希求先行的就是精进。努力是止住和专注以及，于舍的相状作意是怎样的。何时以止住和，专注以及，于舍的相状作意而修习无过失的对治，彼时称为努力。如此，何时修习胜观而智慧变得超胜，彼时因为止住的部分小，如风中之灯般心极动摇，因此不能如实清楚地见到实相，彼时是对止住的相状作意。何时止住增上，如人入睡般不能清楚地见到实相，彼时是对专注的相状作意。何时止住和胜观是自性的行境，彼时是对舍的相状作意。如是，修习对治称为努力。为了遣除沉没和掉举而发起的是什么，那称为发起精进，如此，何时生起近分的烦恼沉