Tibetan
བསྟན་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ་ན། གཅིག་མེད་པ་ནི་མང་པོ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་ལྟར་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་གཅིག་མེད་པར་ནི། ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་མང་པོ་དེ་དག་ཉིད་མེད་པར་ས་བོན་ལ་སོགས་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་གཅིག་པུ་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་མི་འཇུག་གོ །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་གང་དག་ཡོད་ན་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་སྟེ་རྒྱུར་མངོན་བར་འདོད་པ་དེ་དག་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་འབྱུང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་ཡིན་གྱི་མ་བརྟེན་པར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཕན་ཚུན་ཡོད་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཡིན་གྱི། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་འབྱུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་མཚན་མ་མེད་པ་ནི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པ་སྟེ། རྒྱུ་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདི་སྐད་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་ལ། དེ་ཡང་དེའི་རང་བཞིན་དུ་རང་ཉིད་ལས་གྲུབ་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལྟོས་པ་མེད་པར་འབྱུང་བ་ནི་རེས་འགའ་འབྱུང་པར་མི་འགྱུར་ཞིང༌། རྟག་ཏུ་ཡོད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། རྒྱུའི་རྒྱུ་སྔ་མ་རྣམས་ཉིད་མེད་པར་ཐལ་བས་དེ་རྗེས་སུ་ཚོལ་བའི་འབད་པ་དོན་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཡང་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་དེ་ལྟར་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པས་ན་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་བོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམས་བཤད་ཟིན་པའི་རིགས་པས་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ན། འོ་ན་ནི་ཇི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་དང་དེར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་འབྲས་བུ་ཅན་ཉིད་དུ་བསྟན། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་དུ་རང་བཞིན་མེད་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་འབྲས་བུ་ཅན་དུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མ་ཡིན་པར་བཤད་པ་ནི། རྟེན་འབྲེལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་གང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་དང༌། སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་རྒ་ཤི་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་གང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་འབྲས་བུ་ཅན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ཡན་ལག་བདུན་འབྲས་བུ་གང་ལ་ཡོད་པའི་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་
Chinese
为了教义而宣说，如“一不存在即多不存在”等。如此，如果作为近取因的种子等一不存在，那么一同起作用的众多助缘也不存在，仅仅作为近取因的种子等，是不可能产生苗芽等果实的。因此，诸事物是由于存在某些事物才能产生果实，因此，显现为事物，即因的那些，是依赖于产生而存在的，不是不依赖的，是互相依赖而存在的，不是从自己的自性中产生的，这是其意义。因此，无相即无因，即因的自性是空性，这是它的同义词。如此宣说，产生果实的自性，被称为因，但那也不是从其自性中自然成立的，因为不依赖而产生是不可能的，并且会陷入恒常存在的过失，而且，先前的因的因也不存在，因此追寻它的努力也会变得无意义。因此，它不是那样不依赖而存在的，而是像幻术等一样，是依赖而生的，因此，不是真实存在的，所以成立为自性空。如果因和果的自性的事物，通过已经阐述的道理，是自性空的话，那么，世尊是如何在彼处宣说依赖于此而生起是痛苦之果的呢？在因和果的自性中，没有自性的事物，是不可能是痛苦之果的，如果这样问。那也是宣说不是真实存在的，如“十二缘起支”等。无明的缘故产生行，生的缘故产生老死，如此依赖于此而生起的十二缘起支，是痛苦之果，因为具有三种痛苦，具有七种痛苦之支的果，世尊所说的痛苦的
English
For the sake of the doctrine, it is said, such as "If one does not exist, many do not exist," and so on. Thus, if one of the seeds, etc., as the proximate cause does not exist, then the many cooperating conditions also do not exist, and the seeds, etc., as the proximate cause alone, cannot produce sprouts, etc., as the fruit. Therefore, things are dependent on the existence of certain things to produce fruit, so those that appear as things, that is, causes, exist by relying on production, not without relying, they exist by relying on each other, not from their own nature, this is its meaning. Therefore, the signless is the causeless, that is, the nature of the cause is