Tibetan
ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཅི་ལྟར་འདིར་རང་བཞིན་མེད་པ་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་མེད་པའི་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་ཉིད་དང༌། ལས་དང་བྱེད་པ་པོར་བརྗོད་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ལས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་ནི་སྤྲུལ་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་སྟོང་པའོ། །རང་བཞིན་སྟོང་པའི་བྱེད་པ་པོ་དེས་ལས་གང་བྱེད་པ་དེ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སྤྲུལ་པ་པོས་སྤྲུལ་པ་གཞན་སྤྲུལ་པ་དེ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྨྲ་བའི་དབུ་མ་པ་རྣམས་ལ་ལོག་པར་ལྟ་བ་ག་ལ་ཡོད་ཅེས་པའོ། །སྤྲུལ་པའི་དཔེ་འབའ་ཞིག་གིས་རང་བཞིན་མེད་པར་ལྟ་བར་རིག་པར་མ་ཟད་ཀྱི་གཞན་ཡང་དཔེ་འདི་རྣམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསལ་བར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་གྱིས་ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཉོན་མོངས་ལས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པས་སོ། །ལས་ནི་དགེ་བ་དང༌། མི་དགེ་བ་དང༌། མི་གཡོ་བའི་ལས་སོ། །བྱེད་པ་པོ་ནི་སེམས་དང་ལུས་སོ། །འབྲས་བུ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང༌། རྒྱུ་མཐུན་དང༌། བདག་པོའི་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་རྣམས་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་རྣམ་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་མེད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་དབུ་མ་པ་རྣམས་ཁོ་ནས་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་རྟག་པ་དང་ཆད་པར་ལྟ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ཡོད་པ་མ་ ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རྟག་པ་དང་ཆད་པར་ལྟ་བ་སྤངས་ནས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ལ་དགེ་བ་དང༌། མི་དགེ་བའི་ལས་དང་འབྲས་བུའི་འབྲེལ་པར་རིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དགེ་བ་དང༌། མི་དགེ་བའི་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དགེ་བའི་ལས་ནི་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ལྡོག་པའོ། །མི་དགེ་བའི་ལས་ནི་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འབྲས་བུའི་འབྲེལ་པ་ནི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱིས་བདེ་འགྲོར་ཡིད་དུ་འོང་བའི་འབྲས་བུ་དང༌། མི་དགེ་བའི་ལས་ནི་ངན་སོང་དུ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་དང་འབྲེལ་པའོ། །འགགས་ནས་ཡུན་རིང་དུ་ལོན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེས་ནས་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དུས་གཞན་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་བས་སོ། །ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི
Chinese
这是它的意思。 像“如是”等等，为什么在这里，对于那些没有自性者，会说没有自性的行为和作者本身，以及业和作者呢？ 就像在这里，业的作者是幻化的形象，是自性空。 自性空的作者所做的业也是自性空的。 例如，就像幻化者幻化出另一个幻化物一样，应该这样理解。 因此，对于说无二的中观派来说，哪里会有邪见呢？ 不仅要通过幻化的例子来理解无自性，而且还要通过这些例子来清楚地理解事物是无自性的。 为了要显示这一点，说了“烦恼、业”等等。 其中，烦恼是贪欲等等，因为它们使有情的心续烦恼。 业是善业、不善业和不动业。 作者是心和身。 果是异熟果、等流果和士用果等等。 这些烦恼等等，应该像乾闼婆城的景象一样，理解为无自性。 因此，只有中观派才不承认事物的自性，所以不会有堕入常见和断见的过失，应该这样理解。 这样，为了要显示舍弃了常见和断见，在无自性中，善业和不善业与果的关系是合理的。 因此，说了“因此，如是”等等。 善业和不善业中，善业是远离杀生等等。 不善业是杀生等等。 果的关系是，善业与善趣中令人满意的果相关联，不善业与恶趣中令人不满意的果相关联。 “灭后经历了很长时间”是指，从产生到体验的业的果报，会在其他时间体验到。 阿赖耶识的
English
This is its meaning. Like "thus" and so on, why is it that here, for those without inherent existence, one speaks of actions and agents themselves that are without inherent existence, as well as karma and agents? Just as here, the agent of karma is an emanation, which is empty of inherent existence. Whatever karma is done by the agent who is empty of inherent existence is also empty of essence. For example, just as an illusionist conjures another illusion, so it should be understood. Therefore, how could there be wrong views for the Madhyamikas