Tibetan
བརྩོན་འགྲུས་བསྒོམ་སྟེ། །སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ལེ་ལོར་ལྡོག་པར་འགྱུར་བས་སོ། །ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་བྱིང་བ་དང་རྒོད་པའི་གཉེན་པོར་རྩོལ་བ་བསྒོམ་སྟེ། །སྐྱོ་བ་མེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་བྱིང་བ་དང༌། རྒོད་པ་ཉེ་བར་ཞི་བར་འགྱུར་བས་སོ། །དེ་ལ་རྨུགས་པ་དང་གཉིད་ཀྱི་ཟིལ་གྱིས་མནན་པས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་མི་གསལ་བ་ཡིན་པས་སེམས་བྱིང་བའོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྔར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཡུལ་འདོད་པས་བར་བར་དུ་སེམས་གཞན་དུ་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྒོད་པའོ། །དེ་དེ་གཉིས་ཞི་བ་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་བར་བྱེད་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པས་སོ། །ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་སེམས་ཞུམ་པའི་གཉེན་པོར་སྤྲོ་བ་བསྒོམ་སྟེ། ཐབས་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་སེམས་ཞུམ་པ་ཉེ་བར་ཞི་བར་འགྱུར་ཏེ། སེམས་ཞུམ་པ་ནི་ཁྱད་པར་རྟོགས་པའི་ཆེད་དུ་བདག་ཉིད་སྨད་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཞུམ་པ་སྐྱེ་བའོ། །དེ་ཞི་བ་ནི་སྦྲང་བུ་ཤ་སྦྲང་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་ན་སྙམ་པའི་དོན་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སོ། །ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་གནོད་པས་ཡོངས་སུ་སྐྱོ་བའི་གཉེན་པོར་མ་ཐན་པ་བསྒོམ་སྟེ། གནོད་པས་ཡོངས་སུ་སྐྱོ་བ་ནི་ཤ་སྦྲང་དང་མཆུ་རིངས་ལ་སོགས་པའི་ཉེ་བར་འཚེ་བ་མི་བཟོད་པའོ། །དེའི་གཉེན་པོར་མ་ཐན་པ་སྟེ་བཟོད་པ་བསྒོམ་པའོ། །ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་འཛིན་པ་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་ཕྱིར་ནུར་བ་མེད་པར་བསྒོམ་སྟེ། ཅུང་ཟད་ཀྱིས་ཆོག་པར་འཛིན་པ་ནི་གཉེན་པོ་འདི་ཙམ་གྱིས་ཆོག་གི་གཞན་མི་དགོས་སོ་ཞེས་པའོ། །གདམས་ངག་བརྗེད་ པ་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་དྲན་པ་བསྒོམ་མོ། །ལྟུང་བ་ཡིད་ལ་གཅགས་པ་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་ཤེས་བཞིན་བསྒོམ་སྟེ། ལྟུང་བ་ཡིད་ལ་གཅགས་པ་ནི་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་བཞིན་པ་ཡིན་པར་སྤྱོད་པས་བསླབ་པ་ལས་འདས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་འགྱོད་པའོ། །བརྩོན་པ་འདོར་བ་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་བག་ཡོད་པ་བསྒོམ་སྟེ། བརྩོན་པ་འདོར་བ་ནི་བག་མེད་པའི་སྐྱོན་གྱིས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བརྩམས་པའི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པ་མི་སྒྲུབ་པ་གང་ཡིན་པའོ། །བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྤོང་བ་དང༌། བདེན་པ་ལ་འཇུག་པ་དང༌། ལུས་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྒོ་ནས་ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པས་ལུས་མི་སྡུག་པར་བསྒོམས་པས་གཙང་བར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ
Chinese
修习精进。因为会转变成修习的精进的懈怠。修习对治近分的烦恼沉没和掉举的勤奋。以不厌倦的精进，沉没和掉举得以平息。其中，由于昏沉和睡眠的压制，心的运行不清晰，因此要知道这是心沉没。先前体验过的对境的贪恋，导致心间断地转向其他，那就是掉举。平息那二者，就是忆念令人极度欢喜的佛身，以及修习无常等等。修习对治近分的烦恼心灰意冷的欢喜。以方便的精进，心灰意冷得以平息。心灰意冷是为了特别领悟而通过自我贬低的方式产生的心灰意冷。平息它，就是即使是蜜蜂、肉蝇等也能获得佛果的想法。修习对治近分的烦恼因损害而完全厌倦的不怯懦。因损害而完全厌倦，就是无法忍受肉蝇和蚊子等带来的近身侵扰。其对治是不怯懦，即修习忍耐。以少许就满足，修习对治近分的烦恼不退缩。以少许就满足，就是认为有这个对治就足够了，不需要其他的。遗忘教言，修习对治近分的烦恼的忆念。违犯誓言，修习对治近分的烦恼的正知。违犯誓言，就是行走和来往等行为，以正知的方式行事，超越所学，以追悔为先导。舍弃精进，修习对治近分的烦恼的谨慎。舍弃精进，就是由于不谨慎的过失，不修习如理如实地开始的善法方面的修习等等。修习的果实是舍弃颠倒，进入真理，以及脱离身体等等。其中，以世俗的层面，通过身体的忆念近取，修习身体的不净，从而对清净产生颠倒。
English
Cultivate diligence. Because it will turn into laziness in the diligence of cultivation. Cultivate effort as an antidote to the near afflictions of sinking and agitation. Through tireless diligence, sinking and agitation are pacified. Among them, because the mind's movement is unclear due to being suppressed by dullness and sleep, know that this is mind sinking. The desire for objects previously experienced, which causes the mind to intermittently turn to other things, that is agitation. Pacifying those two is to remember the body of the Buddha, which brings great joy, and to meditate on impermanence, etc. Cultivate joy as an antidote to the near affliction of discouragement. Through skillful diligence, discouragement is pacified. Discouragement is the discouragement that arises through self-deprecation for the sake of special realization. Pacifying it is to think of the idea that even bees, flesh flies, etc., can attain Buddhahood. Cultivate non-cowardice as an antidote to the near affliction of being completely weary due to harm. Being completely weary due to harm is the inability to tolerate the close harassment of flesh flies and mosquitoes, etc. Its antidote is non-cowardice, that is, cultivating patience. Being content with just a little, cultivate non-retreating as an antidote to near afflictions. Being content with just a little is thinking that this antidote is enough, and no others are needed. Forgetting the instructions, cultivate mindfulness as an antidote to near afflictions. Breaking vows, cultivate awareness as an antidote to near afflictions. Breaking vows is to act with awareness in actions such as walking and coming and going, exceeding what has been learned, with regret as a precursor. Abandoning diligence, cultivate conscientiousness as an antidote to near afflictions. Abandoning diligence is the failure to cultivate practices in the direction of virtue, etc., that have been properly initiated, due to the fault of carelessness. The fruit of cultivation is abandoning perversion, entering the truth, and separation from the body, etc. Among them, on the conventional level, through the near placement of mindfulness of the body, cultivating the impurity of the body, thereby generating perversion towards purity.