emptiness, this is its synonym. Thus it is taught that the nature of producing fruit is called the cause, but that is not naturally established from its own nature, because it is impossible to arise without dependence, and it would fall into the fault of being permanent, and also, the previous cause of the cause would not exist, so the effort to seek it would become meaningless. Therefore, it is not so independent, but like illusion, etc., it is born dependently, therefore, it is not truly existent, so it is established as self-empty. If the things of the nature of cause and effect are self-empty through the reason that has already been explained, then how did the Blessed One declare that arising in dependence on this is the fruit of suffering? In the nature of cause and effect, a thing without nature cannot be the fruit of suffering, if asked. That is also said to be not truly existent, such as "The twelve links of dependent origination," and so on. Conditioned by ignorance, actions arise, conditioned by birth, old age and death arise, thus the twelve links of dependent origination that arise in dependence on this are the fruit of suffering, because they have three kinds of suffering, the fruit of having seven limbs of suffering, the suffering spoken by the Blessed One
Tibetan
འབྲས་བུ་ཅན་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་དེ་མ་སྐྱེས་པ་སྟེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མའོ། །འདི་ཉིད་ལ་འཐད་པ་བསྟན་པ་ནི་སེམས་གཅིག་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་ལྟར་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། བདག་མེད་ཕུང་པོ་ཙམ་ཉིད་དོ། །ཉོན་མོངས་ལས་ཀྱིས་མངོན་འདུས་བྱས། །སྲིད་པ་བར་མའི་རྒྱུན་གྱིས་ནི། །མར་མེ་བཞིན་དུ་མངལ་དུ་འཇུག །ཅེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་རྟེན་ཉིད་དུ་ཕུང་པོ་ཙམ་བརྗོད་པས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་ཀྱིས་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་གཞན་དུ་མི་འཐད་པ་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕུང་པོ་བཞིའི་བདག་ཉིད་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་རྒྱུན་ལ་མངོན་པར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་སྐད་ཅིག་མ་བརྒྱུད་པ་ལས་ཐ་དད་པར་དངོས་པོར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དེ་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གི་རྟེན་ཅན་ཡིན་ནམ། སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་དུ་མའི་རྟེན་ཅན་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་དཔྱད་པ་ན། གཉི་ག་ལྟར་ཡང་འཐད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ ལྟར་སེམས་གཅིག་ལ་འཐད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི། ཅིག་ཅར་འབྱུང་བར་ཐལ་བར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་མི་རུང་སྟེ། བ་ལང་གི་རྭ་གཡས་གཡོན་བཞིན་ནོ། །སེམས་དུམ་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་ཉེས་པ་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པའི་འབྲས་བུ་ལའང་འབྲས་ལྡན་རྒྱུ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་ཟིན་པའི་རིགས་པ་དུས་གསུམ་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ལྟོས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱུ་ནི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་འཐད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཇི་ཙམ་གྱིས་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་ལ་ལྟོས་ནས་དེ་སུན་དབྱུང་བའི་དགོངས་པ་གསལ་བར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་མེད་པར་བསྟན་པ་ལྷུར་ལེན་པ་ཉིད་དུ་སེམས་གཅིག་ལ་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་གསུངས་སོ། །དགོངས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཚད་མས་རྟོགས་ན་ནི། དེ་བརྒྱུད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་འདི་ཡང་འཐད་བ་ཞིག་ན། དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་རྟོག་པ་ན། དེ་རྟོགས་པར་འདོད་པ་ཡིན་ན། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡང་ཤེས་པ་གཅིག་ལ་འདྲེ་བའི་དངོས་པོ་གཞན་དམིགས་པར་བྱེད་པ་པོའི་མངོན་སུམ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡོད་པ་ཉིད་ན་ཡོད
