Tibetan
མས་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། ཕན་ཚུན་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཡིན་པས་སོ། །མཚན་ཉིད་དང་མཚན་གཞི་ཡང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མཚན་ཉིད་ནི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་རྣམས་མཚན་གཞིའི་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། མཚན་གཞི་ཡང་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་ཏེ། ཕན་ཚུན་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་འདྲ་བ་རྣམས་ཆོས་འདྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྐལ་བ་མཉམ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཡིན། མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དང༌། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་རྣམས་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཡང་སྔར་བསྐྱེད་པ་རྣམས་ཕྱིས་སྐྱེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་རྒྱུ་ནི་རྟེན་གཅིག་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དག་སྟེ། དཔེར་ན་ མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྟེན་མིག་གི་དབང་པོའི་སྐད་ཅིག་མ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ཡིན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོའི་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དུ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཡང་ཡིན་ནོ། །ཡང་དོན་གང་གིས་ན་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ཞིང་གང་གིས་ན་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཞེ་ན། ཕན་ཚུན་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། འདྲོན་པོ་རྣམས་ཕན་ཚུན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ལྷན་ཅིག་ལམ་དུ་འགྲོ་བ་བཞིན་ནོ། །རྟེན་དང༌། དམིགས་པ་དང༌། རྣམ་པ་དང༌། དུས་དང༌། རྫས་མཚུངས་པ་སྟེ་ལྔའི་སྒོ་ནས་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། འདྲོན་པོ་དེ་དག་ཉིད་ཟས་ལ་སོགས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་པའི་བྱ་བ་ལ་འདྲ་བར་སྦྱོར་བ་བཞིན་ནོ། །གཅིག་མེད་ན་ཡང་མཚུངས་པར་མི་ལྡན་པས་འདི་ནི་དེ་དག་གི་རྒྱུའི་དངོས་པོ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་ནི་རང་གི་ས་བོན་གྱི་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་ཆོས་སྔར་སྐྱེས་པ་རྣམས་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་ཆོས་ནི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང༌། མཐར་འཛིན་པའི་ལྟ་བ་དང༌། ལོག་པར་ལྟ་བ་དང༌། ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་སྟེ། ལྟ་བ་ལྔ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་
Chinese
是相互伴随生起的因，因为是互相随顺的缘故。自性和自基也是伴随生起的因。其中，自性是生等，这些是自基伴随生起的因，自基也是这些的因，因为是互相随顺的缘故。相似的法是相似的法的等分因，例如善法是善法的因，不善法是不善法的因，无记法是无记法的因等等。也就是先产生的法是后产生的法的因。相应因是具有相同所依的心和心所，例如眼识的所依，即眼根的刹那，也是与它相应的受等法的因，同样，意识和与它相应的法，其所依是意根的刹那，也应如是理解。凡是相应因，也是伴随生起的因。进一步说，以什么意义是伴随生起的因，又以什么意义是相应因呢？因为是互相的果，所以是伴随生起的因，就像盲人互相依靠力量一起走路一样。依靠、对境、行相、时间和事物相同这五种方式是相应因，就像那些盲人一起享用食物等受用一样。如果缺少一个，也不会相应，因此这是它们的因的实物。遍行因是自己的种子所生的遍行法，先前产生的法是烦恼法的遍行因。其中，遍行法是苦谛见所断的萨迦耶见、边执见、邪见、见取见、戒禁取见这五种见，以及苦谛见所断的
English
It is the cause of arising together, because they follow each other. Characteristics and bases are also the cause of arising together. Among them, characteristics are birth and so on, and these are the cause of the bases arising together, and the bases are also the cause of these, because they follow each other. Similar dharmas are the equal share cause of similar dharmas, for example, virtuous dharmas are the cause of virtuous dharmas, non-virtuous dharmas are the cause of non-virtuous dharmas, and unspecified dharmas are the cause of unspecified dharmas, and so on. That is, those that arise earlier are the cause of those that arise later. The co-existent cause is the mind and mental factors that have the same basis, for example, the basis of eye consciousness, which is the moment of the eye faculty, is also the cause of feelings and so on that are co-existent with it. Similarly, the basis of consciousness and the dharmas co-existent with it is the moment of the mind faculty, and it should be understood in the same way. Whatever is a co-existent cause is also a cause of arising together. Furthermore, in what sense is it a cause of arising together, and in what sense is it a co-existent cause? Because they are mutual results, they are the cause of arising together, just as blind people rely on each other's strength to walk together on the road. The five aspects of having the same basis, object, aspect, time, and substance are the co-existent cause, just as those blind people similarly engage in the activity of enjoying food and so on. If one is missing, they will not be co-existent, so this is the entity of their cause. The pervasive cause is that the pervasive dharmas of one's own seed, those that arise earlier, are the pervasive cause of the afflicted dharmas. Among them, the pervasive dharmas are the view of the aggregates subject to suffering to be abandoned by the view of suffering, the view of holding to extremes, wrong view, the view of holding views as supreme, and the view of holding ethics and vows as supreme, these five views, and those to be abandoned by the view of suffering.