who speak of non-duality? Not only should one understand the lack of inherent existence through the example of illusion alone, but also through these other examples, one should clearly understand that things are without inherent existence. In order to show this, it is said, "afflictions, karma," and so on. Among these, afflictions are desire and so on, because they afflict the minds of sentient beings. Karma is virtuous karma, non-virtuous karma, and unwavering karma. The agent is the mind and body. The results are the fully ripened result, the result concordant with the cause, and the dominating result, and so on. These afflictions and so on should be understood as being without inherent existence, like the appearance of a city of gandharvas. Therefore, only the Madhyamikas do not accept the inherent existence of things, so there is no fault of falling into views of permanence and annihilation, and this should be understood. Thus, in order to show that having abandoned views of permanence and annihilation, it is reasonable for virtuous and non-virtuous karma and results to be related in emptiness of inherent existence, therefore, it is said, "Therefore, thus," and so on. Among virtuous and non-virtuous karma, virtuous karma is abstaining from killing and so on. Non-virtuous karma is killing and so on. The connection of results is that virtuous karma is connected with desirable results in the happy realms, and non-virtuous karma is connected with undesirable results in the lower realms. "Having ceased, after a long time has passed" means that the results of karmas that are experienced from birth onwards will be experienced at other times. The alaya-consciousness
Tibetan
་རྒྱུན་དང་ཆུད་མི་ཟ་བ་དང་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པ་མེད་པ་ཡང་འཐད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུན་མེད་དུ་ཟིན་ཡང་འབྲས་བུ་འཐད་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསྒོས་པའི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུན་སྐྱེ་བ་དག་ལས་དུས་གཞན་དུ་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་གཞན་གྱིས་བརྟགས་པ་དེ་ལྟར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆུད་མི་ཟ་བའི་ཆོས་མེད་པས་ཀྱང་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱིས་ཇི་ལྟར་བརྟགས་པ་བཞིན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དག་ན་རེ་དགེ་བའི་ལས་ནི་སྐྱེས་པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཆུད་ཟ་བ་ཡིན་ན་དེ་འགགས་པས་འབྲས་བུ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་གང་གི་ཚེ་ལས་དེ་བྱས་པའི་དུས་དེ་ཉིད་དུ་ལས་དེ་ལས་ཆུད་མི་ཟ་བར་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་ཞིག་བྱེད་པ་པོའི་རྒྱུད་ལ་བུ་ལོན་གྱི་ཡི་གེ་ལྟ་བུ་ཞིག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་ན་ཡི་ག་བཞིན་དུ་ཆུད་མི་ཟ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །གང་ལས་ཆུད་མི་ཟ་བའི་ཆོས་སྐྱེ་བའི་ལས་དེ་བུ་ལོན་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་བུ་ལོན་གྱི་ཡི་གེ་ཡོད་པས་བུ་ལོན་དེ་སྤྱད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ནོར་གྱི་བདག་པོའི་ནོར་ཆུད་ཟ་བར་མི་འགྱུར་བར་སྐྱེད་དང་བཅས་པའི་ནོར་གྱི་ཚོགས་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལས་ཟད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཆུད་མི་ཟ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་གཞན་ཡོད་པ་བ་དེའི་སྒོ་ནས་འབྲས་བུ་དང་བྱེད་པ་པོ་དག་འབྲེལ་པ་ཡིན་ནོ།། གང་གི་ཚེ་བུ་ལོན་གྱི་ཡི་གེ་ས་ནོར་ཁུགས་ཏེ་ལོངས་སྤྱད་ནས་ཕྱིས་ཡོད་དམ་མེད་ཀྱང་རུང་ནོར་འོང་བའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆུད་མི་ཟ་བ་ཡང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱས་ནས་ཡོད་དམ་མེད་ཀྱང་རུང་ནོར་སྤྱད་པའི་ཡི་གེ་བཞིན་དུ་ཡང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་འབྱིན་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཐོབ་པ་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་གིས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་རྣམས་ཀྱི་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཞིག་ཡོད་པ་ལ། གང་ཐོབ་པ་ལས་ཞིག་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱང་ལྡན་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་དུས་གཞན་དུ་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པའོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་བསྒོས་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བསྡུ་བར་བྱ་སྟེ། དེས་ཀྱང་དུས་གཞན་དུ་འབྲས་བུ་འབྱིན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་ན་ལ
Chinese
说，即使没有了相续和不失坏，以及获得等等的完全证悟，也是合理的。也就是说，即使阿赖耶识的相续已经断绝，果也是合理的。就像被习气熏染的阿赖耶识的相续生起，从那些相续中在其他时间产生果，如同其他人所考察的那样，并不是这样的。同样，即使没有不失坏的法，果也是会产生的。并不是像其他人所考察的那样。其他一些人说，善业在产生的那一刹那就消失了，如果它灭尽了，那么就会导致没有果。因此，当做业的那个时候，从那个业中，在作者的相续中，会产生一种像借据一样的东西，它具有不失坏的法。这样，就像借据一样，应当理解为不失坏。从哪里产生不失坏的法的业，那个业应当理解为像债务一样。就像有了借据，即使那个债务已经被使用了，财主的财产也不会消失，而是仅仅具有连本带利的财富集合。同样，即使业已经耗尽，由于有其他名为不失坏的法，通过那个法，果和作者是相关的。 当借据被土地或财物所覆盖，已经被享用，之后无论存在与否，都不再具有产生财富的能力。同样，不失坏也是，在体验了异熟果之后，无论存在与否，就像用过的借据一样，也不再具有产生异熟果的能力。即使获得已经消失，也是合理的。其他人认为，对于善和不善的业来说，存在一种名为获得的非相应的法。即使那个获得已经消失，也仍然说具有善和不善的业。说从那之后在其他时间会产生果，并不是那样的。等等的词语，应当包括被业的习气熏染的意的识，通过那个识，也不会在其他时间产生果。如果问：如何呢？这是说，如果没有阿赖耶识等等的话。
English
It is said that even without the complete realization of continuity, non-decay, and attainment, etc., it is still reasonable. That is, even if the continuity of the Alaya-vijñana has ceased, the result is still reasonable. Just as the continuity of the Alaya-vijñana, which is imbued with habit, arises, and from those continuities, a result arises at another time, it is not as others have examined it. Similarly, even without the Dharma of non-decay, the result will arise. It is not as others have examined it. Some others say that the virtuous action disappears immediately after it arises. If it ceases, then it will lead to no result. Therefore, when that action is done, from that action, in the continuum of the doer, something like a debt note will arise, which has the Dharma of non-decay. In this way, like a debt note, it should be understood as non-decaying. The action from which the Dharma of non-decay arises, that action should be understood as like a debt. Just as with a debt note, even if that debt has been used up, the wealth of the owner of the wealth will not disappear, but will only have a collection of wealth with interest. Similarly, even if the action has been exhausted, because there is another Dharma called non-decay, through that Dharma, the result and the doer are related. When the debt note is covered by land or wealth, and has been enjoyed, whether it exists or not afterwards, it no longer has the ability to generate wealth. Similarly, non-decay is also, after experiencing the Vipaka, whether it exists or not, like a used debt note, it no longer has the ability to produce Vipaka. Even if attainment has disappeared, it is still reasonable. Others believe that for good and bad actions, there is a non-corresponding Dharma called attainment. Even if that attainment has disappeared, it is still said to have good and bad actions. To say that a result will arise at another time after that is not so. The word "etc." should include the consciousness of mind that is imbued with the habit of action, and through that consciousness, the result will not arise at another time. If asked, "How is it?" This is saying that if there is no Alaya-vijñana, etc.