Chinese
所说具有果实者，即是未生，是为彼性之余义。对此成立之理，即是“于一心中亦”等。如是理解，乃是无我之蕴而已。烦恼业力所显集，中有相续如灯焰，入于母胎中。如是说故。以缘起之所依，仅说蕴，则以烦恼与业力所显集之自性，不应有其他差别，非色蕴之四蕴自性，乃是心与心所之相续所显现。所谓相续，并非心与心所之刹那相续之外，有异体实有，故刹那本身非实有。因此，缘起是依于心之一刹那，抑或依于心之多刹那？若对此进行考察，则二者皆不成立。若如是于一心中成立，则有同时生起之过失，不应成为因果之实体，如牛之左右角。若依于心之片段，亦有此过失，对于已存在之果，亦有具果之因。如是等已说之理，以观待三时之果，因则不应成为因之自性。此乃以观待生起次第而破斥之意，已明确阐释。或者，为了着重显示成立缘起之量不存在，故说“于一心中亦”等。其意为，若以量成立因果之实体，则此具有相续自性之缘起亦应成立，然成立彼之量，则丝毫亦不合理。如是若欲了知随行与违逆，则成立随行者，亦是于一识中，能缘取他物之现量。若彼存在，则存在。
English
That which is said to have fruit is the unborn, which is the remaining meaning of 'suchness'. The reason for establishing this is 'even in one mind' and so on. Thus understood, it is merely the aggregates without self. Manifestly assembled by afflictions and karma, the continuum of the intermediate state, like a lamp, enters the womb. It is said so. By stating only the aggregates as the basis of dependent arising, it is not appropriate to have other distinctions by the very nature of being manifestly assembled by afflictions and karma. The nature of the four non-form aggregates is manifestly desired in the continuum of mind and mental factors. The so-called continuum is not a real entity separate from the succession of moments of mind and mental factors, so the moment itself is not a real entity. Therefore, is dependent arising dependent on one moment of mind, or is it dependent on many moments of mind? If this is examined, then neither is appropriate. If it is established in one mind, then there is the fault of occurring simultaneously, and it should not be the entity of cause and effect, like the left and right horns of a cow. If it depends on a fragment of mind, then there is the same fault. For an existing result, there is also a cause with a result. The reasoning that has already been explained, such as this, is that by relying on the result of the three times, the cause should not be the nature of the cause. This is the intention of refuting it by relying on the order of arising, which has been clearly explained. Or, in order to emphasize that there is no valid cognition to establish dependent arising, 'even in one mind' and so on are said. The intention is this: if the entity of cause and effect is understood by valid cognition, then this dependent arising, which has the nature of a continuum, should also be established. However, the valid cognition that establishes it is not reasonable at all. Thus, if one wants to understand following and reversing, then the one who establishes following is also the direct perception that apprehends another object mixed in one consciousness. If that exists, then it exists.
Tibetan
་པ་དང༌། དེ་མེད་ན་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་གི་ངོ་བོ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་ཅན་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་ངོ་བོ་ལ་ཡོངས་སུ་གཅད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མངོན་སུམ་གཅིག་གམ་དུ་མ་འཇུག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་གཅིག་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་འདོད་པའི་དངོས་པོ་དག་གཅིག་པར་མ་ཡིན་པས་དེ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་དག་ཀྱང་དེ་ཡིན་པས་རྒྱུར་མངོན་པར་འདོད་པའི་དངོས་པོ་འཛིན་པར་བྱེད་པའམ། འབྲས་བུར་མངོན་པར་འདོད་པའི་དངོས་པོ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་དེ་གཅིག་གིས་འབྲས་བུར་མངོན་བར་འདོད་པ་དང༌། རྒྱུར་མངོན་པར་འདོད་པའི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཡང་མི་འཛིན་ན། དེའི་ཁྱད་པར་གྱི་ངོ་བོ་འབྲས་བུ་ཉིད་དམ་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། ཤེས་ པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་དང༌། རང་གི་ཡུལ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ཙམ་གྱིས་མཐར་ཐུག་པའི་བྱ་བ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཅིག་གིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་ཡང་དེར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དང་འདིའོ་ཞེས་རྟོགས་པ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་འདི་ཡོད་ན་འདིའོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདིར་ནི་གཅིག་གམ་གཉི་གས་ཀྱང་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གཉིས་ཀྱི་འོག་ཏུ་སྔ་རོལ་གྱི་དུས་སུ་འབྱུང་བའི་ལྷག་པར་ཞེན་པས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡིན་པ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ལྟར་འཇུག་པ་ཡང་ད་གཟོད་ཉིད་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་ལྡོག་པ་ཁོངས་སུ་ཆུད་པ་མེད་པ་ཡང་ངེས་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་སེམས་གཅིག་ལ་ཡང་མི་འཐད་ལ། དུ་མ་ལ་ཡང་མི་འཐད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིའི་ཕྱིར་ཡང་རིགས་པས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཐད་པ་གཞན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མི་རྟག་རྟག་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འཕགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་སྨོས་སོ། །འདི་ལྟར་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་ཉིད་ཐོབ་པ་རྣམས་འབྲས་བུ་ཕྱི་མ་སྐྱེད་བར་བྱེད་པ་ལ་རྐྱེན་ཉིད་དུ་འདོད་ལ་དེ་དག་གི་བདག་ཉིད་ཐོབ་པ་དེ་ཡང་རྒྱུ་སྔ་མ་སྔ་མ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར། མ་རིག་པ་ལ་རྒྱུར་འགྱུར་བའི་ཡན་ལག་གཞན་སྔ་མ་ཉིད་འདོད་པར་
Chinese
并且，为了完全断除那种具有“无则无”之随行和还灭之自性的随行和还灭的自性，也不是容许一个或多个显现。因此，暂时来说，不是一个，因为显现为因和果的事物不是一个，所以执持它们的识也不是那样的，因此，执持显现为因的事物或者执持显现为果的事物，那一个既不执持显现为果，也不执持显现为因的事物的自性。更不用说以果或因的差别自性来领悟了。识是以仅仅完全断除自己的自性和自己的境为究竟之事业的缘故。正因为如此，不是一个，因为对于瓶子和布匹等等也会有同样的过失。领悟“这是这个”并不是领悟随行，而是“有这个则有这个”。在此，因为一个或两个都不能领悟，所以没有通达随行。如果认为，在两种体验之后，由于特别执着于先前时候所产生的，就会领悟随行，那是不对的，因为体验如其所是地进入，而且体验那样进入也才是显现的。由此也必须确定领悟还灭是不存在的。因此，说对于一个心也不合理，对于多个心也不合理，是不合道理的。为了这个缘故，也为了以理证显示缘起无生是合理的其他道理，说了无常非恒等圣者的两个偈颂。这样理解的，获得无明等支分者，被认为是产生后世果的因缘，而且获得它们的自性，也是依赖于先前的因，因此，对于无明，也想要作为因的更早的支分。
English
And, in order to completely cut off the nature of following and ceasing, which has the nature of following and ceasing that is called "if there is not, there is not," it is also not allowing one or many manifestations. Therefore, for the time being, it is not one, because the things that appear as cause and effect are not one, so the consciousnesses that hold them are also not like that, therefore, holding the thing that appears as the cause or holding the thing that appears as the effect, that one neither holds the thing that appears as the effect, nor holds the nature of the thing that appears as the cause. Not to mention understanding with the different nature of effect or cause. Consciousness is because it is the ultimate activity of merely completely cutting off its own nature and its own object. For the same reason, it is not one, because there would be the same fault for pots and cloths, etc. Understanding "this is this" is not understanding following, but rather "if there is this, then there is this." Here, because neither one nor two can understand, there is no understanding of following. If it is thought that after two experiences, due to particularly clinging to what arises in the previous time, one will understand following, that is not right, because the experience enters as it is, and it is only then that the experience enters in that way that it becomes clear. From this, it must also be determined that understanding ceasing does not exist. Therefore, saying that it is not reasonable for one mind, and it is not reasonable for many minds, is not reasonable. For this reason, also in order to show with reason that dependent arising is unborn is another reasonable reason, two verses of the noble one, such as impermanent and non-eternal, were spoken. This is how it is understood, those who have obtained the limbs such as ignorance are considered to be the cause of producing the later fruit, and obtaining their nature also depends on the previous cause, therefore, for ignorance, one also wants the earlier limb as the cause.