Tibetan
སྤང་བར་བྱ་བ་མ་རིག་པ་དང། ཐེ་ཚོམ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་བདུན་དང༌། ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ལོག་པར་ལྟ་བ་དང༌། ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་སྟེ་ལྟ་བ་གཉིས་དང༌། དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྤང་བར་བྱ་བའི་མ་རིག་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་སྟེ། ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་སྟེ་བཞིའོ། དེ་ལྟར་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་བཅུ་གཅིག་ནི་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་སྤྱིའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་སྐལ་བ་མཉམ་པའི་རྒྱུ་ལས་ལོགས་སུ་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ཡིན་ཏེ། སྐལ་བ་མི་མཉམ་པའི་ཡང་རྒྱུ་ཡིན་པས་སོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྒྱུ་ནི་མི་དགེ་བ་རྣམས་དང༌། དགེ་བའི་ཆོས་ཟག་པ་དང་ བཅས་པ་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མ་གཏོགས་པའི་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་ལྡན་ནི་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དམིགས་པར་བྱ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་འདུས་བྱས་དང༌། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅི་ལྟར་སྲིད་པར་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་བཅས་པའི་གཟུགས་ཡིན་པ་ནས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡིན་པའི་བར་དུའོ། །ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་མེད་པར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འཇུག་པའི་སེམས་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕུང་པོ་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འཇུག་པའི་སེམས་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལ་འཇུག་པའི་སེམས་ནི་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཕུང་པོ་འགགས་པས་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེད་རྒྱུ་ནི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་རྒྱུའི་རྐྱེན་གྱི་ནང་དུ་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མ་བརྗོད་པ་སྟེ། བདག་པོའི་རྐྱེན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་སོ། །གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུའོ། །སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་བཤད་པ་ནི་ས་བོན་གྱི་ངོ་བོར་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་སྐྱེད་པ་ལ་རུང་བ་ཉིད་དུ་གནས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུའོ། །རྒྱུ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ལས་སོ། །དམིགས་པ་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །རྒྱུ་འགགས་མ་ཐག་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གང་འགགས་ནས་གང་སྐྱེ་བ་དེའི་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ནོ
Chinese
当舍弃的是无明和怀疑。 见苦所应舍弃的有七种，见集所应舍弃的邪见和执持见为最胜，即两种见。 同样地，应舍弃的无明和怀疑，见集所应舍弃的有四种。 这样，具有十一种烦恼是周遍的。 烦恼是共同的因，因此从同分因中 अलग（梵文天城体：पृथग्，梵文罗马拟音：pṛthag，汉语字面意思：分离）出来进行分别安立，因为也是非同分之因。 异熟因是不善诸法和有漏的善法。 属于异熟因。 其中，除了作者因之外，具有俱生因等是因缘。 其中，以所缘故，名为所缘缘，即一切有为法和无为法，如何存在而成为所缘缘呢？ 例如，从眼识和与之相应的色法，直到意识的一切法。 所谓“入于无余涅槃之心”是指，哪个心的特征是舍弃蕴，并入于涅槃，就称之为“入于涅槃之心”。 那个入定的心，不会成为等无间缘，因为在那之后，蕴已经灭尽，心和心所不会产生。 所谓“作者因是增上缘”是指，在因缘之中，没有提到作者因，而分别说“是增上缘”的，是分别说者们。 所谓“何者”是因的自性。 所谓“以何者”是果。 解释“产生”是指安住于种子自性，即安住于能够产生果的状态。 所谓“彼”是指产生者。 所谓“其”是指果。 所谓“从因”是指从眼等因。 所谓“以何为所缘”是指以色等。 所谓“因灭无间”等是指，哪个灭了之后，哪个产生，那就是它的等无间缘。
English
To be abandoned are ignorance and doubt. There are seven things to be abandoned by seeing suffering, and the wrong view and holding views as supreme to be abandoned by seeing the origin, i.e., two views. Similarly, ignorance and doubt to be abandoned, there are four things to be abandoned by seeing the origin. Thus, having eleven afflictions is pervasive. Afflictions are the common cause, therefore they are separately established from the co-equal cause, because they are also the cause of non-co-equality. The cause of maturation is non-virtuous dharmas and virtuous dharmas with outflows. They belong to the cause of maturation. Among them, having co-emergent causes, etc., except for the agent cause, is the causal condition. Among them, because of the object to be focused on, it is called the objective condition, i.e., how all conditioned and unconditioned dharmas exist as the objective condition? For example, from the eye consciousness and the form that is in accordance with it, up to all the dharmas of mind consciousness. The so-called "mind entering into nirvana without remainder of aggregates" refers to whatever mind whose characteristic is abandoning the aggregates and entering into nirvana, that is called "mind entering into nirvana." That mind entering into samadhi will not become the immediately preceding condition, because after that, the aggregates have ceased, and mind and mental factors will not arise. The so-called "agent cause is the dominant condition" refers to those who separately speak of the agent cause as the dominant condition, among the causal conditions, without mentioning the agent cause. The so-called "what" is the nature of the cause. The so-called "by what" is the effect. Explaining "to produce" refers to abiding in the nature of the seed, i.e., whatever abides in the state of being able to produce the fruit. The so-called "that" refers to the producer. The so-called "its" refers to the fruit. The so-called "from the cause" refers to from the cause of the eye, etc. The so-called "by what as the object" refers to by form, etc. The so-called "cause ceased immediately" etc. refers to whatever ceases and then whatever arises, that is its immediately preceding condition.